Tibetan
ས་ཤིང་། གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་མཐའ་དག་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་བར་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཁོ་ན་རེ། མ་ཁྱབ་སྟེ། ས་བཅུའི་མཉམ་གཞག་གི་རྟོག་པ་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་པ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདེན་མོད། སྔ་མ་ལའང་ཁྱབ་པ་མེད་པར་ཐལ། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་དང་། ས་དང་པོ་ནས་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཆོས་ཅན་དེ་དང་དེའི་སྟོང་ཉིད་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་ཚུལ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་དེ་ལྟར་གཞག་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག དེ་ལྟ་བུའི་ངེས་ཤེས་འདྲེན་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ལའང་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་དོ་ཟེར་རོ། །འོ་ན་ས་བཅུའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་པ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ། དམ་བཅའ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འདི་ནི་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་གྱིས་ན་ས་དང་པོ་ལའོ་ཞེས་པ་ནས། སྟོང་ཉིད་གཉིས་པོ་འདི་དག་ནི་ལས་ལ་དབང་བའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྔ་མ་བཞིན་ས་བཅུ་པ་ལའོ་ཞེས་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་སོགས་བཅུ་པོ་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱད་པར་དང་། སྟོང་ཉིད་དེ་དག་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཊཱི་ཀ་ལས་ཀྱང་ཨར་གྱི་བཞེད་པར་ལྟར་འདིའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དགོངས་ནས་སྦྱོར་ལམ་ནས་འཇོག་ལ། ཁྱད་པར་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་པོ་གསུམ་སྦྱོར་ལམ་དང་པོ་གསུམ་དང་། བཞི་པ་ཆོས་མཆོག་ནས་འཇོག་པར་མཛད་ཅིང་། གང་གི་སྐྱོན་སྤོང་འདིའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཁོ་བོས་སྨྲས་སོ། །འདི་དག་བདག་གི་རྟོག་པ་ལ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་བཞེད་པ་སྟོང་ཉིད་དང་པོ་གསུམ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ལམ་ནས་འཇོག་སྟེ། སྤྱིར་ཚོགས་བཅུ་བདུན་གྱི་ནང་ཚན་དུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཚོགས་ལམ་ནས་ཡོད་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱི་ནང་ཚན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་ཆོས་མཆོག་མན་ཆད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། འདིར་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་སྟོན་པའི་མདོ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་ཁོ་ན་སྟོན་པ་མིན་པར་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པར་བཞེད་པ་ཡིན་གྱི། སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བཞེད་པའི་གསལ་ཁ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ
Chinese
地和树木。因为没有获得佛果之前，不能证悟所有的本来清净的法界。有人说：不遍及，即使十地的等持的证悟没有差别，但在后得位以引入定解的方式，对于周遍法界的一切义引入定解等有差别之故。回答说：是这样的，但是，对于前者也不遍及，成为应成式。在资粮道和加行道的阶段，以二十空性的总的方式证悟，和从初地现量证悟没有差别，但在后得位，以对于这个和那个法的事物的空性引入定解的方式不同，而这样安立之故。有些人说：对于具有那样引入定解的方式的差别，也没有成立的理由。那么，十地后得位的阶段，对于周遍法界的一切义引入定解等没有差别，成为应成式。因为那个立宗的缘故。遍及，因为从“这是以周遍义的缘故是初地”开始，到“这两个空性是以成为业自在的所依的缘故，如前者一样是十地”为止，以及以对于周遍义等十个引入定解的方式的差别，和对于那些空性引入定解的方式的差别结合起来宣说的缘故。第三，从 टीका（梵文：ṭīkā，注释）中，也按照阿阇梨的观点，考虑到此处的智慧而从加行道安立，差别是最初三个智慧和最初三个加行道，第四个从胜法位安立，并且以对治哪一个过失而以这个为主而我说的。这些对于我的分别念来说，阿阇梨的观点是证悟最初三个空性的智慧从资粮道安立，一般而言，在十七个资粮的组成部分中，成为智慧的资粮从资粮道存在没有相违的缘故，并且在资粮成就的组成部分中的智慧的资粮在胜法以下没有的缘故，并且此处宣说二十空性的经部不是仅仅宣说空性无遮，而是认为从最初业者的地到佛地的现观的次第进行宣说，对于以修所成作为主要的智慧的观点不明显之故。
English
Earth and trees. Because all the spontaneously pure dharmadhatu cannot be realized until Buddhahood is attained. Someone says: It is not pervasive, even though there is no difference in the realization of the samadhi of the ten bhumis, there is a difference in introducing definite understanding to the meaning of pervading all dharmadhatu in the post-meditation state, etc., by way of introducing definite understanding. The answer is: That's right, but it is also not pervasive for the former, becoming an entailment. In the stage of the accumulation and application paths, there is no difference between realizing the twenty emptinesses in a general way and realizing them directly from the first bhumi, but in the post-meditation state, it is established in this way because the way of introducing definite understanding to the emptiness of this and that object is different. Some say: There is no proof for the difference in the way of introducing definite understanding like that. Then, in the stage of the post-meditation of the ten bhumis, there is no difference in introducing definite understanding to the meaning of pervading all dharmadhatu, etc., becoming an entailment. Because of that proposition. It is pervasive, because from "This is the first bhumi because of the meaning of pervading" to "These two emptinesses are the tenth bhumi as before because they have become the basis of karma," and because the difference in the way of introducing definite understanding to the ten meanings such as the meaning of pervading, and the difference in the way of introducing definite understanding to those emptinesses are combined and spoken. Third, from the ṭīkā (Sanskrit: ṭīkā, commentary), also according to the view of Ārya, considering the wisdom here, it is established from the application path, and the difference is that the first three wisdoms and the first three application paths, and the fourth is established from the highest dharma, and I said it mainly by counteracting which fault. For my conceptual mind, the view of the teacher is that the wisdom of realizing the first three emptinesses is established from the accumulation path, and in general, there is no contradiction in the fact that the collection of wisdom that has become a component of the seventeen accumulations exists from the accumulation path, and because the collection of wisdom in the component of the accomplishment of accumulation does not exist below the highest dharma, and here the sutras that show the twenty emptinesses do not only show the emptiness non-affirmation, but think that the order of realization from the ground of the first practitioner to the ground of the Buddha is explained, because the view of wisdom that is mainly cultivated is not clear.
Tibetan
། འགྲེལ་ཆེན་ལས། འཕགས་པ་རྣམ་གྲོལ་སྡེས་སྐབས་གོ་རིམ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་དོན་ཡང་སྐབས་འདིས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གང་དག་གཞན་དགག་པའི་སྒོ་ནས་སྟོང་ཉིད་ཁོ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཁོ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ནི་གཙོ་བོ་མིན་ནོ། །དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་ངོས་ཟིན་པ་དང་། བགྲོད་པར་བྱ་བའི་གོ་རིམ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ཞེས་པས་སྦྱོར་ལམ་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། སྤྱིར་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ནི་ཚོགས་སྦྱོར་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་པས་ཚོགས་ལམ་གྱི་ཟླས་དྲངས་པའི་ཚེ་སྦྱོར་ལམ་དང་། སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཟླས་དྲངས་པའི་ཚེ་ཚོགས་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་པོ་འདིས་ཚོགས་ལམ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པའི་ཚུལ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ས་མཚམས་དང་འདྲའོ། །སའི་ཚོགས་ལ། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སའི་མཐའི་དཔྱད་པ་ལ། ཁྱད་གཞི་སའི་མཚན་ཉིད། ཁྱད་ཆོས་ཞིབ་མོར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པ་ཕྱི་མ་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་བྱེད་པའི་ཉམས་ལེན་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ། འཇུག་འགྲེལ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པས་ཟིན་པ་ཉིད་ཆར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ན་ས་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཐོབ་སྟེ། ཡོན་ཏན་གྱི་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ནི་སའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཡིན་ཅིང་། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་མཁྱེན་པས་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མ་རྟོགས་པས་ན། ཀླན་ཀའི་གནས་གང་ཡང་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། ཕར་ཕྱིན་ལྷག་པའི་ཁྱད་པར། བསླབ་གསུམ་སྦྱོང་བའི་ཁྱད་པར། ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྦྱོང་བའི་ཁྱད་པར། རྣམ་སྨིན་གྱི་སྐྱེ་བ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར། ངེས་ཤེས་ཀྱི་རྟོགས་པ་དྲང་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར། སྤང་བྱ་སྤང་བའི་ཁྱད་པར། ཡོངས་སྦྱོང་གི་ཁྱད་པར། ཡོན་ཏན་གྱི་གྲངས་ཀྱི་ཁྱད་པར། ངེས་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་དང་དགུ་ལས། དང་པོ་ནི། ས་དང་པོར་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལ་ལྷག་པར་སྤྱོད་པ་ནས། ས་བཅུ་པར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་ལྷག་པར་སྤྱོ
Chinese
《释论》大疏中说：圣解脱部说，没有次第的章节的章节意义，也应由这个章节来表达。有些人说，只是通过破斥其他观点来表达空性，对于这些人来说，并没有现观的次第。按照他们的观点，应该只表达章节的意义，而不是论典的意义。因此，因为通过空性的差别来认识相，并且没有行进的次第，所以所为之事会衰退。如是说。所谓的“胜解行地”并没有成立为加行道，因为一般来说，胜解行地包括资粮道和加行道两者，当由资粮道来引导时，就成为加行道，当由加行道来引导时，就成为资粮道。因此，这二十种空性显示了从资粮道到佛地的现观次第的方式，类似于二十二种发心的地界。在“地的集合”的章节中，对于菩萨地的究竟的分析，有特点的基础，地的定义，特点的详细解释两种。第一种是，现量证悟空性的智慧，以及与大悲相结合的后得，以及作为功德所依的特殊修持。如《入行论释》中所说：菩萨们的无漏智慧被慈悲等所摄持，逐渐分离，就获得了地的名称，因为它们成为了功德的来源。胜解行地只是以地的名称来命名，并且由于圣者的后得智没有现量证悟空性，所以没有任何可以争论的地方。第二种包括：波罗蜜多增上的差别，修持三学的差别，修持五种无漏蕴的差别，受持异熟果报的差别，正确引导定解证悟的方式的差别，断除所断的差别，完全清净的差别，功德数量的差别，以及词义的差别等九种。第一种是，从初地特别修持布施波罗蜜多开始，到十地特别修持智慧波罗蜜多。
English
In the Great Commentary, it says: The noble Vimoksha group says that the meaning of the chapters that lack order should also be expressed by this chapter. Some say that only emptiness should be expressed by refuting other views, and for those, there is no order of Abhisamaya at all. According to their view, only the meaning of the chapter should be expressed, not the meaning of the treatise. Therefore, because the aspects are recognized by the distinctions of emptiness, and because there is no order of progression, the purpose will be diminished. It is said. The so-called "stage of adhimukti-carya" is not established as the path of joining, because in general, the stage of adhimukti-carya includes both the accumulation and joining paths. When guided by the accumulation path, it becomes the joining path, and when guided by the joining path, it becomes the accumulation path. Therefore, these twenty emptinesses show the order of Abhisamaya from the accumulation path to the Buddha-bhumi, similar to the boundaries of the twenty-two bodhicittas. In the chapter of "collection of bhumis," for the ultimate analysis of the bodhisattva-bhumis, there are two: the basis of characteristics, the definition of bhumis, and the detailed explanation of characteristics. The first is: the wisdom that directly realizes emptiness, and the subsequent attainment combined with great compassion, and the special practice that serves as the basis of qualities. As stated in the Commentary on the Engaging: The stainless wisdom of the Bodhisattvas, which is possessed by compassion and so on, is gradually separated and obtains the name of bhumi, because they become the source of qualities. The stage of adhimukti-carya is only named by the name of bhumi, and since the post-attainment wisdom of the noble ones does not directly realize emptiness, there is no place for argument. The second includes: the difference of the excess of paramitas, the difference of practicing the three trainings, the difference of practicing the five stainless aggregates, the difference of holding the ripening result, the difference of the way of correctly guiding the realization of certainty, the difference of abandoning what is to be abandoned, the difference of complete purification, the difference of the number of qualities, and the difference of the definition, etc., nine. The first is: from the first bhumi, especially practicing the paramita of generosity, to the tenth bhumi, especially practicing the paramita of wisdom.