Tibetan
པོ་ཞེས་དང་། རང་རྒྱུ་ལས་ཉོན་གང་རུང་གི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཞེས་དང་། མི་རྟག་པ་དང་། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་། དོན་གཞན་གྱི་བདག་གིས་སྟོང་པ་དང་། ངོ་བོར་གྱུར་པའི་བདག་མེད་པ་བཞིའི་ཚོགས་པ་ཞེས་ཟེར་ན། དང་པོ་གསུམ་ལ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ལུས་རྟེན་མ་དོར་བའི་བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པའི་གཟུགས་ཕུང་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་དེའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དང་པོ་དེར་ཐལ། ཟག་བཅས་གང་ཞིག འབྲས་བུས་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་གཉིས་པོ་དེར་ཐལ། རང་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་གི་འབྲས་བུ་གང་ཞིག་ཟག་བཅས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། དེ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཉོན་དེ་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་ན། དེ་མིན་པར་ཐལ། བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པས་སྡུག་ཀུན་གཉིས་ཀ་ཟད་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་འཁོར་བ་ཟད་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་དེ་ཆོས་ཅན། དེའི་མཚན་ཉིད་མི་འཐད་པར་ཐལ། རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་དེར་ཐལ། དོན་གཞན་གྱིས་བདག་གིས་སྟོང་པ་དང་། ངོ་བོར་གྱུར་པའི་བདག་མེད་པ་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་འབྱུང་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཟག་བཅས་རྒྱུས་བསྡུས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཞེས་དང་། རང་འབྲས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ཞེས་དང་། རང་འབྲས་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཞེས་དང་། རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་རབ་སྐྱེ་རྐྱེན་བཞིའི་ཚོགས་དོན་ཞེས་ཟེར་ན། དང་པོ་དང་གསུམ་པ་ལ། མ་དག་པའི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། རང་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་དེ་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁམས་གོང་དུ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་མིན་པར་ཐལ། རང་འབྲས་བདེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཅན་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཞི་པར་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མིན་པར་ཐལ། རང་འབྲས་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཆོས་ཅན་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་
Chinese
说“是”，又说“成为自因业惑任何一者的果的漏之事物”，又说“无常”和“行苦”和“异义之我所空”和“成为本体的无我”四者的集合，如果这样说，那么对于前三者，凡夫之身未舍弃的菩萨见道者的色蕴法，是能指，因为那三个相的缘故。如果不成立，那么对于第一个，是漏，凡是为果所摄持的缘故。对于后二者，是自因集起的果，凡是漏之事物缘故。如果第一个不成立，那么，是彼，彼引业惑是集起谛的缘故。如果承许根本，那么，不是彼，因为见道菩萨断尽了苦集二者的缘故，因为彼断尽了轮回的缘故。第四个法，彼之相不应理，因为是常法的缘故。如果不成立，那么，彼是彼，因为异义之我所空和成为本体的无我是常法的缘故。集起谛的相为，说“为漏所摄持的因之事物”，又说“成为自果痛苦之因的漏之业”，又说“成为自果痛苦谛之因的漏之事物”，又说“因集起、增生、缘四者的集合之义”，如果这样说，那么对于第一和第三个，不清净的器世界法，是能指，因为彼相的缘故。对于后者，成为自果的器世界第二刹那是痛苦谛的缘故。对于第二个，凡夫相续的界，是向上投射之业法，是彼相，因为是能指的缘故，因为彼是漏之业的缘故。如果承许，那么，不是彼，因为是成为自果安乐之因的漏之业的缘故，因为法就是彼的缘故。另外，彼相续的第四禅定向上投射之业法，是彼相，因为是能指的缘故，因为是漏之业的缘故。如果承许，那么，不是彼，因为是成为自果舍受之因的漏之业的缘故，因为法就是彼的缘故。
English
It is said, "It is," and also, "It is a contaminated thing that has become the result of any of the self-cause karma and afflictions," and also, "It is the collection of impermanence, the suffering of conditioning, emptiness of self of other meaning, and selflessness that has become the essence." If it is said like this, then for the first three, the form aggregate of the Bodhisattva on the path of seeing who has not abandoned the body of an ordinary being is the signifier, because of those three characteristics. If it is not established, then for the first one, it is contaminated, because whatever is included by the result. For the latter two, it is the result of self-cause arising, whatever is a contaminated thing. If the first one is not established, then it is that, because the karma and afflictions that project it are the truth of arising. If you accept the root, then it is not that, because the Bodhisattva on the path of seeing has completely abandoned both suffering and arising, because he has completely abandoned samsara. The fourth dharma, its characteristic is unreasonable, because it is permanent. If it is not established, then it is that, because emptiness of self of other meaning and selflessness that has become the essence are permanent dharmas. The characteristic of the truth of arising is, saying, "It is a thing of cause included by contamination," and also saying, "It is a contaminated karma that has become the cause of self-result suffering," and also saying, "It is a contaminated thing that has become the cause of self-result suffering truth," and also saying, "It is the meaning of the collection of the four causes: arising, increasing, and condition." If it is said like this, then for the first and third, the impure container world dharma is the signifier, because of that characteristic. For the latter, the second moment of the container world that has become its own result is the truth of suffering. For the second, the element of the continuum of an ordinary being is the karma that projects upwards, it is that characteristic, because it is the signifier, because it is contaminated karma. If you accept, then it is not that, because it is contaminated karma that has become the cause of self-result happiness, because the dharma is that. Furthermore, the karma that projects upwards to the fourth dhyana of that continuum is that characteristic, because it is the signifier, because it is contaminated karma. If you accept, then it is not that, because it is contaminated karma that has become the cause of self-result equanimity, because the dharma is that.
Tibetan
རོ། །བཞི་པ་ལ། དེ་ཆོས་ཅན། དེའི་མཚན་ཉིད་མིན་པར་ཐལ། རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། དེའི་གཞི་མཐུན་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་བདེན་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ། ཟག་མེད་འབྲས་བསྡུས་དང་། རང་རྒྱུ་ཟག་མེད་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་བྲལ་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ཞེས་དང་། འགོག་པ། ཞི་བ། གྱ་ནོམ། ངེས་འབྱུང་བཞིའི་ཚོགས་དོན་ཞེས་གཞག་ནས། འགོག་པའི་སྒྲ་དོན་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པ། ཞི་བའི་དོན་ཉོན་མོངས་སྤངས་པ། གྱ་ནོམ་གྱི་དོན་འདི་ལས་ལྷག་པའི་འདོད་བྱ་གཞན་མེད་པ་ལ་བྱེད་ཟེར་རོ། །དང་པོ་ལ། རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། དམན་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་ཐོབ་མ་ཐག་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་འགོག་བདེན་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་དེ་བར་ཆད་མེད་ལམ་དུ་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། རྩ་བར་མ་གྲུབ་ན་དེར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ལ་འགོག་བདེན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་དེའི་རྒྱུད་ལ་དེ་ཡོད་པར་ཐལ། དམན་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ཡིན་ན། རང་རྒྱུ་བདག་མེད་སྔོན་དུ་འགྲོ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་འདྲའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་བདག་མེད་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། ཉན་ཐོས་སྒོམ་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་འགོག་བདེན་དེ་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེ་མིན་པར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འགོག་པ་ཡང་མིན། ཞི་བ་ཡང་མིན། གྱ་ནོམ་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པ་ཡང་མིན། ཉོན་མོངས་སྤངས་པ་ཡང་མིན། འདི་ལས་ལྷག་པའི་འདོད་བྱ་གཞན་མེད་པ་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་སོ། །ལམ་བདེན་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ། ཁ་ཅིག བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ཞེས་དང་། ཟག་མེད་རྒྱུད་བསྡུ། ཞེས་དང་། འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་རིགས་པ་བསྒྲུབ་པ་ངེས་འབྱིན་བཞིའི་ཚོགས་དོན་ཞེས་བཞག་ནས། ལམ་གྱི་དོན་ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཁྲིད་པར་བྱེད་པ་དང་། རིགས་པའི་དོན་མི་རིགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པ་ལ་བྱེད་ཅེས་པའི་ལུགས་འདི་ལ། དང་པོ་ལ། བྱང་སེམས་ཚོགས་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཆོས་ཅན། མ
Chinese
若。第四，彼法，不是它的体性，因为是常法。若不成立，则彼，因为它的同品是常法。灭谛的体性上，安立为无漏果摄，以及自因无漏无间道之解脱果的各别自证灭，以及灭、寂、妙、离四者的集合意义。灭的语义是断除痛苦，寂的意义是断除烦恼，妙的意义是指没有比这更令人向往的事物。第一，证悟智慧法身法，是所诠，因为是体性。第二，下道未先行的大乘见道，刚获得苦法智忍的菩萨相续之灭谛法，是体性，因为是所诠。若许，则大乘加行道之大法是无间道，因为是所许。若根本不成立，则彼，因为彼相续有灭谛，因为彼相续有断除烦恼障之断。此外，彼相续有彼，若为下道未先行的菩萨相续之断除烦恼障之断，则不需要自因无我先行，因为在那样的菩萨相续中，没有成立断除烦恼之无我之根本。第三，声闻修道者相续之灭谛，不是所诠，因为不是体性，因为既不是灭，也不是寂，也不是妙。立宗已承诺，因为既不是断除痛苦，也不是断除烦恼，也不是没有比这更令人向往的事物。周遍已承诺。道谛的体性上，有些安立为证悟无我之智慧及其相应者，以及无漏相续摄，以及圣者相续之道，立宗、成办、决定、出离四者的集合意义。道的意义是引导至解脱之都，立宗的意义是对治非理作意烦恼，在此宗派中，第一，菩萨资粮道相续之证悟无我的智慧法，是
English
If. Fourth, that dharma, is not its nature, because it is a permanent dharma. If it is not established, then that, because its homogeneous is a permanent dharma. On the nature of the cessation truth, it is established as the collection of uncontaminated results, and the individual self-realization cessation that is the liberation result of the self-cause uncontaminated uninterrupted path, as well as the collective meaning of cessation, peace, excellence, and liberation. The meaning of cessation is the elimination of suffering, the meaning of peace is the elimination of afflictions, and the meaning of excellence refers to the fact that there is nothing more desirable than this. First, the realization of wisdom dharmakaya dharma, is the signified, because it is the nature. Second, the Mahayana path of seeing without the prior lower path, the cessation truth dharma of the Bodhisattva continuum who has just obtained the forbearance of dharma in suffering, is the nature, because it is the signified. If accepted, then the great dharma of the Mahayana path of accumulation is the uninterrupted path, because it is accepted. If the root is not established, then that, because that continuum has cessation truth, because that continuum has the abandonment of the abandonment of afflictive obscurations. Furthermore, that continuum has that, if it is the abandonment of the abandonment of afflictive obscurations of the Bodhisattva continuum without the prior lower path, then it does not need the self-cause selflessness to precede, because in that kind of Bodhisattva continuum, the root of selflessness that abandons afflictions is not established. Third, the cessation truth of the Hearer's path of cultivation continuum, is not the signified, because it is not the nature, because it is neither cessation, nor peace, nor excellence. The sign has been promised, because it is neither the elimination of suffering, nor the elimination of afflictions, nor is there anything more desirable than this. The pervasion has been promised. On the nature of the path truth, some establish it as the wisdom that realizes selflessness and its associates, as well as the collection of uncontaminated continuums, and the path of the noble continuum, the collective meaning of establishment, accomplishment, determination, and liberation. The meaning of the path is to lead to the city of liberation, and the meaning of establishment is to counteract the afflictions of irrationality. In this school, first, the wisdom dharma of the Bodhisattva's path of accumulation continuum that realizes selflessness, is