Tibetan
སུ་ཟག་བཅས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། གཉིས་པ་ནི། ཨར་དང་བུ་ན་རེ། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ། སྨོན་ལམ། སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ལ་འདིར་བསྟན་ཉོན་མོངས་པའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས། ཁ་ཅིག འདིར་བསྟན་ཉོན་མོངས་པ་དེ། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་དགེ་རྩ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་ལ་བྱེད་ཅིང་། བརྒྱད་པོ་གང་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ལས། དེ་དག་གི་འཁོར་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བས་མི་ངོམ་པ་དང་། བསམ་བཞིན་དུ་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་དང་འཕྲད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མི་སྐྱོ་བ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་པ་ལ་བརྩོན་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་པ་ལ་འགྲུས་པ་དང་། ཆོས་ལ་ཆགས་པའི་བསམ་པ་དང་མ་བྲལ་བ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མི་འདོར་བ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། མི་འཐད་དེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་དང་སྨོན་ལམ་སོགས་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་ངམ་མི་སྤོང་སྙམ་པའི་དོགས་པ་རྒོལ་བ་རྟོགས་ལྡན་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་། ལམ་ཤེས་དེས་ལམ་ཤེས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བ་དེ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་འཆད་རིགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གསེར་ཕྲེང་མཁན་ཆེན་པ་ན་རེ། ཁ་ཅིག མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བའི་བག་ལ་ཉལ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་། འདོད་པ་དང་སྲིད་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བ་དེ་འདིར་བསྟན་ཉོན་མོངས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བའི་དོན་ཡིན་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། དང་པོ་གཉིས་པོ་ཕྱི་མ་གཉིས་པོའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་གང་ཞིག རྒྱུ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་། འབྲས་བུ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀག་ནས། རང་ལུགས་ལ་སྲིད་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་མིང་གིས་བཏགས་ནས། དེ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བ་ཡིན་གསུངས། དེ་ལ་གཞན་ལུགས་འགོག་པ་དེ་མི་འཐད་དེ། ཉི་སྣང་ལས། བག་ལ་ཉལ་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ནི་མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བས་བསྡུས་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཡིན་གྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་བསམ་བཞིན་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་དང་སྲིད་པའི་ཟག་པས་བསྡུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་ལ་སྤང་བྱ་དང
Chinese
为了显示是有漏的缘故，承认宗和遍。第二种说法是，阿和布说，此处所说的烦恼，是指菩萨圣者相续中的慈悲心、愿、发心等。有些人认为，此处所说的烦恼，是指《慧海请问经》中所说的与善根相应的八种烦恼。这八种是什么呢？即彼经中说：‘什么是与善根相应，成为彼等轮回之因的烦恼呢？即是说，对于圆满积聚福德资粮不满足，以及完全执取思择而生于有，以及为了求得与佛相遇，以及为了使有情完全成熟而不疲厌，以及对于受持正法而精进，以及对于有情之事无论什么都勤奋，以及不离对于法的贪著之心，以及不舍弃波罗蜜多的行持。’因为这样说的缘故。不应理，因为对于菩萨相续中的慈悲心和愿等，为了道智而追求，是否断除的怀疑，不会在论敌有证悟者心中生起。并且，道智为了道智而追求，不舍弃，那应该成为道智的自性。第三种说法是，金鬘大堪布说，有些人说，特意追求无明和见解的随眠而断除，特意追求欲有和有有的随眠而不舍弃，这就是此处所说的烦恼，特意追求而不舍弃的意义，这种说法不应理。因为，前两者是后两者的因，有什么差别呢？原因特意追求而断除，结果特意追求而不舍弃，没有差别。这样遮破之后，自宗认为，对于有有的生，以烦恼的名称来称呼，那是特意追求而不舍弃的。对于那种说法，驳斥其他宗派是不应理的。因为《日藏经》中说：‘完全从一切中不存在的随眠，是属于无明和见解所摄的随眠。菩萨们为了有意的受生，不是属于欲有和有漏所摄的。’这样相违背的缘故。并且，集谛中应断的
English
To show that it is with outflows, the sign and pervasion are admitted. The second is: Ar and Bu say that the afflictions mentioned here refer to the compassion, aspirations, bodhicitta, etc. in the continuum of noble bodhisattvas. Some say that the afflictions mentioned here refer to the eight afflictions that are in accordance with the roots of virtue mentioned in the Sutra Requested by Sagacious Ocean. What are these eight? That very sutra says: 'What are the afflictions that are in accordance with the roots of virtue, which become the cause of their samsara? That is to say, not being satisfied with completely accumulating the accumulation of merit, and completely grasping the thought of being born in existence, and striving for encountering the Buddhas, and not being weary of completely maturing sentient beings, and being diligent in upholding the sacred Dharma, and being diligent in whatever activities there are for sentient beings, and not being separated from the thought of attachment to the Dharma, and not abandoning the practice of the perfections.' Because it is said like this. It is unreasonable, because the doubt of whether to abandon or not abandon the compassion and aspirations, etc. in the continuum of bodhisattvas, pursuing for the sake of the wisdom of the path, will not arise in the mind of the opponent who has realization. And, the wisdom of the path pursuing the wisdom of the path, not abandoning, that should become the nature of the wisdom of the path. The third is: The great Khenpo of the Golden Rosary says that some say that specifically pursuing ignorance and the predispositions of views and abandoning them, specifically pursuing the predispositions of desire realm and existence realm and not abandoning them, that is the meaning of the afflictions mentioned here, specifically pursuing and not abandoning. This statement is unreasonable. Because, what is the difference between the first two being the cause of the latter two? The cause is specifically pursued and abandoned, the result is specifically pursued and not abandoned, there is no difference. After refuting like this, the self-system considers that the birth of existence is called by the name of affliction, and that is specifically pursued and not abandoned. For that statement, refuting other systems is unreasonable. Because the Sutra of Sunlight says: 'The predispositions that are completely non-existent from everything are the predispositions that are included in ignorance and views. Bodhisattvas, for the sake of intentional birth, are not included in the outflows of desire realm and existence realm.' Because it is contradictory like this. And, the truths of arising should be abandoned
Tibetan
་སྡུག་བདེན་ལ་ཤེས་བྱར་གཞག་པའི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པར་ཐལ། གཞན་ལུགས་འགོག་པའི་རྟགས་དེའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་གཞི་ཤེས་དེ་ལ་འདིར་བསྟན་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྤོང་བའི་ཁྱད་ཆོས་དེ་ལྡན་པར་ཐལ། དེ་སྲིད་པའི་སྐྱེ་བ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། ཁོ་ན་རེ། སྐྱོན་མེད་དེ། དེས་དེ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་པ་དེ་ལ་ཁྱད་ཆོས་དེ་མི་ལྡན་པར་ཐལ། དེས་དེ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འདིར་བསྟན་ཉོན་མོངས་པ་ནི་བག་ལ་ཉལ་ཡིན་ཅིང་། དེ་བྱང་འཕགས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བྱང་འཕགས་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུར་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་པས་ཐེག་དམན་འཕགས་པ་རྣམས་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ལྟར་བྱང་འཕགས་རྣམས་དང་ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱིས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་ཐེག་དམན་སློབ་པ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་བཞིན་དུ། ཕྱི་མ་གཉིས་པོ་དེའང་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང་ཟག་མེད་ལས་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་ཕྱིར། དེའང་ཇོ་བོའི་ཨ་དུ་ལས། ཉོན་མོངས་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པ་དང་། གཉེན་པོ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་དང་། འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་དང་། རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་བཞི་ཡོད་པའི་དང་པོ་གཉིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་ཞིང་། ཕྱི་མ་གཉིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བར་གསུངས་པ་དང་། སྔར་གྱི་ཉི་སྣང་གི་དོན་དང་རྒྱུད་བླ་རྩ་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཡིན་ཞིང་། ཞིབ་པར་ངག་ལས་ཤེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་བའི་ཉོན་མོངས་སུ་ཐལ། ཁྱོད་བྱང་འཕགས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བའི་སྐབས་འདིའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁྱོད་རང་ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་པར་འདོད་པ་ལྟར་ན་ཡང་། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག སྔ་མ་དེ་ཆོས་ཅན། བྱང་འཕགས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་བར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་གང
Chinese
将苦谛作为所知境的差别不合理，因为这是为了遮止他宗的缘故。自宗也不合理，因为声闻阿罗汉的根本识具有此处所说的不断除烦恼的特点，因为他们为了来世的生而特意不舍弃。遍（一切）承认。对方说：没有过失，因为他们已经特意努力断除了。那么，声闻阿罗汉的证悟先行的，大乘见道者不具有那个特点，因为他们已经特意努力断除了。第二，此处所说的烦恼是随眠，菩萨圣者特意不舍弃，因为这是菩萨圣者受生的必要条件。如同显现的烦恼是小乘圣者和凡夫受生的原因一样，菩萨圣者和小乘阿罗汉以随眠的烦恼障作为轮回受生的原因。如同凡夫和小乘有学者在烦恼的控制下轮回受生一样，后两者也依赖于无明习气的地和无漏业而轮回受生。对此，仲敦巴尊者的《阿都》中说：烦恼有产生痛苦，障碍对治，轮回受生，产生同类后世的四种能力，其中前两种特意努力断除，后两种特意努力不舍弃。这与之前的《日藏》的意义和《宝性论》根本释的观点是一致的，详细的从口诀中了解。第三，有些人说，菩萨圣者相续中的烦恼随眠，体性是，你成为声闻特意努力断除的烦恼，因为你是菩萨圣者特意不舍弃的此时的烦恼。如果你自己也认为烦恼具有自相，那么，菩萨圣者相续中的烦恼，体性是，是那个。因为那个的缘故。有些人说，前者，体性是，菩萨圣者特意努力断除，因为那是他相续中的所知障。菩萨圣者相续中的任何
English
It is unreasonable to distinguish between suffering as something to be known, because it is to refute the views of others. It is also unreasonable for our own system, because the fundamental consciousness of a Shravaka Arhat possesses the characteristic of not abandoning afflictions mentioned here, because they intentionally do not abandon it for the sake of future rebirths. The pervasion is accepted. Someone says: There is no fault, because they have already intentionally strived to abandon it. Then, the Mahayana path of seeing, which precedes the realization of a Shravaka Arhat, does not possess that characteristic, because they have already intentionally strived to abandon it. Secondly, the afflictions mentioned here are latent, and Bodhisattva Aryas intentionally do not abandon them, because they are necessary for Bodhisattva Aryas to take rebirth. Just as manifest afflictions are the cause of rebirth for Hinayana Aryas and ordinary beings, Bodhisattva Aryas and Hinayana Arhats use latent afflictive obscurations as the cause of taking rebirth in samsara. Just as ordinary beings and Hinayana learners take rebirth in samsara under the influence of afflictions, the latter two also rely on the ground of ignorance imprints and undefiled karma to take rebirth in samsara. Regarding this, Jowo's Adu says: Afflictions have four abilities: to generate suffering, to hinder antidotes, to take rebirth in samsara, and to generate similar future lives. The first two are intentionally strived to be abandoned, and the latter two are intentionally not abandoned. This is consistent with the meaning of the previous Nyisang and the view of the Root Commentary on the Uttaratantra, and learn the details from oral instructions. Thirdly, some say that the latent afflictions in the continuum of Bodhisattva Aryas, by their nature, you become the afflictions that Shravakas intentionally strive to abandon, because you are the afflictions of this time that Bodhisattva Aryas intentionally do not abandon. If you yourself also consider afflictions to have their own characteristics, then the afflictions in the continuum of Bodhisattva Aryas, by their nature, are that. Because of that. Some say that the former, by its nature, is intentionally strived to be abandoned by Bodhisattva Aryas, because it is the obscuration of knowledge in their continuum. Anything in the continuum of Bodhisattva Aryas