Chinese
如是宣说的缘故。此处有些藏人认为，正确的见解是理智量，这是非常错误的。因为理智量是自续派的术语，中观应成派的论典中没有宣说，即使承认，那也是依赖于推理的知识。而这是圣者的等持之故。《入行论释》中说：“无漏的智慧和未脱离的凡夫的知识所见到的无漏，不会有损害。”寂天菩萨的观点是：世俗的心的实际行境和超越它的真如。《入菩萨行论》中说：“胜义非是心行境，心即说为世俗谛。”学士智藏的观点是：世俗的名称的境和超越它的真如。《经部》中说：“何为世俗谛？即是世间所安立的一切名称、文字、语言和表达。何为胜义谛？即是心之所行亦无，何况文字？”以此为依据而作二谛的分别。第二，分为世俗谛的差别和胜义谛的差别两种。第一，月称论师分为了真实世俗和虚妄世俗两种。这两种各自又分为境和有境两种。没有被突发的错乱因所迷惑的六种入识是有境真实世俗，它的实际所取是境真实世俗。被突发的错乱因所迷惑的六种入识是有境虚妄世俗，它的实际所取是境虚妄世俗。此处分为现相虚妄世俗和表相虚妄世俗两种。第一种是将阳焰执着为水，第二种是将我与自在等执着为实有。智藏菩萨说：“现似虽相同，作用则相异，由有能与无能故，立为真实非真实，世俗之差别。”通过这种方式来区分二者的差别。第二，胜义谛是如同虚空般普遍一味的自性，因此从自性的角度来说，不应有差别。
English
As such, it is said. Some Tibetans here believe that correct view is intellectual valid cognition, which is very wrong. Because intellectual valid cognition is a term of the Svatantrika school, it is not explained in the texts of the Prasangika school. Even if it is admitted, it is knowledge based on reasoning. But this is the samadhi of the noble ones. The Commentary on Entering the Middle Way says, "The knowledge of ordinary beings who have not separated from the uncontaminated wisdom and see the uncontaminated does not harm it." Shantideva's view is: the actual object of the worldly mind and the suchness that transcends it. Entering the Bodhisattva's Way of Life says, "The ultimate is not the object of the mind, the mind is said to be conventional truth." The view of the scholar Yeshe Nyingpo is: the object of worldly terms and the suchness that transcends it. The Sutra says, "What is conventional truth? It is all the names, letters, languages, and expressions established by the world. What is ultimate truth? Even the activity of the mind is absent, let alone letters?" Based on this, the distinction between the two truths is made. Second, there are two divisions: the division of conventional truth and the division of ultimate truth. First, the teacher Chandrakirti divides them into true conventional and false conventional. Each of these two is further divided into object and subject. The six entering consciousnesses that are not deluded by sudden causes of confusion are the subject of true conventional, and its actual object of apprehension is the object of true conventional. The six entering consciousnesses that are deluded by sudden causes of confusion are the subject of false conventional, and its actual object of apprehension is the object of false conventional. Here, there are two types: apparent false conventional and symbolic false conventional. The first is mistaking a mirage for water, and the second is mistaking self and Ishvara, etc., for real. Yeshe Nyingpo says, "Although appearing similar, their functions differ. Because of the ability and inability, the distinction between true and untrue conventional is made." In this way, the difference between the two is distinguished. Second, ultimate truth is the nature of universal oneness like space, so from the perspective of its own nature, there should be no difference.
Tibetan
་ཀྱང་། ཆོས་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་དང་དེ་ལས་བསྡུས་ཏེ་བཅུ་དྲུག་དང་། དེ་ལས་བསྡུས་ཏེ་རྣམ་པ་བཞིར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ནི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པས་ན་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། གཏི་མུག་རང་བཞིན་སྒྲིབ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ནི། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། བློ་དེའི་ངོར་བདེན་པར་སྣང་བས་ན་བདེན་པ་སྟེ། དེས་གང་བཅོས་མ་བདེན་པར་སྣང་དེ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་ཞེས་ཐུབ་པ་དེས་གསུང་སྟེ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དོན་དམ་བདེན་པའི་སྒྲ་དོན་ནི། དོན་དང་། དམ་པ་དང་། བདེན་པ་གསུམ་ནི་གཞི་མཐུན་ཡིན་པས་ན་དོན་དམ་བདེན་པ་སྟེ། འཇུག་འགྲེལ་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་བདེན་པ་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ཅིང་། དེ་ཡང་སླུ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། བདེན་པའི་སྒྲ་ནི་མི་སླུ་བ་ལ་འཇུག་པ་དང་། གནས་ཚུལ་ལ་གྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པ་གཉིས་ལས། འདི་ནི་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། བདེན་པ་དམ་པ་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མི་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་སྒྲ་བཤད་པ་ནི། རང་རྒྱུད་པའི་གཞུང་ལས་བཤད་དེ། མཐར་ཐུག་སྤྱོད་པའི་རིག་ཤེས་ཚད་མ་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་ལ། དེས་ཇི་ལྟར་ངེས་པ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱས་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་ལ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་ན་བདེན་པར་བཞག་གོ །སྡུག་བསྔལ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། བདེན་བཞིའི་སྒྲ་བཤད་པ། མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་བདེན་པ་བཞི་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། གསུང་རབ་ལས། མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟར། དེ་ལ་དམིགས་ཤིང་བསྒོམས་པས་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པར་གཟིགས་པ་ལྟར་ཚད་མས་གྲུབ་ཅིང་། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཙང་བ་དང་། བདེ་བ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་ལྟར་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། དགག་གཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ལ། ཟག་བཅས་འབྲས་བསྡུས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཞེས་དང་། རང་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་གི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་དངོས་
Chinese
也一样。从法性方面来说，空性有二十种，从其中归纳为十六种，又从其中归纳为四种。第三，关于世俗谛，从有境的角度来说，世俗是指遮蔽了见事物本来面目的东西，因为愚痴自性具有遮蔽性，所以是世俗。正如经中所说：“因为愚痴自性具有遮蔽性，所以是世俗。”因为在那个心识面前显现为真实，所以是谛。正如经中所说：“以其所伪现，说为世俗谛，佛陀如是说。” 关于胜义谛的词义，胜义谛中的“胜”、“义”、“谛”三者是同体，所以是胜义谛。如《入行论释》中所说：“诸佛的胜义谛就是自性，它以不欺骗的性质而成为胜义谛，那是他们各自以自己的智慧所能认识的。”为什么称如是性为谛呢？谛这个词有两个含义，一是不欺骗，二是安住于实相。这里是取第一种含义，正如经中所说：“殊胜谛只有一个，即不欺骗的法性的涅槃。”从有境的角度解释词义，是根据自续派的论典来解释的。最终起作用的明智量是胜义，按照它所确定的那样去思维，对于获得最终的功德来说是不欺骗的，所以被安立为谛。在痛苦中，有色等成为果。在讲到这里的时候，有四谛的词义解释、体相、例子这三个方面。第一，为什么称四谛为圣谛呢？正如经文中所说的不恒常和痛苦等，缘着它们进行修习，就成为获得清净的因，而且圣者们以正量成立的方式，视无常和痛苦等为真实，而凡夫们却以非正量成立的方式，执着为清净和安乐等。第二，有破立两个方面。第一，痛苦谛的体相是，具有染污的果的集合之事物，以及成为自身之因——集谛的果的具有染污之事物。
English
Also the same. From the perspective of the nature of phenomena, emptiness is twenty kinds, which are summarized into sixteen kinds, and further summarized into four kinds. Third, regarding conventional truth, from the perspective of the subject, conventional refers to that which obscures the seeing of the true nature of things, because the nature of ignorance has the quality of obscuring, therefore it is conventional. As it is said in the scripture, "Because the nature of ignorance has the quality of obscuring, therefore it is conventional." Because it appears as true in the presence of that consciousness, therefore it is truth. As it is said in the scripture, "That which falsely appears, is said to be conventional truth, thus spoke the Buddha." Regarding the meaning of the term ultimate truth, the three words "ultimate," "meaning," and "truth" in ultimate truth are of the same entity, therefore it is ultimate truth. As it is said in the commentary on the Entering the Middle Way, "The ultimate truth of the Buddhas is the very nature, and it is the ultimate truth by its non-deceptive nature, which is to be known by each of them individually by their own wisdom." Why is suchness called truth? The word truth has two meanings, one is non-deceptive, and the other is abiding in reality. Here, the first meaning is taken, as it is said in the scripture, "The supreme truth is only one, namely the non-deceptive nirvana of the nature of phenomena." Explaining the meaning of the word from the perspective of the subject is explained according to the treatises of the Svātantrika school. The clear and valid cognition that ultimately functions is the ultimate, and thinking about it as it is ascertained is non-deceptive for obtaining ultimate qualities, therefore it is established as truth. In suffering, form and so on become the result. When talking about this, there are three aspects: the explanation of the meaning of the four truths, the characteristics, and the examples. First, why are the four truths called noble truths? As the scriptures say about impermanence and suffering, etc., focusing on them and meditating on them becomes the cause for attaining purity, and the noble ones see impermanence and suffering, etc., as true in a way that is established by valid cognition, while ordinary people cling to purity and happiness, etc., in a way that is not established by valid cognition. Second, there are two aspects: refutation and establishment. First, the characteristic of the truth of suffering is that it is a collection of contaminated results, and a contaminated thing that is the result of its own cause—the origin of suffering.