Tibetan
མདོ་རྒྱུད་ཀུན་གྱི་དོན་བསྡུས་པ་སྙིང་པོ་ཡིད་ཀྱི་མུན་པ་རྣམ་པར་སེལ་བ། མདོ་རྒྱུད་ཀུན་གྱི་དོན་བསྡུས་པ་སྙིང་པོ་ཡིད་ཀྱི་མུན་པ་རྣམ་པར་སེལ་བ། མདོ་རྒྱུད་ཀུན་གྱི་དོན་བསྡུས་པ་སྙིང་པོ་ཡིད་ཀྱི་མུན་པ་རྣམ་པར་སེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། གསུང་རབ་རྒྱ་མཚོའི་དབུས་ན་གནས་བཅས་ཤིང་། །ལྔ་རིག་བློ་གྲོས་གདེངས་ཀས་སྤྱི་བོ་མཛེས། །མཁྱེན་བརྩེའི་འོད་ཟེར་ལོག་སྨྲས་མི་བཟོད་པ། །འཇམ་མགོན་བླ་མ་གདེངས་ཅན་དབང་པོ་རྒྱལ། །གང་གི་གསུང་རབ་མདོ་རྒྱུད་མ་ལུས་པའི། །གནད་རྣམས་འཁྲུལ་མེད་སྟོན་པ་རིན་ཆེན་སྒྲོན། །ལམ་བཟང་གསལ་མཛད་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་དེའི། །བསྡུས་དོན་ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་བྲི་བར་བྱ། །སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་འདི་ལ་དོན་གསུམ་སྟེ། བརྗོད་བྱ་བདེ་བརླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་མཚན་གྱི་དོན། བསྟན་པ་རྣམ་དག་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་གཞུང་གི་དོན། བྱས་ཤེས་དྲིན་བཟོ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དུ་མཛད་བྱང་སྨོས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བཤད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག བཤད་པ་རང་གི་ངོ་བོ། བཤད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཆོད་པར་བརྗོད་པ་དང་། བརྩམས་པར་དམ་བཅའ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། བླ་མ་དམ་པ་སྤྱི་ལ་མཆོད་པར་བརྗོད་པ། སྡོམ་གསུམ་སྟེར་བའི་བླ་མ་ལ་མཆོད་པར་བརྗོད་པ། སྡོམ་གསུམ་གྱི་བསླབ་པ་འཆའ་བ་པོ་སངས་རྒྱས་ལ་མཆོད་པར་བརྗོད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག་པ་དང་། ཚིག་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་ངོས་བཟུང་བའི་སྒོ་ནས་ལུས་མདོར་བསྟན། སྡོམ་གསུམ་གྱི་ཉམས་ལེན་ཞིབ་ཏུ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གནད་མ་འཁྲུལ་བ་བསྒྲུབ་པར་གདམས་པའི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་དང་། དེ་ལ་བརྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སོ་ཐར། བྱང་སེམས། སྔགས་སྡོམ་གྱི་ཉམས་ལེན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་སོ་ཐར་གྱི་རྣམ་གཞག བསླབ་བྱའི་རང་བཞིན་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་གཞག ཐོས་བསམ་བསྒོམ་གསུམ་མ་ནོར་བས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་མདོར་བསྟན། སོ་སོའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད། གདམས་པའི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉན་ཐོས་སོ་ཐར་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་སོ་ཐར་རོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རིས་བདུན་གྱི་དུས་ཀྱི་རྣམ་གཞག བསྙེན་གནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །
Chinese
汇集显密经论要义，心之暗昧全消除。 汇集显密经论要义，心之暗昧全消除。 汇集显密经论要义，心之暗昧全消除，之论著存焉。于诸经论大海之中安住，以五明智慧之豪气庄严顶髻，以知识慈悲之光芒令邪说不能忍受，顶礼文殊怙主具德自在王！彼之经论，显密一切之，要点无谬宣说之珍宝灯，为令善道明晰之伟大论著之，汇集要义心之暗昧消除，将书写之。此三律仪之善加分别，有三义：为令所说易于理解，故说名称之义；为令教法清净确立，故说论著之义；为生起知恩图报之心，故说作者之名。第二者有三：入于讲说之支分，讲说自身之体性，讲说完全圆满之事业。第一者有二：赞颂与立誓造论。第一者有三：对所有上师总赞颂，对给予三律仪之上师赞颂，对受持三律仪之佛陀赞颂。第二者有二：破除意义上之错谬，破除词句上之错谬。第一者有三：以把握所说之主要内容之方式，略说主体；以细致阐释三律仪之修持之方式，广说支分；以劝诫不误关键之方式，总结。第二者有二：正文，以及，遣除对此之辩驳。第一者有三：别解脱，菩萨戒，密咒律仪之修持之阐释。第一者有三：所说之主要内容别解脱之体性，所学之自性业果之体性，以闻思修三者无误而总结。第一者有三：以分类之方式略说，各自之自性广说，以教导之方式总结。第二者有二：声闻别解脱与，大乘之别解脱。第一者有二：七众受戒时之差别，分别阐释近住律仪。
English
A Compendium of the Meanings of All Sutras and Tantras, the Essence that Completely Dispels the Darkness of the Mind. A Compendium of the Meanings of All Sutras and Tantras, the Essence that Completely Dispels the Darkness of the Mind. A treatise called "A Compendium of the Meanings of All Sutras and Tantras, the Essence that Completely Dispels the Darkness of the Mind" is presented herein. Abiding in the midst of the ocean of scriptures, Adorned at the crown with the confidence of fivefold wisdom, The unbearable light of knowledge and compassion to those who speak falsely, Victory to Jamyang Gonpo Geden Wangpo, the Lama! His scriptures, without exception, of all sutras and tantras, The essential points are shown without error, a precious lamp. This great treatise that clarifies the good path, Its condensed meaning, dispelling the mind's darkness, I shall write. This excellent division of the three vows has three meanings: The meaning of the title is for the sake of easily understanding the subject matter. The meaning of the treatise is for the sake of purely establishing the teachings. The mention of the author's name is for the sake of generating gratitude. The second has three parts: the preliminary branch for engaging in the explanation, the nature of the explanation itself, and the activity of completely perfecting the explanation. The first has two parts: praise and the promise to compose. The first has three parts: praising the excellent lamas in general, praising the lama who bestows the three vows, and praising the Buddha who upholds the three vows. The second has two parts: refuting errors in meaning and refuting errors in words. The first has three parts: briefly stating the body by way of identifying the main subject matter, extensively explaining the limbs by way of elaborately explaining the practice of the three vows, and concluding by way of advising on establishing the key points without error. The second has two parts: the actual text and refuting arguments against it. The first has three parts: explaining the practice of individual liberation, bodhisattva vows, and mantra vows. The first has three parts: the nature of individual liberation, the main subject matter, the nature of actions and their results, what is to be learned, and concluding with the three, hearing, thinking, and meditating, without error. The first has three parts: briefly stating by way of classification, extensively explaining the individual natures, and concluding by way of instruction. The second has two parts: the individual liberation of the Hearers and the individual liberation of the Great Vehicle. The first has two parts: the distinctions of the times of the seven classes and specifically explaining the practice of the eight precepts.
Tibetan
དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྙེན་གནས་སྤྱིར་བསྟན་པ། དུས་ལ་ལོག་རྟོག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། དམ་བཅའ་འགོད་པ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རིས་བདུན་ཤི་འཕོ་བའི་ཚེ་གཏོང་བའི་སྒྲུབ་བྱེད། དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་དུས་ལ་ལོག་རྟོག་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལོག་རྟོག་བརྗོད། དེ་དགག་པའོ། །འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ། གནོད་བྱེད་ཡོད་པ། དམན་པའི་གནས་སུ་བསྟན་པའོ། །བར་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གནོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་དངོས། དེའི་ཉེས་སྤོང་གི་ལན་དགག་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉེས་སྤོང་བརྗོད། དེ་དགག་པའོ། །འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། གཏོང་རྒྱུ་གཞན་ལའང་མཚུངས་པ། ཧ་ཅང་ཐལ་བས་དགག་པ། སེམས་བསྐྱེད་ལྡན་པའི་བསྙེན་གནས་ལའང་མཚུངས་པའོ། །གཉིས་པ་བསྙེན་གནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་གཞག་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། ལོག་རྟོག་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་ཀྱི་བསྙེན་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་བསྙེན་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསྙེན་གནས་འབུལ་བ་དགག་པ། བསྙེན་གནས་འཆོལ་བ་དགག་པ། ལྷ་སྒོམ་ཐ་དད་དགག་པའོ། །གཉིས་པ་ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་ལ་གཉིས་ཏེ། མཉན་པར་གདམས་པ་དང་། དོན་དངོས་སོ། །འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། ལེན་པའི་ཆོ་ག བསླབ་བྱའི་ཁྱད་པར། གཏོང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆོ་ག་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང་། ཆོ་ག་ཐུན་མོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ད་ལྟར་གྱི་ཆོ་ག་དང་། སྔོན་གྱི་ཆོ་གའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆོ་ག་ནུབ་པ་དང་། ཆོ་ག་མ་ནུབ་པའོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཁྱད་པར་ལ་གཉིས་ཏེ། མཉན་པར་གདམས་པ་དང་། ཁྱད་པར་སོ་སོར་བཤད་པའོ། །གསུམ་པ་བསླབ་བྱའི་རང་བཞིན་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལ་གཉིས་ཏེ། ལས་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་སྤྱིར་བསྟན། འཁྲུལ་པ་དགག་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཉན་པར་གདམས་པ། དབྱེ་བ་དངོས། མཇུག་བསྡུ་བའོ། །བར་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། གསུམ་དུ་དབྱེ་བ། གཉིས་སུ་དབྱེ་བ། བཞིར་དབྱེ་བ། གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་གཞན་བསྟན་པ། གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་གཞན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། དབྱེ་བ་དངོས་དང་། དབྱེ་བའི་དགོས་པའོ། །གཉིས་པ་འཁྲུལ་པ་དགག་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། བསྔོ་བའི་གནས་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག་པ། འབྲས་བུ་དཀར་ནག་ཟངས་ཐལ་དགག་པ། ཉམས་ལེན་ཡེ་བཀག་ཡེ་གནང་བཀག་པ། འཕྲལ་གྱི་ལག་ལེན་འཁྲུལ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་
Chinese
第一部分分为二：总说近住，破斥对时间的邪分别。第一部分分为二：立誓，以及宣说能立。第一部分分为二：七族去世时布施的能立，以及作为其支分的部类差别之显示。第二，破斥对时间的邪分别，分为二：说邪分别，以及破斥它。此有三：无能立，有能害，以及显示为低劣之境。中间部分分为二：能害之理真实，以及破斥对其过失的辩驳。此有二：说辩驳，以及破斥它。此有三：布施之因与其他也相同，以太过分而破斥，与具足发心之近住也相同。第二，分别解说近住分为二：总的显示体性，以及分别破斥邪分别。第一部分分为二：声闻二部的近住之差别，以及大小乘的近住之差别。第二部分分为三：破斥供养近住，破斥杂乱近住，破斥天神观修之不同。第二，大乘别解脱分为二：劝请受持，以及真实义。此有三：受戒之仪轨，所学之差别，以及舍弃之方式。第一部分分为二：不共之仪轨，以及共同之仪轨。第一部分分为二：现在的仪轨，以及以前的仪轨。第一部分分为二：仪轨衰败，以及仪轨不衰败。第二，所学之差别分为二：劝请受持，以及分别解说差别。第三，所学之自性，业果之体性分为二：总说业果之体性，以及分别解说破斥错谬。第一部分分为三：劝请受持，真实差别，以及结尾。中间部分分为五：分为三，分为二，分为四，显示其他分为二，显示其他分为三。第一部分分为二：真实差别，以及差别的必要。第二，分别解说破斥错谬分为四：破斥对回向之境的错谬，破斥果报黑白铜蚀，破斥修法全遮全许，破斥立即的行持错谬。第一
English
The first part has two sections: a general explanation of the upasatha vow, and a refutation of wrong ideas about the time. The first part has two sections: establishing the vow, and explaining the proof. The first part has two sections: the proof of giving at the time of death of the seven clans, and the explanation of the divisions of the pitakas as a branch of it. The second, refuting wrong ideas about the time, has two sections: stating the wrong ideas, and refuting them. This has three sections: no proof, having harm, and showing it as an inferior state. The middle part has two sections: the actual reasoning of the harm, and refuting the answer that avoids the fault. This has two sections: stating the avoidance of fault, and refuting it. This has three sections: the reason for giving is the same for others, refuting by being too extreme, and it is the same for the upasatha vow with bodhicitta. The second, explaining the upasatha vow in detail, has two sections: a general explanation of the system, and a detailed refutation of wrong ideas. The first part has two sections: the difference between the upasatha vows of the two Hinayana schools, and the difference between the upasatha vows of the Mahayana and Hinayana. The second part has three sections: refuting the offering of the upasatha vow, refuting the mixing of the upasatha vow, and refuting the difference between deity meditation. The second, the Mahayana pratimoksha, has two sections: advising to listen, and the actual meaning. This has three sections: the ritual for taking, the difference in what is to be learned, and the way of giving up. The first part has two sections: the uncommon ritual, and the common ritual. The first part has two sections: the current ritual, and the previous ritual. The first part has two sections: the ritual is lost, and the ritual is not lost. The second, the difference in what is to be learned, has two sections: advising to listen, and explaining the differences separately. The third, the nature of what is to be learned, the system of cause and effect, has two sections: a general explanation of the system of cause and effect, and a detailed explanation of refuting errors. The first part has three sections: advising to listen, the actual division, and the conclusion. The middle part has five sections: dividing into three, dividing into two, dividing into four, showing another division into two, showing another division into three. The first part has two sections: the actual division, and the necessity of the division. The second, explaining the refutation of errors in detail, has four sections: refuting errors about the object of dedication, refuting the black and white copper rust of the result, refuting the practice of completely blocking and completely allowing, refuting errors in immediate practice. First