Tibetan
ཆོས་ཅན། དེ་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་ཐལ། ཟག་མེད་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མཚན་གཞི་ལ། ཀུན་བཏུས་ལས། དགེ་བ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དགེ་བ་སོགས་བཅུ་གསུམ། མི་དགེ་བ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མི་དགེ་བ་སོགས་བཅུ་གཉིས། ལུང་མ་བསྟན་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ལུང་མ་བསྟན་སོགས་བཅུར་ཡོད་དེ། མཛོད་ལས། གསུམ་པོ་དེ་རེ་རེ་ལའང་བཞི་བཞི་ཡོད་དེ། ཐར་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དོན་དམ་པའི་དགེ་བ། དགེ་བའི་རྩ་བ་གསུམ། ངོ་ཚ་ཤེས་པ། ཁྲེལ་ཡོད་པ་ལྔ་ནི། བདག་ཉིད་ཀྱི་དགེ་བ། དེ་དག་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ནི་མཚུངས་ལྡན་གྱི་དགེ་བ། དེ་དག་གིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལུས་ངག་གི་ལས་རྣམས་ནི་ཀུན་སློང་གི་དགེ་བའོ། །འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པའི་མི་དགེ་བ། མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གསུམ། ངོ་ཚ་མེད་པ། ཁྲེལ་མེད་པ་ལྔ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མི་དགེ་བ། གཞན་གཉིས་འགྲེ། ནམ་མཁའ་དང་། སོ་སོར་བཏགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་གཉིས་དོན་དམ་པའི་ལུང་མ་བསྟན། འཇིག་ལྟ་དང་། མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་གཉིས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུང་མ་བསྟན་ཏོ། །གཞན་གཉིས་ལའང་འགྲེའོ། །དེ་དག་དངོས་བཏགས་གང་ཡིན་དཔྱད་ན། དོན་དམ་པའི་དགེ་མི་དགེ་གཉིས་བཏགས་པ་བ། གཞན་རྣམས་མཚན་ཉིད་པར་འདོད་དོ། །ཀུན་བཏུས་ལས་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཉིད་སེམས་དང་། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། ས་མཚམས་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་དགག་གཞག་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་ཐོབ་བྱ་མཐར་ཐུག་ཅེ་ན། ལོངས་སྐུ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས་བླངས། འདོད་ན། དེ་མིན་པར་ཐལ། ཆེན་པོ་གསུམ་གང་རུང་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཐོབ་བྱ་མཐར་ཐུག་ཅེ་ན། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལ་སྐྱེས་ཟིན་པའི་སེམས་ཆེན་པོ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་མཐར་ཐུག་གི་སྤངས་རྟོགས་གང་རུང་གིས་བསྡུས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད་དང་། མཚན་གཞི་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་སེམས་ཆེན་པོ་སོགས་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད། དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་སྤངས་པ་དང་། དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་རྟོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག སངས་རྒྱས་སའི་སེམས་བསྐྱེད་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་སྔ་མ་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་རྒྱུད་ལ་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སེམས་ཅན་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། རྐང་གཉིས་ཡིན་པར་ཐལ། རྐང་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁོ་ན་རེ། སངས་རྒྱས་སའི་སེམས་བསྐྱེད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་ན། དེ་ཀུན་གྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། ཁྱོད་སེམས་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གང་ཟག་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་གང་ཟག་གང་ཞིག དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྩ་བ་ལ་མ་ཁྱབ་སྟེ། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པ་དེ་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་མིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། རེ་ཞིག་ཁས་བླངས། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་འཐོབ་པར་བྱེད་དགོས་པར་ཐལ། མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གང་ཟག་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། རིམ་བཞིན་འཁོར་གསུམ་ཨེ་བྱུང་། གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་སེམས་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སེམས། རླབས་པོ་ཆེའི་སེམས། མི་སྒུལ་བའི་སེམས། ཕན་བདེའི། ཆོས་ལ་ཀུན་དགའ་བའི། རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པའི། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ཏེ་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་སའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་དེ་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་ཞེས་པ་ནས། ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དེ་དག་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཏོ་ཞེས་དང་། དེའི་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པ་དེ་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། མདོར། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས། མཉམ་པ་མེད་པའི་སེམས། མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་སེམས། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་ཐུན་མོང་མིན་པའི་སེམས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན། བར་པ་བཞི་ཡེ་ཤེས་བཞི། ཐ་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་མིན་པར་འགྲེལ་ཆེན་ནས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག མདོ་ལས་དངོས་སུ་གསུངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དྲུག་པོ་དེ། སེམས་ཆེན་པོའི་མཚན
Chinese
立宗。那（指某种事物）是修道之果，因为它是无漏无间道之果。遍（皆成立）。不能同意，因为它是补特伽罗。第二，关于体性。在《摄类学》中，善有自性善等十三种，不善有自性不善等十二种，无记有自性无记等十种。如《俱舍论》所说，这三者每一个都有四种：解脱和涅槃是胜义谛的善，善根三，知惭，有愧五者是自性善，与它们相应的（心和心所）是相应善，由它们引发的身语之业是俱生善。一切轮回是胜义谛的不善，不善根三，无惭，无愧五者是自性不善，另外两种可以类推。虚空和非择灭二者是胜义谛的无记，坏聚见和有身见二者是自性无记。另外两种也可以类推。如果考察这些是实立还是假立，胜义谛的善与不善二者是假立的，其余的认为是自相。此处没有详细阐述《摄类学》中所说的定义。在“一切有情中最殊胜的心”这一段中，有定义、分类和界限这三者。第一者有遮破和安立两种。第一种是：有些人说，大乘修行的究竟所获得是什么？答：报身，立宗。因为那是那个定义。承认宗法和周遍。如果承认，那它不是，因为不是三大之一。有些人说，大乘修行所修习的补特伽罗相续中产生的究竟所获得是什么？答：对于修习大乘修行已经生起的大心，立宗。因为那是所诠释的。不能同意，因为它是法。第二种是：以何种方式来修行大乘，被究竟的断证任何一种所摄。第二者有定义和体性两种。第一者依次是，大心等三种的定义。自相续所依的补特伽罗是一切有情中最殊胜的
English
Subject: That (something) is the fruit of the ascetic path because it is the fruit of the unpolluted, uninterrupted path. The pervasion is accepted. It cannot be accepted because it is a person. Second, regarding the entity. In the Compendium, there are thirteen types of virtue, such as the virtue of its own nature, twelve types of non-virtue, such as the non-virtue of its own nature, and ten types of neutral, such as the neutral of its own nature. As stated in the Treasury, each of these three has four: liberation and nirvana are the ultimate truth of virtue, the three roots of virtue, knowing shame, and having embarrassment are the five virtues of self-nature. The minds and mental factors that are concordant with them are concordant virtues. The physical and verbal actions that are instigated by them are instigated virtues. All samsara is the ultimate truth of non-virtue, the three roots of non-virtue, shamelessness, and having no embarrassment are the five non-virtues of self-nature. The other two are explained. Space and the cessation of separate designation are the ultimate truth of the neutral. The view of annihilation and the view of holding to extremes are the neutral of self-nature. The other two are also explained. If we examine whether these are real or imputed, the two, the ultimate truth of virtue and non-virtue, are imputed, and the others are considered to be characterized. The definition stated in the Compendium is not elaborated here. In the section "The mind that is the most supreme of all sentient beings," there are three: definition, division, and boundary. The first has two: negation and affirmation. The first is: Some say, what is the ultimate attainment of the practice of the Great Vehicle? Answer: The Enjoyment Body, subject. Because that is that definition. The sign and pervasion are accepted. If you accept, then it is not, because it is not one of the three great ones. Some say, what is the ultimate attainment that occurs in the continuum of a person who practices the Great Vehicle? Answer: The great mind that has already arisen from practicing the Great Vehicle, subject. Because that is what is being signified. It cannot be accepted because it is a phenomenon. The second is: By what means does one practice the Great Vehicle, which is encompassed by any of the ultimate abandonments and realizations? The second has two: definition and entity. The first is the definition of the three, great mind, etc., in order. The person who possesses his own continuum is the most supreme among all sentient beings.
Chinese
生起趋向于佛果之菩提心，如是而行的断除，如是而行的证悟。其中一些人认为，以成佛为目标的菩提心，具有前述的体性。因为它是所诠释的对象。如果承认，那么具有此菩提心的补特伽罗，应成为有情。因为您是有情众生中最殊胜的。如果反驳说，那么它应成为二足动物。因为它是二足动物中最殊胜的。对方说，以成佛为目标的菩提心，如果您是具有此菩提心的补特伽罗，那么您一定是所有众生中最殊胜的。因为您是伟大心灵的体性。如果承认，那么补特伽罗应成为那样。因为，您是这样的补特伽罗，因为那是您的意识。如果反驳，则根本不周遍。大乘修持不应成为获得佛果的方法。因为它不是自身具有的补特伽罗获得佛果的方法。如果不成立，暂时承认。大乘修持，如果您是具有此菩提心的补特伽罗，那么您必须成为获得佛果的方法。因为不成立。如果承认，那么补特伽罗应成为那样。因为如此。是否依次产生了三转法轮？第二，以成佛为目标的菩提心是伟大的心，如经中所说：如金刚般的菩提心，伟大的菩提心，不动的菩提心，利益安乐的菩提心，对法欢喜的菩提心，勤奋瑜伽的菩提心，以完全清净的一切为目标，成为一切有情中最殊胜的菩提心。以成佛为目标，断除烦恼障的断除是伟大的断除，如经中所说：从“执著于我”开始，到“为了断除那些见解而宣说佛法”。以及，证悟其二无我，是伟大的证悟。经中说：一切智智之心，菩提之心，无漏之心，无等之心，不平等与平等之心，声闻和，独觉和不共之心。其中，第一个是菩提的自性，中间四个是四种智慧，最后一个是一切不共之处，这是在《释论》中说的。其中一些人认为，经中直接宣说的这六种菩提心，是伟大心灵的体性。
English
The generation of Bodhicitta that aims to achieve Buddhahood, the abandonment that acts in that way, and the realization that acts in that way. Some argue that the Bodhicitta aiming for Buddhahood has the aforementioned characteristic because it is the object to be signified. If you accept that, then the individual who possesses it should be a sentient being because you are the best among all sentient beings. If you object, then it should be a biped because it is the best among bipeds. The opponent says, if you are an individual possessing the Bodhicitta aiming for Buddhahood, then you must be the best among all beings because you are the nature of the great mind. If you accept that, then the individual should be that way because you are such an individual, and that is your consciousness. If you object, then it is not pervasive at the root. The practice of Mahayana should not be a method to attain Buddhahood because it is not a method for an individual who possesses it to attain Buddhahood. If it is not established, then temporarily accept it. The practice of Mahayana, if you are an individual possessing it, then you must be a method to attain Buddhahood because it is not established. If you accept that, then the individual should be that way because of that. Did the three turnings of the wheel of Dharma occur in sequence? Secondly, the Bodhicitta aiming for Buddhahood is a great mind, as the sutra says: "The mind like a vajra, the great mind, the immovable mind, the mind of benefit and happiness, the mind that rejoices in the Dharma, the mind that strives in yoga, the Bodhicitta that aims at all completely purified things and makes itself the best of all sentient beings." The abandonment of obscurations aiming for Buddhahood is a great abandonment, as the sutra says: "From 'attachment to self' to 'teaching the Dharma to abandon those views'." And the realization of its two selflessnesses is a great realization. The sutra says: "The mind of omniscience, the mind of Bodhi, the mind without outflows, the mind without equality, the mind of inequality and equality, the mind that is not common to the Shravakas and Pratyekabuddhas." Among them, the first is the nature of Bodhi, the middle four are the four wisdoms, and the last is the uncommonness of all, as stated in the commentary. Some argue that these six Bodhicittas directly mentioned in the sutra are the characteristics of the great mind.