Tibetan
མ་པ་མྱུར་བ་ཡིན་པར་ཐལ། དང་པོ་དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལྔ་ཆར་བགྲོད་དགོས། ཕྱི་མ་དེས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་སྦྱོར་གཉིས་བགྲོད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྒྱན་ལས། དེ་གཉིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ནི། །རང་སེམས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་ལྡན་པས། །མྱ་ངན་འདས་ལ་མངོན་དགའི་ཕྱིར། །རྟོགས་པ་བུལ་པ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཡང་ཁ་ཅིག དང་པོར་ས་བརྒྱད་པ་ནས་འཇུག་སྟེ། ས་བདུན་པ་མན་ཆད་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཉོན་སྒྲིབ་མ་སྤངས་པ་སྤོང་བའི་ཆེད་དུའང་མི་འཇུག ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུའང་མི་འཇུག ཤེས་སྒྲིབ་མ་སྤངས་པ་སྤོང་བའི་ཆེད་དུའང་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ས་བདུན་པ་མན་ཆད་དུ་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལ་ནི་གོང་མ་གཉིས་ལ་བརྗོད་པའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འཇུག་ཅིང་། ས་བདུན་པ་མན་ཆད་དུ་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་མི་སྲིད་པ་ནི་སྐབས་གསུམ་པར་གདན་དྲངས་ནས་ཞུ་བ་མང་དུ་འབུལ་བ་ཡོད་དོ། །གཞན་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ཅན་ལམ་མ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་དེ་ཤེས་སྒྲིབ་མ་སྤངས་པ་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་དུ་འཇུག་པ་མེད་པར་ཐལ། ས་བདུན་པ་མན་ཆད་དུ་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་འདྲའི་གང་ཟག་དེ་དང་པོ་ཉིད་ནས་ས་བརྒྱད་པ་ནས་འཇུག་རིགས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། མ་ཁྱབ་སྟེ། དེས་ཉོན་སྒྲིབ་མ་སྤངས་པ་སྤོང་བའི་ཆེད་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ནས་འཇུག་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་ལའང་ཁྱབ་པ་མེད་པར་ཐལ། དེས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མ་རྫོགས་པ་རྫོགས་པའི་ཆེད་དང་། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་མ་བསྐྱེད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ནས་འཇུག་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། མ་མཐའ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ནས་འཇུག་སྟེ། ཐེག་ཆེན་ལམ་དུ་དང་པོར་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་འདུན་ལྡན་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་ལ། དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐེག་ཆེན་རང་གི་རྟོགས་རིགས་ཐུན་མོང་མིན་པ་ཞིག་མེད་ན་ལམ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་བྱའི་ལམ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་ཅིང་། ཡོད་ན་དེ་ཚོགས་ལམ་དུ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ། སྦྱོར་ལམ་དུ་སྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཐོང་ལམ་དུ་མངོན་སུམ་རྟོགས་དགོས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་ཁ་ཅིག འཕག
Chinese
立宗：前者快速。 因为前者必须经历大乘的全部五道。 后者不需要经历大乘的资粮道和加行道。 如果承认，则与《现观庄严论》所说相违：“彼二复复于自心，一切时中具生故，为证寂灭胜喜故，应许证悟迟缓。” 又有些人说：最初从第八地开始进入，像第七地以下那样，既不为了断除未断除的烦恼障而进入，也不为了证悟未证悟的法无我而进入，也不为了断除未断除的所知障而进入。因为已经断除了烦恼障，已经证悟了法无我，并且在第七地以下不可能断除所知障。 这样说。 对于这种说法，前面两种说法的所有过失都适用。并且，在第七地以下不可能断除所知障，将在第三个场合被邀请并进行多次陈述。 此外，大乘种姓尚未入道之人，不为了断除未断除的所知障而在第七地以下进入，因为在第七地以下不可能断除所知障。 如果承认，那么像那样的人理应从一开始就从第八地进入。 因为承认这一点。 对此，有人反驳说：不遍及，因为他为了断除未断除的烦恼障，以及为了证悟未证悟的法无我，必须从大乘的资粮道进入。 如果这样说，那么你的立宗理由也不遍及，因为他为了圆满未圆满的福德资粮，以及为了生起未生起的胜义菩提心，必须从大乘的资粮道进入。 第二点是：至少要从大乘的资粮道进入，因为从进入大乘道的角度来说，是有意乐的菩提心，并且这包含在大乘的小资粮道中。如果缺少大乘自身的不共证悟种类，那么三道的所证之道就没有差别，如果存在，那么这需要在资粮道中通过听闻和思考来确定，在加行道中通过修习的力量，在见道中现量证悟。 关于第三点，有些人说，圣
English
It is asserted that the former is faster. Because the former must traverse all five paths of the Mahayana. The latter does not need to traverse the two paths of accumulation and preparation of the Mahayana. If you accept, it contradicts what is said in the Ornament: "Those two, again and again, in one's own mind, are always endowed with arising, therefore, for the sake of manifest joy in Nirvana, it is asserted that realization is slow." Also, some say: Initially, one enters from the eighth ground, and like the seventh ground and below, one does not enter to abandon what has not been abandoned of the afflictive obscurations, nor does one enter to realize what has not been realized of the selflessness of phenomena, nor does one enter to abandon what has not been abandoned of the cognitive obscurations. Because one has already abandoned the afflictive obscurations, has already realized the selflessness of phenomena, and it is impossible to abandon the cognitive obscurations in the seventh ground and below. So they say. For this, all the faults stated for the previous two apply, and the impossibility of abandoning the cognitive obscurations in the seventh ground and below will be invited and presented many times in the third instance. Furthermore, a person of Mahayana lineage who has not entered the path does not enter the seventh ground and below to abandon what has not been abandoned of the cognitive obscurations, because it is impossible to abandon the cognitive obscurations in the seventh ground and below. If you accept, then such a person should enter from the eighth ground from the very beginning. Because that is accepted. To that, one says: It is not pervasive, because he must enter from the accumulation path of the Mahayana in order to abandon what has not been abandoned of the afflictive obscurations, and to realize what has not been realized of the selflessness of phenomena. If you say so, then your reason is also not pervasive, because he must enter from the accumulation path of the Mahayana in order to perfect the unperfected accumulation of merit, and to generate the ungenerated ultimate bodhicitta. The second point is: At the very least, one enters from the accumulation path of the Mahayana, because from the perspective of entering the Mahayana path, it is bodhicitta with intention, and that is included in the small accumulation path of the Mahayana. If there is no uncommon type of realization of the Mahayana itself, then the objects of realization of the three paths will have no difference, and if there is, then that needs to be determined in the accumulation path through hearing and thinking, and in the preparation path through the power of meditation, one must directly realize it in the seeing path. Regarding the third point, some say, noble.
Tibetan
ས་པ་སོ་སྐྱེར་འགྱུར་བ་ཡོད་པར་ཐལ། དམ་བཅའ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། འཕགས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སྤངས་རྟོགས་ཉམས་སྲིད་པར་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་སྦྱོར་ཡིན་ན་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ཡིན་མི་དགོས་པར་ཐལ། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་དུ་འཇུག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་སྒོམ་ལམ་གང་རུང་ཡིན་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་ས་ཡིན་མི་དགོས་པར་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་འཕགས་པ་མཐོང་ལམ་མ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་སོ་སྐྱེར་འགྱུར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཡིན་ན་འཕགས་ཆོས་མ་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་འཕགས་ལམ་ནས་འཇུག་པའི་ཚུལ་གསུམ་པོ་གང་རུང་ཞིག་ཐད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དང་པོ་ལ། མི་སློབ་པ་སློབ་པའི་གང་ཟག་ཏུ་འགྱུར་སྲིད་པར་ཐལ། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སློབ་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། རེ་ཞིག་ཁས་བླང་སྟེ། མི་སློབ་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སྤང་རྟོགས་ཉམས་སྲིད་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་སྒོམ་ལམ་གང་རུང་ཡིན་ན། སློབ་ལམ་ཡིན་མི་དགོས་པར་ཐལ། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་སྒོམ་ལམ་གང་རུང་དུ་འཇུག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། གསུམ་པ་ལ་སློབ་པ་ཡིན་ན། མི་སློབ་པའི་ཆོས་མ་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པ་ཡོད་པར་ཐལ། སོ་སྐྱེ་ཡིན་ན་འཕགས་ཆོས་མ་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པ་དེ་སོ་སྐྱེ་ཡིན་ནམ་འཕགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་སོ་སྐྱེ་ཡིན་ན། དེ་ཆོས་ཅན། འཕགས་ལམ་རྒྱུད་ལ་མ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་ཏུ་ཐལ། སོ་སྐྱེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། མཛོད་ལས། ལམ་མ་ཐོབ་པ་སོ་སོ་ཡི། །སྐྱེ་བོར་འདོད་དོ་ཞེས་དང་། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མ་རྙེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་དང་། ཐེག་དམན་འཕགས་པ་གང་ཡང་མིན་པའི་འཕགས་པ་ཕུང་པོ་གསུམ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་ལུས་ཚོར་བཏང་སྙོམས་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོ་ཡིན་པར་ཐལ། ལུས་ཚོར་གང་ཞིག སིམ་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། མཛོད་ལས། ལུས་ཚོར་སིམ་པ་མ་ཡིན་གང་། །སྡུག་བསྔལ་དབང་པོའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། ཐེག་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་མ་ཡིན་པར་ཐལ། འཕགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས
Chinese
因此，凡夫俗子会变成圣者，因为有此立宗。如果承认，那么圣者的无漏断证可能会退失。此外，如果是大乘的资粮道和加行道，则不一定是信行地，因为声闻、独觉阿罗汉会进入大乘的资粮道。如果承认，那么大乘的见道和修道中的任何一个，都不一定是如实作意地。此外，圣者会变成未获得见道的凡夫俗子，因为他会变成凡夫俗子。这是周遍的，因为如果是凡夫俗子，则周遍于未获得圣法。因此，有人说，圣道入门的三种方式中的任何一种都是正确的。第一种，无学可能会变成有学，因为声闻、独觉阿罗汉会进入大乘的有学道。承认周遍。如果承认，暂时承认，那么无学的无漏断证可能会退失。第二种，如果是大乘的见道和修道中的任何一个，则不一定是有学道，因为声闻、独觉阿罗汉会进入大乘的见道和修道中的任何一个。承认理由和周遍。第三种，如果是有学，则周遍于未获得无学法，因为如果是凡夫俗子，则周遍于未获得圣法。那么，这样的大乘资粮道者是凡夫俗子还是圣者呢？有些人说是圣者，如果说是凡夫俗子，那么，此法，成为未在相续中获得圣道的补特伽罗，因为是凡夫俗子。这是周遍的，如《俱舍论》云：“未得道者，名为凡夫。”以及《摄类学》云：“何为凡夫？谓未得圣法者。”然而，有人说，大乘圣者和既非大乘圣者也非小乘圣者的圣者是三类补特伽罗。那么，身体感受舍受，应是苦受，因为任何身体感受，都不是平静地体验。这是周遍的，如《俱舍论》云：“身受非寂静，是苦受。”又，此法，不是以自宗的证悟方式，以总义的方式证悟的补特伽罗，因为是圣者。因此，
English
Therefore, it follows that ordinary beings can become noble ones, because of this assertion. If you accept that, then it follows that the stainless abandonment and realization of the noble ones could degenerate. Furthermore, if it is the accumulation and preparation stages of the Great Vehicle, then it does not necessarily have to be the stage of aspiration and practice, because Hearers and Solitary Realizers who are Arhats can enter the accumulation path of the Great Vehicle. If you accept that, then it follows that any of the seeing or meditation paths of the Great Vehicle do not necessarily have to be the stage of mindfulness of suchness. Furthermore, it follows that a noble being can become an ordinary person who has not attained the path of seeing, because they can become an ordinary person. This is pervasive, because if one is an ordinary person, then it is pervasive that they have not attained the noble Dharma. Therefore, some say that any of the three ways of entering the noble path are correct. Firstly, it follows that a non-learner can become a learner, because Hearers and Solitary Realizers who are Arhats enter the learning path of the Great Vehicle. The pervasion is accepted. If you accept that, then for the time being, accept that the stainless abandonment and realization of the non-learner could degenerate. Secondly, if it is any of the seeing or meditation paths of the Great Vehicle, then it does not necessarily have to be a learning path, because Hearers and Solitary Realizers who are Arhats enter any of the seeing or meditation paths of the Great Vehicle. The reason and pervasion are accepted. Thirdly, if one is a learner, then it is pervasive that they have not attained the Dharma of the non-learner, because if one is an ordinary person, then it is pervasive that they have not attained the noble Dharma. So, is such a Great Vehicle practitioner on the accumulation path an ordinary person or a noble one? Some say they are noble, but if they are ordinary, then it follows that this phenomenon is a person who has not attained the noble path in their continuum, because they are an ordinary person. This is pervasive, as the Treasury of Knowledge says, "One who has not attained the path is considered an ordinary person," and the Compendium of Topics says, "What is an ordinary person? It is one who has not found the noble Dharmas." However, some say that Great Vehicle noble ones and noble ones who are neither Great Vehicle nor Lesser Vehicle noble ones are three types of individuals. So, it follows that bodily feeling of equanimity is a feeling of suffering, because any bodily feeling is not experienced peacefully. This is pervasive, as the Treasury of Knowledge says, "Any bodily feeling that is not peaceful is a feeling of suffering." Also, it follows that this phenomenon is not a person who realizes the general meaning of the categories of realization according to one's own system, because they are a noble one. Therefore,