English
The Sutras, etc., which show the six perfections as the expresser, are collected, and those expressers also collect the expressed six perfections. The determination by reason is that each perfection also becomes the reason for entering the other five. These are extremely brief and clear explanations of the meaning of the Ornament of the Sutras, so if you want to see it in detail, please refer to it. Dhyana, formless, generosity, etc., in these chapters, regarding the definition of entering practice, there are two views of refutation and establishment. In the first view, some say: the yoga of a Bodhisattva with the effort of application as the main focus, which enters the six perfections; also, the activity of a Bodhisattva above the heat stage, with the effort of application as the main focus; and, the wisdom of a Bodhisattva with the effort of application as the main focus, which is grasped by the wisdom arising from meditation on emptiness, and applies to various phenomena of cause and effect of the Mahayana; and, the practice with four special accomplishments, which is the practice with the effort of application as the main focus; and, what is the practice with the effort of application as the main focus? That is, the activity of a Bodhisattva aroused by the effort of application above the heat stage. In the first view, if the place of entry of entering practice is that, then it must be the second of the nine places, because that is its definition. In the second view, the yoga of a Bodhisattva with the effort of intention as the main focus, is like that, because that is the signified, because it is the application of the Mahayana. It cannot be accepted, because it is with the effort of intention as the main focus. The third and fourth views are also refuted by this. In the fifth view, the effort of application of the Mahayana path of application, which has just obtained the heat stage, is like that, because that is the signified. If you accept, then there should be a Bodhisattva wisdom above the heat stage before you, because you accept. It cannot be accepted, because it is the nature of the Dharma. The second view is: the yoga of a Bodhisattva above the heat stage, which is the Mahayana path of application that enters any of the cause and effect Mahayana by means of practice. If classified, there are nine types such as the practice of entering dhyana and the formless. Loving-kindness and generosity, etc., in these chapters, is the definition of accumulating practice.
Tibetan
་ལ་དགག་གཞག་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག རང་འབྲས་མཐར་ཐུག་དང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱང་ཆེན་གང་རུང་དངོས་སུ་འབྱིན་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། ཡང་ཁ་ཅིག རང་འབྲས་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱང་ཆེན་དངོས་སུ་འབྱིན་པའམ། རང་འབྲས་མཐར་ཐུག་གི་བྱང་ཆེན་དངོས་སུ་འབྱིན་པ་གང་རུང་གི་ཆོས་མཆོག་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སེམས་དཔའི་བྱ་བ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། ཁ་ཅིག སྒྲུབ་པ་ཁྱད་པར་བཞི་ལྡན་གང་ཞིག་རང་འབྲས་བྱང་ཆེན་དངོས་སུ་འབྱིན་བྱེད་ཅེས་ཟེར་རོ། །དང་པོ་ལ། ཚོགས་སྒྲུབ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། རང་འབྲས་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱང་ཆེན་དངོས་སུ་འབྱིན་བྱེད་ཀྱང་མིན། རང་འབྲས་མཐར་ཐུག་གི་དེ་ལྟར་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཁྱོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མ་གྲུབ་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སློབ་ལམ་དེར་ཐལ། མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཚོགས་སྒྲུབ་ཏུ་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། གཉིས་པའང་དེས་ཁེགས་ཤིང་། གཞན་ཡང་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། རྟག་ཁྱབ་ཁས་ཏེ། རང་འབྲས་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱང་ཆེན་དངོས་སུ་འབྱིན་བྱེད་གང་ཞིག ཆོས་མཆོག་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སེམས་དཔའི་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་མ་གྲུབ་ན། ཁས་བླངས་ཏེ། དེར་ཐལ། དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་དུ་ཆོས་མཆོག་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཞེས་སྨོས་པ་ལ་རྣམ་བཅད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་ཚོགས་སྒྲུབ་མེད་པར་ཐལ། དེའི་དེ་ན་བྱང་ཆེན་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། མ་གྲུབ་ན་དེར་ཐལ། དེ་ན་སྐུ་གསུམ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག རང་འབྲས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་རྒྱུར་གྱུར་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཟེར་ན། མོས་པ་སྒོམ་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་རྒྱུན་ཆགས་སྐྱེ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའི་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་དེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། སློབ་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག རང་འབྲས་ཐེག་ཆེན་གྱི་འཕགས་ལམ་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཟེར་ན། རང་གི་སྐད་ཅིག་གཉིས་
Chinese
有关于此的辩论和立宗有两个方面。 第一方面是：有些人说，菩萨瑜伽是指能够真实产生自身果位的究竟菩提和暂时菩提中的任何一个；还有些人说，菩萨的行为是指能够真实产生自身果位的暂时菩提，或者能够真实产生自身果位的究竟菩提中的任何一个的殊胜法第二刹那以上的菩萨的行为；还有些人说，具备四种特殊成就的修行能够真实产生自身果位的菩提。 第一种观点，集合修法，应是所立宗，因为它是所诠释的对象。不能这样认为，因为它既不能真实产生自身果位的暂时菩提，也不能真实产生自身果位的究竟菩提。 第一点，应是所立宗，因为它是常边的智慧。 如果第二点不成立，那么大乘的学道，应是所立宗，因为是不成立的。 如果承认，那么它应是集合修法，因为具备该定义。 承认这个理由。 第二点也被这个驳斥了。 此外，声闻阿罗汉的证悟先行的菩萨加行道，应是所立宗，因为具备该定义。 承认周遍关系，因为能够真实产生自身果位的暂时菩提，并且是殊胜法最后刹那以上的菩萨的行为。 如果第一点不成立，那么就承认，因为在该定义的侧面，说了殊胜法最后刹那以上，所以有简别。 关于第三点，菩萨加行道的阶段没有集合修法，因为在那时没有菩提。 承认周遍关系。 如果不成立，那么应是所立宗，因为那时没有三身。 有些人说，能够作为自身果位的无分别智慧的真实因的菩萨瑜伽是它的定义。 那么，具有信解道的修道三个刹那相续生起的第一个刹那，应具备该定义，因为它是所诠释的对象，因为是大乘的修道。 如果承认，那么第二个刹那应是无分别智慧，因为承认。 不能这样认为，因为是学者的后得智。 有些人说，能够真实产生自身果位的大乘圣道的菩萨瑜伽是它的定义。 那么，自身的第二刹那
English
There are two aspects to the debate and establishment regarding this. The first aspect is: Some say that Bodhisattva Yoga refers to the practice of a Bodhisattva that actually produces either the ultimate or temporary Bodhi as its result. Others say that the activity of a Bodhisattva refers to the activity of a Bodhisattva from the second moment onwards of the supreme Dharma, which actually produces either the temporary Bodhi as its result or the ultimate Bodhi as its result. Still others say that a practice possessing four special accomplishments is what actually produces Bodhi as its result. Regarding the first view, the accumulation practice should be the subject of the proposition because it is the object being defined. It cannot be asserted because it neither actually produces the temporary Bodhi as its result nor does it actually produce the ultimate Bodhi as its result. The first point should be the subject of the proposition because it is the wisdom of the extreme of existence. If the second point is not established, then the Mahayana path of learning should be the subject of the proposition because it is not established. If it is accepted, then it should be the accumulation practice because it possesses that definition. The reason is accepted. The second point is also refuted by this. Furthermore, the Bodhisattva's path of application that precedes the realization of a Hearer Arhat should be the subject of the proposition because it possesses that definition. The pervasive relationship is accepted because it actually produces the temporary Bodhi as its result and is the activity of a Bodhisattva from the last moment of the supreme Dharma onwards. If the first point is not established, then it is accepted because, on the side of that definition, there is a distinction made by saying 'from the last moment of the supreme Dharma onwards.' Regarding the third point, there is no accumulation practice in the stage of the Bodhisattva's path of application because there is no Bodhi at that time. The pervasive relationship is accepted. If it is not established, then it should be the subject of the proposition because there are no three bodies at that time. Some say that the Bodhisattva Yoga that becomes the actual cause of the non-conceptual wisdom as its result is its definition. Then, the first moment of the three moments of the path of cultivation of aspiration arising continuously should possess that definition because it is the object being defined, because it is the Mahayana path of cultivation. If it is accepted, then that second moment should be non-conceptual wisdom because it is accepted. It cannot be asserted because it is the subsequent wisdom of a learner. Some say that the Bodhisattva Yoga that actually generates the Mahayana noble path as its result is its definition. Then, one's own second moment