Tibetan
་ནུས་པའི་ཕྱིར། འདིའི་དོན་ཕྱོགས་སྔ་དང་བསྟུན་ནས་འདི་ལྟར་འཆད་དགོས་པ་ཡིན་གྱི། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་བློ་ཙམ་གྱི་ཡུན་རིང་ཐུང་ལ་བྱེད་ན། སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གཅིག་ཏུ་བདག་མེད་བསྒོམས་ཀྱང་ཉོན་སྒྲིབ་སྤོང་མ་ནུས་པས། སྔར་གྱི་ཐལ་བ་དེ་རང་ལ་བཟློག་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་སེམས་སོ་སྐྱེའི་བདག་མེད་བསྒོམ་པའི་ནུས་པ་ལས་ཉན་རང་འཕགས་པའི་བདག་མེད་བསྒོམས་པའི་ནུས་པ་ལྷག་པར་ཐལ་བ་ནི་འདོད་དེ། སྔོན་མས་མངོན་སུམ་མ་རྟོགས་ཤིང་། ཕྱི་མས་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གནད་འདི་ནི་ཁོ་བོ་འབའ་ཞིག་གིས་རྟོགས་པས་ཕྱིན་ཆད་གཞན་གྱིས་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་རྐུས་པའམ། བླངས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །ཊཱི་ཀའི་ལུགས་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལ། དར་ཊཱིཀ་པ་ན་རེ། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པས་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཉོན་སྒྲིབ་མ་སྤངས་པ་མི་འཐད་དེ། དེས་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་ས་བོན་སྤངས་པར་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་དག་གིས་བཤད་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན། ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་ས་བོན་ཟད་པར་མ་སྤངས་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་དེས་ཉོན་སྒྲིབ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ས་བོན་ཟད་པར་མ་སྤངས་པར་འགྱུར་ཞིང་། འདོད་ན། ཉན་ཐོས་སློབ་པ་འཕགས་པ་རྣམས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་མིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པས་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཉོན་སྒྲིབ་མ་སྤངས་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ། དེས་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱིས་མ་སྤངས་པ་བཀོད་པ་ལ་འབྲེལ་མེད་དེ། མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱིས་དེ་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཉོན་སྒྲིབ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀག་ནས། རང་ལུགས་ལ། དེས་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཉོན་སྒྲིབ་ཟད་པར་སྤངས་ཤིང་། བྱང་སེམས་འཕགས་པས་དེ་མ་སྤངས་པས། དམན་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཉན་རང་གི་སྤངས་རྟོགས་རྫོགས་པ་དང་། རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པ་དུས་མཉམ་ཟེར་རོ། །འོ་ན་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པས་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཉོན་སྒྲིབ་ཟད་པར་སྤངས་པ་འཐད་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ། ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་ས་བོན་ཟད་པར་སྤངས་པ་བཀོད་པ་ལ་ཡང་འབྲེལ་མེད་དེ། བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཉོན་སྒྲིབ་དེ་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་ས་བོན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་བག་ཆགས་དེ་ཉོན་སྒྲིབ་མིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དེ་མ་རིག་པའི་ས་བོན་ཡིན་པར་ཐལ། མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། མ་རིག་པའི་ས་བོན་མིན་པར་ཐལ། ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་ས་བོན་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟག་ཁྱབ་ཁས། ཉན་ཐོས་སློབ་པ་འཕ
Chinese
的能力的缘故。此义当依循先前的观点如此讲解。若以证悟无我的智慧的长短来衡量，那么安住于加行道殊胜顶位的菩萨，即使于无数劫中修习无我，亦不能断除烦恼障。因此，将回溯到之前的过失。声闻缘觉圣者修习无我的能力，胜过异生菩萨修习无我的能力，此为所许，因为前者现证，后者未现证。此要点唯我所证悟，此后他人所说，皆为盗取或抄袭而已。 टीका的观点是如此，而达 टीका的作者说：声闻缘觉阿罗汉未断除随眠的烦恼障不合理，因为大车论师们说彼等已断除烦恼障的种子。否则，若未断尽烦恼障的种子，那么声闻的见道将不能断尽烦恼障俱生之种子，若许，那么声闻有学圣者们将不成僧宝。在声闻缘觉阿罗汉未断除随眠的烦恼障的能立上，安立彼等未断除无明习气没有关联，因为无明习气不是随眠的烦恼障，因为它是所知障。如此遮破后，自宗认为：彼等已断尽随眠的烦恼障，而圣者菩萨未断除，因此，未经由下劣道之菩萨，与声闻缘觉之断证圆满，及获得一切相智是同时的。如果这样，在声闻缘觉阿罗汉已断尽随眠的烦恼障是合理的能立上，安立已断尽烦恼障的种子也无关联，因为随眠的烦恼障不是烦恼障的种子，因为烦恼障的习气不是烦恼障。若不成立，那么，无明习气的地应是无明的种子，因为不成立的缘故。若许，那么，彼法，应非无明的种子，因为不是烦恼障的种子，因为是所知障。常遍许。声闻有学
English
because of the ability. The meaning of this should be explained in accordance with the previous view. If we measure by the length of time of realizing selflessness, then the bodhisattva who abides in the great supreme dharma of the path of joining, even if he meditates on selflessness for countless eons, will not be able to abandon the afflictive obscurations. Therefore, it will revert to the previous fallacy. It is asserted that the ability of the solitary realizer and śrāvaka saints to meditate on selflessness is greater than the ability of ordinary bodhisattvas to meditate on selflessness, because the former directly realizes it and the latter does not directly realize it. This key point is realized only by me, so from now on, what others say is just stealing or copying. That is the view of the ṭīkā, but the author of the Dar ṭīkā says: It is unreasonable for the arhats of the śrāvakas and solitary realizer to not abandon the afflictive obscurations of latency, because the great chariot masters have said that they have abandoned the seeds of the afflictive obscurations. Otherwise, if the seeds of the afflictive obscurations are not completely abandoned, then the path of seeing of the śrāvakas will not be able to completely abandon the seeds of the afflictive obscurations that are co-emergent. If it is accepted, then the śrāvaka learners and noble ones will not become the precious sangha. As for the proof that the arhats of the śrāvakas and solitary realizer have not abandoned the afflictive obscurations of latency, it is irrelevant to posit that they have not abandoned the habitual tendencies of ignorance, because the habitual tendencies of ignorance are not the afflictive obscurations of latency, because they are the obscurations of knowledge. After refuting in this way, the author's own system believes that they have completely abandoned the afflictive obscurations of latency, but the noble bodhisattvas have not abandoned them. Therefore, the bodhisattvas who have not previously followed the inferior path, and the completion of the abandonment and realization of the śrāvakas and solitary realizer, and the attainment of omniscience, are simultaneous. If so, on the proof that it is reasonable for the arhats of the śrāvakas and solitary realizer to have completely abandoned the afflictive obscurations of latency, it is also irrelevant to posit that the seeds of the afflictive obscurations have been completely abandoned, because the afflictive obscurations of latency are not the seeds of the afflictive obscurations, because the habitual tendencies of the afflictive obscurations are not afflictive obscurations. If it is not established, then the ground of the habitual tendencies of ignorance should be the seed of ignorance, because it is not established. If it is accepted, then that dharma should not be the seed of ignorance, because it is not the seed of the afflictive obscurations, because it is the obscuration of knowledge. Constant pervasion is accepted. Śrāvaka learner
Tibetan
གས་པ་རྣམས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་མིན་པར་ཐལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་དེས་ཉོན་སྒྲིབ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ས་བོན་ཟད་པར་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། ཉན་ཐོས་མཐོང་ལམ་པ་དེས་དེ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཐོས་མཐོང་ལམ་པ་དེ་དེའི་དངོས་གཉེན་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཉོན་སྒྲིབ་ཡིན་པར་ཐལ། བྱང་སེམས་འཕགས་པས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་རྒྱུའི་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། བྱང་སེམས་འཕགས་པ་གཞན་དོན་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དེ་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་པར་ཐལ། འཇུག་འགྲེལ་ལས། དེ་ལ་མ་རིགས་པའི་བག་ཆགས་ནི་ཤེས་བྱ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་བདེན་མོད། བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཉོན་སྒྲིབ་དེ་ཡང་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་ཐལ། རྒྱུད་བླར། ཤེས་སྒྲིབ་ངོས་འཛིན་དུས། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག དམན་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་གྱི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་རིགས་རྫོགས་པ་དང་། རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པ་དུས་མཉམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པས་ཉོན་སྒྲིབ་ཟད་པར་སྤངས་ཤིང་། དམན་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་བྱང་སེམས་འཕགས་པས་རྣམ་མཁྱེན་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་ཉོན་སྒྲིབ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ཅིག་ཆར་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་། ཅིག་ཆར་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་དེ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཁོར་བར་འཆིང་བྱེད་ཀྱི་ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་ན། ཉོན་སྒྲིབ་ཟད་པར་སྤངས་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པས་ཉོན་སྒྲིབ་ཟད་པར་སྤངས་པ་གང་ཞིག དེས་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཉོན་སྒྲིབ་ཟད་པར་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁས་བླངས་ཏེ། དམན་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་བྱང་འཕགས་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། རྒྱུད་བླར། འཕགས་པས་འཆི་དང་ན་བ་དང་། །རྒ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྩད་ནས་སྤངས། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་དབང་གིས་སྐྱེ། །དེ་ལ་དེ་མེད་ཕྱིར་དེ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་འཁོར་བར་འཆིང་བྱེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཆོས་ཅན། བྱང་འཕགས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་རྒྱུའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་སྒྲིབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་དང་ཆོས་ཅན་ཁས།
Chinese
因此，这些部分不是僧伽宝。因为声闻的见道没有断尽烦恼障的俱生种子。如果不成立，那么，因为声闻见道者没有断除它。因为声闻见道者是具有它的真实对治之传承的补特伽罗。无明习气的种子应是潜伏的烦恼障。因为是菩萨圣者为了利益而特意不舍弃的障碍之习气。如果不成立，那么，这个法。因为，是菩萨圣者为了利益众生而受生的障碍之习气。再说，无明习气的种子应是所知障。因为《入行论释》中说：“因此，无明习气是断除所知之障碍。”如果这样说，确实如此。潜伏的烦恼障也应是所知障。因为《宝性论》中，在辨识所知障时说：“是近取的烦恼习气。”有些人说，如果以下劣道为先，那么声闻阿罗汉的断证之种类圆满和获得一切智智是同时的。因为声闻阿罗汉断尽了烦恼障，并且，没有以下劣道为先的菩萨圣者在没有获得一切智智之前没有断除烦恼障。因为《摄类学》中说：“同时断除烦恼和所知之障碍，同时成为阿罗汉和那个。”如果这样说，如果断除了束缚轮回的烦恼障，那么应遍及断尽烦恼障。任何声闻阿罗汉断尽了烦恼障，因为他没有断尽潜伏的烦恼障。如果承认，那么就承认了。没有以下劣道为先的菩萨圣者，法。因此。如果不成立，那么，因为《宝性论》中说：“圣者断除了死亡和疾病，以及衰老的痛苦的根源。由业和烦恼所生，因为那个没有那个，所以那个没有。”此外，菩萨圣者相续中的束缚轮回的烦恼，法。应是菩萨圣者为了利益而特意不舍弃的烦恼。因为是菩萨圣者相续中的烦恼障。承认宗法和立宗。
English
Therefore, these parts are not the Sangha Jewel. Because the path of seeing of the Hearers has not completely abandoned the co-emergent seeds of the afflictive obscurations. If it is not established, then, because that Hearer on the path of seeing has not abandoned it. Because that Hearer on the path of seeing is a person who possesses the lineage of its real antidote. The seed of the ignorance habit should be the latent afflictive obscuration. Because it is the habit of obscuration that the Bodhisattva Arya intentionally does not abandon for the sake of benefit. If it is not established, then, this dharma. Because, it is the habit of obscuration that the Bodhisattva Arya takes birth for the benefit of sentient beings. Furthermore, the seed of the ignorance habit should be the obscuration of knowledge. Because it is said in the commentary on the "Entering the Middle Way": "Therefore, the habit of ignorance is an obstacle to completely cutting off the knowable." If you say so, it is true. The latent afflictive obscuration should also be the obscuration of knowledge. Because in the "Ratnagotravibhāga", when identifying the obscuration of knowledge, it says: "It is the habit of the near afflictions." Some say that if the inferior path is not preceded, then the completion of the types of abandonment and realization of the Hearer and Solitary Realizer Arhat and the attainment of omniscience are simultaneous. Because the Hearer and Solitary Realizer Arhat has completely abandoned the afflictive obscurations, and the Bodhisattva Arya who has not preceded the inferior path has not abandoned the afflictive obscurations until omniscience is attained. Because it is said in the "Compendium of Topics": "Simultaneously abandon the afflictions and the obscurations of knowledge, simultaneously become an Arhat and that." If you say so, if the afflictive obscuration that binds to samsara is abandoned, then it should pervade completely abandoning the afflictive obscuration. Any Hearer Arhat who has completely abandoned the afflictive obscuration, because he has not completely abandoned the latent afflictive obscuration. If you admit, then admit it. The Bodhisattva Arya who has not preceded the inferior path, dharma. Therefore. If it is not established, then, because it is said in the "Ratnagotravibhāga": "The Arya has abandoned the root of the suffering of death and disease, and aging. Born from the power of karma and afflictions, because that does not have that, therefore that does not exist." Furthermore, the afflictions that bind to samsara in the continuum of the Bodhisattva Arya, dharma. It should be the afflictions that the Bodhisattva Arya intentionally does not abandon for the sake of benefit. Because it is the afflictive obscuration in the continuum of the Bodhisattva Arya. The subject and the predicate are admitted.