Tibetan
། བརྒྱ་ལམ་བརྒྱ་ལམ་ན་དགའ་བ་དང་ལྡན་པའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་པ་བྱེད་པ་དེ་དག་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན་མྱུར་བ་མྱུར་བར་ཁོ་ནར་དེ་དག་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །ལེགས་པ་ཁོ་ནར་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱེད། ལེགས་པ་ཁོ་ནར་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང་བྱུང་ངོ་ཅོག་དང་དུ་མི་ལེན་པར་སྤོང་བར་བྱེད། སེལ་བར་བྱེད། བྱང་བར་བྱེད་ཅིང་སེམས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཚེ་ན་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་ཚོར་བ་བདེ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བ་སོ་སོར་མྱོང་བར་བྱེད་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་དེ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་བདེ་བ་ལ་གནས་པ་བཏང་སྙོམས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསམ་གཏན་གསུམ་པ་མན་ཆད་ལ་ནི་བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་མེད་ལ་རྒྱུན་དུ་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་པ་ཡང་མེད་དོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་གོང་མ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཡོད་ཀྱང་བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་འོག་མ་དག་ལ་བདེ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་མེད་པ་དང་། གོང་མ་དག་ལ་བདེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ་སྟེ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་འདི་ནི་དེ་དག་གི་གནས་ཡིན་པས་ན་འཕགས་པས་ཀྱང་དེ་ལ་དམིགས་ཏེ། གནས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པས་དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། གང་དེ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་བདེ་བ་ལ་གནས་པ་བཏང་སྙོམས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འཕགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་སོ། །དགའ་བ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་པ་དེས་དེའི་ཚེ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཀུན་ཏུ་རྟེན་ཅིང་གོམས་པར་བྱས་ལན་མང་དུ་བྱས་པའི་རྒྱུས་དགའ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཚོར་བས་སེམས་དགའ་བར་བྱེད་པ་དེ་སྤོང་བར་བྱེད་ཅིང་། དགའ་བའི་གཉེན་པོ་དགའ་བ་མེད་པའི་ཞི་བ་དང་། རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཚོར་བ་སེམས་པ་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་ན། དེའི་ཕྱིར་དགའ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པའི་མདོའི་དོན་ནི་དེ་ལ་བདེ་བ་སྤངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བའི་གཉེན་པོའི་རིགས་འདྲ་ཕྱིར་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་མ་བསྟེན་པར་དེའི་གཉེན་པོས་བྱས་པ་བདེ་བ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བསྟན་ཏེ། དེའི་གཉེན་པོ་ཡང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བཏང་སྙོམས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལ་བརྟེན་ཅིང་གོམས་པར་བྱས་པས་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལས་བསྐྱོད་ཅིང་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་ས་པའི་བདེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེས་སྤོང་བར་བྱེད་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །སྔ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་ཤིང་ཡིད་བདེ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་ཡང་ནུབ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་པ་དེས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་རྗེས་སུ་ཐོབ་ཅིང་། དེས་སྔོན་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། ད་ལྟར་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་སྔ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་ཞིང་ཡིད་བདེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཡང་ནུབ་པས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་ན་ནི་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་སོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་ན་ནི་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་སོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་ན་ནི་ཡིད་བདེ་བ་ནུབ་བོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་ན་ཡིད་མི་བདེ་བ་ནུབ་བོ། །བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེས་དེ་དག་གི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཚོར་བ་ལྷག་མ་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉེ་ཚེ་ཡོད་པ་ཡིན་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེས་དེའི་ཚེ་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ས་འོག་མའི་སྐྱོན་འདི་ལྟ་སྟེ། རྟོག་པ་དང་། དཔྱོད་པ་དང་། དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་དང་། དབུགས་རྔུབ་པ་དང་། དབུགས་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་དག་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་གང་ཡོད་པ་དེ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། ཡོངས་སུ་བྱང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེའི་སེམས་མི་གཡོ་བར་གནས་ཤིང་གཡོ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ན་དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསམ་གཏན་སྔ་མ་དག་ལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ།། །།གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མངོན་པ་གོང་མར་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བའི་ཚུལ། མཛོད་དུ་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་། རྣམ་པར་དག་པ་དང་། རྣམ་པར་དག་པས་རྣམ་པར་དག་པ་བཞིས་འཆད་པ་ལས། དང་པོ་ནི
Chinese
如果百般百般地，对于具有喜乐的想念作意，那些想念作意都将普遍生起，那么就唯有迅速地以智慧对它们进行个别地辨别。唯有善好地完全了知。唯有善好地完全了知，并且对于所生起的一切不接受而舍弃。遣除，清净，并且心处于舍的状态，因此说是有忆念和正知的。所谓身体感受快乐，是指那时色身的身体和意身的身体分别感受快乐和极度调柔的快乐，因此说了身体感受快乐。圣者们说凡是具有忆念，安住于快乐，处于舍的状态，是指在第三禅以下，没有那样的快乐，也没有恒常安住于舍的状态。第三禅以上虽然有舍，却没有那样的快乐。这样，因为下者没有快乐和舍，上者没有快乐，因此，比如这第三禅是它们的处所，所以圣者们也缘于它，因为是安住的补特伽罗，所以随顺于它，说凡是具有忆念，安住于快乐，处于舍的状态。所谓圣者，是指佛和佛的声闻们。所谓没有喜乐，是指像那样安住于舍的状态，那时，忆念和正知普遍依止并且串习，由于多次串习的缘故，舍弃以具有喜乐的感受使心欢喜，并且喜乐的对治，没有喜乐的寂静和，极度寂静的感受在心中生起，因此说了没有喜乐。所谓修习第三禅而安住，应当像前面一样了知。第四禅经的意义是，在那里舍弃快乐，是指因为是快乐的对治的同类，所以没有依止舍弃的对治，而是以它的对治所作的舍弃快乐，这本身就显示了，它的对治又是什么呢？比如，舍，忆念和正知。
English
If, in a hundred ways, thoughts of joy and delight arise, then only quickly discriminate them with wisdom. Only know them well. Only know them well and abandon all that arises without acceptance. Eliminate, purify, and with the mind in a state of equanimity, therefore it is said to be mindful and aware. The so-called experiencing pleasure with the body means that at that time, the physical body and the mental body separately experience pleasure and the pleasure of extreme suppleness, therefore it is said to experience pleasure with the body. The noble ones say that whoever is mindful, dwells in happiness, and is in a state of equanimity, which means that below the third dhyana, there is no such happiness, nor is there constant dwelling in a state of equanimity. Above the third dhyana, there is equanimity, but there is no such happiness. Thus, because the lower ones do not have happiness and equanimity, and the upper ones do not have happiness, therefore, for example, this third dhyana is their place, so the noble ones also focus on it, because it is the person who abides, so in accordance with it, it is said that whoever is mindful, dwells in happiness, and is in a state of equanimity. The so-called noble ones refer to the Buddhas and the Buddha's Shravakas. The so-called absence of joy means that like that, dwelling in a state of equanimity, at that time, mindfulness and awareness are universally relied upon and familiarized, and due to the cause of repeated familiarization, abandoning the feeling of joy that makes the mind happy, and the antidote to joy, the peace of no joy, and the feeling of extreme peace arise in the mind, therefore it is said to be without joy. The so-called practicing and abiding in the third dhyana should be understood as before. The meaning of the fourth dhyana sutra is that abandoning happiness there means that because it is the same kind of antidote to happiness, without relying on the antidote of abandonment, but abandoning happiness done by its antidote, this itself shows, and what is its antidote? For example, equanimity, mindfulness, and awareness.
Chinese
是。依靠并且串习那些，从第三禅定中行进，由于舍弃第三禅定之地的乐受，因此，才说了“乐也舍弃”。“先前苦也舍弃，以及悦意和不悦意也灭尽”，这是说，那时禅定者已经获得了完全超越乐和苦的境界。由于他先前舍弃的和现在要舍弃的那些都汇集在一起，因此才说了“先前苦也舍弃，以及悦意和不悦意也灭尽”。对此，入第四禅定时，乐也舍弃了。入第二禅定时，苦舍弃了。入第三禅定时，悦意灭尽了。入第一禅定时，不悦意灭尽了。“非乐非苦”是说，因为他舍弃了那些乐和苦。对此，剩余的感受是非乐非苦的近在眼前，因此才说了“非乐非苦”。“舍和念清净”是说，那时他舍弃了第一禅定以上较低层次的过患，例如：粗分别念和细分别念，喜和乐，入息和出息全部都会舍弃。舍弃那些之后，他所具有的舍和念就完全清净和完全净化了。因此，入第四禅定，他的心安住不动摇，并且远离一切动摇，因此才说了“舍和念清净”。对此，“修习第四禅定而安住”是说，第一禅定等之前的禅定，也应当像那样去理解。第二（解释无色定）分二：在《阿毗达磨》中如何解释的方式，在《俱舍论》中如何解释的方式。第一：以无色定有遍一切烦恼、清净、完全清净，以及以完全清净而完全清净四种方式来解释，其中第一是：
English
Yes. Relying on and familiarizing oneself with those, one progresses from the third dhyana, and since one abandons the happiness of the third dhyana's realm, therefore, it is said, "Happiness is also abandoned." "Previously, suffering was also abandoned, and pleasantness and unpleasantness also ceased," this means that at that time, the meditator has attained the state of completely transcending happiness and suffering. Since what he had previously abandoned and what he is now about to abandon are all gathered together, therefore it is said, "Previously, suffering was also abandoned, and pleasantness and unpleasantness also ceased." Regarding this, when entering the fourth dhyana, happiness is also abandoned. When entering the second dhyana, suffering is abandoned. When entering the third dhyana, pleasantness ceases. When entering the first dhyana, unpleasantness ceases. "Neither happiness nor suffering" means that because he has abandoned those happiness and suffering. Regarding this, the remaining feeling is neither happiness nor suffering, which is close at hand, therefore it is said, "Neither happiness nor suffering." "Equanimity and mindfulness are completely purified" means that at that time, he abandons the faults of the lower levels above the first dhyana, such as: coarse and subtle thought, joy and happiness, inhalation and exhalation will all be abandoned. After abandoning those, the equanimity and mindfulness that he possesses are completely purified and completely cleansed. Therefore, when entering the fourth dhyana, his mind remains unmoving and is free from all movement, therefore it is said, "Equanimity and mindfulness are completely purified." Regarding this, "Having cultivated the fourth dhyana and abiding" means that the previous dhyanas, such as the first dhyana, should also be understood in the same way. The second (explanation of the formless dhyanas) is divided into two: the way it is explained in the Abhidharma, and the way it is explained in the Abhidharmakosa. First: Explaining the formless dhyanas with four ways: all-pervasive afflictions, purification, complete purification, and complete purification by complete purification, the first is: