Tibetan
མཁས་པ་རྣམས་དང་། ཤེར་ཕྱིན་ལ་དབང་འབྱོར་པ་གཡག་རོང་གཉིས་ཀྱི་བཞེད་པ་ཡང་འདི་ཉིད་ཡིན་པས་ཐེ་ཚོམ་དང་སོམ་ཉི་མི་བྱའོ། །མཆོད་བརྗོད་ཚིག་གི་མཁྱེན་གསུམ་རྫིང་བཅས་ནས། །དགོས་འབྲེལ་ངག་གིས་ཡུར་བ་ནས་དྲངས་ཏེ། །མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཞིང་ལ་བཅུས་པ་ཡིས། །རང་དོན་མཁྱེན་གསུམ་ལོ་ཏོག་རབ་རྒྱས་ནས། །གཞན་དོན་གླེང་གཞིའི་ཚུལ་གྱིས་རིགས་ཅན་གསུམ། །རང་རང་བཞེད་དོན་ཟས་ལ་སྤྱོད་པ་ཡི། །སོ་ནམ་ཚུལ་འདི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །མཛད་པའི་འཁོར་ལོ་ཡིན་པར་ཁོ་བོས་རྟོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཤུགས་འབྱུང་དུ་བྲིས་སོ། །མཆོད་བརྗོད་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།གཉིས་པ་རྗོད་བྱེད་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་དགོས་འབྲེལ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། འདི་ལ་འཕགས་གྲོལ་གྱིས་བསྟན་བཅོས་བརྩམས་པའི་དགོས་པ་ལ་སྦྱར་བ་ཙམ་ཞིག་མ་གཏོགས་པ་དགོས་སོགས་ཆོས་བཞི་ཆར་ལ་སྦྱར་བའི་གསལ་ཀ་མི་སྣང་ངོ་། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་བརྗོད་བྱ། བར་པ་བཞིས་ཉིང་དགོས། ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་དགོས་པ། འབྲེལ་པ་ཤུགས་ལས་བསྟན་པར་བཞེད་དོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ཞེས་ཚིག་སྦྱོར་དང་བསྟུན་ན་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་བརྗོད་བྱ། དེ་ནས་གསུམ་གྱིས་ཉིང་དགོས། ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་དགོས་པ་བསྟན་ཏེ། མགོན་པོ་བྱམས་པས་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་རྒྱན་རྩོམ་པར་དམ་བཅས་པ་ན་དེའི་བརྗོད་བྱ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་བཤད་ཚུལ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་མཁྱེན་གསུམ་ལ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཐ་སྙད་མཛད་པ་དེ་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུར་བྱས་ནས་དེ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ལམ་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་བཤད་ཚུལ་དང་པོས་བསྡུས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སྐྱེ་མེད་གསུམ་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པ་གང་ཟག་གི་ཆ་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་འདིར་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ་ཞེས་པས་བསྟན། འོ་ན་དེ་ཉིད་བཀའ་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་སྟོབས་ཀྱིས་བཤད་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། སྟོན་པས་འདི་ལས་བཤད་པ་གང་ཞེས་ཏེ། སྟོན་པས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་དེ་འདིར་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་དེ་ལས་ལོགས་སུ་མི་འཆད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ནས་བཤད་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་ལམ་འདིར་འཆད་དམ་ཞེ་ན་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་ཏེ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོར་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་ལམ་གསུངས་ཀྱང་འདིར་ནི་ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁོ་ནས་ཉམས་སུ་མྱང་བར་བྱ་བ་དེ་འཆད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །རྟོགས་རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་རྟོགས་རིགས་དངོས་སུ་བསྟན་ཏེ། བྱང་སེམས་ཁོ་ནས་ཉམས་སུ་མྱང་བར་བྱ་བ་དེ་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་དམན་རང་རྒྱུད་པའི་ལམ་ནི་གཞུང་འདིར་དངོས་སུ་མི་སྟོན་ཏེ། གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དང་། འོག་ཏུ་ཐེག་ཆེན་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་རེ་རེ་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་རྣམས་ཤུགས་ལ་བསྟན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འཕགས་སེང་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་འདིས་འཕགས་པ་བཞི་ཆར་གྱི་མངོན་རྟོགས་བསྡུས་པར་གསུངས་པ་དང་། རྩ་བར་ཡང་། སློབ་མ་བསེ་རུའི་ལམ་གང་དང་། །ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོ་བྱང་སེམས་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཀྱང་། འཕགས་པ་བཞི་ཆར་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་ལ། དངོས་བསྟན་ལ་ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་མེད་པ་ནི་མི་འགལ་ཞིང་གནད་གཅིག་པར་རྟོགས་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་དགོས་པ་ནི། སྟོན་པས་འདི་ལས་བཤད་པ་གང་། །ཞེས་པ་ལས་འཕྲོས་ནས་སྟོན་པས་བཤད་ཟིན་པས་བསྟན་བཅོས་བརྩམས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེའི་ལན་ནི་ཚིག་རྐང་ཐ་མ་གཉིས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་མ་བརྩམས་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་མདོ་དོན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པས་དེས་དོན་དེ་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གསུམ་པ་ཉིང་དགོས་ནི། འོ་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་མདོ་དོན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེའི་ལན་དུ་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །ཞེས་སོགས་རྐང་པ་གསུམ་སྟེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་མདོ་དོན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མདོ་དོན་དྲན་པའི་ཤེས་པ་ལ་བཞག་ནས་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གཅིག་ཏུ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ས་དང་པོར་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཉིང་དགོས་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལ་ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་ངོ་བོ་དང་། དེས་མདོ་དོན་བསྡུས་པའི་ཚུལ་དང་། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཉིང་དགོས་ས་དང་པོ་ནས་འཇོག་པའི་ཚུལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱ་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས། འདིར་བསྟན་གྱི་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཡི་གེ་འདྲི་མཆོད་སྦྱིན་པ་སོགས་དབུས་མཐའ་ནས་གསུངས་པ་ལ་ངོས་འཛི
Chinese
智者们和精通般若的雅砻二人的观点也是如此，所以不要疑惑和犹豫。礼赞之词以三智水池为伴，从必要联系之语的渠道引出，灌溉于八现观之田地，自身利益的三智庄稼得以丰收，以利他为主题，三种根性之人，各自享用自己所求之食物，我领悟到这种农耕方式乃是圆满正等觉佛陀的事业之轮。此乃顺便写下。礼赞已述完毕。第二，进入所诠释的论典之支分，必要联系是：一切种智道。等等二颂。对此，圣解脱只是将论典的必要联系与著作的必要联系相联系，而没有将必要等四法全部联系起来的明确说明。论师认为，前两句是所诠释，中间四句是必要，后两句是目的，联系是从字里行间显示出来的。然而，如果按照词句的组合，前三句是所诠释，然后三句是必要，后两句是目的。怙主弥勒以宣说三智功德的方式礼敬圣母，并发誓要撰写三智之庄严，那么其所诠释的是什么呢？以礼赞的后两种说法所概括的佛地的三智，以名相一切种智来称呼，将其作为应获得的果实，而获得它的道路，即以礼赞的第一种说法所概括的菩萨相续中的三无生之证悟，通过补特伽罗的条件而转变为八现观，这才是这里所诠释的。这由“一切种智道”所表示。那么，这难道是不依赖于佛语而以自己的力量来宣说的吗？并非如此，如经部主所说，导师所说即是此处所说，导师从般若经中所说，即是此处所要宣说的，而不是与此相分离地阐述。那么，般若经中所说的三乘之道路，是否都在这里阐述呢？并非他人所体验的。
English
The wise ones and Yak Rong, who are masters of Prajnaparamita, also hold the same view, so there should be no doubt or hesitation. The words of praise are accompanied by the pond of the three wisdoms, drawn from the channel of necessary connection words, irrigated in the field of eight Abhisamayas, the crops of the three wisdoms for one's own benefit are abundant, with the theme of benefiting others, the three types of beings, each enjoying the food they desire, I realize that this farming method is the wheel of activities of the perfectly enlightened Buddha. This is written incidentally. The praise has been explained. Secondly, the limb of entering the treatise to be expressed, the necessary connection is: The path of all-knowingness. etc., two verses. In this regard, Holy Liberation only connects the necessary connection of the treatise with the necessary connection of the writing, and there is no clear explanation of connecting all four dharmas such as necessity. The teacher believes that the first two lines are the expressed, the middle four lines are the necessity, the last two lines are the purpose, and the connection is shown implicitly. However, if according to the combination of words and sentences, the first three sentences are the expressed, then the three sentences are the necessity, and the last two sentences are the purpose. When Lord Maitreya pays homage to the Mother by proclaiming the merits of the three wisdoms and vows to write the adornment of the three wisdoms, then what is its expressed meaning? The three wisdoms of the Buddha-land, summarized by the latter two explanations of the praise, are called by the name of Sarvakarajnata, and are regarded as the fruit to be obtained, and the path to obtain it, that is, the realization of the three unborn in the Bodhisattva continuum, summarized by the first explanation of the praise, which is transformed into eight Abhisamayas through the conditions of the individual, is what is expressed here. This is indicated by "The path of all-knowingness." So, is this explained by one's own power without relying on the Buddha's words? Not so, as the master of the Sutra said, what the teacher said is what is said here, what the teacher said from the Prajnaparamita Sutra is what is to be explained here, and not to be explained separately from this. So, are the paths of the three vehicles mentioned in the Prajnaparamita Sutra all explained here? Not what others have experienced.
Chinese
总的来说，显经中讲了三乘的道，但这里所讲的是其他乘所不能体验，唯有菩萨才能体验的道。就证悟的种类而言，则是真实地显示了三乘的证悟种类，因为唯有菩萨才能体验的道，具备了三乘的全部证悟种类。小乘声闻缘觉的道，在本论中没有直接显示，因为说了“他人所不能体验”，而且在下面讲解大乘道的各个分类时，也说了小乘的道是间接显示的缘故。因此，圣狮子贤两位论师说，本论概括了四种圣者的现观，而且在根本颂中也说：“声闻独觉之道任何”，这些都是指其自性是菩萨的现观，但意在说明是四种圣者的证悟种类。直接显示中没有小乘的道，这并不矛盾，必须理解为一个要点。第二，必要是：从“导师于此说何事”一句引申开来，如果导师已经说过，那么造论就没有必要了，如果这样想，那么答案就是最后两句偈颂，如果不造论，那么凡夫俗子们就不能轻易地理解经义，因此为了让他们理解经义而造论。第三，究竟必要是：如果凡夫俗子们轻易地理解经义有什么必要呢？对此的回答是“以具足十法行之体性”等三句。凡夫俗子们依靠轻易地理解经义，将具足十法行体性的经义置于忆念的智慧中，在资粮道和加行道的阶段，以无数劫中所修习的力量，在初地时十法行得以显现，这就是本论的究竟必要。对此有十法行的体性，以及它如何概括经义，以及本论的究竟必要是从初地开始安立的三种情况。第一种情况是，汉藏的智者们，对于此处所说的十法行，抄写、供养、布施等，从中边两方面进行认定。
English
In general, the sutras speak of the paths of all three vehicles, but here it speaks of the path that cannot be experienced by other vehicles, but only by Bodhisattvas. In terms of the types of realization, it actually shows the types of realization of all three vehicles, because the path that only Bodhisattvas can experience has all the types of realization of all three vehicles. The path of the Hinayana Hearers and Solitary Realizers is not directly shown in this treatise, because it says "not experienced by others", and it is also said that the paths of the Hinayana are indirectly shown when explaining each category of the Mahayana path below. Therefore, the two teachers, the Holy Lion and Senge, said that this treatise summarizes the direct perception of the four noble ones, and in the root verses it also says, "Any path of the Sravaka Pratyekabuddha", these all refer to the direct perception of the Bodhisattva as its own nature, but it is intended to explain that it is the type of realization of the four noble ones. There is no Hinayana path in the direct teaching, which is not contradictory and must be understood as a key point. Second, the necessity is: Starting from the sentence "What does the teacher say here?", if the teacher has already said it, then there is no need to create a treatise. If you think so, then the answer is the last two verses. If you don't create a treatise, then ordinary people will not be able to easily understand the meaning of the scriptures, so a treatise is created to let them understand the meaning of the scriptures. Third, the ultimate necessity is: If ordinary people easily understand the meaning of the scriptures, what is the necessity? The answer to this is the three sentences such as "With the nature of possessing the ten dharmas". Ordinary people rely on easily understanding the meaning of the scriptures, placing the meaning of the scriptures that possess the nature of the ten dharmas in the wisdom of remembrance, and in the stages of the accumulation path and the application path, with the power cultivated in countless kalpas, the ten dharmas are manifested in the first bhumi, which is the ultimate necessity of this treatise. There are three situations for this: the nature of the ten dharmas, how it summarizes the meaning of the scriptures, and the ultimate necessity of this treatise is established from the first bhumi. The first situation is that the Chinese and Tibetan scholars have identified the ten dharmas mentioned here, such as copying, offering, and giving, from both the middle and the edges.