Tibetan
་སྐྱེ་བས་མཐོང་སྤང་རྟོག་པ་མངོན་གྱུར་བཞི་རིམ་ཅན་སྤོང་བ་ནི་མཐོང་སྤང་རིམ་ཅན་དུ་སྤོང་བའི་དོན་ཡིན་ལ། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་སྐྱེས་པའི་ཚེ་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་པར་འཇོག་ཅིང་། དེའི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་ལོག་ནས་མཐོང་སྤང་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དཔེར་ན། ས་བོན་ས་འོག་ན་ཡོད་པའི་དུས་སུ་མྱུ་གུ་རིམ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བས། ས་བོན་གྱི་ཤུན་པ་རིམ་བཞིན་དུ་གཅོད་ཅིང་། ཤུན་པའི་ཕྱི་རོལ་དུ་མྱུ་གུ་ཐོན་པའི་ཚེ་ཤུན་པ་བཅད་ཟིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་འཇུག་པའི་རང་འགྲེལ་དུ། མདོ་ཐ་དད་ནས་གསུངས་པའི་དཔེ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་སྲས་བཙས་མ་ཐག་པ་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་ཕྲུ་གུ་སྒོ་ངའི་སྦུབས་ལས་ཐོན་མ་ཐག་པ་དང་། ཡར་ངོའི་ཚེས་གཅིག་གི་ཟླ་བ་དང་། ལྗོན་ཤིང་གི་མྱུ་གུ་ཐོན་མ་ཐག་པ་རྣམས་ས་དང་པོའི་བྱང་སེམས་དང་དཔེ་དོན་བསྒྲིགས་པའི་དོན་རྣམས་འདི་ལ་འགྲིག་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཤེས་བཟོད་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་སྤང་རིམ་བཞིན་དུ་སྤོང་བ་ལ་སྦྱར་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ཕལ་ཆེར་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། འགྲེལ་ཆུང་ལས། སྤོང་བའི་ལམ་ལ་ཡུལ་བདེན་པ་བཞིས་བསྡུས་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་བཞི་གསུངས་པ་མཐོང་ལམ་ལ་སྦྱར་དགོས་པས་བར་ཆད་མེད་ལམ་གཅིག་ཏུ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་མཐོང་ལམ་ཁོ་ན་ལ་སྦྱར་བའི་ངེས་པ་མེད་ཅིང་། སྦྱར་བའི་ཚེ་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་དེ་ཉིད་ལ་ཡུལ་བདེན་བཞིའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་སྟེ། སྤང་བྱ་བཞི་སྤོང་བའི་ལྡོག་པ་ནས་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་བཞིར་བཞག་པ་དང་འདྲའོ། །འདི་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་འགྲེལ་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ནས་བདེན་པ་བཞིས་བསྡུས་པ་བར་ཆད་མེད་ལམ་བཞི་ཞེས་པ་ཙམ་དང་། ཉིར་སྣང་དུ་ཡང་སྤོང་བའི་ལམ་ལ་བར་ཆད་མེད་ལམ་བདེན་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་པ་ཙམ་ལས་གང་ལ་སྦྱར་གྱི་གསལ་ཀ་མི་སྣང་ཞིང་། བུདྡྷ་ཤྲཱིས་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་བཟོད་པས་རབ་ཏུ་བསྡུས་པ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །ཞེས་མཐོང་ལམ་བཟོད་པ་བཞི་ལ་སྦྱར་ཞིང་། ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་སྤོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ངོས་འཛིན་པར་མཛད་དོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ས་དང་པོ་ནས་བཅུ་པའི་བར་གྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་རེ་རེ་ཡང་ཡུལ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བཞི་བཞིར་ཕྱེ་བ་ནི་སྤོང་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྒྲུབ་དང་ཆོས་མཚུངས་སོ། །འཇོག་ཚུལ་ནི་མི་འདྲ་སྟེ། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དང་། སྤང་བྱའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ནི་ས་བཅུའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་སྟེ། འདི་ནི་སའི་ཚོགས་དང་ཆོས་མཚུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཀྱིས་བདེན་པ་བཞི་ཆར་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བདེན་པ་བཞི་ཆར་གྱིས་མཐོང་སྤང་ཅིག་ཅར་དུ་སྤོང་ན། ས་གཉིས་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་སྒོམ་སྤང་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་དུ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁམས་གསུམ་ཆར་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་མཚུངས་ཏེ། མཐོང་སྤང་ནི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རིགས་ཡིན་པས་མཐོང་ཟིན་རྒྱུན་ལྡན་དུ་བསྒོམས་པ་ལ་མི་ལྟོས་ལ། སྒོམ་སྤང་ནི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་ཟིན་གོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རིགས་ཡིན་པས་མཐོང་ཟིན་གོམས་པ་སྔ་ཕྱི་ལ་སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་ནུས་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་གཞག་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་གྲུབ་མཐའ་གོང་འོག་གི་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཕྱེ་ཞིང་ཐེག་ཆེན་དབུ་མའི་ལུགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་མཐའ་གོང་འོག་བསྲེས་པའི་ལུགས་ངོས་གཟུང་མེད་པ་རྣམས་ལ་འདིར་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་མ་ལོང་ཞིང་། གཞན་དུ་ཅུང་ཟད་བཤད་ཟིན་ལ། ཞིབ་པར་ནི་རང་ལུགས་འདི་རྟོགས་ན་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །མཁས་པ་སྔ་མའི་གྲུབ་མཐའ་སུན་ཕྱུང་ནས། །རང་གི་རྣམ་རྟོག་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་དུ། །སྟོན་འདོད་མེད་ཀྱང་རྣམ་དཔྱོད་མེ་ལོང་ལ། །གནས་ལུགས་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བ་སུ་ཡིས་འགོག །སྐབས་སུ་བབ་པའི་གཞུང་ལུགས་ཚད་ལྡན་དང་། །འགལ་བར་སྟོན་ན་ཁོ་བོས་འཇུག་ལྡོག་བྱེད། །དེ་ལྟ་མིན་པར་ཅལ་ཅལ་མགྲིན་བསྒྲིགས་ནས། །ཅོལ་ཅོལ་སྒྲོགས་ལ་བ་སྤུ་གཡོ་རེ་སྐན། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །བྱང་སེམས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་ལ་སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་ནི། ཀུན་ནས་ཞི་དང་ཐམས་ཅད་ལ། །ཞེས་སོགས་ཏེ། སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་དང་པོར་བསྟན་པ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་དེ་ཡང་གཞན་ལ་སྟོན་པ་དང་། རང་གིས་སྒོམ་པ་གཉིས་ཆར་གྱི་ཚེ་ཡང་། བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དགོས་ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རྟོགས་རིགས་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱང་ཕན་ཡོན་གྱིས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སྟོན་དགོས་པར་མཚུངས་སོ། །ཞེ་ན་མི་མཚུངས་ཏེ། འདི་ནི་མ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན
Chinese
由生起而断除见断现行四种次第，是见断次第断除之义。生起苦法智忍时，安立为生起见道，其后一刹那，则与所有见断分离。譬如，种子在地下时，苗芽次第生长，种子之皮次第断裂，苗芽从皮外生出时，皮则断尽。如是而行，则入行论自释中，从不同经典中所说之比喻，如转轮王之子刚出生，鹏鸟之雏刚从蛋壳中出来，上弦初一之月亮，树木之苗刚生出等，与初地菩萨之比喻意义相符，若将知忍刹那用于次第断除见断，则与大乘之大多数论藏相违。第三，释文中说，断除之道以四圣谛所摄之无间道四者，必须与见道相合，因此与所说之无间道一者相违，若如是问难。则彼不一定仅与见道相合，即使相合之时，亦可将苦法智忍本身，从了悟四圣谛之体性的反体方面进行剖析，如从断除四种所断之反体方面，安立见道之四种顶加行一般。对此，论师之大小释文中，仅有以四圣谛所摄之无间道四者之说，二显中也仅有断除之道依赖于无间道四谛之说，而未见明确说明与何者相合，而佛护则说，以了知四谛之法的忍所完全摄持者有四种。即将见道之四忍与之相合，法友则认为，断除道之相是无间三摩地之自性。即将无间三摩地作为认定。意义是这样的：从初地到十地之间的每一个无间道，也是从了悟四圣谛之法性的反体方面，分为四种，这就是断除之道，是为对治。
English
The abandonment of the four stages of manifest conceptualizations to be abandoned by seeing, which arise, is the meaning of abandoning the stages to be abandoned by seeing. When the tolerance of the Dharma of suffering arises, it is established that the path of seeing has arisen, and in the next moment, it is separated from all that is to be abandoned by seeing. For example, when a seed is under the ground, the sprout grows gradually, the skin of the seed is gradually cut off, and when the sprout emerges from outside the skin, the skin is cut off. If this is done, then in the auto-commentary of the Entering, the examples mentioned in the various sutras, such as the son of a wheel-turning king who has just been born, the chick of a Garuda who has just emerged from the eggshell, the moon on the first day of the waxing moon, and the sprout of a tree that has just emerged, are in accordance with the meaning of the example of the first bhumi bodhisattva, and if the moments of knowledge and tolerance are applied to the gradual abandonment of what is to be abandoned by seeing, then it will contradict most of the Mahayana pitaka. Third, the commentary says that the four unobstructed paths, which are included in the four truths of the object, are said to be the path of abandonment, and must be combined with the path of seeing, so it contradicts the statement that there is only one unobstructed path. There is no certainty that it should be applied only to the path of seeing, and even when it is applied, the tolerance of the Dharma of suffering itself can be divided from the perspective of realizing the nature of the four truths, just like the four applications of the peak of the path of seeing are established from the perspective of abandoning the four to be abandoned. On this, the great and small commentaries of the teacher only say that the four unobstructed paths are included in the four truths, and the two appearances also only say that the path of abandonment depends on the four aspects of the unobstructed path truths, but it is not clear to which one it should be applied, while Buddhadasa says that the four aspects are completely included in the tolerance of knowing the Dharma of the four truths. He applied the four tolerances of the path of seeing to it, and Dharma Friend considered the aspect of the path of abandonment to be the nature of unobstructed samadhi. He identified unobstructed samadhi as the identification. The meaning is this: each of the unobstructed paths from the first bhumi to the tenth bhumi is also divided into four from the perspective of realizing the nature of the four truths, which is the path of abandonment, which is the antidote.
Chinese
与地的积聚和法相同。安置的方式不同，因为有从处所和断除的方面区分的差别。佛陀自己的道是十地的后得的十度，这与地的积聚和法相同。第四，以苦法忍证悟四谛一切的法界之故，以四谛一切同时断除见断，那么二地无间道唯一就能同时断除一切修断，因为证悟三界一切的法界之故。如果这样说，那是不相同的，见断是仅仅见到法性就能断除的种类，因此不依赖于见后持续串习，而修断是见到法性后通过串习才能断除的种类，因此见后串习的先后，断除所断的能量有大小的差别。这些是为了证悟不共的建立，稍微区分了上下宗派的不同差别，并且详细阐述了大乘中观的不共之处。对于混合上下宗派而没有确定见解的那些，在此进行破立是没有意义的，在其他地方已经稍微讲过，详细地了解则需要证悟自己的宗派。摧毁先前智者的宗派后，为了开创自己分别念的轨辙，即使没有宣说的意愿，谁能阻止实相的影像显现在明辨的镜子里？如果显示与恰当的论典相违背，我将进行取舍。如果不是那样，只是徒劳地聚集喉咙，发出无意义的声音，只会让人毛骨悚然。如是说。菩萨的修道，修道的行为是：从一切寂静和一切等开始。首先阐述修道的行为，是为了让菩萨的修道，无论是在向他人宣说还是自己修习的时候，都要知道需要从行为的方面生起欢喜。那么，前两种证悟的种类也同样需要通过利益来生起欢喜而宣说吗？如果这样问，那是不相同的，这是不确定的种类。
English
It is the same as the accumulation of grounds and the Dharma. The way of placement is different, because there is a difference in distinguishing from the aspect of place and what is to be abandoned. The path of the Buddha himself is the ten perfections of the post-attainment of the ten grounds, which is the same as the accumulation of grounds and the Dharma. Fourth, because of realizing the Dharmadhatu of all four truths with the forbearance of suffering Dharma, if all four truths simultaneously abandon what is to be abandoned by seeing, then the one uninterrupted path of the second ground will simultaneously abandon all that is to be abandoned by meditation, because of realizing the Dharmadhatu of all three realms. If you say that, it is not the same, because what is to be abandoned by seeing is the kind that can be abandoned by merely seeing the nature of reality, so it does not depend on continuous familiarization after seeing, while what is to be abandoned by meditation is the kind that can be abandoned by familiarization after seeing the nature of reality, so the order of familiarization after seeing has a great difference in the ability to abandon what is to be abandoned. These are to distinguish the differences between the higher and lower tenets slightly for the sake of realizing the uncommon establishment, and to explain in detail the uncommon aspects of the Mahayana Madhyamaka system. It is not meaningful to make refutations and establishments here for those who mix higher and lower tenets and do not have a definite view. It has been slightly explained elsewhere, and to understand it in detail, it is necessary to realize one's own system. After destroying the tenets of previous scholars, in order to create the tradition of one's own conceptual chariot, even if there is no intention to proclaim, who can prevent the image of reality from appearing in the mirror of discernment? If it shows contradiction with the appropriate scriptures, I will adopt or reject. If not, just gathering throats in vain and making meaningless sounds will only make people's hair stand on end. Thus he spoke. The practice of the Bodhisattva's path of meditation, the actions of the path of meditation are: from all peace and all, etc. The first explanation of the actions of the path of meditation is to let the Bodhisattva's path of meditation, whether it is teaching others or practicing oneself, know that it is necessary to generate joy from the aspect of action. Then, do the previous two types of realization also need to be taught by generating joy through benefits? If you ask that, it is not the same, this is an uncertain type.