Tibetan
ངས་སྐུ་མེད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། རྟགས་བསལ་དངོས། ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནམ་ཡང་མེད་པའི་དུས་སྲིད་པར་ཐལ། དེའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་དེ་ཐམས་ཅད་ནམ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། རྟག་དངོས་སུ་ཐལ། རང་རྒྱུད་ལས་སྐྱེས་པ་གང་ཞིག ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་ཁྱོད་ནམ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཡང་སེམས་ཅན་མེད་པའི་དུས་སྲིད་པར་ཐལ། དེ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཟིན་པའི་དུས་སྲིད་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། དེ་རྒྱུན་ཆད་པ་ནི་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། འཁོར་བ་ལ་མཐའ་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱིར་འཁོར་བ་ལ་མཐའ་མེད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཞན་དོན་མི་མཛད་པའི་དུས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ནམ་མཁའ་མ་ཟད་ཀྱི་བར་སེམས་ཅན་མི་ཟད་པ་གང་ཞིག ནམ་མཁའ་ཟད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་དེ་ཙམ་གྱི་ཆོག་སྟེ་གསུང་རབ་དཔང་པོར་བྱས་པའི་གོ་བ་ཅན་ཞིག་གིས་འདི་མི་གོ་བའི་དོན་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ལ། ཁ་ཅིག འཁོར་བ་ལ་མཐའ་མེད་པར་མི་འཐད་དེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཇི་ལྟར་ས་བོན་མཐའ་མཐོང་ཞིང་། །དེ་ལ་ཐོག་མ་ཡོད་མིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་རྒྱུ་ནི་མ་ཚང་ཕྱིར། །སྐྱེ་བའང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། རིགས་གཏེར་ལས། ས་བོན་ཐོག་མ་ཡོད་མིན་ཡང་། །མེར་བསྲེགས་པ་ན་ཕྱི་མཐའ་མཐོང་། །དེ་བཞིན་འཁོར་བ་ཐོག་མེད་ཀྱང་། །བདག་མེད་མཐོང་བས་ཕྱི་མཐའ་མཐོང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་ན། ཁ་ཅིག ལུང་དེ་གཉིས་ཀྱི་དོན་བདག་མེད་མཐོང་བའི་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་བ་ལ་ཕྱི་མཐའ་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་གནས་སྐབས་དེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་བའི་ཕྱི་མཐའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཁོར་བ་ལ་ཕྱི་མཐའ་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་པ་མིན་ནོ་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ། བདག་མེད་མཐོང་བའི་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་བ་ལ་ཕྱི་མཐའ་ཡོད་མེད་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཁོར་བ་ལ་ཕྱི་མཐའ་ཡོད་མེད་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུགས་སྔ་མའང་མི་འཐད་དེ། འཁོར་བ་ལ་ཕྱི་མཐའ་མེད་པར་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ལུང་དེའི་དོན་གང་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་གང་གིས་ལམ་སྒོམ་ན་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱི་མ་ལ་ཕྱི་མཐའ་ཡོད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། འཁོར་བ་ལ་མཐའ་མེད་པའི་དོན་ནི་འཁོར་བ་ལ་ཟད་པ་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཟད་པ་ཡོད་ན་གྲངས་ཀྱི་མཐའ་གཟུང་དུ་ཡོད་དགོས་པ་ལས། སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་ཀྱི་མཐའ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་འཁོར་བ་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། འདིར་བསྟན་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་རྒྱུའི་ཉོན་མོངས་ངོས་གཟུང་བ་ལ་དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་པ་ལ་འདོད་པ་དགག སྙིང་རྗེ་དང་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ལ་འདོད་པ་དགག འཁོར་བའི་སྐྱེ་བ་ལ་འདོད་པ་དགག་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག དེ་ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་རྒྱུའི་ཉོན་མོངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལམ་ཤེས་དེ་འདིར་བསྟན་ཉོན་མོངས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་དེ་ཡིན་ཏེ། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཉོན་མོངས་དེ་ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྨན་དང་སྔགས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་དུག་དེ་དུག་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དཀོན་བརྩེགས་ལས། འོད་སྲུང་འདི་ལྟ་སྟེ། སྔགས་དང་སྨན་གྱིས་ཟིན་པའི་དུག་གིས་ནི་ལོག་པར་འཆི་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཉོན་མོངས་པས་ཀྱང་ལོག་པར་ལྟུང་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་དེ་ཡིན་ཏེ། ལམ་ཤེས་དེ་ཉོན་མོངས་པ་མཚན་ཉིད་པ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་ཟག་བཅས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། བྱང་འཕགས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་བླངས་པའི་སྐྱེ་བ་དེ་འཁོར་བའི་སྐྱེ་བ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་བའི་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་སྟེ། བྱང་འཕགས་དེས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་བླངས་པའི་སྒོ་ནས་ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། སྔགས་དང་སྨན་གྱིས་ཟིན་པའི་དུག་ཆོས་ཅན། དུག་མཚན་ཉིད་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་དུག་གི་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་དུག་གི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། བྱང་འཕགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དེས་ཉོན་མོངས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པར་ཐལ། མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། སྔར་གྱི་དཀོན་བརྩེགས་ཀྱི་ལུང་དང་འགལ་ལོ། །གསུམ་པ་ལ། ལམ་ཤེས་དེ་ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་པའི་ཟག་བཅས་ཡིན་པར་ཐལ། དེས་ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་པ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པའི་སྐབས་
Chinese
我没有身体，因为那个意愿。这是真实的否定。而且，一切有情都有可能存在一个永远不存在的时期，因为在那之后的第二个刹那，它们都永远不存在。如果这不成立，那么一切有情，作为所立宗，将成为常恒的实有，因为任何从自身产生的，在你之后的第二个刹那，你都永远存在。而且，有可能存在没有有情的时期，因为有可能存在它们全部成佛的时期。一切有情都不可能穷尽，因为它们不可能断绝相续。如果承认，那么轮回将没有尽头。第二点是，一般来说，轮回没有尽头，因为一切有情都不可能穷尽，因为圆满的佛陀不做利他之事的时期是不可能存在的，因为在虚空未尽之间，有情不会穷尽，而虚空穷尽是不可能存在的。暂时就到这里为止，凭借圣言量作为依据，有理解力的人没有理由不理解这个。第三点，有些人不赞同轮回没有尽头，因为《四百论》中说：“如种子见尽，于彼初非有，如是因不全，生亦不发生。”以及《理藏论》中说：“种子虽无始，然焚烧则见后际，如是轮回虽无始，然见无我则见后际。”所以他们这样说。有些人说，这两个引文的意思是指那些见到无我的学者的轮回有后际，因为那些获得解脱的时刻是那些学者的轮回的后际。并不是指一切有情的轮回有后际。这不合理，因为见到无我的学者的轮回有无后际，与一切有情的轮回有无后际，没有区别。先前的说法也不合理，因为已经成立了轮回没有后际。那么，这些引文的意思是什么呢？意思是说，任何有情修道，当串习达到究竟时，那一位的后世有后际。而轮回没有尽头的意思是说，轮回没有穷尽。如果穷尽，那么数量的尽头可以把握。
English
I have no body, because of that desire. This is a real negation. Moreover, it is possible that all sentient beings exist in a time when they never exist, because in the second moment after that, they all never exist. If this is not established, then all sentient beings, as the subject, will become permanent and real, because whatever arises from its own continuum, in the second moment after you, you will always exist. Moreover, it is possible that there is a time when there are no sentient beings, because it is possible that there is a time when they have all become Buddhas. It is impossible for all sentient beings to be exhausted, because it is impossible for them to be cut off from their continuum. If you admit this, then samsara will have no end. The second point is that, in general, samsara has no end, because it is impossible for all sentient beings to be exhausted, because it is impossible for a time to exist when the perfect Buddhas do not perform altruistic deeds, because as long as space is not exhausted, sentient beings will not be exhausted, and it is impossible for space to be exhausted. For the time being, that is enough, and there is no reason for someone with an understanding who has taken the scriptures as evidence not to understand this. Thirdly, some do not agree that samsara has no end, because the Four Hundred Verses says: "Just as the end of a seed is seen, and there is no beginning to it, so too, because the cause is not complete, birth will not occur." And the Jewel of Reasoning says: "Although a seed has no beginning, when it is burned, the later end is seen. Likewise, although samsara has no beginning, seeing selflessness, the later end is seen." So they say. Some say that the meaning of these two quotations refers to the fact that the samsara of those students who have seen selflessness has a later end, because the moment when they attain liberation is the later end of their samsara. It does not refer to the fact that the samsara of all sentient beings has a later end. This is not reasonable, because there is no difference between whether the samsara of those students who have seen selflessness has a later end or not, and whether the samsara of all sentient beings has a later end or not. The previous statement is also not reasonable, because it has already been established that samsara has no later end. So, what is the meaning of these quotations? The meaning is that any sentient being who cultivates the path, when the habituation reaches its culmination, that one's later life has a later end. And the meaning of samsara having no end is that samsara has no exhaustion. If there is exhaustion, then the end of the number can be grasped.
Chinese
必须存在，因为即使是圆满一切众生数量的佛陀也无法确定其极限。生起菩提心是在“轮回”的章节中。在此，对于所说的为了特殊目的而努力不舍弃的烦恼进行识别时，有遮破、安立、舍弃三种。第一种包括：遮破对烦恼自性的执着，遮破对慈悲和菩提心等的执着，以及遮破对轮回转生的执着这三种。第一种情况是：有些人认为，它是烦恼的自性，因为它是有声闻为了特殊目的而努力舍弃的烦恼。因为道智通过不舍弃此处所说的为了特殊目的而努力的烦恼，而胜过声闻之道。而且，它是烦恼的自性，因为圣菩萨相续中的智慧所摄持的烦恼是烦恼的自性，就像药物和咒语所摄持的毒药是毒药的自性一样。这是周遍的。如《宝积经》中说：“光护，譬如被咒语和药物所摄持的毒药不能导致死亡。同样，菩萨的智慧所摄持的烦恼也不能导致堕落。”而且，它是烦恼的自性，因为在阐述道智通过为了特殊目的而努力不舍弃烦恼的相状时，它被显示为有漏。以上是三种情况。第一种情况是：圣菩萨受生于轮回的受生是轮回的受生自性，因为它是声闻为了特殊目的而努力舍弃的受生。承认这个理由，因为圣菩萨通过受生于轮回而胜过声闻。第二种情况是：被咒语和药物所摄持的毒药，不应是毒药的自性，因为你不能行使毒药的作用，因为你不做毒药的事情。如果不成立，那么圣菩萨的智慧所摄持的烦恼应该行使烦恼的作用，因为那个不成立。承认周遍。如果承认，那么就与之前的《宝积经》的教证相违背。第三种情况是：道智应该是烦恼自性的有漏，因为它在通过为了特殊目的而努力不舍弃烦恼自性的相状的场合
English
It must exist, because even the Buddha who perfects the number of sentient beings cannot ascertain its limit. Generating Bodhicitta is in the context of "Samsara." Here, when identifying the afflictions that are said to be cultivated and not abandoned for a specific purpose, there are three aspects: refutation, establishment, and abandonment. The first includes: refuting the adherence to the nature of afflictions, refuting the adherence to compassion and Bodhicitta, etc., and refuting the adherence to rebirth in Samsara. The first case is: Some argue that it is the nature of affliction, because it is the affliction that Shravakas strive to abandon for a specific purpose. Because the Path-Knowledge surpasses the Shravaka's path by not abandoning the afflictions mentioned here that are cultivated for a specific purpose. Moreover, it is the nature of affliction, because the afflictions held by the wisdom in the stream of the Noble Bodhisattva are the nature of affliction, just as poison held by medicine and mantras is the nature of poison. This is pervasive. As it is said in the "Ratnakuta Sutra": "Kashyapa, just as poison held by mantras and medicine cannot cause death, similarly, afflictions held by the wisdom of the Bodhisattva cannot cause downfall." Furthermore, it is the nature of affliction, because when explaining the aspect of Path-Knowledge through cultivating and not abandoning the nature of affliction for a specific purpose, it is shown as contaminated. These are the three cases. The first case is: The rebirth taken by the Noble Bodhisattva in Samsara is the nature of rebirth in Samsara, because it is the rebirth that Shravakas strive to abandon for a specific purpose. The reason is admitted, because the Noble Bodhisattva surpasses the Shravakas by taking rebirth in Samsara. The second case is: Poison held by mantras and medicine should not be the nature of poison, because you cannot perform the function of poison, because you do not do the work of poison. If it is not established, then the afflictions held by the wisdom of the Noble Bodhisattva should perform the function of affliction, because that is not established. The pervasion is admitted. If admitted, then it contradicts the previous quote from the "Ratnakuta Sutra." The third case is: Path-Knowledge should be the contaminated nature of affliction, because it is in the context of the aspect of cultivating and not abandoning the nature of affliction for a specific purpose.