Tibetan
་དང་། ཚད་མ་བཞིའི་ཉམས་ལེན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སཾ་བུ་ཊིར། བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་སློབ་དཔོན་དང་། །ལུང་གི་རྗེས་འབྲང་དེ་ཉིད་རིག །གསང་དོན་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་ཡང་། །གཅིག་ནས་གཅིག་བརྒྱུད་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་དུ། ཚད་མ་བཞིས་འབྲས་བུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ཞེས་གསུངས་ཞིང་། དེས་རྒྱུ་དང་ལམ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡང་མཚོན་པར་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་ཚད་མའི་ངོ་བོ། གྲངས་ངེས། གོ་རིམ་ངེས་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དམ་རྟོག་གེ་དང་མཐུན་པར་མི་བསླུ་བ། ཡང་དག་པ། དོན་དམ་པ་ལ་འཇུག་པས་ན་ཚད་མ་སྟེ་དེའང་བླ་མ་ནི་མན་ངག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པ་ལ་མི་བསླུ་བས་ན་ཚད་མ། ཉམས་མྱོང་ནི་བླ་མས་བསྟན་པ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་མི་བསླུ་བས་ན་ཚད་མ། བསྟན་བཅོས་ནི་ལུང་གི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་འགྲེལ་པ་ལ་མི་བསླུ་བས་ནི་ཚད་མ། ལུང་ནི་རང་གི་བསྟན་བྱའི་དོན་ལ་མི་བསླུ་བས་ན་ཚད་མའོ། །དེ་ལ་བླ་མ་ནི་རྒྱལ་བས་ལུང་བསྟན་པའམ། མཁའ་འགྲོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གྲུབ་ཐོབ་དངོས་སམ་དེའི་བརྒྱུད་པ་བར་མ་ཆད་པའི་མན་ངག་ཡོད་ཅིང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་གཅིག་དགོས་སོ། །ཉམས་མྱོང་ནི་སྙན་བརྒྱུད་བཞི་དང་ལྡན་པའི་གདམས་ངག་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཉམས་མྱོང་ངོ་། །བསྟན་བཅོས་ནི་རྒྱལ་བས་ལུང་བསྟན་པའམ་མཁའ་འགྲོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་བིརྺ་པ་སོགས་ཀྱིས་བཀའི་དགོངས་པ་རང་དབང་དུ་འགྲེལ་བའི་བསྟན་བཅོས་ལ་བྱ་སྟེ། འདིར་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་ངོ་། །ལུང་ནི་རྒྱས་པར་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་མཐའ་དག མདོར་བསྡུ་ན་ཀྱཻ་རྡོར་རྒྱུད་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། གྲུབ་ཐོབ་ཚད་ལྡན་ནས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་དེང་སང་གི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ་ཚད་མ་བཞི་པོ་གང་རུང་གཅིག་མ་ཚང་ན་མན་ངག་དེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ཚང་ན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བས་བཞིར་གྲངས་ངེས་སོ། །འོ་ན་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས། དང་པོ་བླ་མ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་རང་ཉིད་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །དེའི་དུས་སུ་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡིད་ཆེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་མ་ལུས་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཡིད་ཆེས་སམ་ཚད་མ་གསུམ་དུ་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན་དེ་ནི་གྲུབ་ཐོབ་ཚད་ལྡན་ལས་དངོས་སུ་མན་ངག་ཐོབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ལ་དེའི་ཚེ་བླ་མ་ཚད་མ་ལས་ལོགས་སུ་བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་མི་དགོས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ཚད་མའི་དོན་ནི་རང་གིས་ཐོབ་པའི་མན་ངག་དེ་གྲུབ་ཐོབ་ཚད་ལྡན་གྱི་དགོངས་པར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། གྲུབ་ཐོབ་རང་ལས་གདམས་ངག་དངོས་སུ་ཐོབ་པ་དེ་ཀས་དགོངས་པར་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སློབ་དཔོན་ནག་པོ་པས་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་ལས་དངོས་སུ་ཐོབ་པས་བསྟན་བཅོས་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་མི་དགོས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་ནག་པོ་པ་དབང་པོ་རྟུལ་བས་མན་ངག་གི་བརྗེད་ཐོར་གནང་བ་ཡིན་གྱི་རང་གི་མན་ངག་དེ་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གི་དགོངས་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་གནང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཌོཾ་བི་ཧེ་རུ་ཀ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་གོ་རིམ། ཐོག་མར་འབྱུང་བའི་གོ་རིམ། ཉམས་སུ་ལེན་པའི་གོ་རིམ། ཚད་མར་སོང་བའི་གོ་རིམ་མོ། །དང་པོ་ནི། བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་སློབ་དཔོན་དང་། །ལུང་གི་རྗེས་འབྲང་དེ་ཉིད་རིག །ཅེས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་རིག་པ་ནི་ཉམས་མྱོང་མཐར་ཐུག་པ་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། འདི་ནི་རྟོག་གེ་པ་རང་དགར་འཇུག་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་དུ་གོ་རིམ་དཀྲུགས་ཏེ་གསུངས་པའོ། །གསང་དོན་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་ཡང་ཞེས་པ་ནི་ཚད་མ་བཞིས་གཏན་ལ་ཕབ་པར་བྱ་བའི་མན་ངག་དངོས་སོ། །གཅིག་ནས་གཅིག་བརྒྱུད་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་ཚད་མ་བཞིས་གཏན་ལ་ཕབ་པར་བྱ་བ་དེ་ཡང་གྲུབ་ཐོབ་དེ་ལས་དངོས་སུ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་པར་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བརྒྱུད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པར་བསྟན་ཏོ། །བླ་མ་རབ་ཀྱི་ཞལ་ལས་བླངས། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་མན་ངག་དེ་ཡང་། བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡོད་ཅིང་། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་ལས་ཐོབ་དགོས་ཞེས་པ་སྟེ་བླ་མ་ཚད་མའི་ཁྱད་ཆོས་སྟོན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐོག་མར་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་གསུངས་པའི་ལུང་ཚད་མ་འབྱུང་། དེའི་རྗེས་སུ་ལུང་དེའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བའི་བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་འབྱུང་། དེའི་རྗེས་སུ་བསྟན་བཅོས་དེ་ནས་གསུངས་པའི་མན་ངག་སྟོན་པའི་བླ་མ་ཚད་མ་འབྱུང་། དེའི་རྗེས་སུ་བླ་མས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཉམས་མྱོང་སྐྱེ་བས་ན་ཉམས་མྱོང་ཚད་མ་འབྱུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། དང་པོར་བླ་མ་ཚད་མ་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་ཏེ། བླ་མ་ལ་མོས་གུས་ཚུད་པར་བྱས་ནས་དེས་བསྟན་པའི་མན་ངག་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ཉམས་མྱོང་ཚད་མ་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་ཏེ། བླ་མ་ལ་མོས་གུས་ཚུད་པའི་རྗེས་སུ། དེས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉམས་མྱོང་ཚད་མ་བསྐྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་ཏེ། བླ་མས་བསྟན་པ་དང་རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གི་དགོངས་པར་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ལུང་ཚད་མ་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གི་དགོངས་པ་དེ་ཡང་ཚད་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་ལུང་ལ་ཐོས་བསམ་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། དང་པོར་ཉམས་མྱོང་ཚད་མར་སོང་བ་དགོས་ཏེ། རང་རྒྱུད་ལ་ཉམས་བཅོ་ལྔ་པོ་གང་རུང་ཅིག་སྐྱེས་ཤིང་ཡིད་ཆེས་པ་ན་ཉམས་མྱོང་ཚད་མར་སོང་བར་འཇོག་ཅིང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚད་མ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཚད་མར་སོང་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་བླ་མ་ཚད་མར་སོང་བ་འབྱུང་སྟེ། རང་རྒྱུད་ལ་ཉམས་མྱོང་སྐྱེས་པ་ན་བླ་མས་སྔར་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཉམས་མྱོང་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་སྐྱེའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་པར་གོ་བས་བླ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་དངོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སྐྱེས་པའི་ཚེ་བླ་མ་ཚད་མར་སོང་བའི་ཕྱིར། དེ་ནས་བསྟན་བཅོས་ཚད་མར་སོང་བ་འབྱུང་སྟེ། རང་རྒྱུད་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་བླ་མས་བསྟན་པ་དེ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་གི་དགོངས་པར་རྟོགས་པས་ན། མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཉིད་དོ། །བསྟན་བཅོས་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་ནི་དྲང་སྲོང་གི་བཀའ་བཞིན་དུ་སྤྱི་བོར་བླང་བྱའོ་སྙམ་དུ་ངེས་པའི་ཚེ་བསྟན་བཅོས་ཚད་མར་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ལུང་ཚད་མར་སོང་བ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལུང་གི་དགོངས་པར་རྟོགས་པ་ན་ལུང་རང་གི་བསྟན་དོན་ལ་མི་བསླུ་བར་ངེས་པའི་ཚེ་ལུང་ཚད་མར་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་རགས་པའི་རྣམ་བཞག་ཡིན་གྱི་ཞིབ་ཏུ་ན་གཞུང་བཤད་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཉམས་རེ་རེ་ཡང་ཚད་མ་བཞི་བཞིས་གཏན་ལ་དབབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་སྙན་བརྒྱུད་བཞིས་སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་ནི་དབང་གི་ཆུ་བོ་མ་ནུབ་པ། བྱིན་རླབས་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་མ་ཉམས་པ། གདམས་ངག་གི་སརྒ་མ་ལོག་པ། མོས་གུས་ཀྱི་བསམ་པ་ཚིམ་པར་ནུས་པའོ། །དང་པོ་ལ་རྒྱུ་དུས། ལམ་དུས། འབྲས་དུས་ཀྱི་དབང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དབང་གི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བདུན་ལྡན་གྱི་སྨིན་བྱེད་ཀྱི་དབང་བཞི་ཐོབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་ལམ་གྱི་ཐུན་བཞི་ལ
Chinese
以及，四量（ प्रमाणचतुष्टय ）的修持分别解说。第一，在《桑布扎续》中说：“论典是量，上师和，经的随行是智慧，秘密的意义，事物也是，从一到一传承要知道。”又，在《金刚句》中说：“以四量确定果。”说了，这也表示确定因和道。这里有量的体性、数量决定、次第决定这三者。第一，与世间的名言或分别念相符，不欺骗，是正确的，进入究竟意义，所以是量，其中上师是不颠倒地显示口诀，不欺骗，所以是量；经验是如上师所说那样去体验，不欺骗，所以是量；论典是不颠倒地解释经的意义，不欺骗，所以是量；经是不欺骗自己所要表示的意义，所以是量。其中，上师是诸佛所授记，或者空行母加持的成就者真实，或者具有其传承未中断的口诀，并且需要具足金刚阿阇黎共同的相的一位。经验是具有四近传承的诀窍，从修持中所产生的经验。论典是诸佛所授记或者空行母加持的龙树和毗瓦巴等，自主地解释佛语意义的论典，这里是指《金刚句》。经，广而言之是善逝的一切经典，简而言之是《胜乐金刚》三续。第二，从具量成就者次第相传的口诀，现在的普通人修持的时候，如果四量中的任何一个不齐全，那么那个口诀就不会圆满，如果四个都齐全，就会变得圆满，因此确定为四。那么，在《时轮金刚》中说：“首先要信任上师。之后要信任自己。那时要信任续之王。这样，以三种信任就能完全领悟续的意义。”这样不是说了三种信任或者量吗？如果这样想，那是从具量成就者直接……
English
And, the practice of the four valid cognitions (Pramana Catustaya) is explained separately. First, in the Sambuta Tantra, it says: "The treatise is the valid cognition, the teacher and, the follower of the scripture is wisdom, the secret meaning, the thing is also, from one to one, it should be known through transmission." Also, in the Vajra Verse, it says: "Having determined the fruit with the four valid cognitions." It is said, and this also represents the determination of the cause and the path. Here there are three things: the nature of valid cognition, the determination of number, and the determination of order. First, it is in accordance with the worldly terms or discriminations, not deceiving, correct, entering into the ultimate meaning, therefore it is valid cognition, among which the lama is the one who shows the oral instructions without reversing them, not deceiving, therefore it is valid cognition; experience is to experience as the lama has said, not deceiving, therefore it is valid cognition; the treatise is to explain the meaning of the scripture without reversing it, not deceiving, therefore it is valid cognition; the scripture is not deceiving the meaning it is to express, therefore it is valid cognition. Among them, the lama is the one who is prophesied by the Buddhas, or the accomplished one who is blessed by the Dakinis, or has the unbroken lineage of his oral instructions, and needs to have one who possesses the common characteristics of the Vajra Acharya. Experience is the experience arising from practicing the instructions with the four close lineages. The treatise is the treatise that is prophesied by the Buddhas or blessed by the Dakinis, such as Nagarjuna and Virupa, who independently explain the meaning of the Buddha's words, here referring to the Vajra Verse. The scripture, broadly speaking, is all the scriptures of the Sugata, and in short, it is the three tantras of Hevajra. Second, the oral instructions transmitted in succession from the qualified accomplished one, when ordinary individuals of today practice, if any one of the four valid cognitions is incomplete, then that oral instruction will not be complete, and if all four are complete, it will become complete, therefore it is determined as four. Then, in the Kalachakra, it says: "First, one should trust the lama. After that, one should trust oneself. At that time, one should trust the king of tantras. In this way, with three kinds of trust, one will completely understand the meaning of the tantra." Isn't it said that there are three kinds of trust or valid cognitions? If you think so, that is directly from the qualified accomplished one...
Chinese
如果假设获得了口头教授，那么这时就不需要上师之外的其他量论，因为量论的意义在于将自己获得的口头教授证实为合格成就者的意图。因为直接从成就者那里获得口头教授，就已经证实了其意图。如果有人认为，那黑行阿阇黎（Kṛṣṇācārya）直接从瑜伽自在（Yogeśvara）那里获得了口头教授，那就不需要金刚句论典了吗？并非如此，那是因为黑行阿阇黎根器迟钝，给予了口头教授的遗忘，而不是为了证实自己的口头教授符合瑜伽自在的意图而给予的，就像多比黑汝嘎（Ḍombī Heruka）一样。第三部分有四点：经续中所说的顺序，最初产生的顺序，修持的顺序，成为量（ प्रमाण ）的顺序。第一点是： 论典是量，上师亦如是， 随顺圣教者，即是彼智慧。 这里所说的“彼智慧”是指经验的最终体现，所要表达的意义智慧。这为了防止思辨者随意进入，所以颠倒顺序而说的。所谓“秘密意义即是事物”，是指四量所要确立的口头教授的真实内容。所谓“从一而知一传承”，是指要用四量来确立的那个口头教授，也不是直接从那位成就者那里获得的，而是指按照次第传承下来的。所谓“从上师处接受”，是指这样的口头教授，传承的口头教授没有颠倒，并且要从具备金刚阿阇黎一般特征的上师那里获得，这是在说明合格上师的特点。第二点是：首先出现金刚持（Vajradhara）所说的圣教量（āgama-pramāṇa），然后出现解释该圣教意图的论典量（śāstra-pramāṇa），接着出现宣说从该论典中所说的口头教授的上师量（guru-pramāṇa），之后按照上师所说进行修持，在自己的相续中产生经验，因此产生经验量（anubhava-pramāṇa）。第三点是：首先需要修持上师量，因为要对上师产生敬信，然后才能修持他所说的口头教授。然后需要修持经验量，因为要对上师产生敬
English
If we assume that oral instructions have been obtained, then at that time there is no need for a separate treatise on valid cognition other than the qualified guru, because the meaning of the treatise on valid cognition is to prove that the oral instructions one has obtained are in accordance with the intention of a qualified accomplished one. Because actually receiving oral instructions from the accomplished one himself has already proven the intention. If one wonders, since the master Nāgpopa (Kṛṣṇācārya) actually obtained it from the Lord of Yoga (Yogeśvara), would he not need the Vajra Verse text? That is not the case, because Nāgpopa was dull-witted and gave a forgetful oral instruction, but it was not given in order to prove that his own oral instruction was in accordance with the intention of the Lord of Yoga, just like Ḍombī Heruka. The third has four parts: the order spoken of in the tantras, the order of arising at the beginning, the order of practice, and the order of becoming valid cognition. The first is: The treatise is valid cognition, as is the teacher, Following the scriptures is that very knowledge. That very knowledge is the ultimate experience, the wisdom of meaning to be represented. This is spoken in a confused order in order to prevent speculative people from entering arbitrarily. The secret meaning itself is also the object, which is the actual oral instruction to be established by the four valid cognitions. One should know one from one lineage, which means that the oral instruction to be established by the four valid cognitions is not actually obtained from that accomplished one, but is shown to be passed down in succession. Taken from the mouth of the excellent guru, which means that such an oral instruction, the oral instruction of the lineage is without error, and must be obtained from one who possesses the general characteristics of a vajra master, which is to show the characteristics of a qualified guru. The second is: First, the valid scripture (āgama-pramāṇa) spoken by Vajradhara arises. After that, the valid treatise (śāstra-pramāṇa) explaining the intention of that scripture arises. After that, the valid guru (guru-pramāṇa) arises, teaching the oral instructions spoken from that treatise. After that, one practices as the guru has taught, and experience arises in one's own mind, so experience-valid cognition (anubhava-pramāṇa) arises. The third is: First, one must practice the valid guru, because one must have devotion to the guru, and then practice the oral instructions he has taught. Then one must practice experience-valid cognition, because one must have devotion to the guru.