Tibetan
ས་སྔ་མ་ལྟར་བྱས་པའོ། །གསུམ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱང་བའི་ཚད་ལ། དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དར་ཊཱིཀ་པ་ན་རེ། སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། ལོངས་སྐུའི་ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་འགྲུབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་རྩ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་འདོད་པ་ནི། སྔར་སྨོན་ལམ་རྫོགས་པའི་ཚད་ཀྱི་སྐབས་བཞིན་དུ་འཕངས་པས་འཁོར་གསུམ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག ཞིང་སྦྱང་བའི་ཚད་འདི་གཙོ་བོར་ལོངས་སྐུའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་རིགས་ཏེ། ཞིང་དག་སྦྱོར་བ་དེ་ལོངས་སྐུའི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་དེ་གཙོ་བོར་སྤྲུལ་སྐུའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འཆད་རིགས་པར་ཐལ། ཐབས་མཁས་སྦྱོར་བ་དེ་སྤྲུལ་སྐུའི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་པ་གསུམ་ཀ་ལོངས་སྐུ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཟེར་ན། སྤྲུལ་སྐུས་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་པ་གསུམ་མ་བྱས་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་རང་སྣང་ལ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་དག་པ་རབ་འབྱམས་འབའ་ཞིག་ཏུ་འཆར་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱངས་པའི་ཚད་ལགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དར་ཊཱིཀ་པ་ན་རེ། མ་དག་པའི་སྣང་བ་དེ་ཆོས་ཅན། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་མ་གཟིགས་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་རང་སྣང་ལ་ཁྱོད་མ་ཤར་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མེད་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཤུགས་ལ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། ཁ་ཅིག སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དག་པ་ཡིན་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་ལ་དེ་དག་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཞེས་དང་། མ་དག་པའི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་ལ་ཁྱོད་སྣང་བར་ཐལ། དེ་ལ་ཁྱོད་དག་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སངས་རྒྱས་རང་སྣང་ལ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དག་པ་རབ་འབྱམས་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་བ་བུད་དོ་ཞེས་ཟེར། དང་པོ་དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཆོས་ཅན། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་མ་གཟིགས་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་རང་སྣང་ལ་ཁྱོད་མ་ཤར་བའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། དེས་དེ་ཟད་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་ན། དེ་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་ཡིན་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་ལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ། རོ་མི་ཞིམ་པ་ཆོས་ཅན། ལོངས་སྐུ་ལ་ཁྱོད་སྣང་བར་ཐལ། དེ་ལ་ཁྱོད་རོའི་མཆོག་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ལོངས་སྐུ་ལ་རོ་ཐམས་ཅད་ཞིམ་པའི་མཆོ
Chinese
如前所述。第三，关于佛净土的衡量标准，有破、立、舍三种。第一种，达迪克巴说，化身的特殊净土和报身的特殊净土成就之因的圆满善根，如前发愿圆满时的衡量标准一样，是三轮。有些人说，衡量净土的这个标准主要应从报身的角度来解释，因为净土清净是报身的不共之因。如果这样说，那么佛的事业主要应从化身的角度来解释，因为方便善巧是化身的不共之因。有些人说，圆满、成熟、清净三者都只是报身的范畴，那么化身就没有做圆满、成熟、清净三者了。第二种，在佛的自显现中，所有器情世界都显现为清净无边，这就是佛净土的衡量标准。第三种，达迪克巴说，不清净的显现，是法，圆满的佛没有现量见到，因为你在佛的自显现中没有显现。如果承认，那么，这是法，你不存在，因为圆满的佛没有间接证悟。有些人说，所有器情世界都应该是清净的，因为在佛看来它们是清净的。还有，不清净的器情世界，是法，你在佛看来是显现的，因为在你看来它是清净的。如果承认，那么，在佛的自显现中，所有器情世界都显现为清净无边，就消失了。第一个，错误的显现，是法，圆满的佛没有现量见到，因为你在佛的自显现中没有显现。如果不成立，那么，这是因为他已经舍弃了对它的穷尽。如果根本上承认，那么，它就不存在了。第二个，所有所知都应该是现量的，因为在佛看来，所有所知都是现量显现的。第三个，不美味的味道，是法，你在报身看来是显现的，因为在你看来它是味道中的极品。如果承认，那么，在报身看来，所有味道都是美味的极
English
As previously stated. Third, regarding the measure of the Buddha's pure land, there are three aspects: refutation, establishment, and abandonment. First, Dartikpa says that the complete roots of virtue that are the cause of the accomplishment of the special pure land of the Nirmanakaya and the special pure land of the Sambhogakaya are the three wheels, just as in the case of the measure of the completion of the previous aspiration. Some say that this measure of purifying the pure land should mainly be explained from the perspective of the Sambhogakaya, because the purification of the pure land is the uncommon cause of the Sambhogakaya. If so, then the activity of the Buddha should mainly be explained from the perspective of the Nirmanakaya, because skillful means are the uncommon cause of the Nirmanakaya. Some say that the three, completion, maturation, and purification, are all only within the scope of the Sambhogakaya, then the Nirmanakaya has not done the three, completion, maturation, and purification. Second, in the Buddha's self-manifestation, all container and content worlds appear as pure and infinite, which is the measure of the Buddha's pure land. Third, Dartikpa says that the impure appearance, is a dharma, the complete Buddha has not directly seen, because you have not appeared in the Buddha's self-manifestation. If you admit, then, this is a dharma, you do not exist, because the complete Buddha has not indirectly realized. Some say that all container and content worlds should be pure, because they appear pure to the Buddha. Also, the impure container and content world, is a dharma, you appear to the Buddha, because it appears pure to you. If you admit, then, in the Buddha's self-manifestation, all container and content worlds appear as pure and infinite, and disappear. The first, the erroneous appearance, is a dharma, the complete Buddha has not directly seen, because you have not appeared in the Buddha's self-manifestation. If it is not established, then, this is because he has abandoned the exhaustion of it. If you admit it fundamentally, then, it does not exist. Second, all knowable things should be direct perception, because all knowable things appear as direct perception to the Buddha. Third, the unpleasant taste, is a dharma, you appear to the Sambhogakaya, because it appears to you as the best of tastes. If you admit, then, to the Sambhogakaya, all tastes are the best of delicious
Tibetan
ག་ཏུ་སྣང་བ་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། རྩ་བའི་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་དང་། འདིར་འདོད་པ་གཉིས་ཀ་ལ། འདི་ལ་རོ་མི་ཞིམ་པ་རོ་མཆོག་སྣང་། །ཞེས་པའི་དོན་དྲི་བར་བྱའོ། །བཞི་པ་ལ། ཡང་དག་མཐའ་ངོས་གཟུང་བ་དང་། དེ་མངོན་སུམ་བྱས་པའི་ཚད་གཉིས། དང་པོ་ལ་དགག་གཞག་གཉིས། དང་པོ་ནི་ཁ་ཅིག འདིར་བསྟན་ཡང་དག་མཐའ་ལ་འདུས་བྱས་ཡང་དག་མཐའ་དང་། འདུས་མ་བྱས་ཡང་དག་མཐའ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ། ཕྱི་མ་གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་ཡིན་ཟེར་ན། བྱང་འཕགས་ཀྱིས་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་གསུམ་མ་བྱས་པར་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་སུམ་བྱས་པ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། དེས་དེ་མ་བྱས་པར་དེ་གཉིས་མངོན་དུ་བྱས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་གསུམ་མ་བྱས་པར་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་གདམས་པ་དགོས་མེད་དུ་ཐལ་ལོ། །ཡང་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ཆོས་ཅན། འདུས་བྱས་མིན་པར་ཐལ། ཡང་དག་མཐའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྒྱུད་བླར། ཡང་དག་མཐའ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱིས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་ཡང་དག་མཐའ་དེ་དམན་པའི་མྱང་འདས་ལ་བྱེད་དེ། སྐྱོན་གྱི་སྐབས་སུ། འགྲེལ་ཆེན་ལས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་བྱེད་ཅིང་ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་དང་། གནོད་འཇོམས་ལས། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར། དེ་ལ་གཞན་དག་ན་རེ། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཆོས་ཅན། རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་གསུམ་བྱས་པར་ཐལ། ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ས་བརྒྱད་པའི་བྱང་སེམས་ཆོས་ཅན། གཞན་དོན་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་གསུམ་མ་བྱས་པ་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། ཞེས་སུན་འབྱིན་སྨྲའོ། །མི་འཐད་དེ་སྔར་ལྟར་གདམས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་ཐལ། ཐལ་འགྱུར་དང་པོ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ས་བརྒྱད་པའི་བྱང་སེམས་ཆོས་ཅན། གཞན་དོན་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཆོས་གསུམ་མ་བྱས་པར་དམན་པའི་མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། ལུགས་སྔ་མ་ཡང་མི་འཐད་དེ། བྱང་སེམས་འཕགས་པས་ཆོས་གསུམ་བྱས་ནས་དམན་པའི་མྱང་
Chinese
何处不显现应成，因为有此意愿。遍（一切包含）承认。根本的理由不成立，并且这里两种意愿都有。对于“这没有美味，显现为最美味”的意义，应当提问。第四，真实边的认定，以及现证它的量。第一，有破立二者。第一是一些人说，这里所说的真实边，有有为真实边和无为真实边两种。第一种是智慧法身，后一种是忽然离垢的法界。如果这样说，那么圣菩萨没有做圆满、成熟、清净这三者，现证真实边是不可能的，因为没有做这三者，现证这二者是不可能的。如果承认，那么圆满正等觉佛陀对圣菩萨们说，不做圆满、成熟、清净这三者，不要现证真实边，这样的教诲就成了无意义的了。再说，智慧法身，应成是无为法，因为是真实边。周遍（一切包含），因为《宝性论》中说：“真实边是，有为法，一切行相皆空寂。”有些人认为真实边是下劣的涅槃，在过失的场合中，《释论》中说“现证真实边”是指获得声闻的涅槃，以及《摧魔论》中说：“一切智的对境，声闻和独觉的涅槃是真实边。”对此，其他人说，声闻阿罗汉，应成做了圆满、成熟、清净这三者，因为现证了真实边。理由承认。声闻阿罗汉的证悟先行的八地菩萨，应成断绝了利他，因为没有做圆满、成熟、清净这三者，现证了真实边。理由和周遍（一切包含）都承认。这样进行驳斥。不合理，因为如同之前一样，教诲成了没有必要，因为第一个应成有周遍（一切包含）。声闻阿罗汉的证悟先行的八地菩萨，应成断绝了利他，因为没有做三种法，现证了下劣的涅槃。周遍（一切包含）承认。之前的观点也不合理，因为圣菩萨做了三种法之后，下劣的涅
English
It follows that it does not appear anywhere, because of that desire. The pervasion is accepted. The root reason is not established, and here both desires are present. The meaning of "This has no flavor, it appears as the best flavor" should be questioned. Fourth, the ascertainment of the ultimate reality, and the measure of realizing it. First, there are two: refutation and establishment. First, some say that the ultimate reality taught here has two types: conditioned ultimate reality and unconditioned ultimate reality. The first is the wisdom Dharmakaya, and the latter is the spontaneously pure Dharmadhatu. If so, it follows that it is impossible for noble Bodhisattvas to realize the ultimate reality without accomplishing the three: perfection, maturation, and purification, because without accomplishing these three, it is impossible to realize these two. If you accept that, it follows that the Fully Enlightened Buddha's advice to noble Bodhisattvas, "Do not realize the ultimate reality without accomplishing the three: perfection, maturation, and purification," would be unnecessary. Furthermore, the wisdom Dharmakaya, it follows that it is unconditioned, because it is the ultimate reality. The pervasion is because the Uttaratantra states, "The ultimate reality is devoid of all aspects of conditioned phenomena." Some consider the ultimate reality to be the inferior Nirvana. In the context of faults, the commentary states that "realizing the ultimate reality" refers to attaining the Nirvana of the Shravakas, and the Destroyer of Harm states, "The object of omniscience, the Nirvana of Shravakas and Pratyekabuddhas, is the ultimate reality." To this, others say that Shravaka Arhats, it follows that they have accomplished the three: perfection, maturation, and purification, because they have realized the ultimate reality. The reason is accepted. Bodhisattvas on the eighth ground who have preceded the realization of Shravaka Arhats, it follows that their benefit for others will be cut off, because they have realized the ultimate reality without accomplishing the three: perfection, maturation, and purification. Both the reason and the pervasion are accepted. Thus, they assert refutation. It is not reasonable, because as before, the advice becomes unnecessary, because the first consequence has pervasion. Bodhisattvas on the eighth ground who have preceded the realization of Shravaka Arhats, it follows that their benefit for others will be cut off, because they have realized the inferior Nirvana without accomplishing the three dharmas. The pervasion is accepted. The previous view is also not reasonable, because after noble Bodhisattvas have accomplished the three dharmas, the inferior Ni