Tibetan
་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འབྱེད་པ་དཔེར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔ་མ་ལའང་སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་གསུམ་རྫའི་སྣོད་དུ་གཅིག་ཀྱང་། ནང་བཅུད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞོའི་སྣོད་ཞེས་སོགས་སྣོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་འབྱེད་པ་དཔེར་བྱས་པའི་ཕྱིར། འཁོར་གསུམ། མདོར་ན། འཇིམ་པ་གཅིག་ལས་གྲུབ་ཅིང་། མེ་ལྕེ་གཅིག་གིས་སོ་བཏང་བ་ཡིན་ན། བུམ་པ་གསུམ་ལྟ་བུ་དབྱིབས་འདྲ་བའམ། བུམ་པ་དང་ལྷུང་བཟེད་ལྟ་བུ་དབྱིབས་མི་འདྲའང་རུང་སྟེ། ནང་བཅུད་མ་བླུགས་པའི་ཚེ་ཞོའི་སྣོད་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་། བཅུད་བླུགས་པའི་ཚེ་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་དཔེར་བྱས་པ་ཡིན་པས། གཉིས་ཀར་ཡང་འགལ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པར་གྱིས་ཤིག་གོ །དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་དཔྱད་པ་དང་། མཚན་གཞི་ལ་དཔྱད་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ལ་དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེའི་མཚན་ཉིད། ཁ་ཅིག དེའི་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་བྱ་བ་ཞེ་ན། གང་ཟག་གི་བདག་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པས་ཁྱོད་དུ་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་དེ་ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་སྤང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཟེར་ན། དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་མིན་པར་ཐལ། དེ་དེའི་གཞལ་བྱའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་བྱ་བའི་གཞིའོ། །གསུམ་པ་ལ། ཁ་ཅིག དེ་ཆོས་ཅན། ཆོས་དེ་ཁྱོད་ཡིན་པ་ཡོད་ན། ཆོས་དེ་ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་པ་ཡོད་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གང་ཟག་གི་བདག་དེ་ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་པ་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། གང་ཟག་གི་བདག་ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པས་སྒྲོ་འདོགས་གཅད་པར་བྱ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་གཞི་ཡོད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཆོས་ཆོས་ཅན། གང་ཟག་གི་བདག་དེ་ཁྱོད་ཡིན་པ་ཡོད་ན། དེ་སྤྱི་མཚན་ཡིན་པ་ཡོད་དགོས་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྤྱི་མཚན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གང་ཟག་གི་བདག་དེ་ཡིན་པ་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། གང་ཟག་གི་བདག་དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་ཡོད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཁོར་གསུམ། གལ་ཏེ་སྤྱི་མཚན་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་ཆོས་གང་དག་གི་དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པར་འཇོག་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེས་ཟེར་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཆོས་དེ་ཁྱོད་ཡིན་པ་ཡོད་ན། ཆོས་དེ་ཆོས་དེའི་སྤྱི་མཚན་ཡིན་པ་ཡོད་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྤྱི་མཚན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྟག་པ་ཆོས་ཅན། བུམ་པ་སྤྱི་མཚན་ཡིན་པ་ཡོད་པར་ཐལ། བུམ་པ་ཆོས་གང་དག་གི་དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ཡིན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་སོ་སོར་སྒྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་མཚན་གཞི་ལ། སེམས་ཙམ་པ་ན་རེ། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པས་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་ལ་དམིགས་པ་མེད་དེ། ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཟེར་རོ། །འོ་ན། སྒྲོ་འདོགས་གཅིག་ཆོད་ན་སྒྲོ་འདོགས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་དུ་ཆོད་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པས་ཆོས་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པ་གང་ཞིག ཆོས་ཉིད་ལ་རིགས་མི་འདྲ་བའི་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྒྲོ་འདོགས་རིམ་གྱིས་གཅད་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པ་དག་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཡུལ་སྟོང་ཉིད་རང་བཞིན་གྱི་དྲི་མས་རྣམ་པར་དག་ཀྱང་། ཆོས་ལ་དྲི་མ་རིམ་བཞིན་དུ་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པ་དག་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་དེ། དབུས་མཐའ་ལས། ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་རྣམས། །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་མངོན་ཞེན་གྱི་དྲི་མ་སྤང་དུ་མེད་པར་ཐལ། གཉེན་པོ་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མངོན་ཞེན་གྱི་དྲི་མ་སྤང་དུ་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །ཁྱབ་སྟེ། གཉེན་པོ་ལ་མངོན་ཞེན་གྱི་དྲི་མ་ཡོད་ན། གཉེན་པོ་འདི་སྤང་བྱ་འདིའི་གཉེན་པོའོ་སྙམ་དུ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལའང་མངོན་པར་ཞེན་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་སའི་དག་པ་དེ་དག་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དྲི་མ་ཁོ་ན་སྤངས་པའི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་དགེ་ལ་སོགས་པ་ཡིན། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། དགེ་སོགས་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ་དཔྱད། མཚན་གཞི་ལ་དཔྱད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག རིམ་བཞིན་དུ་ལུང་དུ་བསྟན་པ་གང་ཞིག རང་གི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་འབྱིན་བྱེད་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་འབྱིན་བྱེད་དང་། དགེ་མི་དགེ་གང་
Chinese
如果说，这是因为以通过瓶子等方式来区分作为例子。那么，前者也没有过失。因为那三者虽然是同一个陶器，但因为内在内容的不同，所以用酥油瓶等方式来区分瓶子。三轮。总之，如果是由同一块泥土制成，用同一火焰烧制而成，那么，就像三个瓶子一样，形状相同也好，或者像瓶子和钵一样，形状不同也可以。在没有装入内容物的时候，没有酥油瓶等的区分，但是，在装入内容物的时候，就有区分，这是作为例子。所以，请理解，这两种说法都没有矛盾。所缘一切法。在这一段中，对于大乘修行的所缘的定义进行分析，以及对于定义的基础进行分析。其中，第一个部分有破、立、遣除三种。第一，关于它的定义。有些人说，它的增益需要断除。那么，有法，补特伽罗的我，应该是这样。因为它是那个定义，因为大乘修行需要断除你所执着的增益。如果这不成立，那么，应该是这样。因为执着于补特伽罗我的增益是大乘修行需要遣除的。有些人说，大乘修行需要证悟。那么，那不应该是它的定义。因为它应该是它的衡量对象的定义。第二，是大乘修行需要断除的增益的基础。第三，有些人说，那个法，如果存在着那个法就是你的情况，那么，那个法就应该存在是大乘修行的所缘。因为你是它的定义。如果承认，那么，补特伽罗的我存在是大乘修行的所缘。因为它存在是它的定义。如果不成立，那么，补特伽罗的我，是大乘修行需要断除的增益，有法。你应该存在基础。因为你存在。如果说，在胜义中不能起作用的法，有法。如果补特伽罗的我存在是你，那么，它就必须存在是总相。因为你是总相的定义。如果承认，那么，补特伽罗的我存在是存在的。因为它存在是它的定义。如果不成立，那么，在胜义中不能起作用的补特伽罗的我，有法。你应该有法。因为你是法。
English
If it is said that this is because it is exemplified by distinguishing through bottles and the like. Then, there is no fault in the former either. Because although those three are the same pottery, due to the difference in the inner content, the bottles are distinguished by saying ghee bottle and so on. Three wheels. In short, if it is made of the same clay and fired with the same flame, then, just like three bottles, it is the same shape, or like a bottle and a bowl, it can be a different shape. When there is no content, there is no distinction such as ghee bottle, but when the content is put in, there is a distinction, which is taken as an example. Therefore, please understand that there is no contradiction in both statements. The object of all dharmas. In this section, the definition of the object of Mahayana practice is analyzed, and the basis of the definition is analyzed. Among them, the first part has three types: refutation, establishment, and elimination. First, about its definition. Some say that its superimposition needs to be cut off. Then, the person's self, the subject, should be so. Because it is that definition, because Mahayana practice needs to cut off the superimposition that you hold. If this is not established, then, it should be so. Because the superimposition of clinging to the person's self is what Mahayana practice needs to eliminate. Some say that Mahayana practice needs to realize. Then, that should not be its definition. Because it should be the definition of its object of measurement. Second, it is the basis of the superimposition that Mahayana practice needs to cut off. Third, some say that that dharma, if there is a situation where that dharma is you, then, that dharma should exist as the object of Mahayana practice. Because you are its definition. If you admit, then, the person's self exists as the object of Mahayana practice. Because its existence is its definition. If it is not established, then, the person's self, which is the superimposition that Mahayana practice needs to cut off, the subject. You should have a basis. Because you exist. If it is said that the dharma that cannot function in the ultimate sense, the subject. If the person's self exists as you, then, it must exist as a general characteristic. Because you are the definition of a general characteristic. If you admit, then, the person's self exists as existing. Because its existence is its definition. If it is not established, then, the person's self that cannot function in the ultimate sense, the subject. You should have a dharma. Because you are a dharma.
Chinese
伊。三轮。如果安立总相的体性为不能真实作用的法，则说没有过失。如果是这样，那么，法，如果存在你，则法是法的总相也应存在，因为你是总相的体性。如果承认，那么，常法，瓶是总相也应存在，因为瓶是不能真实作用的法。对每个宗法分别成立。第二，关于所依。唯识宗说，以大乘修持，不缘有漏无漏的各种法，因为只缘法性圆成实性，即无二取之如如。如果是这样，那么，断除一个增益，则应同时断除所有增益，因为大乘修持只缘法性，而法性没有不同种类的差别。如果承认，那么，以逐渐断除增益的方式，所缘的清净不应越来越殊胜，因为承认了这一点。如果说，虽然境空性以自性的垢染而完全清净，但是，以逐渐消除法上的垢染的方式，所缘的清净越来越殊胜，因为《中边分别论》中说：“水界金和虚空等，如是清净而欲求。”如果是这样，那么，对治品方面不应有实执的垢染需要断除，因为对治品是真实成立的。如果承认，那么，对异品方面也不应有实执的垢染需要断除。周遍成立，如果对治品有实执的垢染，则会认为对治品是对治此应断除之物，因此也会对异品产生实执。此外，佛地的清净应是清净的一方，因为那是只断除了对异品实执垢染的极清净，那也是善等。在“善等”的章节中，考察善等三者的体性。关于所依的考察分为两部分，第一部分，关于遮、立、断三者，第一部分，有些人说，依次授记，能够产生自己异熟果的悦意果，以及产生不悦意果，以及善非善任何。
English
I. The three wheels. If one establishes the nature of the general characteristic as a dharma that cannot truly function, then it is said that there is no fault. If that is the case, then, dharma, if you exist, then the dharma being the general characteristic of the dharma should also exist, because you are the nature of the general characteristic. If you admit that, then, permanent dharma, the pot being a general characteristic should also exist, because the pot is a dharma that cannot truly function. Each subject is established separately. Second, regarding the basis. The Mind-Only School says that by practicing the Great Vehicle, one does not focus on the various dharmas of contaminated and uncontaminated, because one only focuses on the suchness of the nature of reality, the perfect reality, which is the non-duality of grasping and being grasped. If that is the case, then, if one delusion is cut off, then all delusions should be cut off simultaneously, because the Great Vehicle practice only focuses on the nature of reality, and the nature of reality has no different kinds of distinctions. If you admit that, then, the purification of the object of focus should not become more and more excellent by gradually cutting off delusions, because that is admitted. If you say that although the emptiness of the object is completely purified by the stain of its own nature, the purification of the object of focus becomes more and more excellent by gradually eliminating the stains on the dharma, because the Madhyāntavibhāga says, "The water element, gold, and the sky, are desired to be purified in the same way." If that is the case, then, there should be no stain of clinging to reality to be abandoned on the side of the antidote, because the antidote is truly established. If you admit that, then, there should be no stain of clinging to reality to be abandoned on the side of the opponent. It is pervasive, because if the antidote has the stain of clinging to reality, then one will think that the antidote is the antidote to this object to be abandoned, and therefore clinging to reality will also arise towards the opponent. Furthermore, the purity of the Buddha-ground should be one side of purity, because it is the ultimate purity that only abandons the stain of clinging to reality to the opponent, and that is also virtue and so on. In the chapter on "virtue and so on," examine the nature of the three, virtue and so on. The examination of the basis is divided into two parts, the first part, regarding the three, negation, affirmation, and abandonment, the first part, some say that the successively prophesied, which can produce the pleasant result of one's own ripening, and produce the unpleasant result, and any virtue or non-virtue.