Tibetan
གཞན་མཉམ་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པས་གཞན་གཅེས་པར་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཞན་དོན་དུ་དཀའ་བ་སྤྱད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་མི་དཀའ་བའོ། །བསམ་གཏན་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་སོགས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཉན་རང་གི་བསམ་གཏན་ལས་ལྷག་པའོ། །ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། ཡུལ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་རྟོགས་པས་ན་འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཉན་རང་གི་ཤེས་རབ་ལས་ལྷག་པའོ། །གསུམ་པ་ལ། སྦྱིན་པ་ནི་དོན་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་བྱང་སེམས། གཞི་ཟང་ཟིང་གི་ནང་ནས་ལུས་སྲོག་དང་། མི་འཇིག་པ་སྦྱིན་པའི་ནང་ནས་འཁོར་བའི་འཇིག་པ་ལས་སྐྱོབ་པ། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་ནང་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ། གང་གིས་སྦྱིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྙིང་རྗེས་ཀུན་ནས་སློང་བ། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། རྒྱུ་སྔོན་སྦྱིན་པ་གོམས་པར་བྱས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པ་དང་། ཞིང་སློང་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། རྟེན་མེད་པ་དང་། ཉེས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མཆོག་ཡིན་ལ། དེ་དག་མེད་ན་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལ་སྦྱིན་པ་དང་། གནས་མོས་པ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་ནས་སྦྱིན་པའོ། །ཕྱི་མ་ལྔ་ལའང་དོན་ཚན་དྲུག་པོ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཞིང་། གཞིའི་ཁྱད་པར་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བཟོད་པ་ལ་ང་རྒྱལ་སྟོབས་ཆུང་ངུས་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་སྒོམ་པ། བསམ་གཏན་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། ཤེས་རབ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོག་པས་གཞི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། ལྔ་ཀའི་ཞིང་མཆོག་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །བཅུ་པ་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་ངེས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ཕན་ཚུན་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི་དེ་རེ་རེས་ཀྱང་དྲུག་དྲུག་བསྡུས་པའོ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི་རེ་རེ་ལའང་དྲུག་དྲུག་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི་བརྗོད་བྱ་ཕྱིན་དྲུག་གིས་རྗོད་བྱེད་དེ་སྟོན་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་བསྡུས་པ་དང་། རྗོད་བྱེད་དེ་དག་གིས་ཀྱང་བརྗོད་བྱ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་བསྡུས་པའོ། །རྒྱུ་མཚན་གྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི་ཕར་ཕྱིན་རེ་རེའང་གཞན་ལྔ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་གྱུར་
Chinese
以通达其他众生与自己平等之清净，以珍爱他众之力量，为利他而行持苦行之精进是不难的。禅定之清净，以具有无漏之大乐等，胜过世间及声闻缘觉之禅定。智慧之清净，以现量通达一切境，且极明了通达，故胜过世间及声闻缘觉之智慧。第三，布施是以八种意义成为殊胜，即所依是菩萨，所依之物于财物之中是身命，于不坏灭之布施中是救脱轮回之坏灭，于法布施中是大乘之法布施，以何而布施之因是慈悲普皆策发，回向是成办大菩提，因是先前串习布施之力量而布施，智慧是以于三轮中不分别之智慧所摄持，田是乞者、痛苦者、无依怙者、行持恶行者，后者比前者殊胜，若无彼等，则对具有功德者布施，于处所信乐，作意，安住于等持而布施。后五者也如前者般配上六种意义，所依之差别是，于戒律是菩萨之戒律，于忍辱是以微弱之我慢力息灭，于精进是修持波罗蜜多等，于禅定是菩萨之等持，于智慧是通达一切法之真如，故所依成为殊胜，五者之殊胜田皆是大乘之法。第十，互相决定之四者是，互相摄持之故而决定，即彼一一也摄持六六。分别之决定是，一一也分为六六。自性之故而决定是，以所说之六度而摄持能说之经部等，彼等能说也摄持所说之六度。因之故而决定是，一一波罗蜜多也成为趣入其他五者之因。
English
The diligence of practicing austerities for the benefit of others is not difficult because of the purity of understanding others as equal to oneself, and because of the power of cherishing others. The purity of meditation is superior to the meditation of worldly beings and Hearers and Solitary Realizers because it possesses great uncontaminated bliss, etc. The purity of wisdom is superior to the wisdom of worldly beings and Hearers and Solitary Realizers because it directly realizes all objects and realizes them very clearly. Thirdly, giving is supreme in terms of eight meanings: the basis is a Bodhisattva; the object of giving among material things is one's body and life; among indestructible givings, it is saving from the destruction of samsara; among Dharma givings, it is the giving of the Mahayana Dharma; the reason for giving is that it is motivated by compassion; the dedication is to accomplish great enlightenment; the cause is giving through the power of having previously cultivated giving; wisdom is that which is grasped by the wisdom that does not discriminate in the three spheres; and the field is beggars, those who are suffering, those who are without support, and those who engage in misconduct, with the latter being superior to the former. If these are absent, then giving to those who possess qualities, having faith in the place, paying attention, and giving while abiding in samadhi. The latter five also have the six meanings applied to them as before. The difference in the basis is that in discipline it is the discipline of a Bodhisattva; in patience it is pacifying with a small amount of pride; in diligence it is meditating on the Paramitas, etc.; in meditation it is the samadhi of a Bodhisattva; and in wisdom it is realizing the suchness of all phenomena, so the basis becomes supreme. The supreme field of all five is the Mahayana Dharma. Tenth, the four aspects of mutual determination are: determination because of mutual inclusion, that is, each of them includes six sixes; determination of distinction is that each one is divided into six sixes; determination because of nature is that the spoken six perfections include the speaker, such as the Sutras, and those speakers also include the spoken six perfections; determination because of cause is that each Paramita becomes the cause of entering into the other five.