Tibetan
ན་པ་དང་། རྣམ་མཁྱེན་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བཅུ་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཕར་ཕྱིན་བཅུ་ལ་བྱེད་པའི་ལུགས་གསུམ་སྣང་ཡང་བསྟན་བཅོས་རྩ་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པ་ཕྱི་མ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་ལོ་ཙྪ་བ་དཔོན་སློབ་རྣམས་ཀྱང་འདི་ཉིད་བཞེད་དོ། །དེ་ཡང་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཀྱི། མདོ་དོན་ཞེས་པས་མདོ་དོན་མ་ལུས་པ་ཆོས་སྤྱོད་བཅུས་བསྡུས་པར་གསུངས་ཤིང་། འགྲེལ་པར་ཡང་དེ་ལྟར་གསུངས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ་ཞེས་པའི་ལམ་དེ་དང་། སྐབས་འདིར་བཤད་པའི་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་དོན་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། འགྲེལ་ཆེན་དུ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་སྐབས་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ཅེས་དང་། འགྲེལ་ཆུང་དུ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ལེགས་པར་བཞག་ནས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ཞེས་སེམས་བསྐྱེད་ཆོས་བཅུའི་དང་པོར་བསྟན་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། གཞུང་དེས་སེམས་བསྐྱེད་ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་དང་པོར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་ཆོས་སྤྱོད་བཅུས་བསམ་པ་མ་བསྡུས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་བསམ་པ་ཡང་བསྡུ་བའི་ཆེད་དུ་བསམ་པ་སེམས་བསྐྱེད་བསྣན་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཆོས་སྤྱོད་བཅུས་མདོ་དོན་བསྡུས་པའི་ཚེ་ན་བསམ་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་ཆོས་སྤྱོད་བཅུར་བསྡུ་བའི་སྐབས་ཡིན་པས་བསམ་པ་མ་བསྡུས་སོ་སྙམ་པ་ནི་མི་དགོས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་ལ་ཆོས་སྤྱོད་བཅུར་འཇོག་ཅེ་ན། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། ཆོས་ནི་ཤེས་བྱ་ལམ་དང་ནི། །མྱ་ངན་འདས་དང་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ། །གསུང་རབ་ཚེ་དང་བསོད་ནམས་དང་། །འབྱུང་འགྱུར་ངེས་དང་ཆོས་ལུགས་ལའོ། །ཞེས་དོན་བཅུ་ལ་འཇུག་པར་གསུངས་པ་ལས་སྐབས་འདིར་ནི་ལམ་ལ་འཇུག་ལ། དེའི་སྤྱོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་སྟེ། གོང་གི་ལམ་ཞེས་པ་དང་དོན་གཅིག་པའི་གནད་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་སྦྱིན་སོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུས་མདོ་དོན་བསྡུས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཡང་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་པོ་འདི་ཉིད་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན། སྦྱོར་བཞིའི་སྐབས་སུ་ཡང་བཅུ་པོ་དེ་ཉིད་ཉམས་ལེན་གྱི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན། ཆོས་སྐུའི་སྐབས་སུ་བཅུ་པོ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུའི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཕར་ཕྱིན་ཕྱི་མ་བཞི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ནང་དུ་འདུས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག
Chinese
那波和，虽然显现出将十法视为证悟一切智之象征，以及将十度视为证悟一切智之象征的三种方式，但论典根本释的观点是后者，而且译师师徒们也认同这种观点。而且，以十法行为自性。《经义》中说，所有经义都包含在十法行中。注释中也这样说，因此，所谓的“通达一切相智之道”的“道”和这里所说的十法行是同一个意思。在《释论大疏》中说：“菩提心和口诀等修持的自性，都以八个阶段的分类来区分。”在《释论小疏》中说：“菩提心和布施等修持的行为都很好地确立了。”因此，如果有人问，那么“菩提心”作为发心十法中的第一个被指出，这是否矛盾呢？该论典并没有将发心作为十法行中的第一个指出，而是导师认为十法行没有包含发心，为了包含发心，所以才加入了发心。然而，当十法行包含经义时，发心也包含在十法行中，因此不必认为没有包含发心。为什么将十度视为十法行呢？导师世亲说：“法是所知和道，涅槃和意境，圣教和寿命与福德，未来决定和法理。”从所说的十个意义来看，这里是指道，而它的行为是十度，这也是与上述“道”意义相同之处的关键。第二，为什么布施等十度包含经义呢？在三智的阶段，也是从听闻思惟确定这十度的角度来阐述的。在四加行阶段，也是从修行的角度来阐述这十度的。在法身阶段，也是从果的角度来阐述这十度的。这样一来，后面的四度都包含在智慧度中，所以菩萨的六度。
English
Napa and, although three ways appear of considering the ten dharmas as symbolic of omniscient wisdom, and considering the ten perfections as symbolic of omniscient wisdom, the latter is the view of the root and commentary texts, and the translators and teachers also accept this. Moreover, the very nature of the ten practices of dharma. "The meaning of the sutras" states that all the meanings of the sutras are summarized by the ten practices of dharma. The commentary also states this, so the "path" called "the path of all-knowingness" and the ten practices of dharma spoken of here are the same in meaning. In the Great Commentary, it says, "All that is separated by the divisions of the eight stages, the nature of practicing bodhicitta and instructions, etc." And in the Small Commentary, it says, "Having well established the practice of cultivating bodhicitta and generosity, etc." Therefore, if one asks, then is it contradictory that "bodhicitta" is shown as the first of the ten dharmas of generating the mind? That text does not show the generation of the mind as the first of the ten practices of dharma, but the teacher thought that the ten practices of dharma did not include the thought, and in order to include the thought, he added the thought of generating the mind. However, when the ten practices of dharma include the meaning of the sutras, the thought of generating the mind is also included in the ten practices of dharma, so it is not necessary to think that the thought is not included. Why are the ten perfections regarded as the ten practices of dharma? The teacher Vasubandhu said, "Dharma is knowable and the path, nirvana and the realm of mind, the scriptures and life and merit, future certainty and dharma law." From what is said to apply to ten meanings, here it applies to the path, and its practice is the ten perfections, and this is also the key to the meaning being the same as the above "path." Second, why do the ten perfections, such as generosity, include the meaning of the sutras? In the stage of the three knowledges, these ten perfections are also explained from the perspective of establishing them through hearing and thinking. In the stage of the four applications, these ten are also explained from the perspective of practice. In the stage of the dharmakaya, these ten are also explained from the perspective of the result. In this way, the latter four perfections are included within the perfection of wisdom, so the six perfections of a bodhisattva.
Tibetan
་པོ་དེ་ལ་སྒྲུབ་པའི་ཐ་སྙད་མཛད་ནས་དེ་ཉིད་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་ལ་སྤྱིའི་སྒྲུབ་པ་དང་། སྦྱོར་བཞིའི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་ལ་བྱེ་བྲག་གི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་པའི་གཞུང་དང་ཡང་འབྱོར་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཉིང་དགོས་མ་མཐའ་ས་དང་པོ་ནས་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་སུ་བསྟན་བཅོས་ལ་མ་བརྟེན་པར་མདོ་དོན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་མི་ནུས་པས་བསྟན་བཅོས་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པའི་མདོ་དོན་དེ་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ས་དང་པོར་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་བསྟན་བཅོས་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་ཉིད་ཀྱིས་མདོ་དོན་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་བཀའི་དགོངས་པ་རང་དབང་དུ་འགྲེལ་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས། གང་ཞིག་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་འབའ་ཞིག་གིས། །དབང་བྱས་རྣམ་གཡེང་མེད་ཡིད་ཅན་གྱིས་བཤད། །ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ལམ་དང་རྗེས་མཐུན་པ། །དེ་ཡང་དྲང་སྲོང་བཀའ་བཞིན་སྤྱི་བོས་བླང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་དགོས་འབྲེལ་དག་གི་ཚིགས་བཅད་གཉིས་པོ་འདིས་རྗོད་བྱེད་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལ་བརྟེན་ནས། བརྗོད་བྱ་དགོས་པ་ཉིང་དགོས་གསུམ་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་འདི་ལྟར་བསྟན་ཏེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དུས་སུ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལ་ཐོས་བསམ་བྱས་པས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོའི་དོན་ངོ་བོ་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཡིན་ཀྱང་བསྟན་ཚུལ་སྐབས་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པར་འབྱུང་ལ། དེའི་དོན་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ས་དང་པོར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་པོ་མངོན་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ནས་ལམ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་བསྟན་བཅོས་ལ་མི་ལྟོས་པར་མདོའི་དོན་ལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པར་བསྟན་ཏེ་གསུང་རབ་མཐའ་དག་གི་དགོངས་པའོ། །འདི་བློ་ཡུལ་དུ་མ་ཤོང་བ་དག་གིས་གཞན་གྱི་བློ་ཚོད་འཇལ་བ་ནི་ཁྲོན་པའི་ནང་གི་སྦལ་ཆུང་དང་མཚུངས་སོ། །གསུམ་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་མངོན་རྟོགས་བཤད་པ་ལ། རྒྱས་པ་ལ་དད་པ་ལ་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་བ། བར་པ་ལ་དད་པ་ལ་དྲུག་ཏུ་བསྟན་པ། བསྡུས་པ་ལ་དད་པ་ལ་གསུམ་དུ་བསྡུ་བ་སྟེ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་བསྡུས་དོན་ལུས་རྣམ་གཞག་དང་། ཚིག་དོན་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་གཉིས་ལས། བསྡུས་དོན་ལུས་རྣམ་གཞག་འཆད་ཅེས་པའམ་བཤད་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་ལྔའི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་ན་དགོས་དོན་སྔར་བསྟན་ཟིན་པས་བསྡུས་དོན་འཆད་པ་ནི།
Chinese
对于它，安立“修”的名称，并在三智的场合宣说为共同的修，在四加行的场合宣说为特殊的修，与此经论相符。第三，有人想，论典的究竟必要，为何最少也要从初地开始安立呢？因为在凡夫的阶段，不依靠论典就无法轻易地领悟经义，因此依靠论典而领悟的经义，在资粮道和加行道的阶段，通过修习的力量，在初地现证法性之时，不依赖论典，自己就能以现量见到经义的方式，能够自主地解释佛语的密意。例如圣者龙树一样。考虑到这一点，（经文说）：“凡是以佛陀教法为唯一，无有散乱的有心者所说，与获得解脱之道相顺之语，也应如圣者之语般顶戴。”总而言之，这两个关于必要和关联的偈颂，通过所诠的《现观庄严论》，以如下次第显示了能诠的必要、究竟必要三者之间的关系：在凡夫时期，通过听闻和思考《现观庄严论》，虽然般若波罗蜜多经的意义本质是十法行，但以八事的方式宣说，就能以总义的方式领悟。在资粮道和加行道的阶段，修持它的意义，就能在初地现证十度。之后，显示了其余道的修持，不依赖论典，自己就能进入经的意义，这就是一切佛语的密意。对于那些无法理解这一点的人来说，以自己的想法来衡量他人的想法，就像井底之蛙一样。第三，宣说论典的所诠现观，分为广说、中说和略说三种。广说分为八信，中说分为六信，略说归纳为三信。在三种说法中，第一种包括略义纲要和词义支分广释两部分。其中，略义纲要的讲解，按照通过五种讲解方法窍诀的方式进行讲解，因为必要已经在前面讲完，所以现在讲解略义。
English
For it, the name "practice" is established, and it is declared as a common practice in the context of the three wisdoms, and as a special practice in the context of the four applications, which is also in accordance with this treatise. Thirdly, one might wonder, what is the reason why the ultimate necessity of the treatise is established from at least the first ground? Because in the stage of ordinary beings, one cannot easily understand the meaning of the sutras without relying on the treatise, therefore, the meaning of the sutras understood by relying on the treatise, in the stage of accumulation and application, through the power of meditation, when the nature of reality is realized on the first ground, without relying on the treatise, one can independently interpret the intention of the Buddha's words by seeing the meaning of the sutras directly. For example, like the noble Nagarjuna. Considering this, (the text says): "Whatever is said by a sentient being who is solely under the influence of the Buddha's teachings, without distraction, and is in accordance with the path to liberation, should also be accepted with respect like the words of a sage." In short, these two verses on necessity and connection, through the expresser, the Ornament of Clear Realization, show the relationship between the expressible necessity and the three ultimate necessities in the following order: In the stage of ordinary beings, by hearing and thinking about the Ornament of Clear Realization, although the essence of the meaning of the Prajnaparamita Sutra is the ten practices, it is declared in terms of the eight topics, so that it can be understood in a general way. By practicing its meaning in the stage of accumulation and application, the ten perfections will be realized on the first ground. Then, it shows that the practice of the remaining paths, without relying on the treatise, one can enter the meaning of the sutra oneself, which is the intention of all the Buddha's words. For those who cannot comprehend this, measuring the minds of others with their own thoughts is like a frog in a well. Thirdly, the subject matter of the treatise, the explanation of clear realization, is divided into three types: extensive explanation, intermediate explanation, and concise explanation. The extensive explanation is divided into eight faiths, the intermediate explanation is divided into six faiths, and the concise explanation is summarized into three faiths. Among the three explanations, the first includes two parts: the summary of the meaning and the detailed explanation of the words and meanings. Among them, the explanation of the summary of the meaning is done according to the method of explaining through the five key points of explanation, because the necessity has already been explained earlier, so now the summary of the meaning is explained.