Tibetan
མདོ་དེས་གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་མཆོད་ཡུམ་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྒྱལ་བ་འདས་དང་མ་བྱོན་ཕྱོགས་བཅུར་ཞེས་སོགས་ཚིགས་རྐང་གཉིས་པོ་དེས་གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་དེ་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྒྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་དུ་བསྟན་པར་ཐལ་ལོ། །རང་ལུགས་འོག་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ལ། མཁན་ཆེན་པ་ན་རེ། རང་སྲས་འཕགས་པའི་བཞེད་དོན་སྒྲུབ་ནུས་དེ་མཆོད་ཡུམ་གྱི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་ན་གཞུང་ལམ་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་དང་བཞིར་ཡོད་ཟེར། དེའི་རྗེས་འབྲང་ཁ་ཅིག རང་སྲས་འཕགས་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཆར་གྱུར་པ་དེ་དེའི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་ན་སྐྱེད་བྱེད་དང་། བཞེད་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཡུམ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་གཉིས། སྔ་མ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་མོས་པའི་ས་བོན་ཡིན་ཞིང་། ཕྱི་མ་ནི་བསམ་གཏན་སོགས་རྒྱུ་གཞན་བཞི་པོ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་དབྱེ་ན། མཆོད་བརྗོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཡུམ་གཞི་ཤེས་ལམ་ཤེས་རྣམ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་པ་བཞིན། གནས་སྐབས་ཐེག་དམན་དུ་རིགས་ངེས་པའི་ཐེག་དམན་སློབ་པ་འཕགས་པ་ཉེར་ཞི་གཉིས་སུ་འཁྲིད་པར་བྱེད་པའི་མཁྱེན་པ་དང་། བྱང་སེམས་འཕགས་པས་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་མཁྱེན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་འཕགས་པས་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བའི་བདག་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་མཁྱེན་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག རང་སྲས་ཀྱི་བཞེད་དོན་ཕུན་ཚོགས་སྒྲུབ་ནུས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་མཆོད་ཡུམ་གྱི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་ན་ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཡུམ་གསུམ་མོ། །མཚན་གཞི་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀ་ཡིན་ཟེར། ཁ་ཅིག རང་སྲས་འཕགས་པ་སྐྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་རྒྱན་མཛད་པའི་བསྟོད་ཕྱག་གི་ཡུལ་དུ་ཚད་མས་དམིགས་པ་མཆོད་ཡུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཟེར། དེ་ལྟར་ལུགས་བཞི་ལས་དང་པོ་འགོག་པ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། རང་བཞིན་གྱི་མྱང་འདས་དེ་མྱང་འདས་སུ་ཐལ་རང་བཞིན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མྱང་འདས་མིན་པར་ཐལ། གཞི་གྲུབ་ན་ཁྱོད་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱི་མྱང་འདས་ཡིན་ན། རང་བཞིན་གྱི་མྱང་འདས་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། གཞི་གྲུབ་ན་རང་བཞིན་མྱང་འདས་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཐལ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །འདི་ལྟར་
Chinese
由于经部将般若经显示为供养之母，如果承认，那么“诸佛已逝及未至，十方”等等两句偈颂，就成了将般若经显示为三世诸佛共同趋入的唯一道路了。自己的宗派在下面会出现。第二，堪布钦波说：能够成办自己圣子（观世音菩萨）的意愿，是供养之母的定义。分类有经、道、果、自性四种般若经。有些它的追随者说：成为利益自己圣子（观世音菩萨）之助伴，是它的定义。分类有生母和成办意愿之母两种。第一种有近取因和俱生助缘两种。前者是对于大乘佛法的信奉之种子，后者是禅定等等其他四种因。第二种分类有：成为供养赞颂之境的母基智、道智、一切智三种的定义依次是，暂时引导决定为小乘种姓的小乘有学圣者和阿罗汉二者之智，以及菩萨圣者成办利他之方便的智慧，以及佛陀圣者转法轮之助缘的智慧。有些人说：能够圆满成办自己圣子的意愿之智慧，是供养之母的定义。分类有声闻、缘觉、菩萨之母三种。本体说是八事（八千颂等）全部。有些人说：从具有生养自己圣子之功德的方面，以量士夫衡量作为庄严的赞颂礼敬之境，是供养之母的定义。如此四种宗派中，对于第一种的遮破，有些人说：自性涅槃成了涅槃，因为自性般若经成了般若经。如果承认，那么，彼（自性涅槃）法，成了你不是涅槃。因为如果基成立，你就必须是涅槃。此说不合理，如果胜义谛中是自性涅槃，那么，必须是自性涅槃，因为如果基成立，就必须是自性涅槃。如果承认，那么，一切法，成了法界。因为胜义谛中是法界。周遍承认。能立成立，因为不是法界之外的。如此。
English
Because the Sutra shows the Prajnaparamita Sutra as the Mother of Offering, if admitted, then the two verses such as "The Buddhas who have passed and have not yet come, in the ten directions," etc., would imply that the Prajnaparamita Sutra is shown as the only path for all Buddhas of the three times to tread. One's own system will appear below. Secondly, Khenchenpa said: The ability to accomplish the wishes of one's own noble son (Avalokiteshvara) is the definition of the Mother of Offering. The classification includes four types of Prajnaparamita: Sutra, Path, Fruit, and Nature. Some of its followers say: Becoming a helper to benefit one's own noble son (Avalokiteshvara) is its definition. The classification includes two types of mothers: the mother who gives birth and the mother who accomplishes wishes. The first has two types: the immediate cause and the co-emergent condition. The former is the seed of faith in the Mahayana Dharma, and the latter is the other four causes such as meditation. The second classification includes: the definitions of the Mother-Base Wisdom, Path Wisdom, and All-Knowing Wisdom, which become the object of offering and praise, are respectively: the wisdom that temporarily leads the Shravaka learners and Arhats, who are determined to be of the Hinayana lineage, and the wisdom that the Bodhisattva Saints use as a means to accomplish the benefit of others, and the wisdom that the Buddha Saints use as an aid to turn the wheel of Dharma. Some say: The wisdom that can perfectly accomplish the wishes of one's own noble son is the definition of the Mother of Offering. The classification includes three types of mothers: Shravaka, Pratyekabuddha, and Bodhisattva. The basis is said to be all eight things (eight thousand verses, etc.). Some say: From the aspect of possessing the qualities of giving birth to one's own noble son, the measure of a person who adorns the object of praise and prostration is the definition of the Mother of Offering. Among these four systems, to refute the first, some say: The nature of Nirvana becomes Nirvana because the nature of Prajnaparamita becomes Prajnaparamita. If admitted, then, that Dharma, becomes that you are not Nirvana. Because if the base is established, you must be Nirvana. This is unreasonable, if in the ultimate truth it is the nature of Nirvana, then it must be the nature of Nirvana, because if the base is established, it must be the nature of Nirvana. If admitted, then, all Dharmas, become the Dharmadhatu. Because in the ultimate truth it is the Dharmadhatu. The pervasion is admitted. The sign is established, because it is not outside the Dharmadhatu. Like this.
Tibetan
ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག རང་བཞིན་ཤེར་ཕྱིན་ཆོས་ཅན། མཆོད་ཡུམ་མིན་པར་ཐལ། བསྟོད་ཕྱག་གི་ཡུལ་དེ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བསྟོད་ཕྱག་གི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རང་བཞིན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་དེ་དེ་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཡིན་པར་ཐལ། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པར། གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས། །སྲིད་པ་གསུམ་ན་འཁོར་འགྱུར་ཞིང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ངེས་གནས་པའི། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། རང་བཞིན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་ཆོས་ཅན། མཆོད་ཡུམ་མིན་པར་ཐལ། རང་སྲས་འཕགས་པ་སྐྱེད་བྱེད་དང་། བཞེད་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་གང་རུང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཚན་ཉིད་ལ་རྒྱལ་བ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཡུམ་མིན་པར་ཐལ། ཡབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་ས་བོན་དེ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཀྱི་ཡུམ་ཡིན་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་མོས་པའི་ས་བོན་དེ་བྱང་འཕགས་ཀྱི་ཡུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ནི་སྔར་གྱི་རྒྱུ་བླའི་ལུང་གིས་གྲུབ་བོ། །འདིའི་མཆོད་ཡུམ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་ནས་ཐེག་ཆེན་ལམ་དུ་འཇུག་པར་ངེས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། གནས་སྐབས་ཐེག་དམན་དུ་རིགས་ངེས་པའི་ཐེག་དམན་སློབ་པ་འཕགས་པ་དམན་པའི་ལྷག་མེད་མྱང་འདས་སུ་ཁྲིད་པར་བྱེད་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །ལུགས་གསུམ་པ་ལ། དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་དེ་དངོས་པོ་བརྒྱད་གང་རུང་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །ཡང་མཆོད་ཡུམ་ཡིན་ན། འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་མཁྱེན་པ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་བཞེད་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཡུམ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན་མཚན་ཉིད་དང་འགལ། འདོད་ན། མཚན་གཞི་དང་འགལ་ལོ། །ལུགས་བཞི་པ་ལ། སངས་རྒྱས་འཕགས་པ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །གསུམ་པ་ཡུམ་སྲས་ཀྱི་དོན་ལ། དགག་གཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ཨར་ན་རེ། མཁྱེན་གསུམ་དང་འཕགས་བཞི་ཡུམ་སྲས་སུ་བཞག་པ་ནི་རྣམ་པར་བཞག་འཇོག་གི་ཡུམ་སྲས་ཡིན་གསུངས་སོ། །རེད་མདའ་བ་ན་རེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་
Chinese
因为说“没有法”。又有些人说，自性般若波罗蜜多法，应是不供养之母，因为赞叹礼敬的对境不合理，因为是自性清净的法性。如果这样说，一切法的法性应不是赞叹礼敬的对境，因为自性的般若波罗蜜多不是那个。如果承认，应是那个，在《法界赞》中说：“谁未完全知，于三有中转，于有情众生，恒常安住之，法界我敬礼。”自己的宗派是，自性般若波罗蜜多法，应不是供养之母，因为不是能生自子圣者，也不是成办所欲之义任何一个。就定义来说，胜者法，应是那个，因为是那个定义。如果承认，应不是母，因为是父。第二，转轮王的种子，应是转轮王之子的母亲，因为信奉大乘法的种子是菩萨圣者的母亲。周遍是以前的因明所成立的。此处的供养之母，就基识的定义来说，从小乘的修道进入大乘道的决定声闻的见道法，应是那个，因为是那个定义，因为是声闻的见道。如果承认，那个法，应是暂时于小乘中决定种姓的小乘学道圣者引导至下劣无余涅槃的智慧。在第三种观点中，八种事物都是法，应是那个，因为是所诠释的那个。如果承认，果法身应不是八种事物中的任何一个。又，如果是供养之母，应是圣者相续的智慧，因为如果是那个，应是成办所欲之义的母亲。如果不成立，与定义相违。如果承认，与相违品相违。在第四种观点中，佛圣者法，应是那个，因为是那个定义。自己的宗派在下面阐述。第三，关于母子的意义，在破立二者中，第一个阿日纳说，将三智和四圣者安立为母子是安立的母子。热达瓦说，佛陀的无二
English
Because it is said, "There is no Dharma." Some also say, the Dharma of self-nature Prajñāpāramitā, should not be an object of offering, because the object of praise and prostration is not reasonable, because it is the Dharma-nature of self-nature purity. If you say so, the Dharma-nature of all Dharmas should not be an object of praise and prostration, because the self-nature Prajñāpāramitā is not that. If you admit, it should be that. In the "Praise of Dharmadhātu," it says: "Whoever does not fully know, Revolves in the three realms, Constantly abides in sentient beings, To the Dharmadhātu I prostrate." One's own tenet is: the Dharma of self-nature Prajñāpāramitā, should not be an object of offering, because it is neither the producer of one's own son, the noble one, nor the accomplisher of the desired meaning. In terms of definition, the Victorious One Dharma, should be that, because it is that definition. If you admit, it should not be a mother, because it is a father. Secondly, the seed of a Chakravartin king, should be the mother of the son of a Chakravartin king, because the seed of devotion to the Mahāyāna Dharma is the mother of a Bodhisattva noble one. The pervasion is established by the previous reason. Here, the definition of the offering mother, in terms of the basis consciousness, the view of the Śrāvaka path, which is determined to enter the Mahāyāna path from the Śrāvaka's path of cultivation, should be that, because it is that definition, because it is the view of the Śrāvaka. If you admit, that Dharma, should be the wisdom that temporarily leads the Śrāvaka learner, who is determined to be of the inferior vehicle, to the inferior, without remainder, Nirvāṇa. In the third view, all eight things are Dharma, should be that, because it is that which is to be explained. If you admit, the resultant Dharmakāya should not be any of the eight things. Also, if it is an offering mother, it should be the wisdom of the noble lineage, because if it is that, it should be the mother who accomplishes the desired meaning. If it is not established, it contradicts the definition. If you admit, it contradicts the contradictory. In the fourth view, the Buddha noble one Dharma, should be that, because it is that definition. One's own tenet will be explained below. Thirdly, regarding the meaning of mother and son, in the two, negation and establishment, the first Arna said, establishing the three wisdoms and four noble ones as mother and son is the established mother and son. Redawa said, the non-dual of the Buddha