Tibetan
་དགེ་སློང་འགའ་ཞིག་ལ་མཁན་པོ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ལའོ། །ཞེས་གསུངས་པའང་སྡོམ་པའི་ཐོབ་རྒྱུ་བཅུ་གསུངས་པ་དང་འགལ་བར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར། འོན་ཀྱང་གཞུང་དེའི་དགོངས་པ་ནི་སློབ་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུས་ངག་ལས་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་སྐྱེ་ཞེས་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་པའི་ལུགས་ལ་སྡོམ་པ་ཡིན་ན། ལུས་ངག་གི་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་དགོས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཛོད་ལས། ལས་ནི་སེམས་པ་དང་དེས་བྱས། །སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ། །དེས་བསྐྱེད་ལུས་དང་ངག་གི་ལས། །དེ་དག་རྣམ་རིག་རྣམ་རིག་མིན། །ཞེས་རིག་བྱེད་དང་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་གཉིས་ཀ་ཡང་ལུས་ངག་གིས་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༣༽ གཟུགས་ཅན་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། །ཤི་བས་བཏང་ན་བསམ་གཏན་དང་། །ཟག་མེད་གཉིས་ལ་མི་ཐལ་ལམ། །ཞེས་པའི་ལན་ནི། བསམ་གཏན་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་ཚེ་འདིའི་གཟུགས་ཅན་ནི་ཤི་འཕོས་པའི་ཚེ་བཏང་སྟེ། རྟེན་བོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ཤི་འཕོས་པས་གཏང་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་རྟེན་བོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཀོད་པ་ལ་འབྲེལ་ཅི་ཞིག་ཡོད་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་ཤི་འཕོས་པའི་ཚེ་རྟེན་བོར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་མི་འགྲུབ་ལ། གཟུགས་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཤི་འཕོས་པའི་ཚེ་རྟེན་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བར་མི་ནུས་པས་བསྒྲུབ་བྱ་ཤི་འཕོས་པའི་ཚེ་གཏོང་བར་མཚུངས་པ་ནི་རིགས་པ་སྨྲ་བ་ཀུན་གྱི་ལུགས་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་བསམ་གཏན་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པའི་གང་ཟག་ཚེ་ཕྱི་མར་སྡོམ་པ་དེ་གཉིས་དང་གཏན་མི་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། ཤི་འཕོས་པའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་ཚེ་ཕྱི་མའི་ཕུང་པོ་གྲུབ་པའི་ཚེ། ཚེ་ཕྱི་མའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་སྡོམ་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཐོབ་པ་འབྱུང་བ་ནི་ཉན་ཐོས་པའི་ལུགས་ཏེ། དཔེར་ན་ཕྱིར་མི་འོང་འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་ཤི་འཕོས་ནས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པའི་ཚེ། འདོད་པའི་རྟེན་ལ་ཡོད་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་གཏོང་ཡང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྟེན་ལ་ཡོད་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་གསར་དུ་ཐོབ་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྔ་མ་བཏང་ནས་ཕྱི་མ་གསར་ཐོབ་མེད་དོ་སྙམ་ན། འབྲས་བུ་སྔ་མ་ལ་གནས་པས། ཕྱི་མ་ཐོབ་པ་དང་། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་རྣོན་པོར་སྦྱངས་པའི་ཚེ་ཟག་མེད་ཀྱི་དགེ་བ་སྔ་མ་བཏང་ནས་ཕྱི་མ་ཐོབ་པ་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །དེ་ཡང་འདོད་ན། འཕགས་པ། འབྲས་བུ་ཐོབ་སྦྱངས་ཉམས་པ་ལས། །ཞེས་པ་རྩ་
Chinese
有些比丘住在堪布的位置上。 这样说也和所说的获得戒律的十个条件相违背，为什么不会呢？ 然而，该论典的观点是，从弟子的身语中产生别解脱戒，因为声闻乘的观点认为，如果是戒律，必须是身语的业的自性。如《俱舍论》所说：业是思和思所作，思是意的业，由彼所生身语之业，彼等是有表和无表。因为有表和无表二者也说是身语的业的自性。 3) 以是有色之故，死时舍弃，那么不会过失于禅定和无漏吗？ 答：禅定和无漏的戒律也是，此生的有色之身，在死时也会舍弃，因为舍弃了所依。否则，别解脱戒以死时舍弃的理由，作为成立“因为舍弃了所依”的论证有什么关系呢？对于无色之法，死时舍弃，因为舍弃了所依，这个理由不成立。对于有色之法，死时不能区分有无所依的差别，因此所要成立的死时舍弃是相同的，这是所有理智之人的观点。 那么，如果有人获得了禅定和无漏的戒律，并且没有退失，那么来世是否会永远不具备这两种戒律呢？ 不是的，在死后第二刹那，当来世的蕴形成时，就会获得以未来世为主的这两种戒律，这是声闻乘的观点。 例如，不还果具有欲界之身，死后生于无色界时，舍弃了欲界之身所具有的无漏戒律，但会新获得无色界之身所具有的无漏戒律。 如果认为先前的无漏戒律舍弃后，不会新获得，那么安住于先前之果，就会过失于不能获得后来的果，以及根器迟钝者在修习成根器敏锐者时，先前的无漏功德舍弃后，不能获得后来的功德。 如果你也这样认为，那么圣者，从果位获得修习退失等，这句话就和根本
English
Some monks reside in the position of abbot. Why wouldn't this contradict the ten conditions for obtaining vows? However, the view of that treatise is that the Pratimoksha vows arise from the body and speech of the disciple's continuum, because the Sravaka school believes that if it is a vow, it must be the nature of the karma of body and speech. As stated in the Abhidharmakosha: "Karma is thought and what is done by it. Thought is the karma of mind. What is produced by it is the karma of body and speech. These are both manifest and non-manifest." Because both manifest and non-manifest forms are also said to be the nature of the karma of body and speech. 3) Because it is form, if it is abandoned at death, wouldn't it be an overextension to dhyana and the uncontaminated? The answer is that the vows of dhyana and the uncontaminated are also abandoned at the time of death of this life's form, because the basis is abandoned. Otherwise, what connection is there to stating that the Pratimoksha vows are abandoned at death as proof that the basis is abandoned? For non-form dharmas, the reason that the basis is abandoned at death does not hold. For form dharmas, it is not possible to distinguish the difference between having or not having a basis at death, so the object to be proven, that it is abandoned at death, is the same, which is the view of all logicians. Now, if someone has obtained the vows of dhyana and the uncontaminated and has not degenerated, will they never possess these two vows in the next life? No, in the second moment after death, when the aggregates of the next life are formed, the attainment of these two vows, which are based on the next life, will occur, which is the view of the Sravakas. For example, when a non-returner with a desire realm basis dies and is born in the formless realm, they abandon the uncontaminated vows that were present in the desire realm basis, but they newly obtain the uncontaminated vows that are present in the formless realm basis. If you think that the previous uncontaminated vows are abandoned and not newly obtained, then by abiding in the previous fruit, it would be an overextension to not obtaining the later fruit, and when a dull person trains to become sharp, the previous uncontaminated merit is abandoned and the later merit cannot be obtained. If you also think so, then the noble one, from the fruit of attainment, training, degeneration, etc., this statement is fundamental.
Tibetan
འགྲེལ་གྱི་དོན་ལུང་རིགས་སྨྲ་བའི་མདུན་དུ་བཤད་ཐུབ་པ་ཅིག་དགོས་སོ། །བསམ་གཏན་གཏོགས་པའི་དགེ་བ་ནི། །ས་འཕོས་ཉམས་པ་དག་གིས་གཏོང་། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། རྩ་བར་ཐ་སྙད་ཟོར་ཡངས་པའི་ཕྱིར་དུས་དེའི་དགེ་བ་གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཏོང་རྒྱུ་འཆད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་ཤི་འཕོས་པ་གཏོང་རྒྱུར་མ་གསུངས་པས་འཁྲུལ་གཞི་བྱས་པར་སྣང་ཡང་། དེ་ཡི་འགྲེལ་པར་རིས་མཐུན་བཏང་བ་ལས་ཀྱང་། ཅུང་ཟད་བཏང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་མཚན་གཞི་གང་ཡིན་ལེགས་པར་སྨྲ་དགོས་སོ། ། ༤༽ ཐེག་ཆེན་ལུགས་ལ་སྤོང་བའི་སེམས། །ཇི་སྲིད་མ་ཉམས་དེ་སྲིད་དུ། །དེ་ཡི་སྡོམ་པ་དེ་ཡོད་ན། །ཐེག་ཆེན་ལུགས་ཀྱི་བསྙེན་གནས་ཀྱང་། །ནངས་པར་ཕན་ཆད་བསྲུང་དགོས་སམ། །ཞེས་པའི་ལན་ནི། ཐེག་ཆེན་ལུགས་ཀྱི་བསྙེན་གནས་ལ། །ནངས་པར་ཕན་ཆད་སྤོང་བའི་སེམས། །ཡོད་ན་བསྲུང་སེམས་ཅི་ཕྱིར་མེད། །མེད་ན་ཁྱོད་ཀྱི་དྲི་བ་ལ། །འབྲེལ་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དམ་སོམས། །ཞེས་བྱའོ། ། ༥༽ དེས་ན་ཇི་སྲིད་སེམས་མ་ཉམས། །ཞེས་གསུངས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་པའི། །དགེ་སློང་ལ་སོགས་སྡོམ་པ་ནི། །ཞེས་སོགས་མི་འགལ་ཚུལ་དེ་ཅི། །ཞེས་པའི་ལན་ནི། ཀུན་སློང་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་ཀྱང་། །དགེ་སློང་སྡོམ་པའི་སྤོང་སེམས་ནི། །ཤི་བའི་ཚེ་ན་ཉམས་པའི་ཕྱིར། །མི་འགལ་ཚུལ་ནི་དེ་ལྟར་ལགས། །ཐེག་ཆེན་སོ་སོར་ཐར་ཡིན་ཡང་། །དགེ་སློང་ལ་སོགས་སྡོམ་པ་ཡི། །ལྡོག་པ་ཤི་བའི་ཚེ་ན་གཏང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལྡོག་པ་དང་། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ཤི་ཡང་འབྱུང་། །ཞེས་པའི་གཞུང་འདི་མ་གཟིགས་སམ། །ཞེས་བྱའོ། ། ༦༽ སོ་ཐར་སྡོམ་པ་ཤི་ནས་ཀྱང་། །ཡོད་ཅེས་སྨྲ་བའི་འབྲི་ཁུང་པས། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སོ་ཐར་གྱི། །དབང་དུ་བྱས་པ་མ་བཤད་དམ། །ཞེས་པའི་ལན་ནི། དེ་བཤད་དུ་ཆུག་མོད། དེས་འདིར་གནོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ལན་སྔ་མས་བསལ་ལོ། ། ༧༽ བྱེ་སྨྲའི་བསྙེན་གནས་དགེ་སློང་ལས། །ལེན་པའི་དམིགས་བསལ་གང་ན་ཡོད། །ཅེས་པའི་ལན་ནི། མཛོད་དུ། ནངས་པར་གཞན་ལས་ནོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་རྩ་འགྲེལ་དུ་གཞན་ལས་ཞེས་པ་ཙམ་ལས་མ་གསུངས་ཀྱང་། སོ་སོར་ཐར་ཞེས་པ། གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་བྱེད་སོགས་ཀྱིས། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། དེ་ཡང་དགེ་འདུན་ནམ་གང་ཟག་ལས་ཏེ། དགེ་སློང་ཕ་མ་དང་། དགེ་སློབ་མའི་སྡོམ་པ་རྣམས་ནི་དགེ་འདུན་ལས་སོ། །གཞན་དག་ནི་གང་ཟག་ལས་སོ་ཞེས་གསུངས་པས་ཀྱང་སོ་ཐར་གཞན་ལྔ་ལེན་པའི་ཡུལ་དགེ་སློང་དུ་གྲུབ་སྟེ།
Chinese
需要能于精通经论之人前，说出释论之义者。关于“禅定所摄之善，由舍弃已逝世者之物而施舍”之句。根本中，因词语简略之故，彼时一切有色与无色之善皆可施舍，虽未说死后施舍，看似有误解之处。然于其释文中，即使施舍同类之物，亦可略作施舍。请善说此所举之例证为何。 ４）大乘法中，舍弃之心，若未衰损，则彼之律仪存在，大乘法之斋戒，次日以后亦需守护耶？此问之答复为：大乘法之斋戒中，若有次日以后舍弃之心，为何无守护之心？若无，则汝之提问，有何关联？思之。 ５）故云“是故若心未失”，以发心所摄之比丘等律仪，云云，此等不相违之理为何？此问之答复为：虽为发心所摄之意乐，然比丘律仪之舍弃心，于死时衰损之故，不相违之理即是如此。虽为大乘别解脱，然比丘等律仪之，还灭于死时舍弃，菩提心之还灭与，其果虽死亦生。此论汝未见耶？ ６）说别解脱律仪死后亦有之འབྲི་ཁུང་པས（音译：直贡巴），未曾说大乘之别解脱耶？此问之答复为：虽可如是说，然以前之答复已遣除，故其于此处无丝毫损害。 ７）于说一切有部之斋戒，较之比丘，有何获得上之差别？此问之答复为：于《俱舍论》中，“次日应从他处受”，根本释中仅言“从他处”，然于“别解脱”中，“由他人之表色等”，于此之释文中，“彼亦可从僧众或个人处受，比丘父母与，比丘尼之律仪等是从僧众处受，其他则从个人处受”如是说，故亦成立其他五种别解脱之所依为比丘。
English
It is necessary to be able to explain the meaning of the commentary in front of those who are proficient in scriptures and reasoning. Regarding the phrase "The virtue of meditation is given by abandoning the possessions of the deceased." In the root text, because the words are concise, all tangible and intangible virtues of that time can be given away. Although it is not mentioned that giving away after death is a basis for misunderstanding. However, in its commentary, even giving away similar things can be slightly given away. Please explain well what the example cited is. 4) In the Mahayana tradition, if the mind of renunciation does not diminish, then that vow exists. Does the fasting of the Mahayana tradition need to be observed even after the next day? The answer to this question is: In the fasting of the Mahayana tradition, if there is a mind of renunciation after the next day, why is there no mind of protection? If not, what is the connection between your question? Think about it. 5) Therefore, it is said, "Therefore, if the mind is not lost," the vows of monks and so on, which are taken by the mind of enlightenment, etc. What is the reason why these are not contradictory? The answer to this question is: Although the intention is taken by the mind of enlightenment, the mind of renunciation of the monk's vows diminishes at the time of death. Therefore, the reason why they are not contradictory is like this. Although it is a Mahayana Pratimoksha, the cessation of the vows of monks and so on is abandoned at the time of death. The cessation of the mind of enlightenment and its result occur even after death. Have you not seen this treatise? 6) The Drikhungpa (འབྲི་ཁུང་པས) who says that the Pratimoksha vows exist even after death, has he not explained the Pratimoksha of the Mahayana? The answer to this question is: Although it can be said like that, the previous answer has dispelled it, so it does not cause any harm here. 7) In the fasting of the Sarvastivadins, what is the difference in obtaining compared to a monk? The answer to this question is: In the Abhidharmakosha, "The next day should be received from another." In the root commentary, only "from another" is mentioned. However, in "Pratimoksha," "by the actions of others, etc." In the commentary on this, "It can also be received from the Sangha or an individual. The vows of the monk's parents and the nun are received from the Sangha, and others are received from individuals." As it is said, it is also established that the object of the other five Pratimokshas is a monk.