Tibetan
བཅུ་དང་། བཅུ་བཞི་པ་མི་འཇིགས་པ་བཞི་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བཅོ་ལྔ་པ་བསྲུང་བ་མེད་པ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རང་གི་སྤྱོད་པ་ལ་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་བསྙེངས་པས་བཅབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་དགོངས་པ་མི་མངའ་བའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། སྐུ་དང་། གསུང་དང་། ཐུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བསྲུང་བ་མེད་པ་གསུམ། མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་སོགས་སྦྱར་རོ། །བཅུ་དྲུག་པ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཆོས་ཉན་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་ཆགས་སྡང་གིས་དབེན་པ་ཁོ་ནར་བཏང་སྙོམས་སུ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པར་གནས་པའི་དྲན་པ་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ཆོས་གུས་པར་ཉན་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་དབེན་པ་དང་། གུས་པས་མི་ཉན་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་ཁོང་ཁྲོས་དབེན་པ་དང་། ཕྱོགས་གཅིག་གུས་པས་ཉན་པ་དང་མི་ཉན་པ་ལ་ཆགས་སྡང་གཉིས་ཀས་དབེན་པའི་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་གསུམ་མོ། །བཅུ་བདུན་པ་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་དུས་ལས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་འདའ་བའི་མཐར་ཐུག་གི་ཡེ་ཤེས་སོ། །བཅོ་བརྒྱད་པ་བག་ཆགས་ཡང་དག་བཅོམ་པའི་མཚན་ཉིད། སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་གོ །བཅུ་དགུ་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད། སྐྱེ་བོ་མཐའ་དག་ལ་ཕན་པར་སེམས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་གོ །ཉི་ཤུ་པ་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་དང་། ཉེར་གཅིག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དང་ཞེས་པའི་སྒྲས་སློབ་དཔོན་གྱིས་ལམ་ཤེས་དང་། གཞི་ཤེས་བསྡུས་པར་འདོད་ཀྱང་། འཕགས་པས་འབྱེད་པ་ལ་འདོད་ཀྱི་སྡུད་པ་ལ་མི་འདོད། གང་ལས་འབྱེད་ན། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པའི་ཆོས་སྐུ་ལས་འབྱེད་དེ། འདིའི་ཆོས་སྐུ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་དབང་གིས་ཉིད་ཀྱི་རྐྱེན་ཏ་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་གཞག་པ་ཡིན་པས་དོན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་འབྱེད་ན་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཉེར་གཅིག་པོ་དེའོ། །ཇི་ལྟར་འབྱེད་ན་སྡེ་ཚན་ཉེར་གཅིག་པོ་དེ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་དག འཐོབ་འགྱུར་ཞེས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་གཞི་ཡིན་གྱི། ཆོས་སྐུའི་མཚན་གཞི་མིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ
Chinese
第十和第十四，四无畏已经讲完了。第十五，无守护的体性和分类，两种。第一，对于自己的行为，不具有“会被他人完全知晓而感到羞愧并加以隐藏”的想法，具有心一境性以及相应的等起心所。第二，有身、语、意三种无守护的行为。体性依次是：对于身语意的行为，加上“会被他人完全知晓”等等。第十六，正念的体性和分类，两种。第一，对于听法的所化，唯独远离贪嗔，以平等舍的状态安住于具有正念和智慧的等起心所。第二，对于恭敬听法的所化，远离贪欲；对于不恭敬听法的所化，远离嗔恚；对于一部分恭敬听法，一部分不恭敬听法的所化，远离贪嗔二者的正念安住三种。第十七，不忘失法性的体性：在利益有情的事业中，刹那也不错过的究竟智慧。第十八，串习完全断除的体性：完全断除了二障及其习气的究竟智慧。第十九，大悲的体性：心怀利益一切众生的究竟智慧。第二十，十八不共法和第二十一，一切相智已经讲完了。 “和”这个词，导师认为是简略了道智和基智，但圣者认为是分开而不是简略。从何处分开呢？从被称为“法身”之处分开。此处的法身，因为组合的原因，法性身的“的”这个词尾没有显现，所以安立为法身，因此意义是法性身。分开什么呢？从菩提分法到一切相智之间的这二十一种法。如何分开呢？这二十一种法类是无漏法的所依，而不是法身的所依，因为不是法性身，以这样的方式分开。
English
The tenth and fourteenth, the four fearlessnesses have been explained. Fifteenth, the characteristic and classification of unguardedness, two types. First, not having the thought of "being ashamed and concealing one's own behavior because it will be fully known by others," having single-pointedness of mind and associated mental factors. Second, there are three types of unguarded behavior: body, speech, and mind. The characteristics are respectively: for the behavior of body, speech, and mind, add "will be fully known by others," and so on. Sixteenth, the characteristic and classification of mindfulness, two types. First, for the trainees who listen to the Dharma, being only free from attachment and aversion, abiding in a state of equanimity with mindfulness and associated wisdom. Second, for the trainees who listen to the Dharma respectfully, being free from desire; for the trainees who do not listen respectfully, being free from anger; for the trainees who listen respectfully in one way and not respectfully in another way, there are three types of mindfulness abiding, being free from both attachment and aversion. Seventeenth, the characteristic of the nature of non-forgetfulness: the ultimate wisdom that does not miss a single moment in the work of benefiting sentient beings. Eighteenth, the characteristic of the complete eradication of habitual tendencies: the ultimate wisdom that has completely abandoned the two obscurations and their habitual tendencies. Nineteenth, the characteristic of great compassion: the ultimate wisdom that thinks of benefiting all beings. Twentieth, the eighteen unshared qualities and twenty-first, omniscience, have already been explained. The word "and" is considered by the teacher to have abbreviated the path knowledge and the basis knowledge, but the noble ones consider it to be separated rather than abbreviated. From where is it separated? It is separated from what is called the "Dharmakaya." The Dharmakaya here, because of the combination, the suffix "of" of the Dharmata-kaya (nature body) does not appear, so it is established as Dharmakaya, therefore the meaning is Dharmata-kaya. What is separated? These twenty-one dharmas from the aspects of enlightenment to omniscience. How is it separated? These twenty-one categories are the basis of undefiled dharmas, but not the basis of Dharmakaya, because it is not the Dharmata-kaya, in this way it is separated.
Tibetan
། །གཉིས་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ། ཉོན་མོངས་མེད་པའི་དང་། སྨོན་པ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། གྲོང་ལ་སོགས་པར་བྱོན་ནས་སྐྱེ་བོ་མཐའ་དག་གི་ཉོན་མོངས་པ་དྲུང་ནས་འབྱིན་པའི་ཆེད་དུ་ཆོས་སྟོན་པའི་བདག་རྐྱེན་བྱེད་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྨོན་གནས་མཁྱེན་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་གནས་ཤེས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། མཚན་མ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སོགས་ཁྱད་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ནི། རྟག་གནས་དང་ཞེས་པ་ལས་འཕྲོས་ནས་ཆོས་སྐུ་རྟག་ཏུ་གནས་ན་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཅིའི་ཕྱིར་མི་མཛད་ཅེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། ཆོས་སྐུས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པར་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་སུ་སྣང་བའི་སྨོན་ལམ་དང་དགེ་རྩ་སྨིན་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་སྣང་ལ་དེ་མ་སྨིན་པ་ལ་དེ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལོངས་སྐུ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། ཡོན་ཏན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་གྱི་གཟུགས་སྐུ་མཐར་ཐུག ངེས་པ་ལྔ་ནི། གནས་ངེས་པ་འོག་མིན་ཁོ་ན་དང་། དུས་ངེས་པ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་སྐུའི་སྣང་བ་མི་སྡུད་པར་བཞུགས་པ། ངོ་བོ་ངེས་པ་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པ། འཁོར་ངེས་པ་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་ཁོ་ནས་བསྐོར་བ། ཆོས་ངེས་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་འབའ་ཞིག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་ལྔ་ལས། རྩ་བར་ངོ་བོ་དང་ཆོས་གཉིས་དངོས་སུ་འབྱུང་ཞིང་། འགྲེལ་པར་འཁོར་དང་གསུམ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་མཚན་དང་། དཔེ་བྱད་གཉིས་ལས། ལོངས་སྐུའི་མཚན་གྱི་མཚན་ཉིད། ལོངས་སྐུ་གཞན་ངོར་སྐྱེས་བུ་དམ་པར་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན། དབྱེ་ན། ཕྱག་དང་ཞབས་འཁོར་ལོའི་མཚན་དང་ལྡན་པ་སོགས་སོ་གཉིས་དང་། དེའི་རྒྱུ་ལ་ཡང་བླ་མ་རྣམས་ལ་སྐྱེལ་བ་དང་བསུ་བ་སོགས་སོ་གཉིས་ཡོད་དོ། །ལོངས་སྐུའི་དཔེ་བྱད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ལོངས་སྐུ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་དད་པར་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན། དབྱེ་ན། སེན་མོའི་དབང་དུ་བྱས་པ། སོར་མོའི་དབང་དུ་བྱས་པ། རྩའི་དབང་དུ་བྱས་པ། ཞབས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ། གཤེགས་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ། སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ། ཕྱག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ། ཞལ་འཁོར་བཅས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ། དབུ་དབུ་སྐྲ་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ་སྡེ་ཚན་དགུ་ལ
Chinese
第二，功德的差别方面，有无烦恼和无愿望的差别两种。第一，佛陀的无烦恼等持，比声闻等众的等持更为殊胜，因为佛陀前往城市等地，为了从根本上拔除一切众生的烦恼，而成为说法之助缘的智慧。第二，佛陀的愿处智慧，比声闻等众的愿处智慧更为殊胜，因为具备无相任运成就等五种殊胜功德。第三，遣除诤论方面，从“常住”等语引申，如果法身恒常存在，为何不恒常利益一切有情？答：没有过失。虽然法身利益有情没有差别，但是对于显现为佛陀的愿力和善根成熟的有情，则显现为佛陀，而对于未成熟者，则不显现。第二，宣说报身的体性和功德广大两种。第一，具有五种决定的究竟色身。五种决定是：处所决定，唯有色究竟天；时间决定，直至轮回未空尽之间，不收摄身之显现而安住；自性决定，以妙相好庄严；眷属决定，唯有圣者菩萨围绕；法决定，唯受用大乘之法。五者之中，根本中自性和法两种真实出现，注释中宣说了眷属等三种。第二，有相和好两种。报身的相之体性，报身在他人面前，是能象征圣者的功德。
English
Second, regarding the distinctions of qualities, there are two distinctions: being without afflictions and being without aspirations. First, the Buddha's samadhi without afflictions is superior to the samadhi of shravakas and others because it is the wisdom that acts as a condition for teaching the Dharma in order to eradicate the afflictions of all beings by going to cities and other places. Second, the Buddha's wisdom of the object of aspiration is superior to the knowledge of the object of aspiration of shravakas and others because it possesses five excellent qualities such as spontaneous accomplishment without characteristics. Third, regarding refuting disputes, it is inferred from the words "permanently abiding" that if the Dharmakaya is permanent, why does it not always benefit all sentient beings? Answer: There is no fault. Although there is no difference in the Dharmakaya benefiting sentient beings, it appears as a Buddha to sentient beings whose aspirations and roots of virtue have matured to appear as a Buddha, but it does not appear to those who have not matured. Second, there are two explanations of the Sambhogakaya: its nature and the expansion of its qualities. First, the ultimate form body with five certainties. The five certainties are: the certainty of place, only Akanishta; the certainty of time, residing without withdrawing the appearance of the body until samsara is not empty; the certainty of essence, adorned with marks and signs; the certainty of retinue, surrounded only by noble Bodhisattvas; and the certainty of Dharma, only enjoying the Dharma of the Great Vehicle. Among the five, essence and Dharma appear directly in the root, and the commentary explains the three, retinue and so on. Second, there are marks and signs. The nature of the marks of the Sambhogakaya is the quality of the Sambhogakaya that symbolizes a holy person to others. Classification: the hands and feet have the marks of wheels, etc., and there are thirty-two, and the cause of this is also the thirty-two kinds of welcoming and seeing off the lamas, etc. The nature of the signs of the Sambhogakaya is the quality of the Sambhogakaya that makes one extremely faithful just by seeing it. Classification: from the point of view of the nails, from the point of view of the fingers, from the point of view of the veins, from the point of view of the feet, from the point of view of the way of walking, from the point of view of the mandala of the body, from the point of view of the hands, from the point of view including the face, from the point of view of the head including the head and hair, there are nine categories.