Tibetan
གནང་བཀག་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ལན་དགག་པའོ། །གཉིས་པ་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་བྱུང་གནང་བཀག་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད་དེ་དགག་པའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་གནོད་པ་སྤོང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐུབ་པས་རབ་བྱུང་ལ་སྙིང་ནད་བྱས་པར་ཐལ་བ་སྤོང་བ། བདེ་སྡུག་གི་བྱེད་པ་པོ་སངས་རྒྱས་སུ་ཐལ་བ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །འདི་ལ་གཉིས་ཏེ། བཅས་ལྟུང་ལ་རང་བཞིན་གྱི་མི་དགེ་བ་ཡོད་པ་དགག བརྟུལ་ཞུགས་ལ་རང་བཞིན་གྱི་དགེ་བ་ཡོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མགོ་མཚུངས་ཀྱི་རིགས་པས་དགག དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་དགག ཧ་ཅང་ཐལ་བས་དགག་པའོ། །འདི་ལ་ལྔ་སྟེ། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ལྟུང་ཅན་དུ་འགྱུར་བ། གྲུབ་ཐོབ་བརྟུལ་ཞུགས་པོར་ལྟུང་ཅན་དུ་ཐལ་བ། ལྷས་ལྟས་ཀྱི་དགེ་སློང་ལྟུང་ཅན་དུ་ཐལ་བ། དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་ཚུལ་ལྟུང་མེད་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བ། རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་བླ་མ་སྨད་པར་ཐལ་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དངོས་ཀྱི་དོན། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་། རིགས་པས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་བདེ་སྡུག་གི་བྱེད་པ་པོ་སངས་རྒྱས་སུ་ཐལ་བ་སྤོང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས་ཏེ། མགོ་བསྒྲེའི་ལན་དང་། རྣལ་མའི་ལན་ནོ། །འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། སྤྱིར་བསླབ་པ་འཆའ་བའི་རྒྱུ་མཚན། བསླབ་པ་མི་འདྲ་བ་འཆའ་བའི་རྒྱུ་མཚན། དེས་གྲུབ་པའི་དོན་ནོ། །བཞི་པ་འཕྲལ་གྱི་ལག་ལེན་འཁྲུལ་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མ་འཁྲུལ་བའི་ལག་ལེན་བསྒྲུབ་པར་གདམས་པ། འཁྲུལ་པའི་ལག་ལེན་བྱུང་བའི་ཚུལ། དེ་ལ་གནོད་བྱེད་བསྟན་པའོ། །འདི་ལ་བཞི་སྟེ། ཤེས་བྱེད་མེད་པར་བསྟན་པ། ཉེས་དམིགས་ཆེ་བར་བསྟན་པ། སྨད་པའི་གནས་སུ་བསྟན་པ། འཁྲུལ་པ་གཞན་ལ་ཡང་མཚུངས་པར་ཐལ་བའོ། །གསུམ་པ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་མ་ནོར་བས་མཇུག་བསྡུ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ནོར་བ་སྤོང་བར་གདམས། མ་ནོར་བ་སྒྲུབ་པར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤང་བྱ་ངོས་བཟུང་། སྤོང་དགོས་པའི་འཐད་པའོ། །སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པའི་སྐབས་ཀྱི་བསྡུས་དོན་ནོ།། །།གཉིས་པ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་ཉམས་ལེན་ལ་གསུམ་སྟེ། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྤྱིར་བསྟན། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད། བསྟན་པ་རྣམ་དག་ཏུ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་ག ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བའི་བསླབ་བྱ། དེ་དག་དང་འབྲེལ་བའི་ཐབས་ལམ་རྣམ་དག་ཏུ་སྒྲུབ་པའོ
Chinese
遣除允许和禁止成为一体的答复。第二，显示在家和出家允许和禁止的差别，分二：陈述所许而遮破。第二，遣除对它的损害，分二：遣除能仁认为出家有心病的过失；遣除安乐和痛苦的作者成为佛的过失。第一分二：诤论和答复。此分二：遮破制罪中有自性不善；遮破苦行中有自性善。第一分三：以开头相似的理证遮破；以事物力量的理证遮破；以太过分的过失遮破。此分五：胜者连同眷属成为有罪者；成就者苦行者成为有罪者；天眼的比丘成为有罪者；居士和沙弥不可能没有罪；诋毁根本传承的上师。第二分三：真实的意义；作为认识的教证；以理证成立的方式。第二，遣除安乐和痛苦的作者成为佛的过失，分二：陈述所许和遮破它。此分二：抬头的答复和真实的答复。此分三：总的来说，受持学处的理由；受持不相同的学处的理由；由它所成立的意义。第四，遣除当下的行持错谬，分三：劝导确立没有错谬的行持；产生错谬的行持的方式；显示对它的损害。此分四：显示没有认识的教证；显示过失巨大；显示成为呵责之处；错谬也同样适用于其他。第三，以听闻、思维、修习三者没有错谬而作总结，分二：劝导舍弃错谬；劝导确立没有错谬。第一分二：确定应舍弃的；必须舍弃的合理性。这是别解脱戒律的场合的简要意义。第二，菩萨戒律的修习分三：总的显示发心的分类；详细解说大乘发心；以显示教法清净的方式作总结。第二分三：使未获得者获得的仪轨；不使已获得者衰退的学规；与它们相关的道途，如法地修习
English
Refuting the answer that allowance and prohibition become one. Second, showing the difference between the allowance and prohibition of householders and renunciates, divided into two: stating the assertion and refuting it. Second, eliminating the harm to it, divided into two: eliminating the fault that the Able One considers renunciation to be a heart disease; eliminating the fault that the maker of happiness and suffering becomes the Buddha. The first is divided into two: dispute and answer. This is divided into two: refuting that there is intrinsic unwholesomeness in the enacted transgression; refuting that there is intrinsic virtue in asceticism. The first is divided into three: refuting with the reasoning of similar beginnings; refuting with the reasoning of the power of things; refuting with the fault of being too extreme. This is divided into five: the Victorious One along with his retinue becomes a sinner; the accomplished ascetic becomes a sinner; the monk with clairvoyance becomes a sinner; it is impossible for a layperson and a novice to be without sin; slandering the root lineage guru. The second is divided into three: the actual meaning; the scriptural authority as a means of knowledge; the way of being established by reasoning. Second, eliminating the fault that the maker of happiness and suffering becomes the Buddha, divided into two: stating the assertion and refuting it. This is divided into two: the answer of raising the head and the real answer. This is divided into three: in general, the reason for taking vows; the reason for taking different vows; the meaning established by it. Fourth, refuting the immediate practice that is mistaken, divided into three: advising to establish the practice that is not mistaken; the way in which mistaken practice arises; showing the harm to it. This is divided into four: showing that there is no means of knowledge; showing that the fault is great; showing that it is a place of reproach; the mistake also applies to others. Third, concluding with the three of hearing, thinking, and meditating without error, divided into two: advising to abandon error; advising to establish what is not mistaken. The first is divided into two: identifying what should be abandoned; the reason why it must be abandoned. This is the condensed meaning of the occasion of the vows of individual liberation. Second, the practice of the bodhisattva vows is divided into three: generally showing the divisions of mind generation; explaining the mind generation of the Great Vehicle in detail; concluding by showing the doctrine as pure. The second is divided into three: the ritual for causing the unobtained to be obtained; the precepts for protecting the obtained from deteriorating; the paths related to them, practicing purely.
Tibetan
། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བའི་ཆོ་ག་བཤད། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཆོ་གས་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། ལུགས་གཉིས་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་ལུང་གིས་བསྒྲུབ། དེ་གཉིས་དཔེ་ཡི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་བཤད། ལུང་གི་དོན་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་དགག ལུགས་གཉིས་ཆོ་གའི་ཁྱད་པར་སོ་སོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སེམས་ཙམ་ལུགས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་ངེས་པར་བསྟན། དབུ་མ་ལུགས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ཀུན་ལ་སྐྱེ་བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དངོས་ཀྱི་དོན། དེ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པའི་ཚུལ་བརྗོད། དེ་ཉིད་ལུང་དང་རིགས་པས་དགག་པའོ། །གཉིས་པ་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཆོ་གས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད། དོན་བསྡུ་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ཆོ་གས་སྐྱེ་བ་ལ་གནོད་བྱེད་བསྟན། ཆོ་གས་སྐྱེ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་མེད། ཆོ་གས་མི་སྐྱེ་བ་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ། དེ་ལ་ལུང་དང་འགལ་བ་སྤོང་བའོ། །གཉིས་པ་ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བའི་བསླབ་བྱ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལྟུང་བའི་རྣམ་གཞག་མུ་བཞི་བསྟན་པ། བསླབ་བྱའི་གཙོ་བོ་ལ་ལོག་རྟོག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མུ་བཞིར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་དང་། མུ་བཞིར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་འཐད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསླབ་བྱའི་གཙོ་བོ་འགོག་པའི་ལོག་རྟོག་བརྗོད། དེ་ཉིད་རིགས་པས་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་དགག བསླབ་བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་ལ་བརྟགས་ནས་དགག སྒྲུབ་བྱེད་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་གིས་བསྒྲུབ། སྒོམ་པའི་ཕན་ཡོན་གྱིས་བསྒྲུབ། མ་སྒོམ་པའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ། དེས་གྲུབ་པའི་དོན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུང་གིས་བསྒྲུབ། ཞི་བ་ལྷའི་ལུང་གིས་བསྒྲུབ། མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་གཞན་གྱི་ལུང་གིས་བསྒྲུབ་པའོ། །གསུམ་པ་དེ་དག་དང་འབྲེལ་བའི་ཐབས་ལམ་རྣམ་དག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤང་བྱ་མ་དག་པའི་ལྟ་སྤྱོད་ངོས་བཟུང་། དེ་ཤེས་ནས་སྤོང་བར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །འདི་ལ་བཅུ་གཅིག་སྟེ། མ་དག་པའི་སྦྱིན་པ། མ་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། མ་དག་པའི་བཟོད་པ། མ་དག་པའི་བརྩོན་འགྲུས། མ་དག་པའི་བསམ་གཏན། མ་དག་པའི་ཤེས་རབ། མ་དག་པའི་དད་པ། མ་དག་པའི་སྙིང་རྗེ། མ་དག་པའི་བྱམས་པ། མ་དག་པའི་ཐབས་ལམ། མ་དག་པའི་སྨོན་ལམ་མོ། །བྱ
Chinese
最初分为二：宣说世俗菩提心生起的仪轨，破斥以仪轨生起胜义菩提心。初者分为四：以教证成立两种宗派所依之差别，以譬喻之门阐明二者，遮破对教证之义的邪分别念，分别宣说两种宗派仪轨之差别。初者分为二：决定唯识宗生起菩提心之所缘，宣说中观宗菩提心于一切众生皆可生起。初者分为三：正文之义，述说于此产生邪分别念之方式，以教证与理证遮破之。第二，破斥以仪轨生起胜义菩提心，分为三：略说，广说，总结意义。第二分为四：宣说对以仪轨生起之妨害，无有以仪轨生起之能立，以譬喻之门成立不以仪轨生起，遣除与教证相违。第二，为守护已得不退失之学处，分为二：宣说堕罪之四句差别，遮破对学处之主要内容之邪分别念。初者分为二：成为四句之方式，成为四句之方式合理。第二分为三：述说遮止学处主要内容之邪分别念，以理智详细辨析而遮破之，安立作为学处主要内容之能立。第二分为二：观察所立而遮破，观察能立而遮破。第三分为四：以可信之教证成立，以修习之利益成立，以不修习之过患成立，宣说由此成立之义。初者分为三：以龙树之教证成立，以寂天之教证成立，以经与论典其他之教证成立。第三，与彼等相关之方便道清净成立，分为二：辨认应舍弃之不清净见行，了知彼后劝诫舍弃之。初者分为二：略说，广说。此有十一：不清净之布施，不清净之戒律，不清净之忍辱，不清净之精进，不清净之禅定，不清净之智慧，不清净之信心，不清净之慈悲，不清净之慈爱，不清净之方便道，不清净之愿文。
English
Initially, there are two divisions: Explaining the ritual for generating relative Bodhicitta, and refuting the generation of ultimate Bodhicitta through ritual. The former is divided into four: Establishing the difference in the bases of the two systems through scriptural authority, clarifying these two through examples, refuting incorrect conceptions of the meaning of the scriptures, and separately explaining the differences in the rituals of the two systems. The first is divided into two: Specifically showing the object of generation for Bodhicitta in the Mind-Only system, and explaining that in the Madhyamaka system, Bodhicitta can be generated for all beings. The first is divided into three: The actual meaning, stating the manner of incorrect conceptions about it, and refuting it with scripture and reasoning. Secondly, refuting the generation of ultimate Bodhicitta through ritual is divided into three: Brief explanation, detailed explanation, and summarizing the meaning. The second is divided into four: Showing the obstacles to generation through ritual, there is no proof of generation through ritual, establishing non-generation through ritual by means of examples, and refuting contradictions with scripture. Secondly, the precepts for protecting what has been attained from being lost are divided into two: Explaining the fourfold distinction of downfalls, and refuting incorrect conceptions about the main point of the precepts. The first is divided into two: The way of becoming fourfold, and the way of becoming fourfold is reasonable. The second is divided into three: Stating the incorrect conceptions that prevent the main point of the precepts, analyzing and refuting it in detail with reason, and establishing the proof that it is the main point of the precepts. The second is divided into two: Examining the object to be established and refuting it, and examining the proof and refuting it. The third is divided into four: Establishing it with trustworthy scriptural authority, establishing it with the benefits of meditation, establishing it with the faults of not meditating, and explaining the meaning established by it. The first is divided into three: Establishing it with Nagarjuna's scriptural authority, establishing it with Shantideva's scriptural authority, and establishing it with the scriptural authority of other sutras and treatises. Thirdly, purely establishing the path of means related to these is divided into two: Identifying the impure views and practices to be abandoned, and advising to abandon them after knowing them. The first is divided into two: Brief explanation, and detailed explanation. This has eleven: Impure giving, impure ethics, impure patience, impure diligence, impure concentration, impure wisdom, impure faith, impure compassion, impure love, impure means, and impure aspiration.