Tibetan
མི་ནུས་ཏེ། སྒོམ་ལམ་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱུང་བའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱུང་བའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །བཞི་པ་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་སྔར་མ་མཐོང་བར་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་དེས་དེ་མ་མཐོང་བར་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན། དེ་མཐོང་ན་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་དགོས་པར་ཐལ་ལོ། །ལྔ་པ་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཡང་ཡིན་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་མཐོང་ལམ་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཡིན་ན་ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མཐོང་ལམ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་ན། ཐེག་པ་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ལའང་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་རེ་རེ་ཡོད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་གཙོ་བོ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་རྫས་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཡོད་པར་ཐལ། དེའི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་གཅིག་ཡོད་པ་གང་ཞིག དེའི་འཁོར་དུ་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་མ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་གཅིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཕྱི་མ་ཁས་བླངས་ཏེ། དེའི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་བདེན་བཞི་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་གཅིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། ཡང་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མིན་པའི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་སྔ་མ་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་གི་མཇུག་ཐོག་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བར་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན། ཁྱོད་དང་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་མཆོད་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱུང་ཞིང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་མ་སྐྱེས་གོང་གི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བཏུས་ལས། མཐོང་བའི་ལམ་གང་ཞེ་ན། མདོར་བསྡུ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་མཆོག་གི་མཇུག་ཐོག་ཏུ་མི་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ཐེག་པའི་སྒོ་ནས། སྐད་ཅིག་མའི་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས། མདོ་ལས་གསུངས་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས། ཕར་ཕྱིན་གྱི་སྒོ་ནས། སྤང་བྱའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་དྲུག་གོ །དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་རེ་རེ་ལའང་ཤེས་བཟོད་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གོ །གསུམ་པ་ནི། ཀུན་བཏུས་ལས་གཟུང་བ་རྟོགས་པ་དང་། འཛིན་པ་རྟོགས་པ་གཉིས་སུ་གསུངས་ཤིང་། དང་པོ་ནི། ཆོས་བཟོད་དང་ཆོས་ཤེས་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་རྗེས་བཟོད་དང་རྗེས་ཤེས་གཉིས་སོ། །བཞི་པ་ནི། མདོ་ལས། ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའང་མཐོང་ལམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་སྟེ། ཆོས་བཟོད་དང་ཆོས་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་པར་ཐོབ་ཅིང་། རྗེས་བཟོད་དང་རྗེས་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔ་མ་གཉིས་ནི་གནས་སྐབས་དེ་དང་དེའི་བདེན་བཞིའི་གནས་ཚུལ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་གནས་སྐབས་དེ་དང་དེའི་སྤངས་བྱའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། ཡང་མདོ་ལས། ཆོས་མཐོང་བ། ཆོས་ཐོབ་པ། ཆོས་རིག་པ། ཆོས་རྟོགས་པ། སོམ་ཉི་ལས་བརྒལ་བ། ཐེ་ཚོམ་ལས་བརྒལ་བ། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པ། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལས་གཞན་གྱིས་དཀྲིར་མི་བཏུབ་པའོ་ཞེས་པ་ཡང་མཐོང་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་སྟེ། ཆོས་བཟོད་རྣམས་ནི་ཆོས་མཐོང་བ། །ཆོས་ཤེས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཐོབ་པ། །རྗེས་བཟོད་རྣམས་ནི་ཆོས་རིག་པ། །རྗེས་ཤེས་རྣམས་ནི་ཆོས་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་རང་གིས་ཐོབ་པ་ལ་སོམ་ཉི་ལས་བརྒལ་བ། གཞན་གྱིས་ཐོབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ལས་བརྒལ་བ། ལམ་སྒོམ་པ་ལ་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པ། མུ་སྟེགས་བྱེད་སོགས་གཞན་གྱི་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལ་གཞན་གྱིས་དཀྲིར་མི་བཏུབ་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཡང་སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་རེ་རེའང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཉམས་ལེན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཡོད་དེ། དྲུག་ཚན་དྲུག་གི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཅན་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དྲུག་པ་ནི། སྤང་བྱ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་དེ་ལ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཡོད་པས་དེ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་དེ་ལའང་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཡོད་དེ། དེ་དག་སྤོང་བ་ཉིད་དུ་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་དབྱེ་བས་ཐ་དད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་
Chinese
不能，因为是修道圆满后产生的智慧，说是声闻的修道圆满后产生的智慧。第四，大乘见道苦法忍，是该定义的，因为是所指。如果承认，那么自性清净的法性之前没有见到过。如果承认，那么大乘的加行道没有见到过。如果承认，那么见到它就必须现量见到。第五，大乘的见道也是，共同乘的见道也是，有共同的基础，因为如果是大乘的见道，那么不是大乘不共的见道，不遍及。承认这个理由。如果承认，那么三乘中的每一乘都有各自的大乘见道。因为这个承认。又是大乘见道，由苦法忍所摄，主要的意识的眷属中产生的智慧，有两个不同的实体，因为它的眷属中产生了一个现量证悟空性的智慧，并且它的眷属中有一个没有现量证悟空性的智慧。承认后面的理由，因为它的眷属中产生了一个以四谛无常等十六行相为对境的智慧。承认这个理由。又是大乘见道，由解脱道所摄的大乘不共的见道法，是之前的定义，因为是所指。如果承认，那么加行道世第一法的后际立即产生。如果承认，那么你和它之间被大乘的见道无间道所供养。第二是，大乘的加行道圆满后产生，并且在大乘的修道没有产生之前，现量证悟法性的智慧是它的定义，因为《集论》中说：什么是见道？简而言之，就是在世第一法的后际，与不执著的等持智慧相应的。第二，从乘的角度，从刹那的数量的角度，从对境的角度，从经中所说的名相的角度，从波罗蜜多的角度，从所断的
English
It is not possible, because it is the wisdom that arises after the completion of the path of meditation, and it is said to be the wisdom that arises after the completion of the path of meditation of the Hearers. Fourth, the Mahayana path of seeing, the Dharma-patience of suffering, is of that definition, because it is the referent. If admitted, then the Dharma-nature of self-nature purity has not been seen before. If admitted, then the Mahayana path of application has not seen it. If admitted, then seeing it must be seen directly. Fifth, the Mahayana path of seeing is also, the common vehicle's path of seeing is also, there is a common basis, because if it is the Mahayana path of seeing, then it is not the uncommon Mahayana path of seeing, it is not pervasive. Admit this reason. If admitted, then each of the three vehicles has its own Mahayana path of seeing. Because of this admission. Also, the Mahayana path of seeing, which is included by the Dharma-patience of suffering, the wisdom that arises in the retinue of the main consciousness, has two different entities, because in its retinue there arises a wisdom that directly realizes emptiness, and in its retinue there is a wisdom that does not directly realize emptiness. Admit the latter reason, because in its retinue there arises a wisdom that takes the sixteen aspects of the four truths, such as impermanence, as its object. Admit this reason. Also, the Mahayana path of seeing, the uncommon Mahayana path of seeing included by the path of liberation, is the previous definition, because it is the referent. If admitted, then the last moment of the highest worldly Dharma of the path of application immediately arises. If admitted, then between you and it, the Mahayana path of seeing is offered by the uninterrupted path. The second is that the wisdom that arises after the completion of the Mahayana path of application, and before the Mahayana path of meditation has arisen, directly realizes the Dharma-nature, is its definition, because the Compendium says: What is the path of seeing? In short, it is the samadhi wisdom corresponding to non-attachment at the end of the highest worldly Dharma. Second, from the perspective of the vehicle, from the perspective of the number of moments, from the perspective of the object, from the perspective of the terms mentioned in the sutras, from the perspective of the perfections, from the perspective of what is to be abandoned.
Chinese
从门的角度有六种分类。第一种是：声闻、缘觉、大乘的见道。第二种是：它们每一个都有十六个智忍刹那。第三种是：在《摄类学》中说，有能取证悟和所取证悟两种。第一种是：法忍和法智两种。第二种是类忍和类智两种。第四种是：经中说：“对于诸法，法的眼无尘垢且离垢，完全清净而生起”，这也是就见道的力量而说的。法忍和法智两种，对于诸法，获得法的眼无尘垢；类忍和类智两种，获得离垢。因为，前两种必须通过证悟当下各自的四谛之实情来安立，后两种则安立在当下各自的舍弃所舍之垢上。又，经中说：“见法，得法，知法，证法，超越犹豫，超越怀疑，不依赖他人，不能被他人从导师的教法中夺走”，这也是就见道的力量而说的。法忍等是见法，法智等是得法，类忍等是知法，类智等是证法。四者全部，自己获得的是超越犹豫，他人获得的是超越怀疑，修道是不依赖他人，外道等其他导师的教法不能被他人夺走。第五种是：大乘的见道，也是布施等每一个波罗蜜多都以六波罗蜜多的方式修持，在生起具有特殊修持之自性时，从反面的角度有三十六种，因为经中说：生起六组六种形态的三十六种，那是什么呢？第六种是：所舍弃的能取所取的分别念有三十六种，因此，作为舍弃它们的对治，大乘的见道也有三十六种，因为经中说：在舍弃它们的同时，四种对治也同样以分类而各不相同。第三，一个刹那。
English
There are six divisions from the perspective of the door. The first is: Hearers, Solitary Realizers, and the Mahayana's Path of Seeing. The second is: Each of them has sixteen moments of knowledge and forbearance. The third is: In the Compendium, it is said that there are two types of realization: the realization of the grasper and the realization of the grasped. The first is: the forbearance of dharma and the knowledge of dharma. The second is: the subsequent forbearance and the subsequent knowledge. The fourth is: The sutra says, "For these dharmas, the eye of dharma is born without dust and free from defilement, completely pure." This is also said in terms of the power of the Path of Seeing. The two, forbearance of dharma and knowledge of dharma, obtain the eye of dharma without dust for these dharmas; the two, subsequent forbearance and subsequent knowledge, obtain freedom from defilement. Because the former two must be established by realizing the actual situation of the four truths of that particular moment, and the latter two are established on the abandonment of the defilement to be abandoned at that particular moment. Also, the sutra says, "Seeing the dharma, obtaining the dharma, knowing the dharma, realizing the dharma, transcending hesitation, transcending doubt, not relying on others, and not being able to be taken away from the teacher's teachings by others," this is also said in terms of the power of the Path of Seeing. Forbearance of dharma, etc., is seeing the dharma; knowledge of dharma, etc., is obtaining the dharma; subsequent forbearance, etc., is knowing the dharma; subsequent knowledge, etc., is realizing the dharma. All four, transcending hesitation by what one has obtained oneself, transcending doubt by what others have obtained, practicing the path is not relying on others, and the teachings of other teachers, such as non-Buddhists, cannot be taken away by others. The fifth is: The Mahayana's Path of Seeing, also, each of the perfections, such as generosity, is practiced in the manner of the six perfections. When the nature of special practice is born, there are thirty-six from the opposite perspective, because the sutra says: What is it that gives rise to the thirty-six aspects of the six sets of six? The sixth is: The conceptual thoughts of the grasper and the grasped to be abandoned have thirty-six, therefore, as the antidote to abandoning them, the Mahayana's Path of Seeing also has thirty-six, because the sutra says: While abandoning them, the four antidotes are also different by the same classification. Third, one moment.