Tibetan
། འཁྲི་ཆུང་བ་ཁ་ཅིག ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་གང་ཞིག ཐེག་ཆེན་གྱི་བསླབ་པའི་གྲོགས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཆོས་ཅན། ཆོས་དེ་ཁྱོད་ཡིན་ན། ཆོས་དེ་ཐེག་ཆེན་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་གང་ཞིག ཐེག་ཆེན་གྱི་བསླབ་པའི་གྲོགས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། གང་མ་གྲུབ་དྲིས་ནས། ཕྱི་མ་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་བསྒྲུབ་བོ། །རིགས་པ་འདིས་གང་ཞིག་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲའོ། །འོ་ན་ཁྱོད་རང་གིས་དང་པོར་གཟུང་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ཁྱོད་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ཁྱོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རི་བོང་རྭ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ནས། བསལ་བ་དེ་མིན་པར་ཐལ། མིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན་གང་མ་གྲུབ་དྲིས་ནས། དང་པོ་དངོས་འགལ། ཕྱི་མ་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་སྒྲུབ་བོ། །རྩ་རྟགས་མ་གྲུབ་ན། བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཆོས་ཅན་དུ་གཟུང་ནས་རྟགས་དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འཁོར་གསུམ། རིགས་པ་འདིས་འདི་འདྲའི་རིགས་ཅན་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་དགག་གཞག་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་དང་། ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་དང་། རགས་པ་བརྡ་ལས་བྱུང་བའི་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཟེར་ན། ས་གཉིས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་དང་ལམ་ཤེས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་སད་པའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བའི་ཐེག་ཆེན་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། དོན་དམ་བདེན་པ་འཛིན་སྟངས་ཀྱིས་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པའི་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཟེར་ན། བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གཙོ་བོ་རྣམ་རིག་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་
Chinese
一些小论点。如果一个大乘发心，被大乘的学友所摄持，那么，如果这个法是你，这个法就必须是大乘入行发心，因为你是它的定义。如果承认，那么菩萨加行道者的相续中的入行发心，大乘的愿菩提心就是大乘的入行发心，因为大乘的愿菩提心是任何一个被大乘的学友所摄持的大乘发心。如果不成立，就问什么不成立，然后在后面的有法上进行论证。有人说，这个理路可以驳斥所有存在的定义。那么，你最初所取的有法，大乘的愿菩提心就是你，因为那就是你。如果承认，那么就像把兔角作为有法来取，所排除的就不是它，因为它不是。如果不成立，就问什么不成立，第一个是现相违，后面的在有法上进行论证。如果根本因不成立，那么就取菩萨加行道者的相续中的入行发心作为有法，那就是因，因为它是三轮。这个理路可以驳斥所有像这样说话的人。第二部分有破立两方面。第一方面是：有些人说，胜义菩提心和世俗菩提心的定义分别是：现量证悟法无我的大乘发心，以及粗分的由名言产生的的大乘发心。那么，二地后得所摄的大乘发心，就是胜义菩提心，因为那是它的定义，因为大乘发心和道智是所依相同。由大乘种姓觉醒的力量所产生的大乘愿菩提心，就是它，因为它是世俗菩提心。有些人说，这两者的定义分别是：以执着胜义谛为主和不为主的大乘发心。那么，菩萨加行道者的相续中，专注于法性的主要唯识，就是胜义菩提心，因为那是它的定义。
English
Some minor arguments. If a Mahayana mind of enlightenment, is upheld by a Mahayana Dharma friend, then, if that dharma is you, that dharma must be the Mahayana entering mind of enlightenment, because you are its definition. If you admit, then the entering mind of enlightenment in the continuum of a Bodhisattva practitioner, the Mahayana aspiration bodhicitta is the Mahayana entering mind of enlightenment, because the Mahayana aspiration bodhicitta is any Mahayana mind of enlightenment that is upheld by a Mahayana Dharma friend. If it is not established, then ask what is not established, and then argue on the subsequent subject. Some say that this reasoning can refute all existing definitions. Then, the subject you initially took, the Mahayana aspiration bodhicitta is you, because that is you. If you admit, then just like taking a rabbit's horn as a subject, what is excluded is not it, because it is not. If it is not established, then ask what is not established, the first is directly contradictory, and the latter is argued on the subject. If the root sign is not established, then take the entering mind of enlightenment in the continuum of a Bodhisattva practitioner as the subject, and that is the sign, because it is the three spheres. This reasoning can refute all those who speak like this. The second part has two aspects: refutation and establishment. The first aspect is: Some say that the definitions of ultimate bodhicitta and conventional bodhicitta are respectively: the Mahayana mind of enlightenment that directly realizes the selflessness of phenomena, and the Mahayana mind of enlightenment that arises from coarse expressions. Then, the Mahayana mind of enlightenment included in the subsequent attainment of the second ground is the ultimate bodhicitta, because that is its definition, because the Mahayana mind of enlightenment and the wisdom of the path have the same basis. The Mahayana aspiration bodhicitta arising from the power of awakening the Mahayana lineage is it, because it is conventional bodhicitta. Some say that the definitions of these two are respectively: the Mahayana mind of enlightenment that mainly focuses on grasping the ultimate truth and the one that does not. Then, in the continuum of a Bodhisattva practitioner, the main consciousness that single-pointedly focuses on the nature of reality is the ultimate bodhicitta, because that is its definition.