Tibetan
་པ་ནས་བསྟན་པར་ཐལ། སྐབས་དང་པོར། དེ་དག་སོ་སོར་སྦྱིན་ལ་སོགས། །ཞེས་དང་། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས། །ཞེས་དང་། གཉིས་པར། སངས་རྒྱས་བསྟན་དང་སྦྱིན་སོགས་དང་། །ཞེས་དང་། གསུམ་པར། སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ངར་འཛིན་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་ལུགས་ནི་སྐབས་དང་པོ་གསུམ་ནས་བསྟན་པའི་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྤྱིའི་སྒྲུབ་པ་དང་ཡུལ་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་གྱི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྐབས་བར་པ་གསུམ་ནས་བསྟན་པའི་སྒྲུབ་པ་ལ་བྱེ་བྲག་གི་སྒྲུབ་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཉམས་ལེན་གྱི་སྦྱོར་བའི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡུལ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་རྒྱུ། །སྦྱོར་བ་བཞི་ཡི་བདག་ཉིད་དང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་སྐུ་ལས་ནི་སྒྲུབ་པ་མ་བསྟན་ཏེ། དེ་འབྲས་བུའི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གོ་སྒྲུབ་སོགས་བཞིའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལ་བཞིར་གྲངས་ངེས་ཏེ། ངོ་བོ་བསམ་སྦྱོར་གཉིས་སུ་ངེས་པས་སྒྲུབ་པ་དང་པོ་གཉིས་གཞག ཐོབ་བྱ་གནས་སྐབས་མཐར་ཐུག་གཉིས་སུ་ངེས་པས་དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཕྱི་མ་གཉིས་གཞག་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་རྒྱལ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་གོ་གྱོན་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་ན་གོ་སྒྲུབ་བོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་ན་འཇུག་སྒྲུབ་བོ། །ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་དཔུང་གསོག་པར་བྱེད་པས་ན་ཚོགས་སྒྲུབ་བོ། །འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་གི་གནས་སུ་ངེས་པར་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་ན་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ལྟར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། སྒྲུབ་པ་བཞིའི་ས་མཚམས་ལ། དགག་གཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག སྒྲུབ་པ་བཞིའི་མ་མཐའི་ས་མཚམས་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ། མཐོང་ལམ། སྒོམ་ལམ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་ནས་རིམ་བཞིན་འཇོག་ཟེར་རོ། །མི་འཐད་དེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ན་གོ་སྒྲུབ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྦྱོར་ལམ་ན་འཇུག་སྒྲུབ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། མཐོང་ལམ་ན་ཚོགས་སྒྲུབ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་དང་པོ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་དུ་ཐོབ་པ་ཙམ་གྱི་གོ་སྒྲུབ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་སྦྱོར་ལམ་ནའང་དེ་མེད་པར་ཐལ། མཐོང་ལམ་དུ་ཐོབ་པ་ལྟར་གྱི་གོ་སྒྲུབ་མེད་པའི་ཕྱིར། ད
Chinese
从……处显示。在第一处，“那些各自布施等。”以及“布施和戒律忍辱精进。”以及，在第二处，“佛陀教法和布施等。”以及，在第三处，“布施等无我执。”因为这样说了。因此，自宗认为，从第一处三个方面所显示的修持，称为共同修持和境的修持，因为那是从听闻思惟所确定的境的反体处显示的。从中间三个方面所显示的修持，称为差别修持和有境的修持，因为那是从修行的加行反体处显示的。因为说了“境是三种相续，加行是四种自性。”法身中没有显示修持，因为那是从果的反体处显示的。第二是，盔甲修持等四种。第三是，确定为四种，因为本体确定为思和行两种，所以安立前两种修持。所要获得的暂时和究竟确定为两种，所以就修持而言，以主要者为主，安立后两种。第四是，为了战胜不顺品，修持六度，是穿盔甲的修持，所以是盔甲修持。是进入因和果的乘的修持，所以是进入修持。是积聚二资粮的军队，所以是积聚修持。是确定引导到究竟果位的修持，所以是决定出离修持。如是如实。在“如是”的时候，关于四种修持的界限，在破立二者中，第一是，一些古人说，四种修持的最低界限，依次安立为大乘加行道、见道、修道、殊胜道。不合理，因为大乘资粮道中有盔甲修持，以及在加行道中有进入修持，以及在见道中有积聚修持。如果说第一个理由不成立，因为在大乘资粮道中，没有仅仅获得大乘加行道的盔甲修持，那么，加行道中也没有盔甲修持了，因为没有像在见道中获得那样的盔甲修持。
English
It is shown from... In the first instance, "Those are each giving, etc." and "Giving and discipline, patience, diligence." and, in the second instance, "Buddha's teachings and giving, etc." and, in the third instance, "Giving, etc., without self-grasping." Because it is said so. Therefore, the self-school considers that the practice shown from the first three aspects is called common practice and the practice of the object, because it is shown from the opposite of the object determined by hearing and thinking. The practice shown from the middle three aspects is called the practice of difference and the practice of the object, because it is shown from the opposite of the practice of practice. Because it is said, "The object is the three continuums, and the practice is the nature of the four." The Dharmakaya does not show practice, because it is shown from the opposite of the fruit. The second is, armor practice and so on are four. The third is, it is determined to be four, because the essence is determined to be two, thought and action, so the first two practices are established. What is to be obtained, temporary and ultimate, is determined to be two, so in terms of practice, the main one is the main one, and the latter two are established. The fourth is, in order to overcome the unfavorable side, practicing the six perfections is the practice of wearing armor, so it is armor practice. It is the practice of entering the vehicle of cause and effect, so it is entering practice. It is the army of accumulating the two accumulations, so it is accumulating practice. It is the practice of definitely leading to the ultimate state of fruit, so it is the practice of definitely leaving. Thus, as it is. At the time of "as it is," regarding the boundaries of the four practices, in the two of negation and establishment, the first is, some ancient people say that the minimum boundaries of the four practices are gradually established as the Mahayana practice path, the seeing path, the meditation path, and the special path. It is unreasonable, because there is armor practice in the Mahayana accumulation path, and there is entering practice in the practice path, and there is accumulation practice in the seeing path. If it is said that the first reason is not established, because in the Mahayana accumulation path, there is no armor practice of merely obtaining the Mahayana practice path, then there is no armor practice in the practice path either, because there is no armor practice like obtaining it in the seeing path.
Tibetan
ར་ཊཱིཀ་པ་ན་རེ། གཞུང་འདིས་སྒྲུབ་པ་བཞིའི་ས་མཚམས་མ་བསྟན་ཏེ། དེ་བསྟན་ན་སྒྲུབ་པ་བཞི་དང་ལམ་བཞི་རིམ་བཞིན་སྦྱར་དགོས་པ་གང་ཞིག དེ་སྦྱོར་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོག་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་དེས་སྒྲུབ་པ་བཞིའི་ངོ་བོ་མ་བསྟན་པར་ཐལ། དེས་དེ་བསྟན་ན། སྒྲུབ་པ་བཞི་དང་སྦྱོར་བ་བཞི་རིམ་བཞིན་སྦྱར་དགོས་པ་གང་ཞིག དེ་སྦྱོར་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་བསལ་རྟགས་སྔ་ཟུར་རྣམས་ཁས་སོ། །ཕྱི་མ་མ་གྲུབ་ན། བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཚོགས་སྒྲུབ་ཡིན་པར་ཐལ། མཐར་གྱིས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། གཉིས་པ་ནི། སྦྱོར་བ་དང་ཞེས་པས་གོ་སྒྲུབ། འཇུག་སྒྲུབ། ཚོགས་སྒྲུབ་དང་པོ་བཅོ་ལྔའི་ས་མཚམས་བསྟན་ཏེ། གོ་སྒྲུབ་དེ་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་ལ་བརྒྱུད་ནས་སྦྱོར་བ་ཚོགས་ལམ་ནས་ཡོད། འཇུག་སྒྲུབ་དེ་ལ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བ་སྦྱོར་ལམ་ནས་ཡོད། ཚོགས་སྒྲུབ་དང་པོ་བཅོ་ལྔ་དེ་ལ་མངོན་སུམ་སྦྱོར་བ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་ནས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པ་ཞེས་པས་ས་དང་གཉེན་པོའི་ཚོགས་ཀྱི་ས་མཚམས་བསྟན་ཏེ། སའི་ཚོགས་ལ་བཅུ་ཡོད་པའི་དང་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་དང་། ཕྱི་མ་དགུ་སྒོམ་ལམ་གྱི་རང་བཞིན། གཉེན་པོ་ཚོགས་སྒྲུབ་ལ་མཐོང་སྤང་གཉེན་པོ་ཚོགས་སྒྲུབ་མཐོང་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་དང་། སྒོམ་སྤང་གཉེན་པོ་ཚོགས་སྒྲུབ་ནི་སྒོམ་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དང་ཞེས་པས་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པའི་ས་མཚམས་བསྟན་ཏེ། དེ་ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའི་སྔ་ལོགས་ནས་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འགྲེལ་ཆེན་ལས། དེ་ལ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་གོ་ཆ་དང་འཇུག་པ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། བརྒྱུད་པ་དང་དངོས་སུ་སྦྱོར་བའི་རང་བཞིན་ཚོགས་དང་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་བརྩེ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟུངས་ཀྱི་བར་ནི་མངོན་དུ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆེན་པོས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། ས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཅིང་། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་ལམ་གཉིས་ཀའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་སོ་སོར་སྦྱིན་
Chinese
绕智巴说：此论未阐明四种加行的界限，若阐明，则四种加行和四道需要依次对应，为何？因为那样对应不合理。那么，《现观庄严论》等论典岂不是也没有阐明四种加行的体性？若阐明，则四种加行和四种结合需要依次对应，为何？因为那样对应不合理。承认周遍排除和前者的宗法。若后者不成立，则菩萨加行道顶位的智慧法，应是资粮加行，因为是渐次的结合。承认周遍。第二，以“结合”一词，阐明了资粮加行、趣入加行、资粮加行最初十五地的界限，即资粮加行通过大乘见道，存在于结合道中的资粮道；趣入加行，实际上存在于结合道中的加行道；资粮加行最初十五地，显现结合存在于大法顶中。以“见”和“修”阐明了地和对治品之集合的界限，即地的集合有十个，第一个是见道的自性，后九个是修道的自性。对治品资粮加行中，见断对治品资粮加行是见道的自性，修断对治品资粮加行是修道的自性。以“特殊的道”阐明了出离加行的界限，因为它被安立于十地相续之末的前面。如《释论》中说：其中，圣者无著的加行和趣入，依次被包含于通过和实际结合的自性，以及资粮道和胜解行地中。资粮加行从慈爱开始，到陀罗尼之间，是被显现结合之道自性的大法顶所包含。第一地极喜地自性的资粮加行是见道的体性，第二地等自性是修道的体性，具有对治品方面的自性的资粮加行是两种道的行境，出离加行是依赖于修道。如是宣说。那些各自施
English
Raṭīkapa said: This text does not explain the boundaries of the four practices. If it does, then the four practices and the four paths need to correspond sequentially. Why? Because such correspondence is unreasonable. Then, doesn't that mean that texts such as the "Ornament of Clear Realization" also do not explain the nature of the four practices? If they do, then the four practices and the four unions need to correspond sequentially. Why? Because such correspondence is unreasonable. The pervasion exclusion and the former subject property are accepted. If the latter is not established, then the wisdom dharma of the peak of the bodhisattva's path of union should be the accumulation practice, because it is a gradual union. The pervasion is accepted. Secondly, the word "union" explains the boundaries of the first fifteen grounds of the accumulation practice, the entering practice, and the accumulation practice, that is, the accumulation practice exists in the path of accumulation in the path of union through the Mahayana path of seeing; the entering practice actually exists in the path of practice in the path of union; the first fifteen grounds of the accumulation practice, manifest union exists in the great dharma peak. "Seeing" and "meditation" explain the boundaries of the collection of grounds and antidotes, that is, there are ten collections of grounds, the first is the nature of the path of seeing, and the latter nine are the nature of the path of meditation. In the antidote accumulation practice, the antidote accumulation practice of what is to be abandoned by seeing is the nature of the path of seeing, and the antidote accumulation practice of what is to be abandoned by meditation is the nature of the path of meditation. The "special path" explains the boundary of the renunciation practice, because it is established before the end of the ten grounds continuum. As it is said in the Great Commentary: Among them, the armor and entry of the noble Asanga are contained in the nature of passing through and actually uniting, and in the grounds of accumulation and aspiration, respectively. The accumulation practice, starting from love and ending with dharani, is contained in the great dharma peak of the nature of the path of manifest union. The accumulation practice of the nature of the first ground, the extremely joyful ground, is the nature of the path of seeing, and the nature of the second ground and so on is the nature of the path of meditation, and the accumulation practice with the nature of the antidote side is the object of the two paths, and the renunciation practice depends on the path of meditation. Thus it is said. Those give separately