Tibetan
་དགེ་མི་དགེའི་འབྲས་བུ་མི་རུང་བ་ལས་ཚེ་ཕྱི་མའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འདས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་པོ་དེ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་བཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ལུགས་སུ་འདོད་ཀྱི། ད་ལྟར་བ་དང་འབྲས་བུ་མ་ཕྱུང་བའི་འདས་པ་ནི་ཡོད་ལ་མ་འོངས་པ་དང་ཕྱུང་བ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་ན་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། དུས་གསུམ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། བཙུན་པ་ཆོས་སྐྱོབ་ནི། ཆོས་གཅིག་དུས་གསུམ་དུ་འཇུག་པ་ན་མ་འོངས་པ་དོར་ནས་ད་ལྟར་བ་དང་དེ་དོར་ནས་འདས་པ་ཐོབ་པས་དངོས་པོ་གཞན་དུ་འགྱུར་གྱི་རྫས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། འོ་མ་དང་ཞོ་དང་དེ་མར་དུ་འགྱུར་བ་ན་རོ་ནུས་གཞན་དུ་འགྱུར་གྱི་ཁ་དོག་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ཞེས་སྨྲ་བས་སོ། །དེས་ན་འདིས་དངོས་པོ་དང་རྫས་མི་གཅིག་པར་འདོད་དོ། །བཙུན་པ་དབྱངས་སྒྲོགས་ན་རེ། དུས་རེ་རེ་ཡང་དུས་གསུམ་ཆར་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་ཡང་མ་འོངས་པ་སོགས་གང་གི་མཚན་ཉིད་ཤས་ཆེ་བ་དེ་མ་འོངས་པ་སོགས་སུ་འཇོག་པས་མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་གྱི་རྫས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བས། སྐྱེས་བུ་གཅིག་བུད་མེད་གཅིག་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་ཟེར་ཡང་གཞན་ལ་ཆགས་བྲལ་མིན་པ་བཞིན་ནོ། །འདིས་ཀྱང་རྫས་མི་འགྱུར་བར་སྨྲའོ། །བཙུན་པ་དབྱིག་བཤེས་ན་རེ། མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་དོར་ནས་ད་ལྟར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ཕྱིན་པ་དང་། དེ་དོར་ནས་འདས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཕྱིན་ནས་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་གྱི་རྫས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རིལ་བུ་གཅིག་ཉིད་གཅིག་གི་ཤོད་མིག་ཏུ་བཞག་ན་གཅིག་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བརྒྱ་དང་སྟོང་གི་ཤོད་མིག་ཏུ་བཞག་ན་དེ་དང་དེར་བརྗོད་པ་བཞིན་ཞེས་འདོད་ལ། འདིས་གནས་སྐབས་དང་གནས་སྐབས་ཅན་རྫས་ཐ་དད་དུ་འདོད་དོ། །བཙུན་པ་སངས་རྒྱས་ལྷ་ན་རེ། ད་ལྟར་བ་ལ་ལྟོས་ཏེ་རང་ལས་སྔ་བ་འདས་པ་དང་། ཕྱི་བ་ལ་མ་འོངས་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ད་ལྟར་བ་ཞེས་སྔ་ཕྱི་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་གྱི་རྫས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། བུད་མེད་གཅིག་ཉིད་ལྟོས་ས་ཐ་དད་ལ་ལྟོས་ནས་མ་དང་བུ་མོ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་བཞིན་ཞེས་འདོད་དོ། །སྔ་མ་གསུམ་གྱིས་དུས་གསུམ་རྫས་གཉིས་སུ་འདོད་ལ། ཕྱི་མས་ནི་དུས་གསུམ་རྫས་ཀྱང་གསུམ་དུ་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་ལུགས་བཞི་ལས་དང་པོ་ནི། གྲངས་ཅན་པས་རང་བཞིན་རྟག་ལ་གནས་སྐབས་མི་རྟག་ཅེས་འདོད་པ་དང་མཚུངས་ལ། གཉིས་པ་ལ་དུས་འཆོལ་བར་འགྱུར་བ་དང་། བཞི་པ་ལ་ལྟོས་ས་ཐ་དད་ལ་ལྟོས་
Chinese
因为善与非善的果报不会没有，所以有来世的成熟果报，因此过去是存在的。因此，因为他们说这三个时态作为实体存在，所以他们被认为是说一切存在的学派。如果他们说现在和果实未产生的过去存在，而未来和已产生的过去不存在，那就是分别地说的。第二，那些说三时存在的人也有四种观点。尊者法救说：一个法在进入三个时态时，舍弃未来而获得现在，舍弃现在而获得过去，事物会改变，但实体不会改变。就像牛奶变成酸奶，然后变成酥油时，味道和效能会改变，但颜色不会改变一样。因此，他认为事物和实体不是一回事。尊者妙音说：每个时态都具有三个时态的特征，但哪个时态的特征更强，就将其归为哪个时态，因此特征会改变，但实体不会改变。就像一个人特别执着于一个女人，但并不意味着他对其他人没有执着一样。他也说实体不会改变。尊者世友说：舍弃未来的状态而进入现在的状态，舍弃现在的状态而进入过去的状态，状态会改变，但实体不会改变。就像同一个丸子放在一个的计数位置上就说成一，同样地，放在百和千的计数位置上就说成百和千一样。他认为状态和具有状态的实体是不同的。尊者佛天说：相对于现在，早于自己的是过去，晚于自己的是未来，两者之间的是现在，这样相对于先后而变成不同，但实体不会改变。就像同一个女人，相对于不同的对象，既是母亲又是女儿一样。前三种观点认为三时是两种实体，而最后一种观点认为三时也是三种实体。这样，在四种观点中，第一种观点类似于数论派认为自性是常恒的，而状态是无常的观点。第二种观点会导致时态混乱，第四种观点则依赖于不同的参照。
English
Because the results of virtue and non-virtue will not be without, there is the ripening result of future lives, therefore the past exists. Thus, because they say that these three times exist as substances, they are considered to be the school that says all exists. If they say that the present and the past where the fruit has not been produced exist, but the future and the produced do not exist, that is speaking separately. Second, those who say that the three times exist also have four views. The Venerable Dharmatrāta says: When a dharma enters the three times, abandoning the future and obtaining the present, and abandoning that and obtaining the past, the thing changes, but the substance does not change. Just as when milk turns into yogurt and then into ghee, the taste and potency change, but the color does not change. Therefore, he believes that things and substances are not the same. The Venerable Ghoṣaka says: Each time has the characteristics of all three times, but whichever time's characteristic is stronger, that is assigned to that time, so the characteristic changes, but the substance does not change. Just as a person is particularly attached to one woman, but that does not mean that he is not attached to others. He also says that the substance does not change. The Venerable Vasumitra says: Abandoning the state of the future and going to the state of the present, and abandoning that and going to the state of the past, the state changes, but the substance does not change. Just as the same ball is placed in the counting position of one and is called one, similarly, when placed in the counting position of hundreds and thousands, it is called that and that. He believes that the state and the substance possessing the state are different. The Venerable Buddhadeva says: Relative to the present, what is earlier than oneself is the past, what is later than oneself is the future, and what is between the two is the present, so that relative to earlier and later, it becomes different, but the substance does not change. Just as the same woman, relative to different objects, is both a mother and a daughter. The first three views believe that the three times are two substances, while the last view believes that the three times are also three substances. Thus, among the four views, the first view is similar to the view of the Sāṃkhya school that nature is permanent and states are impermanent. The second view will lead to confusion of times, and the fourth view depends on different references.
Tibetan
ནས་དུས་རེ་རེ་ཡང་དུས་གསུམ་ཆར་དུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ལ། འོན་ཀྱང་དུས་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་འདི་ཉིད་རིགས་སོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གསུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། བྱེ་སྨྲ་ན་རེ། འདོད་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅུང་ཟད་བཟང་སྟེ་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་མ་འོངས་པ་དང་། བྱེད་པ་ད་ལྟར་བ་དང་བྱས་ནས་འགག་པ་འདས་པ་སྟེ་བྱ་བ་ཡིས་དུས་རྣམས་རྣམ་པར་གཞག་པས་དུས་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་གྲུབ་ལ། གཞན་གྱིས་མི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་དག་དགག་པ་ལ་གསུམ་ལས། དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་གནོད་པ་བརྗོད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དུས་གསུམ་བྱ་བ་ཡོད་མེད་མཚུངས་པ། བྱ་བ་རེས་འགའ་བ་དང་། གཞན་ལ་ལྟོས་པ་དང་། མི་ལྟོས་པ་མི་རུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ད་ལྟར་བའི་མིག་དེ་མཚུངས་ལྟ་བའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པས་ད་ལྟར་དུ་མི་རུང་ལ། དེ་ནི་འབྲས་བུ་འཛིན་འབྱིན་གྱི་བྱ་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་གཅིག་ནི་འདས་པས་ཞེས་འདས་པའང་འབྲས་བུ་འབྱིན་པས་བྱ་བ་ཡོད་པའམ་འབྱིན་པ་ལ་འཛིན་པ་ཡོད་པས་ཕྱེད་ད་ལྟར་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་འདས་མ་འོངས་ན་ཡང་ཡོད་ན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལ་གེགས་སུ་བྱེད་དེ་དུས་གཉིས་བྱ་བ་མི་བྱེད་ལ་ད་ལྟར་བ་བྱེད་པའི་རེས་འགའ་བ་མི་རུང་སྟེ་དུས་གསུམ་ཆར་བྱ་བ་ཡོད་མེད་མཚུངས་རིགས་པས་སོ། །ཡང་ན་དུས་གཉིས་ཀྱང་བྱ་བ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དུས་རྟག་ཏུ་རྫས་སུ་ཡོད་པས་རྟག་ཏུ་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལ་གེགས་བྱེད་སུ་ཡང་མེད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱ་བ་ཉིད་དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡིན། བྱ་བ་ཅན་ལས་གཞན་ཡིན་ན་བྱ་བའང་བྱ་བ་གཞན་དང་བཅས་དགོས་པས་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བའམ། བྱ་བ་ལ་བྱ་བ་མེད་ན་བྱ་བ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས་རྟག་པར་ཐལ་ལོ། །བཞི་པ་ནི། བྱ་བ་ཆོས་ལས་གཞན་ཡིན་ན་སྐྱོན་དེར་འགྱུར་བ་ལས་གཞན་མིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཆོས་རྟག་ཏུ་ཡོད་ལ་དེ་དང་གཅིག་པའི་བྱ་བའང་རྟག་ཏུ་ཡོད་པས་ད་དུང་ཡང་དུས་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་མི་རུང་བའི་སྐྱོན་སོ་ན་གནས་སོ། །བྱ་བ་ཡོད་པ་ན་ཆོས་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ཡང་དུས་གཉིས་སུ་བྱ་བ་མ་སྐྱེས་པ་དང་ཞིག་ནས་མེད་དོ་ཞེ་ན། ད་ལྟ་བ་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དུས་གཉིས་ཀྱང་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱང་འདོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བྱ་བ་མ་སྐྱེས་པ་དང་ཞིག་ནས་མེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། བྱ་བ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བྱས་མི་རྟག་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ལ་གསུམ་ལས། ལུང་དང་པོའི་དོན་ནི། གཞི་ད་ལྟར་བྱུང་ཟིན་དང་འབྱུང་འགྱུར་ལ་དགོངས་ནས་དགོངས་པ་སྔོན་བྱུང་བ་ལ་བག་ཆ
Chinese
因此，每一个时间都有变成所有三个时间的过失。然而，有些人说，这三个时间的差别是合理的。第三种观点是，毗婆沙师说：第三种观点稍微好一些，即不作为是未来，作为是现在，做了之后停止是过去，因此通过行为来区分时间，从而成立了三个时间的差别，因为其他方式无法成立。第二，对这些进行驳斥，其中有三点：对时间的差别造成损害的论述有四点：三个时间的行为存在与否相同；行为是偶然的；依赖于他者；不依赖于他者是不合理的。第一点是：现在的眼睛同样不进行观看的行为，因此不应该是现在。如果说，这是具有持有和给予果实的行为。那么，既然一个是过去，过去也给予果实，因此有行为，或者给予有持有，所以一半会变成现在。第二点是：如果法的实物在过去和未来也存在，那么会成为行为的障碍，因为两个时间不作为，而现在作为是偶然的，这是不合理的，因为三个时间的行为存在与否应该相同。或者，两个时间也会变成作为，因为时间总是作为实体存在，所以没有任何阻碍一直作为的因素。第三点是：行为本身又是如何呢？如果行为与具有行为者不同，那么行为也需要伴随其他的行为，因此会变成无穷尽，或者如果行为没有行为，那么行为就是非造作的，因此会变成常恒。第四点是：如果行为与法不同，那么会变成那个过失，如果不是不同，那么法总是存在，并且与它相同的行为也总是存在，因此仍然存在三个时间的差别不合理的过失。如果在有行为时，与法不异体，但在两个时间里，行为没有产生和消逝，如果这样说，就像现在实物存在一样，如果你们也认为两个时间实物存在，那么为什么说行为没有产生和消逝呢？因为与行为不异体的实物存在，所以就像所作是无常一样。第二，对能立进行驳斥，其中有三点：第一，经文的意义是：基于现在已经发生和将要发生的，因此认为意图是先前发生的，具有习气。
English
Therefore, each time has the fault of turning into all three times. However, some say that the difference between these three times is reasonable. The third view is that the Vaibhashikas say: The third view is slightly better, that is, not acting is the future, acting is the present, and stopping after acting is the past. Therefore, the difference between the three times is established by distinguishing the times through actions, because other methods cannot establish it. Second, there are three refutations to these: there are four points in the statement that harms the distinction of time: the existence or non-existence of actions in the three times is the same; actions are occasional; dependent on others; and not dependent on others is unreasonable. The first point is: the present eye does not perform the act of seeing equally, so it should not be the present. If it is said that it has the act of holding and giving fruit. Then, since one is the past, the past also gives fruit, so there is action, or giving has holding, so half will become the present. The second point is: if the entity of dharma exists even in the past and future, then it will be an obstacle to acting, because the two times do not act, and the present acting is occasional, which is unreasonable, because the existence or non-existence of actions in the three times should be the same. Or, the two times will also become acting, because time always exists as an entity, so there is no factor that hinders acting all the time. The third point is: how is the action itself? If the action is different from the one with action, then the action also needs to be accompanied by other actions, so it will become infinite, or if the action has no action, then the action is uncreated, so it will become permanent. The fourth point is: if the action is different from the dharma, then it will become that fault, if it is not different, then the dharma always exists, and the action that is the same as it also always exists, so there is still the fault that the difference between the three times is unreasonable. If, when there is action, it is not different from the dharma, but in the two times, the action has not arisen and perished, if you say so, just as the present entity exists, if you also think that the two times the entity exists, then why do you say that the action has not arisen and perished? Because the entity that is not different from the action exists, so it is like what is done is impermanent. Second, there are three refutations to the proof: First, the meaning of the scripture is: based on what has already happened and will happen in the present, therefore, it is considered that the intention occurred earlier, with habit.