Tibetan
ནི། ས་དང་པོར་བསླབ་པ་གསུམ་གྱི། གཉིས་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། གསུམ་པར་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། བཞི་པ་ནས་དྲུག་པའི་བར་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་སྦྱོང་ཞིང་། བདུན་པ་ནས་བཅུ་པའི་བར་དུ་བསླབ་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པར་རྒྱན་ལས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་ས་དང་པོ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རྟེན་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྦྱོང་། གསུམ་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི། བཞི་པ་ནས་དྲུག་པའི་བར་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི། བདུན་པ་མན་ཆད་དུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་དང་། དེ་ཡན་ཆད་དུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོ་སྦྱོང་བར་རྒྱན་ལས་བཤད་དོ། །བཞི་པ་ནི། ས་བཅུ་རྣམས་སུ་རིམ་བཞིན། འཛམ་གླིང་གི་རྒྱལ་པོ་དང་། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་དང་། མཐའ་བྲལ་གྱི་དང་། དགའ་ལྡན་གྱི་དང་། འཕྲུལ་དགའ་དང་། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་བདག་པོ་དང་། སྟོང་གི་བདག་པོ་ཚངས་པ་དང་། སྟོང་གསུམ་གྱི་བདག་པོ་ཚངས་ཆེན་དང་། འོག་མིན་གྱི་ལྷའི་བུ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བ་འཛིན་པར་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས་བཤད་དོ། །ལྔ་པ་ནི། ས་བཅུའི་མཉམ་གཞག་གི་གནས་སྐབས་སུ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་ཚུལ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། ཆོས་དབྱིངས་ལ་ཆ་ཤས་མེད་པས་མཐོང་མ་མཐོང་གི་ཆ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར། གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་ཚུལ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། ས་ཕྱི་མ་རྣམས་སུ་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་ངོས་སྐལ་གྱི་དྲི་མ་ལས་གྲོལ་བའི་བྲལ་བ་གསར་ཐོབ་རེ་རེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་དོན་ཡང་ཆོས་དབྱིངས་རྟོགས་པའི་ཚེ་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་པས། ས་གཉིས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟོགས་བྱར་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་དེ་མཐོང་སྤངས་ཀྱི་དྲི་མ་དང་མ་བྲལ་ལ། མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་རྟོགས་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་དེ་མཐོང་སྤངས་ཀྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་གྱི། འཛིན་སྟངས་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་ཚུལ་ལའང་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །གནད་འདི་འདྲའི་རིགས་ལ་ཁོ་བོ་ཅིས་ཀྱང་དྲན་པར་བྱེད་དགོས་སོ། །འོ་ན་ས་བཅུའི་མཉམ་གཞག་རྣམས་ཁྱད་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་མ་རྫོགས་དང་། གོམས་པ་ཆེ་ཆུང་གི་དབང་གིས་སྒྲིབ་པ་སྤོང་ནུས་པ་དང་མི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་ཚུལ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར
Chinese
是说，初地修学三种学，第二地修学戒律学，第三地修学心学，第四地至第六地之间修学智慧学，第七地至第十地之间安住于三学之果，如《现观庄严论》所说。第三是说，初地是无漏蕴的所依，第二地修学戒蕴，第三地修学定蕴，第四地至第六地之间修学慧蕴，第七地以下修学解脱蕴，其以上修学解脱智见蕴，如《现观庄严论》所说。第四是说，十地各自依次于，赡部洲的国王和，转轮圣王和，帝释天和，无热恼天和，兜率天和，乐变化天和，他化自在天的，千之主梵天和，三千之主大梵天和，色究竟天之子大自在天等处受生，如《宝鬘论》所说。第五是说，十地等持的 अवस्था（梵文，状态，状态）中，于自性清净之法性见法无有差别，因为法界无有分段，故无见与不见之二分。于断除客尘之法性见法有差别，因为后后诸地有从先前诸地之分位之垢染中解脱的新得之解脱之故。其意义是说，证悟法界之时，即是证悟自心之法性，因此，二地之智慧所证悟之心之法界未离见断之垢染，而见道无间道所证悟之心之法界已离见断之垢染，如是等等。执持方式不同之差别，于断除客尘之法性见法亦无有差别。此等要点我等务必牢记。那么，十地等持岂非将成无有差别耶？差别极大，因为福德资粮圆满与否，以及串习大小之力的缘故，有能断除与不能断除障碍之差别，以及后得位中引导定解之方式等等的差别之故。
English
That is to say, the first bhumi trains in the three trainings; the second trains in the training of discipline; the third trains in the training of mind; from the fourth to the sixth, one trains in the training of wisdom; and from the seventh to the tenth, one abides in the fruit of the three trainings, as stated in the Ornament. The third is to say that the first bhumi is the basis of the uncontaminated aggregates; the second trains in the aggregate of discipline; the third in the aggregate of samadhi; from the fourth to the sixth in the aggregate of wisdom; from the seventh onwards in the aggregate of liberation; and above that, one trains in the aggregate of seeing the wisdom of liberation, as stated in the Ornament. The fourth is to say that in each of the ten bhumis, one takes birth in turn as the king of Jambudvipa, the wheel-turning king, Indra, the Avrana, the Tushita, the Nirmanarati, the Paranirmitavasavartin, the Brahma, the lord of a thousand, the Great Brahma, the lord of three thousand, and the Great Isvara, the son of the Akanistha gods, as stated in the Precious Garland. The fifth is to say that in the state of equipoise of the ten bhumis, there is no difference in the way of seeing the nature of self-nature purity, because the dharmadhatu has no parts, so there is no division of seeing and not seeing. There is a difference in the way of seeing the nature of adventitious freedom from defilements, because in the later bhumis, there is a newly obtained liberation from the defilements of the previous bhumis. The meaning of this is that when one realizes the dharmadhatu, one realizes the nature of one's own mind, so the dharmadhatu of the mind that is realized by the wisdom of the second bhumi is not separated from the defilements to be abandoned by seeing, while the dharmadhatu of the mind that is realized by the uninterrupted path of the path of seeing is separated from the defilements to be abandoned by seeing, and so on. The difference in the way of grasping is also not different in the way of seeing the nature of adventitious freedom from defilements. We must remember these kinds of key points. Then, wouldn't the equipoise of the ten bhumis become undifferentiated? There is a very great difference, because of whether or not the accumulation of merit is complete, and because of the power of habituation, there is a difference in being able to eliminate and not being able to eliminate obscurations, and a difference in the way of guiding certainty in the subsequent attainment, and so on.
Tibetan
། དང་པོ་ནི་འོག་ནས་འཆད་ལ། ངེས་ཤེས་འདྲེན་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི། དབུས་མཐར། ཀུན་ཏུ་འགྲོ་དོན་མཆོག་གི་དོན། །རྒྱུ་མཐུན་དོན་གྱི་མཆོག་ཉིད་དང་། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་དོན་དང་། །རྒྱུད་རྣམས་ཐ་དད་མེད་དོན་དང་། །ཉོན་མོངས་རྣམ་དག་མེད་དོན་དང་། །ཐ་དད་མེད་པའི་དོན་ཉིད་དང་། །དྲི་མེད་འཕེལ་བ་མེད་དོན་དང་། །དབང་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡི་གནས། །ཞེས་པ་ལྟར། ས་དང་པོའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་པ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དྲུག་པ་ལ་ཉོན་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་ཁྱད་པར་དང་། ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་ཁྱད་པར་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ས་དང་པོར་མཐོང་སྤང་དུ་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཉིས་སྤོང་ཞིང་། གཉིས་པ་ནས་བཅུ་པའི་བར་དགུ་ལ་སྒོམ་སྤང་དུ་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་བཅུ་དྲུག་རིམ་བཞིན་སྤོང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་མཐོང་སྤོང་དུ་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། མ་རིག་པ། ཐེ་ཚོམ། ལྟ་བ་ལ། འཇིག་ལྟ། མཐར་ལྟ། ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན། ལོག་པར་ལྟ་བ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་པོ་དེ་ཉིད་བདེན་པ་བཞིའི་བྱེ་བྲག་གིས་འདོད་ཁམས་ན་བཞི་བཅུ། གཟུགས་གཟུགས་མེད་གཉིས་ན་ཁོང་ཁྲོ་བཞི་བཞི་བོར་བས་སོ་དྲུག་རེ་རེ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྒོམ་སྤང་དུ་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ཞེ་ན། ཐེ་ཚོམ་དང་། ལྟ་བ་ཕྱི་མ་གསུམ་སྟེ། བཞི་ནི་མཐོང་སྤང་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སྒོམ་སྤང་མེད་ལ། ཉོན་མོངས་པ་གཞན་དྲུག་པོ་འདོད་ཁམས་ན་སྒོམ་སྤང་དྲུག་ཅར་ཡོད་ཅིང་། གཟུགས་གཟུགས་མེད་གཉིས་ན་ཁོང་ཁྲོ་གཉིས་གཉིས་བཏོན་པས་ལྔ་ལྔ་སྟེ་དེ་ལྟར་བྱས་ན་སྒོམ་སྤང་བཅུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་མངོན་པ་གོང་མ་ནས་གསུངས་པའི་ཚུལ་ལོ། །མཛོད་ལས། མཐོང་སྤང་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བརྒྱད། སྒོམ་སྤང་བཅུ་སྟེ། དགུ་བཅུ་གོ་བརྒྱད་དུ་གསུངས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ས་བཅུ་པོ་རྣམས་སུ་རིམ་བཞིན་སྤོང་ཚུལ་ནི། མངོན་གྱུར་པ་ནི་ས་དང་པོར་མ་ལུས་པར་སྤངས་ཟིན་ལ། བག་ལ་ཉལ་ལ་མཐོང་སྤངས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཉལ་རྣམས་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་ཅིག་ཆར་སྤོང་ཞིང་། སྒོམ་སྤང་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་ལ་འདོད་པའི་སས་བསྡུས་པའི་ཆེན་པོ། འབྲིང་། ཆུང་ངུ་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས། ས་གཉིས་པ། གསུམ་པ། བཞི་པའི་བར
Chinese
第一在下文讲述。 引导定解之差别是，《中边论》中说：“周遍利乐最胜义，同因义之最胜性，无有能取无义性，诸续各异无义性，烦恼清净无义性，无有各异之义性，无垢增长无义性，自在乃是四相处。” 如是，于初地后得之位，于法界周遍行之义引导定解等有差别之故。 第六，断除烦恼障之差别和断除所知障之差别二者中，第一是，于初地断除见道所断之烦恼一百一十二种，第二至第十地之间九地次第断除修道所断之烦恼十六种。 如何成为见道所断之烦恼一百一十二种呢？ 贪欲、嗔恚、我慢、无明、怀疑、于见： 坏聚见、边执见、见取见、戒禁取见、邪见，此十种烦恼以四谛之差别，于欲界有四十种，于色界和无色界二者中，嗔恚各去除四种，各有三十六种，如是则成为一百一十二种。 如何成为修道所断之烦恼十六种呢？ 怀疑和后面的三种见，四种是见道所断，故无修道所断。其他六种烦恼于欲界有修道所断六种，于色界和无色界二者中，嗔恚各去除二种，各有五种，如是则成为修道所断十六种。 这是从上部对法中所说的道理。 《俱舍论》中说：见道所断八十八，修道所断有十，共说九十八。 彼等烦恼于十地中次第断除之方式是，现行者于初地全部断除完毕，随眠者，见道所断烦恼之随眠，以见道无间道一时断除，修道所断烦恼之随眠，以欲界所摄之大、中、小三种归纳，于第二地、第三地、第四地之间。
English
The first will be explained below. The difference in guiding to certainty is, as it says in the Madhyāntavibhāga: "The meaning of the supreme benefit of universal going, the supreme nature of the meaning of the common cause, the meaning of non-apprehension, the meaning of non-difference of the continuums, the meaning of pure non-affliction, the very meaning of non-difference, the meaning of stainless increase, and power is the place of four aspects." Thus, in the post-attainment state of the first ground, there is a difference in guiding to certainty in the meaning of the Dharma realm's universal going, etc. Sixth, of the two differences of abandoning the afflictive obscuration and abandoning the cognitive obscuration, the first is that on the first ground, one abandons the one hundred and twelve afflictions that are to be abandoned by the path of seeing, and from the second to the tenth ground, one abandons the sixteen afflictions that are to be abandoned by the path of meditation in nine stages. How do the afflictions that are to be abandoned by the path of seeing become one hundred and twelve? Desire, anger, pride, ignorance, doubt, and in terms of views: view of the transitory collection, view of extremes, holding views as supreme, holding ethics and vows as supreme, and wrong view. These ten afflictions, with the distinction of the four truths, have forty in the desire realm. In the form and formless realms, anger is removed by four each, so there are thirty-six each. Thus, there are one hundred and twelve. How do the afflictions that are to be abandoned by the path of meditation become sixteen? Doubt and the latter three views, four are only to be abandoned by the path of seeing, so there are none to be abandoned by the path of meditation. The other six afflictions all have six to be abandoned by the path of meditation in the desire realm. In the form and formless realms, anger is removed by two each, so there are five each. Thus, there are sixteen to be abandoned by the path of meditation. This is the way it is explained in the higher Abhidharma. In the Abhidharmakośa, it says: eighty-eight to be abandoned by the path of seeing, and ten to be abandoned by the path of meditation, so it is said to be ninety-eight. The way in which these afflictions are gradually abandoned on the ten grounds is that the manifest ones are completely abandoned on the first ground. For the latent ones, the latent afflictions to be abandoned by the path of seeing are abandoned all at once by the uninterrupted path of the path of seeing. The latent afflictions to be abandoned by the path of meditation are summarized into three: great, medium, and small, which are included in the desire realm, between the second, third, and fourth grounds.