Tibetan
ལ་བཞི་སྟེ། བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་རྩ་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག་པ། སྔོ་ཚུལ་གྱི་ལག་ལེན་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག་པ། བསྔོ་བའི་འབྲས་བུ་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག་པ། དོན་བསྡུས་ཏེ་ལས་འབྲས་ཀྱི་གནད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །འདི་ལ་ལྔ་སྟེ། ཆོས་དབྱིངས་བསྔོ་རྒྱུའི་སྙིང་པོར་འདོད་པ་དགག་པ། ཆོས་དབྱིངས་ལས་གཞན་པའི་ཁམས་བསྔོ་རྒྱུའི་སྙིང་པོར་འདོད་པ་དགག་པ། ཆོས་དབྱིངས་ལ་སྔོ་རྒྱུའི་སྙིང་པོ་ཡིན་མིན་གྱི་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་དགག་པ། དེས་ན་སྤྲོས་བྲལ་ལ་སྙིང་པོར་འཇོག་པའི་འཐད་པ། སྤྲོས་བྲལ་ལས་གཞན་པའི་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལུང་རིགས་གཉིས་ཀྱིས་དགག་པ། དེའི་ཉེས་སྤོང་གི་ལན་དགག་པ། ལུང་ཚིག་སྔ་ཕྱི་འགལ་བས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད། དོན་བསྡུ་བའོ། །བར་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་གིས་དགག་པ། དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་དབྱིངས་བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་བར་མི་འཐད་པའི་ལུང་དྲང་བ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དགེ་བར་གསུངས་པའི་ལུང་དོན་བཤད་པ། འཁྲུལ་གཞིའི་ལུང་དོན་ཇི་ལྟར་འཆད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་དབྱིངས་བསྔོ་བས་མི་འགྱུར་བའི་ལུང་། ཆོས་དབྱིངས་ལ་དགེ་སྡིག་མེད་པའི་ལུང་། ཞར་ལ་སྙིང་པོའི་སྦྱོང་བྱེད་སྙིང་པོར་འདོད་པ་དགག་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། ལུང་ལས་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཚུལ། དེའི་དགོངས་པ་བཤད་པ། དེ་ཉིད་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པ། གཞན་དུ་རྟོག་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ། ཞལ་ལ་གཤིས་ཀྱི་དགེ་བ་གཞན་དགག་པའོ། །གསུམ་པ་འཁྲུལ་གཞིའི་ལུང་དོན་ཇི་ལྟར་འཆད་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ་སྟེ། འཆད་ཚུལ་མདོར་བསྟན། གཞན་གྱི་འཆད་ཚུལ་དགག རང་ཉིད་ཇི་ལྟར་འཆད་པའི་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། ཇི་སྙེད་ཀྱི་སྒྲ་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ། ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ། འགྲོ་ཀུན་གྱི་སྒྲ་མི་འཐད་པར་ཐལ་བའོ། །གསུམ་པ་རང་ཉིད་ཇི་ལྟར་འཆད་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལུང་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བཤད་པ། དེ་ཉིད་དཔེའི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པ། ལུང་གིས་སྒྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་དེའི་ཉེས་སྤོང་གི་ལན་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད་པ། དེ་དགག་པའོ། །འདི་ལ་བཞི་སྟེ། དམིགས་བཅས་ཀྱི་བསྔོ་བ་དུག་ཅན་དུ་བསྟན་པ། དམིགས་མེད་ཀྱི་བསྔོ་བ་བློ་སྦྱོང་དུ་བསྟན་པ། དམིགས་བཅས་ཀྱི་བསྔོ་བ་བློ་སྦྱོང་དུ་མི་རུང་བའི་རྒྱུ་མཚན། དམིགས་མེད་དམིགས་པར་བྱས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། །གཉིས་པ་ཆོས་དབྱིངས་ལས་གཞན་པའི་ཁམས་བསྔོ་རྒྱུའི་སྙིང་པོར་འདོད་པ་དགག་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ། དེ་མཐའ་མཐའ་གསུམ་དུ་བརྟགས་པ། དང་པོ་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་དགག་པ། གཉིས་པ་ཁས་བླངས་འགལ་བས་དགག་པ། གསུམ་པ་ལྟར་ན་འདོད་པ་གྲུབ་པའོ། །བཞི་པ་དེས་ན་སྤྲོས་བྲལ་ལ་སྙིང་པོར་འཇོག་པའི་འཐད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འཐད་པ་དངོས་དང་། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་ངོ་། །འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུང་། བྱམས་པའི་ལུང་། བརྒྱད་སྟོང་པའི་ལུང་ཁུངས་འགོད་པའོ། །ལྔ་པ་སྤྲོས་བྲལ་ལས་གཞན་པའི་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་དྲང་དོན་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང་། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་ཁུངས་འགོད་པའོ། །དོན་བསྡུས་ཏེ་ལས་འབྲས་ཀྱི་གནད་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལས་འབྲས་སྤྱིའི་གནད་བསྟན་པ། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ལས་འབྲས་ཀྱི་གནད་བསྟན་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས་ཏེ། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུ་དཀར་གནག་ཟང་ཐལ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། དཀར་གནག་ཟང་ཐལ་དྲང་དོན་དུ་སྒྲུབ་པ། ངེས་དོན་ཡིན་པ་ལ་གནོད་བྱེད་བསྟན་པ། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་རིགས་དང་སྦྱར་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐལ་བ་གསུམ་འགོད་པ། ཕྱི་མ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །འདི་ལའང་བཞི་སྟེ། སྤྲུལ་གཞི་ངོས་བཟུང་བ། དེའི་སྤྲུལ་པ་ངོས་བཟུང་བ་ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་པའི་ཚུལ། སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་སྦྱར་བའོ། །གསུམ་པ་ཉམས་ལེན་ཡེ་བཀག་ཡེ་གནང་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། གནང་བཀག་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པ། དེ་ལ་གནོད་པ་སྤོང་བ། མ་འཁྲུལ་བའི་གནང་བཀག་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དམ་བཅའི་སྒོ་ནས་མདོར་བསྟན། འཐད་པའི་སྒོ་ནསྃ་རྒྱས་པར་བཤད། ྎ དཔེའི་སྒོ་ནས་དོན་བསྡུ་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ཉན་ཐོས་ནང་ཕན་ཚུན་གནང་བཀག་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པ། ཁྱིམ་པ་དང་རབ་བྱུང་གནང་བཀག་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པ། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གནང་བཀག་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པ། ཐེག་ཆེན་ནང་ཕན་ཚུན་གནང་བཀག་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཐ་དད་དུ་བསྟན་པ་དངོས། དེའི་ཉེས་སྤོང་གི་ལན་དགག གཅིག་པ་ལ་གནོད་བྱེད་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་བདེན་རྫུན་གྱི་དབྱེ་བ་ཡོད་པའི་ལན་དགག བསླབ་པ་ཤེས་ན་
Chinese
共有四点：驳斥对于回向之善根的错误认知；驳斥回向方式的实践上的错误；驳斥对于回向之果的错误认知；总而言之，揭示业果之关键。第一点分为两部分：陈述先前的观点，以及驳斥它。这有五点：驳斥认为法界是回向之核心；驳斥认为法界之外的其他界是回向之核心；驳斥认为法界在是否是回向之核心上存在区别；因此，确立离戏是核心的合理性；以及阐述离戏之外的核心是权宜之说。第一点有三部分：通过教证和理证两者进行驳斥；驳斥对其过失的辩解；以及通过前后矛盾的教证进行驳斥。第一点有三部分：简要陈述，详细解释，总结要点。中间部分有两点：通过可信的教证进行驳斥；通过实际力量的理证进行驳斥。第一点有三部分：引用法界不适合作为回向之善的教证；解释宣说真如是善的教证的含义；以及如何解释产生错误的教证之含义。第一点有三部分：法界不会因回向而改变的教证；法界没有善恶的教证；顺便驳斥认为核心的修饰物是核心的观点。第二点有五部分：教证中如何阐述的方式；解释其意图；通过比喻来证实它；如果以其他方式理解，将会非常过分；以及驳斥其他固有的善。第三点，如何解释产生错误的教证之含义，有三部分：简要陈述解释的方式；驳斥其他的解释方式；自己如何解释的方式。第二点分为两部分：简要陈述和详细解释。这有三点：断言“如所有”的说法不合理；断言“有”的说法不合理；断言“一切众生”的说法不合理。第三点，自己如何解释的方式，有三部分：不颠倒地解释教证的含义；通过比喻来证实它；通过教证来证实。第二点，驳斥对其过失的辩解，分为两部分：陈述对方的观点，以及驳斥它。这有四点：将有相的回向视为有毒的；将无相的回向视为修心；将有相的回向
English
There are four points: refuting the mistaken understanding of the merit to be dedicated; refuting the mistaken practice of the method of dedication; refuting the mistaken understanding of the fruit of dedication; and in summary, revealing the key to the law of karma. The first point is divided into two parts: stating the previous view and refuting it. This has five points: refuting the view that the Dharmadhatu is the essence of dedication; refuting the view that realms other than the Dharmadhatu are the essence of dedication; refuting the view that there is a distinction in the Dharmadhatu as to whether or not it is the essence of dedication; therefore, establishing the reason for considering freedom from elaboration as the essence; and explaining that the essence other than freedom from elaboration is provisional meaning. The first point has three parts: refuting by means of both scripture and reasoning; refuting the answer to its fault; and refuting by means of contradictory scriptural statements. The first point has three parts: brief statement, detailed explanation, and summary of the meaning. The middle part has two points: refuting by means of trustworthy scripture; and refuting by means of the reasoning of actual force. The first point has three parts: quoting the scripture that the Dharmadhatu is not suitable as the virtue of dedication; explaining the meaning of the scripture that says Suchness is virtuous; and how to explain the meaning of the scripture that is the basis of error. The first point has three parts: the scripture that the Dharmadhatu does not change by dedication; the scripture that the Dharmadhatu has no good or evil; and incidentally refuting the view that the purifier of the essence is the essence. The second point has five parts: how it is explained in the scripture; explaining its intention; proving it by means of examples; if one thinks otherwise, it will be too extreme; and refuting other inherent virtues. The third point, how to explain the meaning of the scripture that is the basis of error, has three parts: briefly stating the way of explaining; refuting other ways of explaining; and how one explains oneself. The second point is divided into two parts: brief statement and detailed explanation. This has three points: asserting that the word "as many as" is unreasonable; asserting that the word "exists" is unreasonable; asserting that the word "all beings" is unreasonable. The third point, how one explains oneself, has three parts: explaining the meaning of the scripture without reversing it; proving it by means of examples; and proving it by scripture. The second point, refuting the answer to its fault, is divided into two parts: stating the opponent's view and refuting it. This has four points: showing that dedication with focus is poisonous; showing that dedication without focus is mind training; dedication with focus is
Chinese
修心不应理之原因：若将无所缘作为所缘，则太过分。第二，对于将胜义谛之外的界作为回向之核心的观点进行驳斥，共有五点：首先陈述前者的观点；其次对此进行三重辨析；第一，通过分析进行驳斥；第二，通过自相矛盾进行驳斥；第三，如此则观点成立。第四，因此，将离戏作为核心的合理性有二：直接的合理性和作为证成的圣言量。此处有三点：引用龙树的圣言量、弥勒的圣言量、八千颂的圣言量。第五，将离戏之外的核心阐释为不了义，有二：通过三法印确定为不了义，以及引用作为证成的圣言量。归纳要点，阐述业果之关键，有二：阐述业果总体的关键，以及阐述大小乘业果的关键。此处有二：简略地阐述和详细地解释。第二，驳斥果报黑白混杂，有二：陈述观点和驳斥该观点。此处有三点：论证黑白混杂为不了义，指出认为是了义的过患，以及将圣言量与理证相结合。第二点有二：列举三种过失，以及详细解释后者。此处也有四点：确定化身之所依，确定其化身，如何化现之方式，以及应用于当前之意义。第三，驳斥全盘否定或全盘肯定之修行，有二：陈述观点和驳斥该观点。此处有三点：阐述止和行是不同的，消除对此的妨害，以及如何论证无误的止和行。第一点有三：通过立宗简略地阐述，通过理证详细地解释，通过比喻归纳要点。第二点有四：声闻乘内部相互阐述止和行是不同的，在家众和出家众阐述止和行是不同的，大小乘阐述止和行是不同的，大乘内部相互阐述止和行是不同的。第一点有三：直接阐述不同，驳斥对此的责难，指出对同一性的妨害。第二点有二：驳斥十八部派存在真假之分的说法，若知晓学处
English
Reasons why mind training is not appropriate: If one makes the objectless as an object, it is too extreme. Secondly, there are five points to refute the view that the realm other than Dharmadhatu is the essence of dedicating the realm: First, state the former view; second, examine it in three extremes; first, refute it by analyzing; second, refute it by contradicting the commitment; third, in this way, the view is established. Fourth, therefore, there are two reasons for placing the essence in non-elaboration: the direct reason and the scriptural authority as proof. There are three points here: citing the scriptural authority of Nagarjuna, the scriptural authority of Maitreya, and the scriptural source of the Eight Thousand Verses. Fifth, there are two points to show that the essence other than non-elaboration is taught as provisional meaning: establishing it as provisional meaning through the three dharmas, and citing scriptural authority as proof. Summarizing the points, there are two points to show the key to the cause and effect: showing the key to the general cause and effect, and showing the key to the cause and effect of the Hinayana and Mahayana. There are two points here: briefly explaining and explaining in detail. Second, there are two points to refute the mixed white and black results: stating the view and refuting it. There are three points here: proving that the mixed white and black are provisional meanings, pointing out the harm of being definitive, and combining scriptural authority with reasoning. The second point has two points: listing three faults, and explaining the latter in detail. There are also four points here: identifying the basis of manifestation, identifying its manifestation, how to manifest, and applying it to the current meaning. Third, there are two points to refute the practice of completely denying or completely affirming: stating the view and refuting it. There are three points here: showing that cessation and action are different, eliminating the harm to it, and how to prove the correct cessation and action. The first point has three points: briefly explaining through commitment, explaining in detail through reasoning, and summarizing the points through examples. The second point has four points: the Shravakas mutually explain that cessation and action are different, the lay people and the ordained explain that cessation and action are different, the Hinayana and Mahayana explain that cessation and action are different, and the Mahayana mutually explain that cessation and action are different. The first point has three points: directly stating the difference, refuting the accusation against it, and pointing out the harm to the oneness. The second point has two points: refuting the claim that there is a distinction between true and false in the eighteen schools, if one knows the precepts