Tibetan
དྲ། ད་ནི་འཆི་བ་ལ་ཞག་རེ་ཟླ་རེས་ཇེ་ཉེ་ཇེ་ཉེ་ཏུག་གི་ཐུག་འདུག་པས་ཅི་དྲག །གང་དྲག་སྙམ་དུ་བསྒོམ། གཞན་དག་ཤི་བ་མང་དུ་བསམ། ཞེས་པས་རང་བས་རྒན་པ། གཞོན་པ། ན་མཉམ་སོགས་ད་ལྟ་ཡོད་པ་རྣམས་ལས་ཀྱང་། རང་གིས་དྲན་ནས་ད་ལྟ་ཕན་ཆད་ཤི་ཟིན་པའི་མི་མང་། འདི་ན་དེ་འདྲ་ཞིག་ཡོད་པའང་ཤི། དེ་ན་དེ་འདྲ་ཞིག་ཡོད་པའང་ཤུལ་དེ་ལྟར་གྱུར། རྒས་ནས་ཤི་བ་ནི་རེ་ཟུང་ཙམ་ལས་མེད། ཕལ་ཆེར་བསམ་ལོང་དྲན་ལོང་མེད་པར་གློ་བུར་ཧུར་ཐུམ་དགའ་ཤི་སྐྱིད་ཤི་དེ་འདྲ་ཞིག་རེད། མ་ཤི་བ་འགའ་ཞིག་མཐོན་པོ་ནི་དམའ། དམའ་བ་ནི་མཐོ། སྤྲང་པོ་ཕྱུག །ཕྱུག་པོ་སྤྲང་བ་སོགས་ཅི་མཐོང་ཅི་ཐོས་མི་རྟག་པ་ཁོ་ན་ལས་མ་འདས་པས་བདག་ལའང་དེ་འདྲ་ཞིག་ནམ་འོང་། ད་ནི་ལོངས་ སྐབས་ཅུང་ཟད་ཡོད་ཚེ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་མི་བྱེད་རེ་སྙམ་དུ་བསམ། འཆི་རྐྱེན་མང་པོ་ཡང་ཡང་བསམ། ཞེས་པས་རྦབ། རྟིབ་གྲི། ཐོག །གྲིབ་ཁ། གླང་ཐབས་ལ་སོགས་འཆི་རྐྱེན་ཤིན་ཏུ་མང་བས་ཅི་འདྲ་ཞིག་འོང་མི་ཤེས། ནམ་ཙམ་འོང་མི་ཤེས། ལས་ཡོད་ན་མི་འོང་བའི་ཐབས་མེད། ཟས་ནོར་གོས་གྲོགས་འཁོར་གཡོག་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་རང་འཆི་བའི་རྐྱེན་ཇི་ལྟར་བྱེད་མི་ཤེས། ནམ་འཆི་ཆ་མེད་པས་ད་ལྟ་རང་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་དྲག་ཏུ་བསྒོམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེེ་སྣོད་ལས། གློ་བུར་འཆི་བའི་རྒྱུ་ུདགུ་གསུངས་པ་ནི། ཁ་ཟས་མི་འཕྲོད་པ་ཟ་བ། ཟས་འགྲངས་ཀྱང་མང་དུ་ཟ་བ། སྔ་མ་མ་ཞུ་ཕྱི་མ་ཟ་བ། གཤང་གཅི་དུས་སུ་མི་འདོར། ནད་པས་སྨན་པ་དང་ནད་གཡོག་ལ་མི་ཉན་པ། གདོན་དྲག་པོས་བཏབ་པ། སྐྱུགས་སྨན་ལོག་པ། མ་བརྟགས་པའི་དྲག་ཤུལ་སྤྱོད་པ། བག་མེད་པར་འཁྲིག་པ་སྤྱོད་པ་སྟེ་དེ་དག་ལའང་བག་ཟོན་དུ་བྱ། འཆི་ཁར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་བསྒོམ། ཞེས་འཆི་བ་དེ་མི་ འདོད་པ་ཐོག་ཏུ་བབ་པ་མ་གཏོགས་འདོད་པ་དང་དུ་བླང་བ་མིན། གང་ཟག་སྡིག་པ་ཅན་དང་སྔོན་ལས་ངན་པ་བསླང་བ་ལ་འཆི་ཁར་གནད་གཅོད་ཚད་མེད་པ་དང་ཁྱད་པར་སྲོག་ཆད་པའི་ཚོར་བ་ཡ་ང་བ་ཡོད། འཁྲུལ་སྣང་ལོག་པ་དུ་མ་འཆར། ལུས་སེམས་གཉིས་ཀ་རང་དབང་དུ་མི་འདུས་པས་སེམས་ལ་ཅི་དྲན་ཡང་ཚོད་མེད་མི་དགེ་བའི་སེམས་ཆུང་ངུ་སྐྱེས་ཀྱང་འཆི་ཁའི་སེམས་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་ངེས་ཤིང་དེའང་ད་ལྟའི་གོམས་པ་ལ་རགས་ལས་པས་ད་ལྟ་རང་ནས་ཆོས་ལ་གོམས་པར་བྱེད་དགོས། མོ་གཏོ་སྨན་དཔྱད་རིམ་གྲོ་ཟས་ནོར་སོགས་ཀྱིས་བསླ་མི་ཐུབ་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཀྱང་ཚེ་ཟད་པ་ལ་ལྡོག་ཏུ་མེད་པས་མི་འཆི་བའི་ཐབས་ནི་མེད་ཀྱང་། དེ་དུས་མི་འགྱོད་པ་ཞིག་ད་ལྟ་ཐོན་དགོས། ཤི་ནས་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་བསམ། ཞེས་ཤི་ཚར་ནས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བས་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ཀྱང་ཟས་ཁམ་གཅིག །གོས་ལུས་གང་། ནོར་རྡོག་པོ་གཅིག་ཁྱེར་དབང་མེད། བྲན་ཀྱི་ཐ་མ་ཞིག་ཀྱང་ཁྲིད་ དབང་མེད་པར། ལུས་རོ་གོས་སུ་བཏུམས་ནས་ཐེ་གུས་སྡོམ། ཀུན་གྱིས་སྐྱུག་ལོག་བལྟ། ཞག་ཤས་ནས་ཤུལ་ཡང་མི་ལུས། སེམས་དབང་མེད་བྱ་སྤུ་རླུང་གིས་ཁྱེར་བ་ལྟར་བར་དོའི་འཇིགས་སྐྲག་གི་འཕྲང་ལ་འགྲིམས། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཆ་མེད་ཡུལ་དུ་རྒྱུས་མེད་འཁྱམས། ལས་དཀར་ནག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་། སྡིག་པ་བྱས་ཟིན་པ་དེ་བསྐྱུར་ཐབས་ནི་མེད། དམ་པའི་ཆོས་དང་དགེ་བས་ཕན་ཀྱང་ད་ལྟ་བརྩོན་པས་མ་བསྒྲུབ་ན་དེ་དུས་སྐྱི་ས་གཡར་སའམ་སྟེར་མཁན་ནི་སུ་ཡང་མེད་པ་སོགས་བསྒོམ་སྟེ། མདོར་ན། ད་ལྟ་ནས་ཆོས་མི་བྱེད་པའི་ཐབས་མེད་ཆོས་དེའང་རང་གར་བཞག་པས་མི་ཆོག་རང་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར་དགོས། རྒྱུད་ལ་འབྱོར་པ་ལ་བསྒོམ་དགོས། དེའང་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་འཆི་ཁར་རང་དགའ་ཞིང་གཞན་ཀུན་གྱིས་ཆོས་པ་རྣམ་དག་དེ་ཟེར་ནས་ཕྱག་མཆོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཞིག་དགོས་པར་འདུག །སུ་ཞིག་ཤི་སོང་ཨ་ཁ་ཁ། ག་ཤེད་གཅིག་ཚང་མ་ལོ་སྐད་བླ་མ་མཁྱེན་ཟེར་ནས་དེ་འདྲ་རང་གི་ཐོག་ཏུ་མྱུར་དུ་ འོང་བ་མ་ཚོར་བ་དང་། ནམ་ཞིག་ཤི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཤེས་ཀྱང་རེ་ཞིག་མི་འཆི་སྙམ་པ་དང་། ནམ་འཆི་ཆ་མེད་གོ་ཡང་བརྟན་པ་མ་ཐོབ་པས། རྐྱེན་ངན་རེ་དང་འཕྲད་པའི་དུས་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་བས་བློ་བྲིད་ནས་ཆོས་འགལ་གྱི་སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་ཚོ་སྙིང་མེད་པ་ཡིན་འདུག་པས། དེ་སྔ་ཚེ་ཡི་ཕྱེད་ཆ་ལྷག་ཟད། ད་ལྟ་རང་འཆི་བདག་སྒོ་དྲུང་ན་སླེབ་ཚར་བའི་ཚོད་དུ་འདུག་པས་ཟས་ནོར་ལྟོ་གོས་སྙན་གྲགས་སོགས་ལ་བསམ་བློ་བཏང་ལོང་མེད་དོ་སྙམ་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་སྲང་ལ་བཅུར་ཏེ། གཞན་དག་སོས་དལ་དུ་འདུག་པ་དང་། སྔ་ཆིས་ཕྱི་ཆིས་བློ་ལ་བཀྲམ་པ་རྣམས་ལའང་དེ་དག་གི་སྙིང་ལ་ཅི་དྲན། འཆི་བ་ལ་མི་འཇིགས་པ་ཨ་ཙམ་སྙམ་པའི་བློ་ཐུང་རྦུད་པ་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱའོ། ༈ །གསུམ་པ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ནི་རྒྱལ་བས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མཐའ་ཡས་པ་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་རྩ་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བས་རོ་གཅིག་རྟོགས་ནས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་འཕྲིག་ཚུད་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་ཐ་མལ་པས་ཇི་བཞིན་མི་ རྟོགས་ཀྱང་། དགེ་བའི་རྒྱུས་བདེ་བའི་འབྲས་བུ་དང་། མི་དགེ་བའི་རྒྱུས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེད
Chinese
扎。现在死亡一天比一天、一月比一月更加逼近，该怎么办呢？应当思惟什么才是最好的。多思惟其他人的死亡。意思是，对于比自己年长的、年轻的、同龄的等等现在活着的人们，自己回忆起来，从现在开始已经死去的人很多。这个地方有那样的人也死了，那个地方有那样的人也变成那样了。老死的人只有一两个而已。大多数都是没有思考和回忆的空闲，突然之间匆忙地、高兴地死、快乐地死等等那样。没有死的一些人，高贵的变得低贱，低贱的变得高贵，乞丐变富裕，富裕的变乞丐等等，无论看到什么听到什么，都没有超出无常的范畴，那么我也会有那样的时候吗？现在如果还有一点空闲，就想不要不精进于殊胜的佛法。再三思惟众多的死亡因缘。意思是，悬崖、冰雹、闪电、日蚀、触犯厉鬼等等死亡的因缘非常多，不知道会发生什么。不知道什么时候会发生。如果有业力存在，就没有不发生的办法。食物、财产、衣服、朋友、眷属、仆人等等，也不知道会如何成为自己死亡的因缘。因为不知道什么时候会死，所以现在自己也会变成什么样呢？强烈地思惟。在菩萨的律藏中，说了九种突然死亡的原因，即：吃不适合的食物，吃饱了还吃很多，前一次的食物还没有消化就吃下一次的食物，大小便不及时排泄，病人不听医生和护士的话，被强大的鬼神所侵扰，误服泻药，使用未经检查的剧烈行为，不谨慎地行淫。对于这些也要谨慎。思惟临死时会变成什么样。意思是，死亡这件事，不是自己想要而降临的，而是不想要却降临的。对于罪恶之人和造下恶业的人来说，临死时会有无法估量的痛苦，特别是断命的痛苦非常可怕。会出现许多错误的幻觉。身心二者都无法自主，心中无论想起什么都无法控制，即使生起微小的恶念，因为临死时的心力强大，也必定会堕入恶趣，而且这也取决于现在的习惯，所以现在就要习惯于佛法。更不用说占卜、祭祀、医药、仪轨、食物、财产等等都无法避免死亡。即使是佛陀的神力，也无法挽回寿命已尽的人。
English
Now, death is getting closer and closer with each passing day and month, what should we do? We should contemplate what is best. Think about the deaths of others a lot. This means that among those who are older, younger, or the same age as oneself, one should remember the many people who have died from now until the present. Someone like this in this place has also died, and someone like that in that place has also become like that. Only a few die of old age. Most of them die suddenly, hastily, happily, or pleasantly without time to think or remember. Some who have not died, the noble become lowly, the lowly become noble, beggars become rich, the rich become beggars, etc. Whatever one sees or hears, it does not go beyond the realm of impermanence, so will such a thing happen to me as well? Now, if there is still a little time, think that one should not fail to strive in the sacred Dharma. Think again and again about the many causes of death. This means that there are very many causes of death such as cliffs, hail, lightning, eclipses, offending evil spirits, etc., and one does not know what will happen. One does not know when it will happen. If there is karma, there is no way to prevent it from happening. Food, wealth, clothes, friends, relatives, servants, etc., one does not know how they will become the cause of one's death. Because one does not know when one will die, one should contemplate strongly what one will become now. In the Vinaya of the Bodhisattvas, it is said that there are nine causes of sudden death, namely: eating unsuitable food, eating too much even when full, eating the next meal before the previous one has been digested, not excreting urine and feces in time, patients not listening to doctors and nurses, being afflicted by powerful spirits, taking wrong emetics, engaging in violent activities without examination, and engaging in sexual activity without caution. One should also be cautious about these. Contemplate what will happen at the time of death. This means that death is not something that one wants to happen, but something that one does not want to happen but does happen. For sinful people and those who have created bad karma, there will be immeasurable suffering at the time of death, and in particular, the feeling of being cut off from life is very terrible. Many false illusions will arise. Both body and mind will not be under one's control, and whatever one thinks in one's mind cannot be controlled. Even if a small evil thought arises, because the mind at the time of death is powerful, one will surely fall into the lower realms, and this also depends on one's present habits, so one must now become accustomed to the Dharma. Needless to say, divination, rituals, medicine, ceremonies, food, wealth, etc., cannot avert death. Even the power of the Buddha cannot reverse the exhaustion of life.
Chinese
因此，虽然没有不死的办法，但现在就要做到那时不后悔。想想死后会变成什么样。死后，即使是转轮王，也带不走一口食物，一件衣服，一块财富。甚至连一个最卑微的奴隶也无法带走。尸体被裹在衣服里，用绳子捆绑。每个人都厌恶地看着。几天后，连痕迹也不留下。心不由自主，像羽毛被风吹走一样，在中有（中阴）的恐惧之路上徘徊。在完全陌生的世界里漫无目的地游荡。追随善恶业的足迹。已经造下的罪业无法挽回。即使圣法和善行有益，如果现在不努力修持，到那时也没有人可以借给你或给予你帮助。总之，现在没有不修法的办法，而且修法也不能随意放置，必须融入自相续。融入自相续需要通过修持。而且，要达到稳固的境界，临终时才能感到自在，让别人都说这是个清净的修行人，成为礼拜供养的对象。谁死了，哎呀呀。所有人都在喊“喇嘛钦”。不要不察觉这样的事情迅速降临到自己头上。即使知道总有一天会死，也总觉得暂时不会死。即使知道什么时候会死，因为没有获得稳固的境界，遇到不幸时，也会被世间的现象迷惑，做出违背佛法的行为，这些人真是没有意义。以前已经浪费了大半辈子。现在死主已经来到门前，所以不要再考虑食物、财富、衣物、名声等等，将身语意三门投入到佛法的道路上。对于那些悠闲度日，或者把事情推到以后的人，他们的内心又在想些什么呢？对于死亡毫不畏惧，稍微有点这种想法的愚蠢之人，要与这种想法永不分离。第三，业果是诸佛所说无量法蕴的根本，非常深奥广阔，只有证悟其一味，才能稍微理解业果，否则普通人无法如实理解。善的因产生安乐的果，恶的因产生痛苦的果。
English
Therefore, although there is no way to avoid death, one must ensure that there is no regret at that time. Think about what will happen after death. After death, even a universal monarch cannot take away a single bite of food, a single garment, or a single piece of wealth. Not even the lowliest servant can be taken along. The corpse is wrapped in clothes and tied with ropes. Everyone looks at it with disgust. After a few days, not even a trace remains. The mind is uncontrollable, wandering like a feather carried by the wind on the terrifying path of the bardo (intermediate state). Aimlessly wandering in a completely unfamiliar world. Following the footsteps of good and bad karma. There is no way to undo the sins that have already been committed. Even though the holy Dharma and virtuous deeds are beneficial, if one does not strive to practice now, there will be no one to lend or give help at that time. In short, there is no way not to practice the Dharma now, and the Dharma cannot be left unattended; it must be integrated into one's own mindstream. To integrate it into one's mindstream, one must meditate. Moreover, one must attain a stable state so that one can feel at ease at the time of death, and others will say, "This is a pure practitioner," and make one an object of veneration and offering. Someone has died, alas. Everyone is chanting "Lama Khyen." Do not fail to realize that such things are rapidly approaching oneself. Even though one knows that one will die someday, one always feels that one will not die for the time being. Even though one knows when one will die, because one has not attained a stable state, when encountering misfortune, one is deluded by worldly appearances and engages in actions that contradict the Dharma. These people are truly meaningless. Previously, more than half of one's life has been wasted. Now, the Lord of Death is already at the doorstep, so do not think about food, wealth, clothing, fame, etc., and place one's body, speech, and mind on the path of the Dharma. For those who live leisurely, or postpone things to later, what are they thinking in their hearts? One must never be separated from the foolishness of thinking that one is not afraid of death, even just a little bit. Third, the law of karma is the root of all the infinite collections of Dharma spoken by the Buddhas. It is extremely profound and vast. Only by realizing its single taste can one slightly understand the law of karma; otherwise, ordinary people cannot truly understand it. A virtuous cause produces a happy result, and a non-virtuous cause produces a suffering result.