Tibetan
སུམ་པོ་སོ་སོའི་རྩ་བ་དེ་དག་དང་སྤྱིའི་རྩ་བ་མ་རིག་པ་ཇི་ལྟ་བར་མི་ཤེས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་ནི་མཚོན་པ་སྟེ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡང་བཟུང་ཞིང་འདོད་པའི་བསྒྲིབས་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡང་རྩ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། ཅི་ལུང་རིང་པོའི་མདོ་ལས་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་དངོས་པོ་བཅུ་བཞི་གསུངས་པས་དེ་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ་མི་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བསླངས་པས་མི་དགེ་བ་ཡིན་ལ། ལུང་མ་བསྟན་དུ་བཤད་པ་ནི་དྲི་བའི་ལན་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པས་སོ། །ལན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་དྲི་བ་ཡང་བཞི་སྟེ། མགོ་གཅིག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པའི་དྲི་བ་ནི་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་འཆིའམ་ཞེ་ན། འཆིའོ་ཞེས་དང་། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་ལུང་བསྟན་པའི་དྲི་བ་ནི་ཤི་བ་ཐམས་ཅད་སྐྱེའམ་ཞེ་ན། སྲེད་པ་ཡོད་པ་སྐྱེ་ལ་མེད་པ་མི་སྐྱེའོ་ཞེས་དང་། དྲིས་ཏེ་ལུང་བསྟན་པའི་དྲི་བ་ནི་མི་འདི་དམན་ནམ་ཁྱད་པར་འཕགས་ཤེ་ན། ཁོ་ཉིད་ལ་དྲིས་ལ་ལྷ་ལ་ལྟོས་ཏེའོ་ཞེ་ན་དམན་ལ། ངན་འགྲོ་ལ་ལྟོས་ཏེའོ་ཞེ་ན་ཁྱད་པར་འཕགས་སོ་ཞེས་སོ། །གཞག་པར་ལུང་བསྟན་པའི་དྲི་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་དག་བདག་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་ཡིན་ནམ་མིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་རྫས་བདག་ཉིད་མ་གྲུབ་པས་ཁྱད་པར་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་ཡིན་མིན་ཡང་མི་གྲུབ་པས་ལན་གཞག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ལུང་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པས་ཁྱད་པར་ལུང་བསྟན་དུ་མེད་དོ་ཞེས་དོན་གྱི་ལུང་བསྟན་པ་ཡིན་ལ་དངོས་སུ་མ་བསྟན་པ་ནི་མ་དད་པ་སྤོང་བའི་ཆེད་དོ། །ལྔ་པ་ལ། ལྡན་ཚུལ་དངོས། སྤངས་པ་ལྡན་པར་བཞག་ཚུལ། ཆོས་གོང་ལ་སེམས་གང་གིས་དམིགས་པའོ། །དང་པོ་ལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་པའི་ལྡན་ཚུལ། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་པའི་ལྡན་ཚུལ། ལྡན་པ་དུས་གསུམ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ལ། དུས་གཉིས་ཀྱི་དང་། མ་འོངས་པའི་ལྡན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཟག་གང་གི་ཕྲ་རྒྱས་གང་ཞིག་དམིགས་པ་གང་ལ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའི་གང་ཟག་དེ་ནི། ཕྲ་རྒྱས་དེའི་དམིགས་པ་དེ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། དེའང་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་དང་ང་རྒྱལ་གསུམ་ནི་ཡུལ་སྡུག་མི་སྡུག་གང་རུང་རེ་ལ་དམིགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ལ་ལྟ་བ་ཐེ་ཚོམ་མ་རིག་པ་གསུམ་ནི་ཡུལ་སྡུག་མི་སྡུག་ཀུན་ལ་དམིགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྤྱི་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འདས་པ་དང་ཉེར་གནས་ད་ལྟར་བའི་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་དང་ང་རྒྱལ་དག་གིས་ནི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པས་རང་དང་མ
Chinese
因为三者的各自的根本以及共同的根本，都是从不了知无明如何产生而来的。禅定是代表，也包括无色界的有染污的等持，以及欲的障蔽等等，也有少许根本。第三，如果说长阿含经中说了十四种不可记说的事物，所以那是不可以记说的吗？不是的，因为是不善的心所引发，所以是不善的。说不可记说，是因为问题的回答没有被记说。根据回答的差别，问题也有四种：一种是笼统地记说的问题，比如问一切男人都会死吗？回答说：会死。一种是分别地记说的问题，比如问一切死者都会再生吗？回答说：有贪爱者会再生，没有贪爱者不会再生。一种是反问地记说的问题，比如问这个人是低劣还是特别殊胜？回答说：问他自己，如果相对于天来说，就是低劣的；如果相对于恶趣来说，就是特别殊胜的。一种是需要搁置地记说的问题，比如外道问：我和蕴身是异体还是非异体等等的问题。因为有情的自体没有成立，所以异体非异体也不成立，因此回答需要搁置。那么，什么叫做记说呢？因为本体没有成立，所以没有特殊的记说，这是意义上的记说，而没有直接记说，是为了断除不信。第五，关于：具有的方式；断除后安立为具有的方式；以及以何种心缘于更高的法。第一，关于：自相的具有方式；总相的具有方式；以及以三时来考察具有。第一，关于：二时的；以及未来的具有方式。第一是：任何补特伽罗的任何烦恼，以何种所缘而增长，那么那个补特伽罗，就具有那个烦恼的所缘。其中，贪欲、嗔恚、我慢这三种，是缘于悦意或不悦意的任何一种境，所以是自相的烦恼；而见、疑、无明这三种，是缘于悦意和不悦意的一切境，所以称为共相的烦恼。其中，过去和临近现在的贪欲、嗔恚、我慢，因为不缘一切境，所以与自
English
Because the respective roots of the three, as well as the common root, all arise from not knowing how ignorance arises. Samadhi represents, and also includes formless absorptions that are contaminated, as well as the obscurations of desire, etc., which also have some roots. Third, if it is said that the Long Agama Sutra speaks of fourteen objects that are not to be specified, is that why they are not to be specified? No, because they are induced by an unwholesome mind, so they are unwholesome. Saying that they are not to be specified is because the answer to the question is not specified. According to the difference in answers, there are also four types of questions: One is a question that is specified in general, such as asking whether all men will die? The answer is: They will die. One is a question that is specified separately, such as asking whether all the dead will be reborn? The answer is: Those with craving will be reborn, and those without craving will not be reborn. One is a question that is specified by asking back, such as asking whether this person is inferior or particularly superior? The answer is: Ask him himself, if compared to the gods, he is inferior; if compared to the evil realms, he is particularly superior. One is a question that needs to be set aside for specification, such as the heretics asking: Is the self different from the aggregates or not different, etc.? Because the self of sentient beings is not established, the difference or non-difference from the aggregates is also not established, so the answer needs to be set aside. So, what is called specification? Because the essence is not established, there is no special specification, this is a specification in meaning, and not directly specifying is to dispel disbelief. Fifth, regarding: The way of having; the way of establishing having after abandoning; and what mind focuses on the higher Dharma. First, regarding: The way of having its own characteristic; the way of having the general characteristic; and examining having in the three times. First, regarding: The two times; and the way of having the future. The first is: Whatever affliction of whatever person, with whatever object it grows, then that person has the object of that affliction. Among them, greed, hatred, and pride are the three that focus on any kind of pleasant or unpleasant object, so they are afflictions with their own characteristics; while view, doubt, and ignorance are the three that focus on all pleasant and unpleasant objects, so they are called afflictions with common characteristics. Among them, past and near-present greed, hatred, and pride, because they do not focus on all objects, so with self
Tibetan
ཐུན་པའི་ཡུལ་གང་ལ་དེ་གསུམ་སྐྱེས་ལ་ད་ལྟར་བ་ནི་སྤངས་པ་མི་སྲིད་ཀྱི། འདས་པའི་མ་སྤངས་པའི་ཉོན་མོངས་པས་དངོས་པོ་དེ་དང་གང་ཟག་ལྡན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། སྤངས་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ་མི་རྒྱས་པས་ལྡན་པར་མི་བྱེད་ཅིང་དེས་མཚོན་ནས་མི་རྒྱས་པའི་ཡུལ་ཀུན་མི་ལྡན་ལ། དེ་གསུམ་ཡིད་ཀྱི་ས་པའི་ཡུལ་དུས་གསུམ་པ་དང་གཉིས་པོ་སྒོ་ལྔའི་ས་པའི་རང་དུས་པ་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་གང་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུད་དེ་ཡུལ་དེ་དང་ལྡན་པར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡིད་ཀྱི་ས་པའི་དེ་གསུམ་མ་འོངས་པ་མ་སྤངས་པས་ན་རང་གི་ཡུལ་དུས་གསུམ་ཀུན་དང་ལྡན་པར་བྱེད་ཅིང་། ཆགས་སྡང་གཉིས་པོ་གཞན་སྒོ་ལྔའི་ས་པ་སྐྱེ་འགྱུར་གྱིས་ནི་སྔ་ཕྱི་ཡུལ་མིན་པས་རང་དང་དུས་མཉམ་པའི་ཡུལ་ལྡན་པར་བྱེད་ལ། མི་སྐྱེའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་དུས་གསུམ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པར་བྱེད་དེ། ཉོན་མོངས་ཉིད་མི་སྐྱེའང་ཡུལ་མི་སྐྱེ་བར་མ་ངེས་ཀྱི་ད་ལྟར་བ་དང་འདས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལྕམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཏེ་དངོས་སུ་དམིགས་པ་ནི་མིན་ནོ་ཞེས་བླ་མ་གསུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། ལྷག་པ་སྤྱི་པའི་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་པོ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དུས་གསུམ་མ་སྤངས་པ་ཀུན་གྱིས་དུས་གསུམ་པའི་ཡུལ་སྡུག་མི་སྡུག་ཀུན་དང་ལྡན་པར་བྱེད་ལ། མ་རིག་པ་སྒོ་ལྔའི་ས་པ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་འདོད་པ་བརྗོད། དེ་དག་དགག དེའི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ལའང་། དམ་བཅའ་དང་རྟགས་འགོད། ཡོ་སྨྲའི་དབྱེ་བ། དབྱིག་བཤེས་ཀྱི་ལུགས་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དུས་གཉིས་རྫས་སུ་ཡོད་ན་འདུས་བྱས་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། མེད་ན་ཇི་ལྟར་ལྡན་པར་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོར་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། དུས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་རྫས་སུ་ཡོད་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས་སྐྱོན་གཉིས་ཀ་མེད་དོ། །སྒྲུབ་བྱེད་ལུང་ནི་མདོ་ལས། གང་གི་ཕྱིར་འདས་པའི་གཟུགས་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་འདས་པའི་གཟུགས་ལ་མི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང་ད་ལྟར་བ་ལ་རོ་མྱོང་བ་ཞེས་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆར་ལ་སྦྱང་ཞིང་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་སྡོམ་ཚིག་གི་མདོ་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའོ་ཞེས་འདས་མ་ཐག་པའི་ཡིད་དང་དུས་གསུམ་པའི་ཆོས་ལས་ཡིད་ཤེས་སྐྱེ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དངོས་མེད་ནི་རྟེན་དུ་མི་རུང་ངོ་། །རིགས་པ་ནི། ཡུལ་ཡོད་ན་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་ལ་མེད་ན་མི་སྐྱེ་ཞིང་དུས་གསུམ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་། འདས་པ་མེད་ན
Chinese
对于共同的境，如果那三种生起，现在就不可能断除。过去未断除的烦恼使事物和补特伽罗相应。断除则因不增长对境而不相应，由此可以推知不增长的境都不相应。那三种是意的境，是三时；那两种是五根的境，是自时。因此，拥有烦恼之获得的相续，被认为是与该境相应的。第二，意的境，那三种，未来未断除，因此使其自身之境与三时相应。贪嗔二者，其他的五根境，是生变，因为不是前后的境，所以使其与自身同时的境相应。不生的法者，使其与一切三时之境相应。因为烦恼本身即使不生，境却不一定不生，而是会变成现在和过去。如闪电一般，不是真实地缘取，上师如是说。第二，其余共同的三个烦恼，仅仅是意的境，因此一切未断除三时者，使其与三时之境，可爱不可爱的一切相应。五根境的无明，如前所述。第三，陈述主张，驳斥那些，以及对那些的回答。第一，也有立宗和立宗的理由，瑜伽行者的分类，以及说一切有部的观点是合理的。第一，如果二时作为实有存在，则有为法将变成常法。如果不存在，则如何成为相应者和作者呢？答：一切时都作为实有存在，并且具有有为法的特征，因此两种过失都没有。作为论证的经文是，经中说：因为过去的色存在，所以不看过去的色。对于未来感到欢喜，对于现在体验味道，因此五蕴都要学习和宣说。六处总摄经中说：识依赖二者而生，因此从刚过去的意和三时的法中产生意识，因此无实有不能作为所依。理证是，如果境存在，则产生识，如果不存在，则不产生，并且产生缘三时的识。如果过去不存在，则
English
Regarding the common object, if those three arise, it is impossible to eliminate them now. The past, uneliminated afflictions cause things and individuals to be associated. Elimination does not cause association because it does not increase the object, and from this, it can be inferred that all non-increasing objects are not associated. Those three are the objects of mind, which are the three times; those two are the objects of the five senses, which are their own time. Therefore, the continuum that possesses the attainment of afflictions is considered to be associated with that object. Second, the objects of mind, those three, the future, are not eliminated, so they cause their own objects to be associated with all three times. Greed and hatred, the other five sense objects, are changing, because they are not the previous or subsequent objects, so they cause the objects that are simultaneous with themselves to be associated. Those who are not born of Dharma cause all three times of objects to be associated. Because even if the afflictions themselves are not born, the objects are not necessarily unborn, but will become present and past. Like lightning, it is not truly apprehended, the Lama said. Second, the remaining three common afflictions are only the objects of mind, so all those who have not eliminated the three times cause the objects of the three times, everything that is lovely and unlovely, to be associated. The ignorance of the five sense objects is as before. Third, state the claim, refute those, and answer those. First, there are also the proposition and the reason for the proposition, the classification of Yogis, and the view of the Sarvastivadins is reasonable. First, if the two times exist as real, then conditioned phenomena will become permanent. If they do not exist, then how can they be associated and the agent? Answer: All times exist as real, and have the characteristics of conditioned phenomena, so there are no two faults. The scripture as an argument is, in the sutra it is said: Because the past form exists, therefore one does not look at the past form. Feeling joy for the future and experiencing taste for the present, therefore the five aggregates must be studied and proclaimed. The Sutra of the Summary of the Six Sense Fields says: Consciousness arises dependent on two, therefore mind consciousness arises from the immediately past mind and the dharmas of the three times, therefore the unreal cannot be the basis. The reasoning is that if the object exists, then consciousness arises, if it does not exist, then it does not arise, and consciousness that focuses on the three times arises. If the past does not exist, then