Tibetan
་ལ་མཛད་པ་མིན་ཏེ། དེ་མན་ཆད་དུ་མཚན་འཛིན་སྤང་དགོས་པས་རྒྱུན་རིང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་ན་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་པ་དང་། འབད་རྩོལ་དང་བཅས་པས་གདམས་པ་མ་མཛད་ཀྱང་། རྩོལ་མེད་དུ་མཉམ་པར་བཞག་མི་ནུས་པ་དང་། ཕལ་ཆེར་དོན་ཡོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་གཙོ་བོར་འབད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གལ་ཏེ་དེའི་ཚེ་གདམས་པ་མཛད་ན་ཡང་ནམ་ཞིག་ས་བརྒྱད་པ་ཐོབ་པའི་ཚེ་མངོན་སུམ་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཛད་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་གདམས་པ་དེ་དག་སའི་བྱང་སེམས་ལ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དག་སར་མཚན་འཛིན་སྤངས་ཟིན་པས་ཡུན་རིང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པ་དང་། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་བག་ཆགས་སྤོང་བ་ལ་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་གསུམ་བྱ་དགོས་པ་དང་། དེར་འབད་རྩོལ་མེད་པས་རྩོལ་མེད་དུ་མཉམ་པར་བཞག་ནུས་པ་དང་། རྣམ་ཀུན་དོན་ཡོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་གཙོ་བོར་འབད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག མ་དག་སར་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཡོད་པར་ཐལ། ས་དྲུག་པའི་སྐབས་སུ་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་འགོག་པ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་། ས་བདུན་པར་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འཇུག་ལྡང་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་ཁྱབ་སྟེ། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བདུན་པ་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དང་སྐད་ཅིག་ལ་ཡང་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་ལྡང་སྟེ། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་ཞེས་ནི་མི་བྱའོ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག བྱང་སེམས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་བྱས་པར་ཐལ། ཆོས་དབྱིངས་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། མ་གྲུབ་ན་དེར་ཐལ། ཆོས་དབྱིངས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་པར་ཐལ། དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་གོམས་པར་བྱས་ཀྱང་དེ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་ཅེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཡང་བྱང་འཕགས་ཆོས་ཅན། ལོངས་སྐུ་མངོན་དུ་བྱས་པར་ཐལ། དེ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ས་བརྒྱད་པའི་བྱང་སེམས་ཡང་དག་མཐའ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཀག་པར་ཐལ། དེས་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་བྱས་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཀག་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེས་སྒོམ་སྤང་ཆུང་ངུ
Chinese
不是对他们做开示，因为在那之后必须舍弃名相执着，如果长期安住，就会有特殊的必要。即使不以努力来做开示，也不能无勤地安住。因为大多数时候是有意义的，所以在二资粮中，主要是努力积聚智慧资粮的时候。如果那时做开示，也会以“何时获得八地时，不要显现”的方式来做开示。因此，这样的开示是对地的菩萨做的。因为在清净地已经舍弃了名相执着，所以长期安住没有必要。为了舍弃所知障的习气，需要在后得位修习圆满、成熟、清净三事。因为在那里没有努力，所以能够无勤地安住。因为任何时候都是有意义的，所以在二资粮中，主要是努力积聚福德资粮的时候。第三，有些人认为，在不清净地也有显现真实边际的情况。因为在六地时，安住于远离一切戏论的灭尽定中，并且在七地时，能够在一刹那间入定和出定。这是不遍及的，因为在《十地经》中说：“安住于七地的菩萨，在每一个心识刹那都能入于灭尽定和出定，但不能说是现证了灭尽定。”有些人认为，菩萨的见道法，是现证了真实边际。因为现证了法界。承认周遍。如果不成立，则因为现量证悟了法界。这是法，那么，这是现证了真如。因为现量证悟了真如。如果承认，那么就与“在一切时分修习真如，但并不现证它”相违。还有，圣菩萨，是现证了受用身。因为现量证悟了它。此外，八地菩萨安住于真实边际，被圆满正等觉所遮止。因为他现证了真实边际，被圆满正等觉所遮止。如果承认，那么他所断的修断
English
It is not to give instructions to them, because after that one must abandon clinging to names and signs, and if one remains in equanimity for a long time, there will be a special need. Even if instructions are not given with effort, one cannot remain in equanimity without effort. Because most of the time it is meaningful, therefore, among the two accumulations, it is mainly the time to strive to accumulate the accumulation of wisdom. If instructions are given at that time, they will also be given in the manner of "when you attain the eighth ground, do not manifest." Therefore, such instructions are given to the bodhisattvas of the grounds. Because clinging to names and signs has already been abandoned in the pure grounds, there is no need to remain in equanimity for a long time. In order to abandon the imprints of the obscurations of knowledge, one needs to practice the three perfections of completion, maturation, and purification in the subsequent attainment. Because there is no effort there, one can remain in equanimity without effort. Because at any time it is meaningful, therefore, among the two accumulations, it is mainly the time to strive to accumulate the accumulation of merit. Third, some people think that there are also cases where the true limit is manifested in the impure grounds. Because in the sixth ground, one abides in the cessation that is free from all elaborations, and in the seventh ground, one is able to enter and arise in each instant. This is not pervasive, because the Sutra of the Ten Grounds says, "The bodhisattva who abides in the seventh ground is able to enter and arise in cessation in every instant of mind, but it should not be said that he has directly realized cessation." Some people think that the path of seeing of a bodhisattva is the direct realization of the true limit. Because the realm of phenomena is directly realized. The pervasion is accepted. If it is not established, then because the realm of phenomena is directly realized. This is the dharma, then, this is the direct realization of suchness. Because suchness is directly realized. If you accept, then it contradicts "although one cultivates suchness in all times, one does not directly realize it." Also, the noble bodhisattva is the direct realization of the enjoyment body. Because it is directly realized. Furthermore, the eighth ground bodhisattva's abiding in the true limit is prohibited by the fully enlightened Buddha. Because his direct realization of the true limit is prohibited by the fully enlightened Buddha. If you accept, then the abandonment of cultivation that he abandons
Tibetan
འི་ཆེན་པོ་སོགས་ཀྱི་དངོས་གཉེན་བསྒོམ་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཀག་པར་ཐལ་ལོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། དགོས་འབྲེལ་གྱི་ངག་བཀོད་པའི་དགོས་པ་ལ་དཔྱད། དགོས་སོགས་ཆོས་བཞིའི་ངོ་བོ་ལ་དཔྱད། ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ངོས་གཟུང་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། སེང་གེ་བཟང་པོ་དང་། ཆོས་མཆོག་གཉིས་ན་རེ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་དབང་རྣོན་བསྟན་བཅོས་ལ་དགོས་སོགས་ཆོས་བཞི་མེད་དམ་སྙམ་པའི་དོན་མིན་འགྱུར་གྱི་ཐེ་ཚོམ་བསལ་ནས། ཡོད་དམ་སྙམ་པའི་དོན་འགྱུར་གྱི་ཐེ་ཚོམ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བཀོད་པར་བཞེད་དེ། འགྲེལ་པར། དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཅེས་དང་། ཆོས་མཆོག་གིས། གང་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་དོན་གཉེར་བ། །ཐེ་ཚོམ་ལས་ཀྱང་འཇུག་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལོ་ཆེན་ན་རེ། དམ་བཅའ་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་དབང་རྣོན་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀག་ནས་རང་ལུགས་ལ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་མཛེས་པའི་ཆེད་དུ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོས་འབྲེལ་གྱི་ངག་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །དེ་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་མཛེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འཁོར་གསུམ། ཁ་ཅིག ལུགས་སྔ་མ་དེ་མི་འཐད་དེ། དགོས་འབྲེལ་གྱི་ངག་མ་བཀོད་པའི་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་དེའི་གདུལ་བྱ་འགའ་ཞིག་དགོས་སོགས་ཆོས་བཞི་ཡོད་དམ་སྙམ་པའི་དོན་འགྱུར་གྱི་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་དབང་རྣོན་དོན་འགྱུར་གྱི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་མི་འཐད་དེ། གདུལ་བྱ་དབང་རྣོན་བླང་དོར་གྱི་གནས་ལ་འཇུག་པ་ནི་བླང་དོར་གྱི་གནས་ཚད་མར་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར། དང་པོ་ལ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་རྣམ་བཞག་འདི་ཉན་པ་པོ་ཉན་སླ་བ་དང་། འཆད་པ་པོ་འཆད་སླ་བའི་ཕྱིར་བཀོད་པ་མིན་པར་ཐལ། ལུས་རྣམ་བཞག་མེད་པའི་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་ཉན་པ་པོ་ཉན་སླ་བ་དང་། འཆད་པ་པོ་འཆད་སླ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། རྒྱན་གྱི་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ངག་འདི་གདུལ་བྱ་དབང་རྣོན་རྒྱན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བཀོད་པ་མིན་པར་ཐལ། གདུལ་བྱ་དབང་རྣོན་དེ་ངག་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བླ
Chinese
的大等等的真实亲属观修圆满的佛陀所禁止，这太过分了。 所谓的“一切种智道”的时候， 考察陈述必要联系的必要。考察必要等等四法的体性。确定并讲述十种法行。 第一， 僧伽跋陀罗和法胜二者说， 论典的所化利根者，为了消除论典没有必要等等四法的想法，为了生起有还是没有的想法的犹豫而陈述。释论中说， 仅由对意义产生怀疑就是进入的支分。法胜说， 凡是世间求义者，也从怀疑而进入。因为这样说的缘故。大译师说， 那个立宗不合理，因为依靠论典的礼赞语，论典的所化利根者也会进入论典的缘故而遮破，在自宗，为了论典的身体美观而陈述论典的必要联系语。这也是不合理的，因为依靠论典的礼赞语，论典的身体也会美观的缘故。三转法轮。 有些人说， 前面的观点不合理，因为没有陈述必要联系语的《理六十颂》之类的，也有那里的所化一些人，有必要等等四法吗的想法的犹豫产生的缘故。有些人说， 那也不合理，因为论典的所化利根者通过对意义怀疑的方式进入论典是不合理的，因为所化利根者进入取舍之处，必须是通过对取舍之处确定为量的方式进入的缘故。 第一， 论典的身体次第，为了听者容易听懂，讲者容易讲解而陈述不是太过分了吗？因为没有身体次第的《理六十颂》之类的，也有听者容易听懂，讲者容易讲解的缘故。 第二， 庄严的礼赞语，为了所化利根者进入庄严而陈述不是太过分了吗？因为所化利根者不是仅仅依靠语言而进入论典的缘故，因为那
English
That the real relatives of the great, etc., are forbidden by the Buddha who has completed the meditation is too much. In the case of "The Path of Omniscience," consider the need to state the necessary connection. Consider the nature of the four dharmas, such as necessity. Identify and explain the ten practices of dharma. First, Simhabhadra and Dharmottara say that the disciple of the treatise, the sharp-witted, eliminates the doubt that the treatise does not have the four dharmas, such as necessity, and states it in order to create the doubt of whether it exists or not. In the commentary, it says that merely creating doubt about the meaning is a limb of entry. Dharmottara says, "Because those who seek meaning in the world, also enter from doubt." Therefore, the great translator says that the proposition is unreasonable because, relying on the praise of the treatise, the sharp-witted disciple of the treatise will also enter the treatise. He refutes it and, in his own system, says that the necessary connection of the treatise is stated for the sake of the beauty of the body of the treatise. That is also unreasonable because, relying on the praise of the treatise, the body of the treatise will also be beautiful. The three wheels of Dharma. Some say that the previous view is unreasonable because, in the case of the Sixty Stanzas on Reasoning, which does not state the necessary connection, some of its disciples also have doubts about whether there are four dharmas, such as necessity. Some say that is also unreasonable because it is unreasonable for the sharp-witted disciple of the treatise to enter the treatise through doubt about the meaning, because the sharp-witted disciple must enter the place of acceptance and rejection through determining the place of acceptance and rejection as valid. First, is it not too much to state the body arrangement of the treatise so that the listener can easily hear and the speaker can easily explain? Because in the Sixty Stanzas on Reasoning, which does not have a body arrangement, the listener can easily hear and the speaker can easily explain. Second, is it not too much to state the praise of the ornament so that the sharp-witted disciple enters the ornament? Because the sharp-witted disciple does not enter the treatise merely by relying on language, because that