Chinese
如是宣说的缘故。如果认为是根本，那么，此法，不应理，因为您和您之果的圣道之间，有执着相的间隔之故。第二是，对于成办究竟的大菩提有能力威力的，大乘的加行道法最胜最后刹那为止的菩萨瑜伽。义明中说：以慈悲等这些真实成办的自性，能生出大菩提的缘故，所以慈悲等这些是资粮。如果分，从大悲的资粮成办到对治资粮成办之间有十七种。这是我的善说。词等陀罗尼的时候，对于四陀罗尼的边际进行观察，有体性、分类、界限三种。第一，词陀罗尼，义陀罗尼，咒陀罗尼，安忍陀罗尼四种的体性依次是，能够不忘失地忆持十二部经典的词句的忆念智慧相应和合，以及不忘失地忆持其义的忆念等，以及为了利益他人的目的，和咒语相结合，能够加持成就各自果的忆念等，以及现量见到法性的忆念智慧相应和合。第二是，小陀罗尼和大陀罗尼两种。第一是，安立为前世业成熟所生的陀罗尼，以及今生多闻串习所生的陀罗尼两种。大的是从禅定修习所生的陀罗尼，那也有小、中、大三种，第一是，异生陀罗尼，第二是不清净七地，第三是清净三地的陀罗尼，这是在庄严经中说的。第三是，前面三种陀罗尼从没有入道到佛地之间都有。安忍陀罗尼，安忍之因的陀罗尼是从菩萨的加行道安忍开始有的，安忍真实的陀罗尼是从初地开始有的。在那之中智慧的资粮是，在智慧资粮的时候，对于智慧资粮的界限，大疏中的说法，前代人的解释，以及合理的方面确定三种，第一是，大疏中，空
English
As it is said. If it is considered the root, then, this dharma, is not reasonable, because between you and the noble path that is your fruit, there is an interval of clinging to characteristics. The second is, the bodhisattva yoga of the Mahayana practice path, which has the power and ability to accomplish the ultimate great Bodhi, up to the last moment of the supreme Dharma. As it is said in Don Sal: Because these, such as compassion, truly accomplish the nature of generating great Bodhi, therefore these, such as compassion, are accumulations. If divided, there are seventeen from the accomplishment of the accumulation of great compassion to the accomplishment of the antidote accumulation. This is my good explanation. In the case of words and other dharanis, there are three aspects to examining the limits of the four dharanis: nature, classification, and boundary. First, the natures of the four dharanis—word dharani, meaning dharani, mantra dharani, and forbearance dharani—are, respectively: the memory and wisdom that can retain the words of the twelve divisions of scripture without forgetting, along with the corresponding; the memory that can retain their meaning without forgetting, and so on; the memory that, for the purpose of benefiting others, combines with mantras and can bless the accomplishment of their respective fruits, and so on; and the memory and wisdom that directly see the nature of reality, along with the corresponding. Second, there are two types of dharanis: small and large. The first is established as the dharani born from the ripening of karma from previous lives, and the dharani born from much hearing and familiarity in this life. The large one is the dharani born from meditating on samadhi, and that also has three types: small, medium, and large. The first is the ordinary being's dharani, the second is the seven impure grounds, and the third is the dharani of the three pure grounds, as stated in the Ornament Sutra. Third, the first three dharanis exist from before entering the path up to the Buddha's ground. As for the forbearance dharani, the dharani that is the cause of forbearance exists from the forbearance of the bodhisattva's practice path, and the actual dharani of forbearance exists from the first ground. In that, the accumulation of wisdom is, in the case of the accumulation of wisdom, regarding the limits of the accumulation of wisdom, the way it is stated in the Great Commentary, the way it is explained by the ancients, and the determination of the reasonable aspect, there are three. First, in the Great Commentary, emptiness
Tibetan
ཉིད་དང་པོ་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་གསུམ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། བཞི་པའི་སྐབས་སུ་འདི་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལའོ་ཞེས་དང་། ལྔ་པའི་སྐབས་སུ་འདི་ནི་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་གྱིས་ན་ས་དང་པོ་ལའོ་ཞེས་དང་། སྟོང་ཉིད་ཐ་མ་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ། སྟོང་པ་ཉིད་འདི་གསུམ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་རྟེན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་རྟེན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་བྱུང་ཉིད་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དྭགས་པོ་དབང་ཕྱུག་སེང་གེ་ན་རེ། ཡེ་ཤེས་དང་པོ་གསུམ་ཚོགས་ལམ། བཞི་པ་སྦྱོར་ལམ། དེ་ནས་བདུན་ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་ལ་རེ་རེ། དེ་ནས་དག་པ་ས་གསུམ་ལ་གཉིས་གཉིས་དང་། སྟོང་ཉིད་ཐ་མ་གསུམ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ནར་འཇོག་པར་བཞེད་དོ། །ཨར་ན་རེ། ཡེ་ཤེས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ས་མཚམས་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་། དང་པོ་གསུམ་ཚོགས་ལམ་དུ་འཇོག་པ་མི་འཐད་དེ། འགྲེལ་ཆེན་ལས། ཡེ་ཤེས་དང་པོ་གསུམ་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ལ་གཞག་ཅིང་། མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ནི་སྦྱོར་ལམ་ལ་བཞེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ། ཚོགས་དང་མོས་པས་སྤྱོད་པ་དང་། །ཞེས་དང་། རྟག་ཏུ་ངུའི་སྐབས་སུའང་། ཚོགས་ཀྱི་ས་དང་། མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ན་སྟོང་ཉིད་དང་པོ་གསུམ་འཇོག་པའི་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ནི་སྦྱོར་ལམ་བཞི་ཀ་དང་། བཞི་པ་འཇོག་པའི་སྦྱོར་ལམ་ནི་ཆོས་མཆོག་ཡིན་ཞེས་བཞེད་དོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཉི་ཤུའི་ས་མཚམས་དེ་ལྟར་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་ཉི་ཤུ་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཚོགས་སྦྱོར་ནས་ཀྱང་ཡོད་ལ། མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་ས་དང་པོའི་བར་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། འོ་ན་ས་བཅུ་ལ་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་དང་། མཆོག་གི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པར་ཐལ། རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཆོས་དབྱིངས་མཐའ་དག་ས་དང་པོ་ནས་རྟོགས་ཤིང་། གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་མཐའ་དག་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་བར་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཁོ་ན་རེ། མ་ཁྱབ་སྟེ། ས་བཅུའི་མཉམ་གཞག་གི་རྟོག་པ་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི
Chinese
在最初三个（空性）的阶段，这三个空性是在信解行地。在第四个阶段，这是加行道。在第五个阶段，因为是周遍之义，所以是初地。在最后三个空性的阶段，这三个空性，要知道，依次是因为是断除烦恼障及其习气的所依，以及因为是断除所知障及其习气的所依，以及因为是自性之义，所以在佛地。第二，达波旺秋森格说，最初三个智慧是资粮道，第四个是加行道，然后从第一地到第七地之间各一个，然后清净地三个是各两个，证悟最后三个空性的智慧只安立在佛地。阿（地名）说，其他智慧的地的界限是那样，但是最初三个安立在资粮道不合理，因为《释论大疏》中说，最初三个智慧安立在信解行地，信解行地认为是加行道，因为在体性的阶段说，‘资粮和信解行’，并且在常啼（菩萨）的阶段也说，‘资粮地，信解行地，菩萨地，以及如来地’，因此，安立最初三个空性的信解行地是全部四个加行道，安立第四个的加行道是法顶。其中有些人说，二十智慧的地的界限那样不合理，因为以总义的方式证悟那二十个，从资粮道和加行道也有，并且现量证悟在第一地之前没有的缘故。如果这样说，那么十地中以法界周遍之义证悟，以及以殊胜之义证悟等等的差别不合理，因为自性清净的全部法界从第一地开始证悟，并且暂时离垢的全部法界在没有获得佛果之前没有证悟的缘故。他说，不遍及，因为十地的等持的证悟没有差别，但是在后得位中从引导定解的方式上法界周遍之
English
In the case of the first three (emptinesses), these three emptinesses are on the ground of practice by faith. In the fourth stage, this is the path of joining. In the fifth stage, because it is the meaning of pervasiveness, it is the first ground. In the case of the last three emptinesses, these three emptinesses, know that they are, in order, because they are the support for abandoning the afflictive obscurations together with their predispositions, and because they are the support for abandoning the cognitive obscurations together with their predispositions, and because they are the meaning of self-nature, therefore they are on the ground of Buddhahood. Secondly, Dakpo Wangchuk Senge said, the first three wisdoms are the path of accumulation, the fourth is the path of joining, then from the first to the seventh ground each one, then the three pure grounds each two, and the wisdom of realizing the last three emptinesses is only placed on the ground of Buddhahood. A (place name) said, although the boundaries of the other wisdoms are like that, it is unreasonable to place the first three on the path of accumulation, because the Great Commentary says, the first three wisdoms are placed on the ground of practice by faith, and the ground of practice by faith is considered to be the path of joining, because in the stage of characteristics it says, 'accumulation and practice by faith,' and also in the stage of Sadāprarudita (Bodhisattva) it says, 'the ground of accumulation, the ground of practice by faith, the ground of Bodhisattva, and the ground of Tathagata,' therefore, the ground of practice by faith where the first three emptinesses are placed is all four paths of joining, and the path of joining where the fourth is placed is the highest Dharma. Some of them say, the boundaries of the twenty wisdoms are unreasonable like that, because realizing those twenty in the manner of general meaning is also from the path of accumulation and joining, and because manifest realization does not exist before the first ground. If you say so, then the differences in the ten grounds such as realizing in the meaning of the Dharma realm's pervasiveness, and realizing in the meaning of excellence, etc., are unreasonable, because all the Dharma realm of self-nature purity is realized from the first ground, and all the Dharma realm of temporary freedom from defilement is not realized until Buddhahood is attained. He said, it is not pervasive, because the samadhi realization of the ten grounds has no difference, but in the post-meditation state, from the way of guiding definite understanding, the Dharma realm's pervasiveness