Tibetan
ངས་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། ཞར་ལ་དྲང་ངེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དཔྱད་པ་དང་བཞིའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱན་ལས། གཞུག་པ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དང་། །མཚན་ཉིད་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དང་། །གཉེན་པོ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དང་། །བསྒྱུར་བ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་སྟེ། །ཉོན་མོངས་དང་ནི་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་བཞིན་ཉེས་པ་འདུལ་བ་དང་། །བརྗོད་པ་ཟབ་པ་ཉིད་ལ་ནི། །ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་འདི་རྣམ་བཞི། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཞུག་པ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི། ཉན་ཐོས་རིགས་ཅན་འགའ་ཞིག་བསྟན་པ་ལ་གཞུག་པའི་དོན་དུ་བདག་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །མཚན་ཉིད་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི། སེམས་ཙམ་པས་ཀུན་བརྟགས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། གཞན་དབང་བདག་ལས་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། ཡོངས་གྲུབ་དོན་གཞན་པའི་བདག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་དགོངས་ནས། ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྟོན་པའི་མདོ་ལྟ་བུ་ལ་འདོད་ལ། དབུ་མ་པ་ནི་མངོན་པའི་མདོ་རྣམས་ལས་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་ལ་འདོད་དོ། །གཉེན་པོ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ལ་བརྙས་པ་སོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་འོག་ནས་འཆད་པའི་དགོངས་པ་ཅན་བཞིའོ། །བསྒྱུར་བ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི། དངོས་སུ་བསྟན་པའི་དོན་དེ་ཉིད་གཞན་དུ་བསྒྱུར་ནས་འཆད་དགོས་པ་སྟེ་དཔེར་ན། སྙིང་པོ་མེད་ལ་སྙིང་པོ་ཤེས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ལེགས་པར་གནས། །ཉོན་མོངས་པས་ནི་རབ་ཉོན་མོངས། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་བསྒྱུར་ཞེ་ན། སྙིང་པོ་རྣམ་གཡེང་། དེ་མེད་པ་ནི་ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་རྟག་པ་སོགས་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མི་རྟག་པ་སོགས་ལ་གནས་པ་སྟེ། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ། ཉོན་མོངས་པ་དཀའ་སྤྱད་དེ། དེས་ཉོན་མོངས་པ་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །དེས་ན་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་གནས་ན་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་འཐོབ་ཅེས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱན་ལས། མཉམ་པ་ཉིད་དང་དོན་གཞན་དང་། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་དུས་གཞན་དང་། །གང་ཟག་གི་ནི་བསམ་པ་ལ། །དགོངས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཞེས་བྱ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ལ་བརྙས་པ་དང་། །ལེ་ལོ་ཅུང་ཟད་ཆོག་འཛིན་དང་། །ང་རྒྱལ་འདོད་ཆགས་སྤྱོད་པ་དང་། །འགྱོད་དང་མ་ངེས་ལྡོག་པ་དང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཉེས་པ་སྟེ། །དེ་ཡི་གཉེན་པོར་ཐེག་མཆོག་གསུངས། །ཞེས་ཏེ། མཉམ་པ་ཉིད་ལ་དགོངས་པ་ནི། །མཉམ་པ་ཉིད་གསུམ་ལ་དགོངས་ནས། །ང་ཉིད་སངས་རྒྱས་རྣམ་གཟིགས་སོ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །མཉམ་པ་ཉིད་གསུམ་ནི། མཛོད་ལས། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཚོགས་དང་ནི། །ཆོས་སྐུ་འགྲོ་བའི་དོན་སྤྱོད་པ། །མཉམ་པ་ཉིད་དེ་སྐུ་ཚེ་དང་། །རིགས་དང་སྐུ་བོང་ཚད་ཀྱིས་མིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དགོས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལྟ་བུ་སངས་རྒྱས་རྣམ་གཟིགས་ལས་དམན་ནོ་སྙམ་དུ་བརྙས་པའི་གཉེན་པོའོ། །དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པ་ནི། དངོས་སུ་གསུངས་པའི་སྒྲ་དེ་ཉིད་དོན་གཞན་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་སྟེ། ཕ་དང་མ་ནི་གསད་བྱ་ཞིང་། །རྒྱལ་པོ་གཙང་སྦྲ་ཅན་གཉིས་དང་། །ཡུལ་འཁོར་འཁོར་དང་བཅས་བཅོམ་ན། །མི་དེ་དག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དོན་གང་ལ་དགོངས་ཞེ་ན། ལས་དང་སྲེད་པ་སྤང་བྱ་ཞིང་། །སྦྱོར་བའི་རྣམ་ཤེས་མཆོག་འཛིན་གཉིས། །སྐྱེ་མཆེད་སྤྱོད་ཡུལ་བཅས་བཅོམ་ན། །མི་དེ་དག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་དགོངས་སོ། །དགོས་པ་ནི། ཆོས་ནི་རྟོགས་པར་སླ་བས་དམན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་གཉེན་པོའོ། །དུས་གཞན་ལ་དགོངས་པ་ནི། དུས་གཞན་མ་འོངས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་དགོངས་ནས། བདེ་བ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་ན་དེར་སྐྱེའོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན། དགོས་པ་ནི་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོའོ། །གང་ཟག་གི་བསམ་པ་ལ་དགོངས་པ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་མཆོག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར། དེ་ལ་སྨད་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བསྔགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དགོས་པ་ནི། སྦྱིན་པ་སོགས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོའོ། །འགྱོད་དང་མ་ངེས་ལྡོག་པ་ནི། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་དགོངས་ལྡེམ་དགོངས་སྤྱིའི་དགོས་པ་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པ་དགོངས་ལྡེམ་དགོངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ཞེ་ན། ལོ་ཙཱ་བ་ན་རེ། འཆད་པ་པོས་དོན་གང་ལ་དགོངས་ནས་བཤད་པའི་དགོངས་གཞི་ཉན་པ་པོས་མ་གོ་བའི་མདོ་སྡེ་དེ་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་མདོ་དང་། དེ་ཉན་པ་པོས་ཀྱང་མདོ་དེའི་དགོངས་གཞིར་ཤེས་པའི་མདོ་དེ་ལྡེམ་དགོངས་ཀྱི་མདོ་ཡིན་ཞེས་གསུངས། འོ་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཁ་ཅིག་བསྟན་པ་ལ་གཞུག་པའི་དོན་དུ་ཕྱི་དོན་བདེན་གྲུབ་དུ་ཡོད་པར་སྟོན་པའི་མདོ་དེ་ཆོས་ཅན། ལྡེམ་དགོངས་ཀྱི་མདོའི་མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ལྟ་བུའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དེས་མདོ་དེའི་དགོངས་གཞི་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་ལ་གོ་བར་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་། དགོངས་པ་ཅན་གྱི་མདོ་དང་ལྡེམ་དགོངས་ཀྱི་མདོ་གཉིས་འགལ་བར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཁྱེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་དེ་འཐད་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དགོངས་པ་ཅན་གཞིའང་གཉེན་པོ་ལ་ལྡེམ་དགོངས
Chinese
总的来说，有四种情况：分析了这两种（指了义和不了义）的区别，以及附带分析了直说和密说的区别。第一种情况是：在《现观庄严论》中说：“后摄方便作意和，体性方便作意和，对治方便作意和，转变方便作意是，烦恼以及自性，同样调伏罪恶和，言说甚深性之义，此等四种是密意。”意思是说，后摄方便作意是：譬如，为了引导一些声闻种姓的人进入佛法，而说有我的存在。体性方便作意是：唯识宗认为，对于遍计所执自性成立的无自性，依他起由自力产生的无自性，圆成实异体的我的无自性进行思考，因此，就像宣说诸法体性无自性的经典一样。而中观宗则认为，这是指在《阿毗达磨经》等经典中宣说的自相和共相。对治方便作意是：为了对治诽谤佛等行为，而宣说的以下将要讲到的四种密意。转变方便作意是：必须将直接宣说的意义转变到其他方面来解释，例如：“无有实义而知实义，于颠倒中善安住，以烦恼而极烦恼，将获得殊胜菩提。”像这样的例子。那么，应该如何转变呢？实义是指散乱，无有实义是指增上定学的修习。颠倒是指常等，于颠倒中安住是指于颠倒的无常等中安住，这是增上慧学的修习。烦恼是指苦行，以烦恼而极烦恼是指增上戒学的修习。因此，如果安住于三种修习中，就能获得殊胜菩提。第二种情况是：在《现观庄严论》中说：“平等性和异体性，同样还有异时性和，于有情之意乐，四种作意是密意。诽谤佛法和，懈怠少分满足和，我慢贪欲行为和，后悔以及不定退转和，有情众生之罪过，彼之对治说胜乘。”意思是说，平等性作意是：考虑到三种平等性，因此说：“我即是胜观佛。”
English
In general, there are four situations: analyzing the differences between these two (referring to definitive and non-definitive meanings), and incidentally analyzing the differences between direct and hidden meanings. The first situation is: In the Ornament for Clear Realization, it says: "The intention of subsequent inclusion, the intention of nature, the intention of antidote, and the intention of transformation. Afflictions and self-nature, likewise subduing evils, and the profound meaning of speech, these four are hidden intentions." It means that the intention of subsequent inclusion is: For example, in order to guide some Shravaka lineage people into Buddhism, it is said that there is a self. The intention of nature is: The Mind-Only school believes that contemplating the non-self-nature established by the completely imagined nature, the non-self-nature arising from its own power of dependence, and the non-self-nature of the other entity of the perfectly established reality, therefore, it is like the scriptures that declare the nature of all phenomena to be without self-nature. The Madhyamaka school believes that this refers to the self-characteristics and common characteristics declared in scriptures such as the Abhidhamma Sutra. The intention of antidote is: To counteract actions such as slandering the Buddha, the four hidden intentions to be discussed below are declared. The intention of transformation is: It is necessary to transform the directly declared meaning to explain it in other aspects, for example: "Without essence, one knows the essence, one dwells well in inversion, one is extremely afflicted by afflictions, one will obtain supreme Bodhi." Like this example. So, how should it be transformed? Essence refers to distraction, and without essence refers to the practice of higher Samadhi learning. Inversion refers to permanence, etc., and dwelling in inversion refers to dwelling in the impermanence, etc., of inversion, which is the practice of higher wisdom learning. Affliction refers to asceticism, and being extremely afflicted by affliction refers to the practice of higher ethical discipline. Therefore, if one dwells in the three practices, one will obtain supreme Bodhi. The second situation is: In the Ornament for Clear Realization, it says: "Equality and otherness, likewise other times, and the intention of sentient beings, these four intentions are hidden. Slandering the Buddha's teachings, laziness and contentment with a little, arrogance and attachment, regret and uncertain regression, and the sins of sentient beings, the Great Vehicle is said to be the antidote to them." It means that the intention of equality is: Considering the three equalities, it is said: "I am the Buddha Vipashyin."
Chinese
如是。三种平等性是：如《俱舍论》所说：诸佛所有之眷属，法身利益有情事，平等性即身寿等，非由种姓身量等。如是。必要是：如释迦牟尼佛，心想不如燃灯佛等，是为断除轻蔑之对治。于其他意义而说者是：真实所说之语词，是就其他意义而说，如云：父与母是所杀者，国王洁净具二者，以及国土连同眷属，若能摧毁彼人即清净。如是说。所说之意义为何？谓：业与贪爱应断除，结合之识与胜执二，若能摧毁生处及行境，彼人即成清净者。是就此而说。必要是：法易于证悟故是低劣，是为断除此想之对治。于其他时间而说者是：就其他未来所生之时间而说，如说：若发愿往生极乐世界，则能往生彼处。必要是断除懈怠之对治。就补特伽罗之想法而说者是：为对治执着布施为殊胜，而贬低布施赞叹持戒等。必要是：为对治心想仅以少许布施等即可。能遮止后悔与不定。如是等等，是说总的不了义与隐义之必要。第三，何为不了义与隐义之差别？译师说：宣说者就某种意义而宣说，听者不了解其意义之经部是不了义经，听者了解经之意义者是隐义经。若是，某些声闻种姓者，为引入教法之目的，而宣说外境实有之经，应是隐义经之体性。因为是所诠之故。若许，则彼类声闻种姓者，应了解经之意义为色声等由量成立而存在。此外，不了义经与隐义经二者应相违。因为你们所说二者之差别是合理的缘故。不能许，因为不了义之基础也是对治之隐义。
English
Thus it is. The three equalities are: As stated in the Treasury of Knowledge: All Buddhas' retinues, The Dharmakaya's benefit for sentient beings, Equality is their lifespan, Not by lineage, body size, etc. Thus it is. The necessity is: Like the Buddha Shakyamuni, thinking he is inferior to the Buddha Dipamkara, is the antidote to dispelling contempt. Speaking with another meaning in mind is: The words actually spoken are spoken with another meaning in mind, such as: Father and mother are to be killed, The king, pure, with two, And the country with its retinue, If destroyed, that person becomes pure. Thus it is said. What is the meaning being referred to? It means: Actions and craving should be abandoned, The combining consciousness and the two supreme attachments, If the birthplace and the field of activity are destroyed, That person becomes pure. This is what it refers to. The necessity is: The Dharma is easy to realize, therefore it is inferior, which is the antidote to dispel this thought. Speaking with another time in mind is: Speaking with another future time of birth in mind, such as: If you make a prayer to be born in Sukhavati, you will be born there. The necessity is the antidote to laziness. Speaking with the intention of the individual is: As an antidote to the attachment to generosity as supreme, To denigrate it and praise morality, etc. The necessity is: To counteract the thought that a little generosity, etc., is enough. It can prevent regret and uncertainty. Thus, etc., it shows the general necessity of provisional and definitive meanings. Third, what is the difference between provisional and definitive meanings? The translator says: The sutra whose meaning is not understood by the listener, which the speaker speaks with a certain meaning in mind, is a sutra with a provisional meaning, and the sutra whose meaning is understood by the listener is a sutra with a definitive meaning. If so, some Shravaka lineages, for the purpose of introducing the teachings, the sutra that shows that external objects truly exist, should be the nature of a sutra with a hidden meaning. Because it is the object to be expressed. If you accept, then those Shravaka lineages should understand the meaning of the sutra as the existence of forms, sounds, etc., established by valid cognition. Furthermore, the sutras with provisional meaning and the sutras with definitive meaning should be contradictory. Because the difference between the two that you have said is reasonable. It cannot be accepted, because the basis of the provisional meaning is also the definitive meaning of the antidote.