Tibetan
། རྩ་བར་འདོད་ན། རྒྱུན་མཐའི་སྐབས་ན་འབྱུང་ས་མཐར་ཐུག་ཡོད་པར་ཐལ་ལོ། །ས་མཚམས་ལ་ཁ་ཅིག་ས་བརྒྱད་པ་ནས་འཇོག་པ་མི་འཐད་དེ། རང་གི་ངེས་པར་འབྱུང་སར་དངོས་སུ་འབྱིན་པ་དེ་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྱིན་པ་ཙམ་ནི་སྦྱོར་ལམ་ནས་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག རྒྱུན་མཐའི་སྔ་ལོགས་ནས་སངས་རྒྱས་སའི་བར་འཇོག་པ་མི་འཐད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་སྒྲུབ་པ་འཇོག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་སར་དངོས་སུ་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར། དབྱེ་ན་བརྒྱད་ཡོད་པ་ལས། ལམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་ནི་རྒྱུན་མཐའི་སྔ་ལོགས་ཁོ་ནར་ཡོད་དེ། དེའི་ངེས་པར་འབྱུང་སའི་ལམ་དེ་རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། གཞན་བདུན་ནི་རྒྱུན་མཐའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡོད་དེ། དེའི་ངེས་པར་འབྱུང་ས་བདུན་པོ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ནར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཡུམ་དོན་རབ་གསལ་ལས་སྐབས་དང་པོའི་དཀའ་བའི་གནས་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །། སྐབས་གཉིས་པ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་དཀའ་བའི་གནས་རྣམ་པར་བཤད་པ། ཐེག་གསུམ་ལམ་གྱི་དམིགས་རྣམ་མ་ལུས་པ། །ཐབས་ལྡན་དམིགས་མེད་བློ་ཡིས་ལེགས་རྟོགས་ནས། །རྣམ་མཁྱེན་འབྲས་བཟང་སྒྲུབ་པའི་དཔལ་ཡོན་ཅན། །ལམ་ཀུན་ཤེས་པའི་རྒྱལ་ཡུམ་དེ་ལ་འདུད། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་ལམ་ཤེས་ཉིད། ཅེས་པའི་སྐབས་སུ། ལོ་ཙཱ་བ་དཔོན་སློབ་ཀྱི་བཞེད་པ་ལ། སྐབས་འདིའི་ཆོས་ལྔ་ཀའང་ལམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་ན། གེགས་ང་རྒྱལ་མངོན་གྱུར་པ་དང་བྲལ་བ། རྒྱུའི་རྐྱེན་སེམས་བསྐྱེད་པ། བདག་པོའི་རྐྱེན་རིགས་དང་ལྡན་པ། འཁོར་བ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་འདོར་བའི་རང་བཞིན། གཞན་དོན་བྱེད་པའི་བྱེད་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཞེད་དོ། །འོ་ན་ལམ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཙམ་གྱི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་ན། ཁྱད་ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་དང་ལྡན་པས་ཁྱབ་པ་ལ་བྱེད་དམ། ལམ་ཤེས་དངོས་སུ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་ན། ཁྱད་ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་དང་ལྡན་པས་ཁྱབ་པ་ལ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན་ལམ་མ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ན། ལམ་ཤེས་དངོས་སུ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་ན། ཉོན་སྒྲིབ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བས་ཁྱབ་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་རང་བཞིན་དང་ནི་ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་དང་ལྡན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། རྟ
Chinese
如果认为是根本，那么在恒常边际的时候，会有产生处达到极点的过失。有些将界限安立在第八地是不合理的，因为从自己决定的产生处实际产生的时候，从那里就没有了，因为仅仅是产生，在加行道中也是有的缘故。有些将恒常边际之前到成佛地之间安立也是不合理的，因为在成佛地上安立修持是不可能的缘故。第二，是使决定生起成为真实的菩萨瑜伽。如果分类有八种，其中以道为对境的决定生起，仅仅存在于恒常边际之前，因为它的决定生起之处的道，仅仅安立在恒常边际的智慧上的缘故。其他七种存在于恒常边际的阶段，因为它的七种决定生起之处，仅仅存在于成佛地的缘故。《母义明释》中第一品困难之处的详细解释完毕。 第二品，道智的困难之处的详细解释。 三乘道之境，无余尽摄持， 具足方便无缘智，善巧通达已， 成就遍智妙果之，功德庄严者， 顶礼彼胜道智母。 通达一切相之智即是道智。在这个章节中，译师师徒的观点是，这一品中的五法都是道智生起的所依补特伽罗的差别，因为如果是它的所依补特伽罗，就必须具备远离障碍我慢的显现，具有因的因素发菩提心，具有主宰的因素种姓，具有特意追求轮回而不舍弃的自性，以及成办他利的作为差别这五种特点。如果仅仅是道智生起的所依补特伽罗，那么是否周遍具备这五种特点呢？如果是道智真实生起的所依补特伽罗，那么是否周遍具备这五种特点呢？如果按照第一种情况，那么没有进入道的补特伽罗，是所立宗，因为是它的缘故。如果按照后一种情况，如果是道智真实生起的所依补特伽罗，那么就周遍具有特意追求烦恼障而不舍弃的过失。如果是这样，那么就周遍具有“自性和”章节中的自性的缘故。
English
If it is considered the root, then at the time of the constant limit, there would be the fault of having the place of arising reaching the extreme. Some placing the boundary from the eighth ground is not reasonable, because when actually arising from one's own determined place of arising, it is not there, because merely arising is also present in the path of application. Some placing it from before the constant limit to the Buddha ground is not reasonable, because it is impossible to place practice on the Buddha ground. Secondly, it is the bodhisattva yoga that makes the determined arising become real. If divided, there are eight types, among which the determined arising with the path as its object is only present before the constant limit, because the path of its determined arising is only placed on the wisdom of the constant limit. The other seven are present in the state of the constant limit, because its seven places of determined arising are only present in the Buddha ground. The detailed explanation of the difficult points of the first chapter from the 'Mother Meaning Clear Explanation' is completed. Second chapter, detailed explanation of the difficult points of the path wisdom. All aspects of the paths of the three vehicles, Having skillfully understood with skillful means and non-conceptual wisdom, Adorned with the glory of accomplishing the excellent fruit of omniscience, I prostrate to that victorious mother of path wisdom. The wisdom that understands all aspects is the path wisdom. In this chapter, the view of the translator teacher and student is that the five dharmas in this chapter are all differences of the individual who is the basis for the arising of path wisdom, because if it is its basis individual, it must possess the five characteristics of being free from the manifestation of obstructive pride, having the cause factor of generating bodhicitta, having the lord factor of lineage, having the nature of deliberately pursuing samsara without abandoning it, and the difference of the activity of accomplishing the benefit of others. If it is merely the basis individual for the arising of path wisdom, then does it pervade possessing these five characteristics? If it is the basis individual for the actual arising of path wisdom, then does it pervade possessing these five characteristics? If according to the first case, then the individual who has not entered the path is the subject, because it is its reason. If according to the latter case, if it is the basis individual for the actual arising of path wisdom, then it pervades having the fault of deliberately pursuing afflictive obscurations without abandoning them. If that is the case, then it pervades having the nature in the chapter "nature and".