Tibetan
ཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། རྣམ་མཁྱེན་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེ་མིན་པར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལམ་ཡང་མིན་རིགས་པ་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་ཏེ། ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཁྲིད་པར་བྱེད་པ་ཡང་མིན། མ་རིག་པ་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པ་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་བཞིའི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། རང་རྒྱུ་ལས་ཉོན་གང་རུང་གི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་འཁོར་བས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོ་དང་། རང་འབྲས་སྡུག་བདེན་གྱི་རྒྱུའི་རིགས་སུ་གནས་པའི་ལས་ཉོན་གང་རུང་གིས་བསྡུས་པའི་ཟག་བཅས། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རང་གི་ངོས་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱ་སྤངས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་དང་། བདག་མེད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །གསུམ་པ་མཚན་གཞི་ལ། མ་དག་པའི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་མཚན་གཞི་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བཏུས་ལས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བའི་གནས་ཀྱི་ཀྱང་རིགས་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །ཟག་བཅས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། སྡུག་བསྔལ་འཁོར་བ་ཅན་ཕུང་པོ། །ཞེས་སོ། །བདེ་བ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་མིན་ཏེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་དག་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དེར་གནས་པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཟག་བཅས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་དེ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་དེས་སྡུག་བདེན་མ་སྤངས་ཤིང་། ཕུང་པོ་དེ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་དེ་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་ནི་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པའི་མཚན་གཞི་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བཏུས་ལས། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་ལས་སོ་ཞེས་སོ། །རྣམ་འགྲེལ་ལས། སྲེད་པ་དེའི་མཚན་གཞི་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ལས་ཉོན་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ཉོན་མོངས་གཙོ་ཆེ། ཉོན་མོངས་ལ་ཡང་སྲེད་ལེན་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་སྲེད་པ་གཙོ་ཆེ་བའི་ཕྱིར། སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤང་བྱ་སྤངས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་དེ་འགོག་བདེན་གྱི་མཚན་གཞི་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་གང་། །བྲལ་བའོ་སོ་སོ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཀུན་བཏུས་ལས། བརྡའི་འགོག་པ་དང་། དོན་དམ་གྱི་འགོག་པ་གཉིས་དེའི་མཚན་གཞིར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་ནི་དངོས་བརྟགས་མ་ཕྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་མཐོང་ལམ་སྒོམ་ལམ་མི་སློབ་ལམ་གསུམ་ནི་ལམ་བདེན་གྱི་མཚན་གཞི་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བཏུས་ལས། ལམ་གྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། ལམ་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་དང་། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་། ལམ་བསྒོམ་པ་དེ་ནི་ལམ་གྱི་མཚན་གཞི་མདོར་བསྡུས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན། དེ་ཉིད་ལས། ལམ་ལྔ་སྟེ། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང་། སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་དང་། སྒོམ་པའི་ལམ་དང་། མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་ལམ་བདེན་འཁོར་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། དེའི་འགྲེལ་པ་རྒྱལ་སྲས་མ་ལས། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་འདི་ཡང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་སྐབས་ཀྱི་རིགས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་དག །ཅེས་པའི་སྐབས་སུ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ། སྐྱབས་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་བ། གནས་སྐབས་སྐྱབས་གསུམ་དུ་གཞག་པ། མཐར་ཐུག་སྐྱབས་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཉན་ཐོས་སྡེ་པའི་ལུགས། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བའི་ལུགས། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ལུགས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་སྐྱབས་འགྲོའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། སྤྱིར་སངས་རྒྱས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། དང་པོ་ནི། ཐེག་དམན་མི་སློབ་པའི་ལམ་བདེན་ཁོ་ན་ལ་འཇོག་ལ། ཕྱི་མ་ལ་ཆོས་སྐུ་དང་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སྐྱབས་འགྲོའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་དང་། ཆོས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། སྔ་མ་ནི་མྱང་འདས་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང་། ཕྱི་མ་ནི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལ་ཡང་འཇོག་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དགེ་འདུན་དང་། དགེ་འདུན་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། སྔ་མ་ནི་ཐེག་དམན་སློབ་པ་འཕགས་པ་དང་། མི་སློབ་པའི་ལམ་བདེན་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་ཟུང་བཞི་ཡ་བརྒྱད་ལ་ཡང་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཛོད་ལས། གང་ཞིག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་དགེ་འདུན་བྱེད་པའི་ཆོས། །མི་སློབ་པ་དང་གཉིས་ཀ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐྱབས་འགྲོའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ནི་སྐུ་གསུམ་དང་། ཆོས་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་དང་། དགེ་འདུན་ནི་ཟུང་བཞི་ཡ་བརྒྱད་ལ་འཇོག་སྟེ། སྐྱབས་གསུམ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། ཐུབ་དབང་དག་གི་སྐུ་གསུམ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་དང་གང་ཟག་བརྒྱད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་བྱང་འཕགས་གང་དུ་གཏོགས་ཤེ་ན། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་གང་རུང་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་གང་ཞིག ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་ཁོངས་སུ་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར། ཟུང་བཞི་ཡ་བརྒྱད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པས་ཀྱང་དེ་ལ་ཕྱག་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ལས། ཤཱ་རིའི་ལུང་ལས་དགྲ་བཅོམ་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ཕྱག་བྱས་ཕྱིར། །འདི་དག་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གཞན་མིན། །སངས་རྒྱས་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་མཚན་ཉིད། བོད་ཕལ་ཆེར་ནི། ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གནས་ཞེས་འཇོག་ཅིང་། ཡོན་ཏན་བརྒྱད་ནི། རྒྱུད་བླར། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་མིན་པ། །མཁྱེན་དང་བརྩེ་དང་ནུས་པར་ལྡན། །དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་རང་དོན་གྱི་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་། གཞན་དོན་གྱི་ཡོན་ཏན་གསུམ་དབྱེ་གཞི་རང་དོན་དང་གཞན་དོན་གྱི་ཡོན་ཏན་གཉིས་དང་བརྒྱད་དོ་ཞེས་གསུངས། ཁོ་བོའི་རྟོག་པ་ལ། གཞུང་འདིའི་སྐབས་ནས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་དང་། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ནས་བཤད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དོན་གཅིག་པ་ཡིན་པས། དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་དབྱིངས་མཐར་ཐུག་དང་། མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་པའི་ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་པའི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་སྐུ་དེ་འདིར་དངོས་བསྟན་གྱི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །འོ་ན་དེ་དང་ཇི་ལྟར་དོན་གཅིག་ཞེ་ན། འདུས་མ་བྱས་ནི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཡིན་ལ། དེ་ནི། དེ་དག་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །ལྷུན་གྱི་གྲུབ་པ་ནི་གློ་བུར་རྣམ་དག་ཡིན་ལ། དེ་ནི་རྣམ་ཀུན་རྣམ་དག་པ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་པ་མིན་པ་ནི། དེ་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཙམ་མོ། །མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་པ་གསུམ་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། དེ་ནི། ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་དག །ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་དབྱེར་མེད་དུ་ལྡན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། རྒྱུད་བླར། ལྡན་ཞེས་དང་། རྒྱན་ལས་ཐོབ་གྱུར་ཅེས་པའི་སྒྲ
Chinese
是所诠义，以是法性之故。第二，释迦牟尼佛，是所诠义，以是法性之故。第三，一切智，不是所诠义，以彼法性不合理之故，即非道亦非理之故。立宗已许，亦非引导至解脱之城市，亦非对治无明烦恼之敌对。遍许。第二者，彼四之体性依次为：以自因业惑任何一之果所成之轮回所摄之蕴；以自果苦谛之因之种类而住之业惑任何一所摄之有漏；以证悟无我之智慧，以舍弃自之分位之所断之力量而获得之各别自证灭；与现证无我之智慧俱生者。第三，于体性之基上，不清净之器世间是苦谛之体性之基，于《摄类学》中云：何为苦谛？谓有情生及生处之亦应知。五取蕴亦是苦谛，于《释量论》中云：苦蕴是轮回之因。极乐世界等之世界界不是苦谛，以是圆满佛之悲心及愿力之力量所生之清净世界界之故。然于彼处而住之异生之五取蕴是彼，以彼士夫未舍弃苦谛，且彼蕴投生之业是有漏之业之故。有漏之业及烦恼二者是集谛之体性之基，于《摄类学》中云：何为集谛？谓烦恼及烦恼之力量所生之业。于《释量论》中云：若谓与彼贪欲之体性之说相违，无过失，以业惑二者之中烦恼为主，烦恼中亦以贪取二者之中贪欲为主之故。以各别证悟之智慧，以舍弃所断之力量而获得之各别简择灭是灭谛之体性之基。
English
It is the object to be expressed, because of that characteristic. Secondly, Shakyamuni Buddha, is the object to be expressed, because of that characteristic. Thirdly, omniscience, is not the object to be expressed, because that characteristic is not reasonable, that is, it is neither the path nor the reason. The sign has been accepted, and it does not lead to the city of liberation, nor does it act as an antidote to the enemy of ignorance and affliction. The pervasion is accepted. The second is: the characteristics of those four are, respectively: the aggregates included in samsara, which have become the result of any of the self-cause actions and afflictions; the contaminated, which are included in any of the self-fruit suffering truth causes, residing in the category of actions and afflictions; the separate cessation attained by the power of the wisdom that realizes selflessness, having abandoned the objects to be abandoned in its own division; and the wisdom that directly realizes selflessness, together with its concomitants. Third, on the basis of the entity, the impure container world is the basis of the entity of the truth of suffering. In the Compendium it is said: What is the truth of suffering? It should also be understood as the birth of sentient beings and the place of birth. The five contaminated aggregates of appropriation are also the truth of suffering. In the Commentary on Valid Cognition it is said: Suffering is the aggregates of cyclic existence. The realms of the world such as Sukhavati are not the truth of suffering, because they are pure realms of the world that have arisen from the power of the compassion and aspiration of the perfect Buddha. However, the five contaminated aggregates of appropriation of the ordinary beings who dwell there are that, because that person has not abandoned the truth of suffering, and the action that projects that aggregate is a contaminated action. Contaminated action and the two afflictions are the basis of the entity of the truth of origin. In the Compendium it is said: What is the truth of origin? It is action that arises from the power of affliction and affliction. In the Commentary on Valid Cognition it is said: If it is said that it contradicts the explanation of the entity of that craving, there is no fault, because among the two actions and afflictions, affliction is the main one, and among the two cravings and grasping, craving is the main one. The separate selective cessation attained by the power of the wisdom of separate realization, having abandoned the objects to be abandoned, is the basis of the entity of the truth of cessation.
Chinese
是。因为《俱舍论》中说：“何为各别之灭？即是分离之各别。”《集论》中说，名言之灭和胜义之灭二者是它的所依，如果认为这有相违之处，则没有过失，因为这是就未区分事物和分析的方面而说的。三乘的见道、修道、无学道三者是道谛的所依，因为《集论》中说：“何为道之谛？即以何道能遍知痛苦，断除集，现证灭，修习道，这就是道的所依的简略概括。”如果认为，该论中说：“五道，即资粮道、加行道、见道、修道、究竟道。”这有相违之处，则这是就道谛及其眷属方面而说的。其解释《圣子母论》中说：“这种详细的区分也应理解为道之谛及其眷属的情况。”在“佛陀即佛陀和菩提”的语境中，对三宝的边际进行分析时，包括：确定三皈依的自性，将三皈依安立为暂时的，以及将最终的皈依处确立为一个。第一点包括声闻部的主张、共同大乘的主张和不共大乘的主张三种。第一种是作为皈依境的佛陀，以及一般的佛陀之间存在差别。前者安立于小乘无学道之真谛，而后者则有法身和色身两种。作为皈依境的法，以及法之间存在差别。前者仅仅是涅槃各别之择灭，而后者也安立于十二部经。还有，作为皈依境的僧伽，以及僧伽之间也存在差别。前者仅仅是小乘有学圣者和无学道之真谛，而后者也认为包括四双八士，如《俱舍论》中说：“何者皈依三，佛法僧伽众，无学及二者，以及涅槃处。”如是说。第二种是皈依。
English
It is. Because the Abhidharmakośa states, "What is individual cessation? It is the separation of individuality." The Compendium states that the cessation of names and the cessation of ultimate meaning are its bases. If you think there is a contradiction, there is no fault, because this is said in terms of not distinguishing between things and analysis. The three paths of the three vehicles—the path of seeing, the path of meditation, and the path of no more learning—are the bases of the truth of the path, because the Compendium states, "What is the truth of the path? It is the path by which one completely knows suffering, abandons the origin, realizes cessation, and cultivates the path. This is a brief summary of the basis of the path." If you think that there is a contradiction with the statement in the same treatise, "There are five paths: the path of accumulation, the path of preparation, the path of seeing, the path of meditation, and the path of consummation," then this is said in terms of the truth of the path and its retinue. Its commentary, the *Son of the Conquerors*, states, "This detailed distinction should also be understood as the case of the truth of the path and its retinue." In the context of "Buddha is Buddha and Bodhi," when analyzing the limits of the Three Jewels, it includes: identifying the nature of the Three Refuges, establishing the Three Refuges as temporary, and establishing the ultimate refuge as one. The first point includes three kinds of assertions: the assertion of the Śrāvakayāna school, the assertion of the common Mahāyāna, and the assertion of the uncommon Mahāyāna. The first is that there is a difference between the Buddha who is the object of refuge and the general Buddha. The former is established only on the truth of the path of no more learning in the Lesser Vehicle, while the latter has both the Dharmakāya and the Rūpakāya. There is a difference between the Dharma that is the object of refuge and the Dharma in general. The former is only the individual cessation of Nirvāṇa, while the latter is also established on the twelve divisions of scripture. Also, there is a difference between the Saṅgha who is the object of refuge and the Saṅgha in general. The former is only the truth of the path of the noble learners and no-more-learners of the Lesser Vehicle, while the latter also includes the four pairs and eight individuals, as the Abhidharmakośa states, "Whoever takes refuge in the three, the Buddha, the Dharma, the Saṅgha, the no-more-learner and the two, and the place of Nirvāṇa." Thus it is said. The second is taking refuge.