Tibetan
ར་མེད་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་སྤངས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྣམ་པར་ཐར་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ལྷག་པ་ཞེས་དང་། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ལམ་གསུམ་དང་། །ཉམས་ཕྱིར་སློབ་མ་བསེ་རུ་དང་། །ཞེས་པའི་གཞུང་དང་འགལ་ལོ། །ཡང་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་ལས་ལོགས་སུ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་སྤངས་རྟོགས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ལམ་ཤེས་དེ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པ་དེ་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོའི་རིགས་ཡིན་པར་ཐལ། རིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་པོ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ས་དང་པོའི་བྱང་སེམས་དེས་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས་པར་ཐལ། སྔ་མས་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་འགྲོའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས། ཕྱི་མས་དེ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔ་མས་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པར་རྟོགས། ཕྱི་མས་དེ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཐག་ཁྲ་ལ་ཐག་ཁྲར་བདེན་པར་ཞེན་པའི་སོ་སྐྱེའི་རྟོགས་པ་ཆོས་ཅན། ཐག་ཁྲའི་སྟེང་གི་སྦྲུལ་བདེན་མེད་དུ་མ་རྟོགས་པར་ཐལ། ཐག་ཁྲ་བདེན་མེད་དུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་རིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གསུམ་ལ་ཁས། ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་དེ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་དང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བར་ཐལ། དེས་འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ལ་འབྲས་ཡུམ་ལ་ཉེ་རིང་གི་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །ཁ་ཅིག རང་སངས་རྒྱས་ཡིན་ན་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང་། །ཞེས་པའི་གཞུང་དེས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྟོགས་རིགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་ཅིག་ཆར་བ་སྔོན་སོང་གི་རང་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་མཐོང་ལམ་སྔོན་དུ་སོང་བར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག དགྲ་བཅོམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཅིག་ཆར་བའི་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་དེས་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་ཐལ་ལོ། །རང་ལུགས་ནི། སྤྱིར་རང་སངས་རྒྱས་ལ་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང་། ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་དེ་ཡིན་ན་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་ཁྱབ་སྟེ། དེ་ཡིན་ན་དང་པོ་ཉིད་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚོགས་ལམ་དུ་ཞུགས་པས་ཁྱབ་པ་གང་ཞིག རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དེ་ལ་རྟོགས་རིགས་དེ་ཁྱད་ཆོས་སུ་ལྡན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན། གཟུང་དོན་རྟོགས་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང་། །ཞེས་པའི་དོན་ནི་འདི་ལ་དགོངས་སོ། །མཛོད་ནས་བཤད་པའི་ཚོགས་སྤྱོད་ཕྱི་མ་གཉིས་དང་། ཀུན་བཏུས་ནས་བཤད་པའི་ཅིག་ཆར་བ་སྔོན་སོང་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་མ་རྟོགས་ཏེ། དེས་ཚོགས་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ལ་ཐོས་བསམ་མ་བྱས་པས་མཐོང་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་མེད་ལ། དེ་མེད་པར་སྒོམ་ལམ་དུ་རྟོགས་ཟིན་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་དེ་གསུམ་རང་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་རྟེན་ལ་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་མེད་པའི་འདོད་པ་ཁམས་སུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་ས་ནས་བཤད་པའི་ཕྱི་མ་གཉིས་པོ་དེས་ཀྱང་། གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་སྔར་བཞིན། སེམས་ཙམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཏན་མ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་ནི། གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པ་དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །དྲུག་པ་ལ་དགག་གཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག རང་སངས་རྒྱས་ལ་འབྲས་བུ་ཐོག་མཐའ་གཉིས་གཞག་པ་ཡིན་གྱི། བར་པ་གཉིས་གཞག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། རང་སངས་རྒྱས་ཡིན་ན་སྤང་བྱ་ཅིག་ཅར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཏན་ཚིགས་དེ་མ་གྲུབ་སྟེ། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་སངས་རྒྱས་དེའང་སྤང་བྱ་ཅིག་ཅར་བ་མ་ཡིན། སོ་སྐྱེ་སྔོན་སོང་གི་ཚོགས་སྤྱོད་དེའང་ཅིག་ཅར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་མ་གྲུབ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་དུ་སྲིད་ཉོན་དགུ་པ་སྤངས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེར་འདོད་ཉོན་དགུ་པ་སྤངས་པ་གང་ཞིག མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིག་དང་པོ་དེར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེར་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་གཞི་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཛོད་ལས། སྟོན་དང་བསེ་རུ་བྱང་ཆུབ་པར། །བསམ་གཏན་མཐའ་སྟན་གཅིག་ལ་ཀུན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཕྱི་མ་མ་གྲུབ་ན། སོ་སྐྱེ་སྔོན་སོང་གི་ཚོགས་སྤྱོད་དེ་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་སུ་ཐལ། མཐོང་ལམ་ཐོབ་པའི་ལུས་རྟེན་ལ་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་པ་གང་ཞིག མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཀུན་བཏུས་ལས། ཕལ་ཆེར་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་སམ་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་འཐོ
Chinese
因为没有差别。因为那二者的断除没有差别。如果承认，则与“解脱仅稍胜，烦恼所知道三种，衰败故学独觉”的教证相违。又，菩萨的证悟种类之外，单独了知独觉道没有必要，因为那二者的断证没有差别。如果承认，则与道智宣说三种相违。第二，执著法无我的证悟，是二障中的烦恼障的对治种类，因为理证第一个有周遍。初地菩萨能以声缘阿罗汉智慧的力量压伏，因为前者以法界周遍的方式证悟，后者没有证悟；前者以布施波罗蜜多三轮无分别的方式证悟，后者没有证悟。又，对于花纹绳子执著花纹绳子为真实的凡夫的证悟有法，没有证悟花纹绳子上的蛇为无实，因为没有证悟花纹绳子为无实。周遍在理证三个上承认。又，声闻的基智与执著基道果三者为相的相执和执著方式相违，因为其证悟执著法无我。如果承认，则声闻的基智和菩萨的基智对于果母没有远近的差别。有些人说，如果是独觉，则周遍证悟所取法无我，因为“为断所取境，分别故”的教证，显示了独觉道的证悟种类。如果这样说，则声闻一时顿悟先行的独觉有法，是这样。因为那样的缘故。如果承认，则证悟所取法无我的见道先行的，因为是阿罗汉的缘故。如果承认，则一时顿悟的预流果位者现量证悟所取法无我。自宗是，一般独觉有如犀牛角一样的，集聚则有两种行为，其中前者如果是，则周遍证悟所取法无我，如果是那样，则从一开始就是独觉。
English
Because there is no difference. Because the abandonment of those two is no different. If you admit, then it contradicts the scripture that says, "Liberation is only slightly superior, the three paths of afflictions and knowledge, because of decline, the solitary realizer." Also, apart from the types of realization of a Bodhisattva, there is no need to know the path of a solitary realizer separately, because there is no difference in the abandonment and realization of those two. If you admit, then it contradicts the statement that the path knowledge is taught in three ways. Second, the realization of grasping the absence of self of phenomena is a type of antidote to the afflictive obscuration among the two obscurations, because the first reason has pervasion. The Bodhisattva of the first ground can subdue the Sravakas and Pratyekabuddhas with the power of wisdom, because the former realizes it in the way that the Dharmadhatu pervades, and the latter does not realize it; the former realizes the perfection of generosity with the three wheels without distinction, and the latter does not realize it. Also, the realization of an ordinary person who clings to a patterned rope as real is the subject, and it does not realize that the snake on the patterned rope is unreal, because it does not realize that the patterned rope is unreal. The pervasion is admitted on the three reasons. Also, the base wisdom of the Sravaka contradicts the conceptualization and the way of clinging that cling to the three bases, paths, and results as signs, because it realizes the absence of self of phenomena. If you admit, then there is no difference in the distance between the base wisdom of the Sravaka and the base wisdom of the Bodhisattva to the mother of the result. Some say that if it is a solitary realizer, then it is pervaded by the realization of the absence of self of phenomena, because the scripture "For the sake of abandoning the object of grasping, because of discrimination" shows the type of realization of the path of the solitary realizer. If you say so, then the solitary realizer who is a Sravaka who has previously attained sudden enlightenment is the subject, and it is so. Because of that reason. If you admit, then the path of seeing that realizes the absence of self of phenomena has preceded, because it is an Arhat. If you admit, then the stream enterer who has attained sudden enlightenment directly realizes the absence of self of phenomena. The own system is that, in general, the solitary realizer is like a rhinoceros horn, and if gathered, there are two kinds of conduct, and if the former is the case, then it is pervaded by the realization of the absence of self of phenomena, and if that is the case, then it is a solitary realizer from the beginning.
Chinese
进入资粮道就普遍存在，因为缘觉道具有证悟的种类作为特点。因此，“为了舍弃所取义的证悟”的含义是指这个。从《俱舍论》中所说的后二种资粮行，以及《摄类学》中所说的顿悟先行的那些，并没有证悟到这一点。因为他们在资粮道的阶段没有对所取法无我进行闻思，所以在见道的阶段没有现量见到它。没有它，在修道中就不会出现修习已经证悟的内容。那么，这三种会变成不是缘觉吗？没有过失。因为在有最后有者的所依上，没有佛和声闻的观点，在欲界中自己现证菩提的是小乘阿罗汉。从自宗所说的后二者也证悟了所取法无我，理由如前。唯识宗认为根本没有证悟所取法无我，这是把证悟所取法无我的证悟仅仅归于大乘的证悟种类了。第六，有破立二者，第一是：有些人认为，缘觉安立了最初和最后两种果位，中间两种不能安立，因为如果是缘觉，那么所断就是顿断的。这个理由不成立，像犀牛角一样的缘觉也不是顿断的。凡夫先行的资粮行也不是顿断的。如果前者不成立，那么，这是有法，你应当在见道之前断除了有顶第九品惑，因为你在那里断除了欲界第九品惑。第一个理由中，你应当在那里获得了第四禅的本体，因为《俱舍论》中说：“佛与麟喻菩提者，皆于一处入边定。”如果根本的后一个理由不成立，那么，凡夫先行的资粮行，应当是声闻，因为在获得见道的身体所依上现证了阿罗汉的果位。这不成立。周遍存在，因为《摄类学》中说：大多数是在见法的时候或者临死的时候获得一切智。
English
It is universally present when entering the path of accumulation, because the Pratyekabuddha path has the characteristic of having the type of realization. Therefore, the meaning of "in order to abandon the realization of the object of grasping" refers to this. The latter two types of accumulation practice mentioned in the Abhidharmakośa, and those of the simultaneous preceding ones mentioned in the Compendium, have not realized this. Because they have not heard or thought about the selflessness of phenomena in the stage of the path of accumulation, they do not directly see it in the stage of the path of seeing. Without it, it will not occur to meditate on what has already been realized in the path of meditation. So, will these three become not Pratyekabuddhas? There is no fault. Because on the basis of the last existence, there is no view of Buddhas and Śrāvakas, and those who themselves manifest enlightenment in the desire realm are Hīnayāna Arhats. The latter two mentioned from their own perspective also realize the selflessness of phenomena, the reason is the same as before. The Mind-Only school believes that they have not realized the selflessness of phenomena at all, this is because the realization of the selflessness of phenomena is attributed only to the type of realization of the Mahāyāna. Sixth, there are two, refutation and establishment, the first is: Some people think that the Pratyekabuddha establishes the first and last two fruits, the middle two cannot be established, because if it is a Pratyekabuddha, then what is to be abandoned is the sudden abandonment. This reason is not established, the Pratyekabuddha like a rhinoceros horn is not a sudden abandonment. The accumulation practice of ordinary beings preceding is also not a sudden abandonment. If the former is not established, then, this is the subject, you should have abandoned the ninth bhava-klesha before the path of seeing, because you abandoned the ninth desire-klesha there. In the first reason, you should have obtained the main body of the fourth dhyāna there, because the Abhidharmakośa says: "Buddhas and Pratyekabuddhas, all enter the final samādhi in one place." If the latter fundamental reason is not established, then, the accumulation practice of ordinary beings preceding, should be a Śrāvaka, because on the basis of the body of obtaining the path of seeing, the fruit of Arhat is manifested. This is not established. It is pervasive, because the Compendium says: Most of the time, omniscience is attained at the time of seeing the Dharma or at the time of death.