Tibetan
ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གྱུར་པའི་གཙོ་བོ་རྣམ་རིག་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པའི་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །བཞི་པ་ས་མཚམས་ལ། དགག་གཞག་གཉིས། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མ་མཐའ་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག ཡ་མཐའ་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག བར་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག ལམ་མ་ཞུགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་མེད་དེ། འདུན་ལྡན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་མ་མཐའི་ས་མཚམས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་ནས་གཞག་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་དང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་དུས་མཉམ་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན། ཐེག་ཆེན་ལམ་དུ་འཇུག་ཁ་མའི་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ལ་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞིང་། འདོད་ན་དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། ཊཱི་ཀའི་དགོངས་པ་ཡང་འདི་ཡིན་པར་སྨྲའོ། །འོ་ན་འགྲོ་བར་འདོད་པའི་བློ་སྐྱེས་ན། འགྲོ་བའི་བྱ་བས་ཟིན་པའི་ཁྱབ་པ་ཡོད་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེས་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་ཞུགས་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཡི། །ཞེས་པའི་གཞུང་འདི་སྨོན་འཇུག་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འཆད་པའི་གཞུང་དུ་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཡང་སྨོན་སེམས་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་ན། བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཉམས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། དེ་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་ལམ་ཞུགས་ཀྱི་གང་ཟག་ཡིན་ན་དེ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། ཊཱི་ཀ་ལས། དེ་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་ལམ་ཞུགས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་མཚན་གཞི་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལས་ཉམས་ནས་སྨོན་སེམས་རྐྱང་པ་ལ་གནས་པ་དེ་ཁོ་ན་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རེད་མདའ་བ་ན་རེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་སེམས་བསྐྱེད་མེད་དེ། དེ་ན་སྨོན་འཇུག་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་མཚན་ཉིད་པ་གཞུང་གང་ལས་ཀྱང་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར། འདིར་སེམས་བསྐྱེད་ཐ་མ་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡོད་པར་བཤད་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་མིན་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུང་ངོ་། །འོ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་སྒྲིབ་པ་སྤང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་། ཆོས་སྐུ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་མེད་པར་ཐལ། དམ་བཅའ་དེའི་ཕྱིར། སེམས་བསྐྱེད་དང་པོ་བཅུ་དགུ་པོ་དེ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་མིན་པར་ཐལ། དེ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་གཉིས་ཀ་སྔ་མ་དང་མཚུངས་ཏེ། འགྲེལ་ཆེན་དུ། འདིར་ངེས་པར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཕྱྭ་པ་ན་རེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྒྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ནར་འཇོག་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། བསྒྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ས་བརྒྱད་པ་ནས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། སྤྲིན་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ས་ཁོ་ནར་འཇོག་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་ས་བཅུ་པ་ནས་ཀྱང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀག་ནས་རང་ལུགས་ལ། ཤེར་ཕྱིན་དང་ལྡན་པ་མན་ཆད་ས་དྲུག་པར་འཇོག་པ་མན་ཆད་སློབ་དཔོན་དང་འདྲ་ལ། བཤེས་གཉེན་ལྟ་བུ་ནས་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུའི་བར་ལྔ་ནི་ས་བདུན་པ་དང་། བང་མཛོད་ལྟ་བུ་སོགས་གསུམ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་དང་། བཀོད་མའི་ཆུ་དང་སྒྲ་སྙན་ལྟ་བུ་གཉིས་ནི་ས་དགུ་པ་དང་། སྤྲིན་ལྟ་བུ་ས་བཅུ་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་ཁོ་ནར་འཇོག་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚོགས་ལམ་ན་ཡང་སྦྱོར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ས་དང་པོ་ཁོ་ནར་འཇོག་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ས་གཉིས་པ་ན་ཡང་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་ཐམས་ཅད་ལ་རིགས་བསྒྲེས་ནས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྨོན་སེམས་ནི་གཙོ་བོར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་མ་ཞུགས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད། ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་བསླབ་པ་ཉམས་པའི་ཚེ་ལྡན་སྲིད་པ་ཙམ་ཡིན། ཐེག་ཆེན་གྱི་འཇུག་སེམས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་དང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་དུས་མཉམ་ཞིང་། དེ་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་དུ་ཡོད་ལ་ཚོགས་ལམ་དུ་བསླབ་པ་ཉམས་པའི་ཚེ་མི་ལྡན་པ་སྲིད་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ས་དང་པོ་ནས་སངས་རྒྱས་སའི་བར་ན་ཡོད། ཐེག་ཆེན་ལམ་དུ་འཇུག་ཁ་མའི་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ལ་སྨོན་སེམས་མེད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུད་ལ་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ནམ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ན་བསླབ་པས་ཟིན་པ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དགེ་སློང་གི་
Chinese
复次，佛陀的尽所有智之智慧，应是世俗菩提心，以彼为相之故。第二，彼二者之相依次为，成为无分别智慧之主要者现识，以及非无分别智慧所摄之大乘菩提心。第四，于分界上，有破立二者。初者有三，即遮破下限之错谬，遮破上限之错谬，遮破中间之错谬。初者，有说，未入道之阶段无有大乘菩提心，以欲乐具足菩提心之下限分界，是从大乘资粮道小者而安立，以及大乘之愿菩提心生于相续与入于大乘资粮道是同时之故。否则，临入大乘道之声闻阿罗汉之相续中有大乘菩提心则成，若许则彼成为大乘之士夫也，如是说，并说《 टीका （梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）》之意趣亦是如此。若是，生起想去之意乐，则应有为去之事业所摄之周遍，以生起大乘之愿菩提心则周遍入于大乘道之故。若不周遍，则“想去与去者”，此论典即与承诺为解释愿行二者之差别之论典相违。又，若是相续具足愿心之补特伽罗，则应成为菩萨之学处已失坏之补特伽罗，以彼若是相续具足之入道之补特伽罗则以此周遍之故。许周遍。若不成立，则应是，以《 टीका （梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）》中，彼相续具足之入道之补特伽罗之体相，是唯取从菩萨之学处已失坏而安住于唯愿心者之故。第二，热达瓦说，佛地无有菩提心，以彼处无有愿行任何一者之故，且除彼二者之外之菩提心相之法，任何论典中亦未曾宣说之故。此处所说之最后三种菩提心于佛地有者，并非真实之菩提心，以是菩提心之果之故。若是，则应成佛地无有断除障碍之菩提心，且
English
Furthermore, the omniscient wisdom of the Buddha should be conventional bodhicitta, because of that characteristic. Secondly, the characteristics of those two are, respectively, the main consciousness transformed into non-conceptual wisdom, and the Mahayana bodhicitta not included in non-conceptual wisdom. Fourth, regarding the boundary, there are two: refutation and establishment. The first has three aspects: refuting the error of the lower limit, refuting the error of the upper limit, and refuting the error of the middle. Firstly, some say that there is no Mahayana bodhicitta in the stage before entering the path, because the lower limit of the aspiration-endowed bodhicitta is established from the small accumulation path of the Mahayana, and because the arising of the Mahayana aspiration bodhicitta in the continuum and entering the Mahayana accumulation path are simultaneous. Otherwise, it would follow that a Hearer Arhat who is about to enter the Mahayana path would have Mahayana bodhicitta in their continuum, and if you accept that, then they would become a Mahayana person. They say this, and also say that the intention of the Tika is also like this. If so, then if the thought of wanting to go arises, it should follow that there is pervasion by the action of going, because if the Mahayana aspiration bodhicitta arises, it pervades entering the Mahayana path. If it does not pervade, then this text, "wanting to go and the goer," contradicts the commitment to explain the difference between aspiration and engagement. Also, if a person has aspiration mind in their continuum, then they must be a person who has broken the vows of a Bodhisattva, because if they are a person who has entered the path with a continuum, then it is pervaded by that. Accept the pervasion. If it is not established, then it should be, because in the Tika, the definition of a person who has entered the path with a continuum is only taken as someone who has broken the vows of a Bodhisattva and remains only with aspiration mind. Secondly, Redawa says that there is no bodhicitta on the Buddha's ground, because there is neither aspiration nor engagement there, and because the characteristic of bodhicitta other than those two has not been taught in any text. Here, the last three bodhicittas are said to exist on the Buddha's ground, but they are not actual bodhicitta, because they are the result of bodhicitta. If so, then it would follow that there is no bodhicitta for abandoning obscurations on the Buddha's ground, and
Chinese
因此，不应有与佛身同等的发心。因为那个承诺的缘故。那么，最初的十九种发心也不是发心了。因为那是发心的原因。这两个论证的周遍性与之前相同。在《释论》中说：“在此，必须了解从异生菩萨到如来的分类是因和果的性质的差别。”第三个是，法称说：导师将具有唯一趋入之道的发心仅仅安立在佛的地上是不合理的。因为从第八地获得唯一趋入之道。像云一样的发心也不应仅仅安立在佛的地上。因为那也是从第十地获得的。这样遮止后，在自己的宗派中说：具有般若波罗蜜多以下安立在第六地以下与导师相同。像善知识到国王之间的五种是第七地。像宝库等三种是第八地。像幻化的水和乐器一样的两种是第九地。像云一样的是第十地和安立在佛的地上。这样说的。那么，不应将具有结合的发心仅仅安立在菩萨的加行道上。因为在菩萨的资粮道上也有结合的缘故。不应将具有布施波罗蜜多的发心仅仅安立在第一地上。因为在第二地上也有布施波罗蜜多的缘故等等，对所有这些都应类推而说。第二是，愿心主要存在于未进入大乘道的人的相续中。进入道后，在戒律退失时，仅仅是可能存在。大乘的入心在相续中生起和进入大乘的资粮道是同时的。从那以后直到有边际之间都存在，在资粮道中戒律退失时，仅仅是可能不存在。胜义发心从第一地到佛地之间存在。即将进入大乘道的声闻阿罗汉的相续中没有愿心。因为在那样的相续中，无论何时生起大乘发心，都是仅仅生起被戒律所摄持的缘故。例如比丘的
English
Therefore, there should not be a mind of equal standing with the Buddha's body. Because of that commitment. Then, the initial nineteen types of bodhicitta are also not bodhicitta. Because that is the cause of bodhicitta. The pervasiveness of both of these arguments is the same as before. In the Commentary, it says: "Here, it must be understood that the classification from ordinary being Bodhisattva to Tathagata is a difference in the nature of cause and effect." The third is, Phya-pa says: It is unreasonable for the teacher to establish the bodhicitta with the path of single entry only on the Buddha's ground. Because the path of single entry is obtained from the eighth ground. The cloud-like bodhicitta should also not be established only on the Buddha's ground. Because that is also obtained from the tenth ground. After thus refuting, in one's own tenet, it says: Those with Prajnaparamita and below, established on the sixth ground and below, are the same as the teacher. The five from the virtuous friend to the king are the seventh ground. The three like the treasury are the eighth ground. The two like the illusory water and musical instrument are the ninth ground. The cloud-like one is the tenth ground and is established on the Buddha's ground. Thus it is said. Then, it is unreasonable to establish the bodhicitta with conjunction only on the Bodhisattva's path of application. Because there is also conjunction on the Bodhisattva's path of accumulation. It is unreasonable to establish the bodhicitta with the perfection of generosity only on the first ground. Because there is also the perfection of generosity on the second ground, and so forth, all of these should be stated by analogy. The second is, the aspiration mind mainly exists in the continuum of a person who has not entered the Mahayana path. After entering the path, when the precepts are degenerated, it is only possible to exist. The entering mind of the Mahayana arises in the continuum and entering the Mahayana path of accumulation are simultaneous. From then until the end of the continuum, it exists, and when the precepts are degenerated on the path of accumulation, it is only possible that it does not exist. The ultimate bodhicitta exists from the first ground to the Buddha ground. There is no aspiration mind in the continuum of the Hearer Arhat who is about to enter the Mahayana path. Because in such a continuum, whenever the Mahayana bodhicitta arises, it is only that which is upheld by the precepts that arises. For example, a Bhikshu's