Tibetan
ས་ཀྱིས་གནོད་པ་མེད་པའི་མདོ་དང་། དྲང་དོན་གྱི་མདོར་ཁས་བླངས་པ་ལ་དེས་གནོད་པ་མེད་པའི་མདོ་ཞེས་དང་། ཁ་ཅིག དོན་དམ་བདེན་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་སྟོན་པའི་མདོ་དེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཟེར། དང་པོ་ལ་གཟུགས་མེད། སྒྲ་མེད་ཅེས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། ངེས་དོན་གྱི་མདོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཟུགས་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །གཟུགས་ཡོད་པར་སྟོན་པའི་མདོ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དྲང་དོན་གྱི་མདོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉི་ཤུ་པར། གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པར་ནི། །དེས་འདུལ་བ་ཡི་སྐྱེ་བོ་ལ། །དགོངས་པའི་དབང་གིས་གསུངས་པ་སྟེ། །རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བའི་སེམས་ཅན་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། མཐར་ཐུག་ཐེག་གསུམ་སྟོན་པའི་མདོ་ཆོས་ཅན། ངེས་དོན་གྱི་མདོར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་ངེས་དོན་གྱི་མདོར་ཁས་བླངས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ལུང་རིགས་ཀྱི་གནོད་པ་མི་འབབ་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དེ་ཁྱོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་སྟོན་པའི་མདོ་ཆོས་ཅན། དྲང་དོན་གྱི་མདོར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། རྟགས་སྒྲུབ་ཚུལ་སྔ་མས་ཤེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་ན་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་མཚན་ཉིད་དེ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། གསང་བ་བསམ་གྱི་མི་ཁྱབ་པའི་མདོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོར། འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་སྟོང་ཕྲག་ཏུ། །ང་ཡིས་མདོ་རྣམས་གང་གསུངས་པ། །ཡི་གེ་ཐ་དད་དོན་གཅིག་སྟེ། །ཡོངས་སུ་བསྒྲག་པར་ནུས་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། དོན་དམ་བདེན་པ་དངོས་བསྟན་གྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་མདོ་དང་། དོན་དམ་མ་རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དངོས་བསྟན་གྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་མདོ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། སྟོང་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་བསྟན་པར་ལྟར། །ངེས་དོན་མདོ་སྡེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ཤེས། །གང་ལ་སེམས་ཅན་གང་ཟག་སྐྱེས་བུ་བསྟན། །ཆོས་དེ་ཐམས་ཅད་དྲང་བའི་དོན་དུ་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་ཆར་གྱི་ལུགས་ལ། རང་རང་གི་དོན་དམ་བདེན་པ་ངེས་དོན་དང་། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དྲང་དོན་དུ་འདོད་པར་མཚུངས། དེ་གཉིས་མཚན་གཞི་ལ་མི་མཐུན་པས་མདོ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་གཞི་ཡང་མི་མཐུན་ནོ། །ད
Chinese
关于“不为地所害之经”和承认“不了义经”为“不为地所害之经”，有些人说，宣说胜义谛和世俗谛为主要内容的经典，是这两者的定义。关于第一种情况，以“无色，无声”等开头的般若经，是所立宗法。因为它是了义经，所以是正确的。如果承认，那么就会推论出无色。宣说有色的经典，是所立宗法。因为它是不了义经，所以是正确的。如《二十品》中所说：“对于那些被调伏的众生，因为他们的意愿，才说有色等生处，就像化生有情一样。”关于第二种情况，宣说究竟三乘的经典，是所立宗法。它应是了义经，因为这是它的定义。如果不成立，那么承认它是了义经的宗派，就不会受到经教和理证的损害。因为你是被它所成立的，因为你是分别说部。宣说一切法无自性的经典，是所立宗法。它应是不了义经，因为这是它的定义。通过先前的论证方式可以理解其论证方法。关于第三种情况，如果是佛陀的教言，就必须是了义经。如果是这样，就必须具备那个定义。如果不成立，那么就会推论出，在秘密不可思议的《三摩地王经》中说：“在数千个世界中，我所说的一切经典，文字不同，意义相同，无法完全宣说。”关于第二种情况，这两者的定义依次是：直接宣说胜义谛为主要内容的经典，以及直接宣说作为未证悟胜义谛之方便的世俗谛的安立为主要内容的经典。如《三摩地王经》中所说：“如来宣说空性，应知了义经的差别。凡是宣说有情、人、士夫的，应知一切法皆为不了义。”因此，在一切四宗的观点中，各自的胜义谛被认为是了义，而世俗谛被认为是不了义，这一点是相同的。由于这两者的定义不同，因此这两部经典的定义也不同。
English
Regarding the Sutra of 'Not Harmed by the Earth' and acknowledging the 'Sutra of Provisional Meaning' as the 'Sutra of Not Harmed by the Earth,' some say that the sutra that mainly teaches the ultimate truth and the conventional truth is the definition of these two. Regarding the first case, the Perfection of Wisdom Sutra that begins with 'without form, without sound,' etc., is the subject of the proposition. It is correct because it is a sutra of definitive meaning. If you concede, then it would follow that it is without form. The sutra that teaches having form is the subject of the proposition. It is correct because it is a sutra of provisional meaning. As it is said in the Twentieth Chapter: 'For those beings who are being tamed, it is said that there are form and other sense bases because of their intention, just like beings born miraculously.' Regarding the second case, the sutra that teaches the ultimate three vehicles is the subject of the proposition. It should be a sutra of definitive meaning because that is its definition. If it is not established, then the school that acknowledges it as a sutra of definitive meaning will not be harmed by scripture and reasoning. Because you are established by it, because you are the Vaibhashika. The sutra that teaches that all phenomena are without inherent existence is the subject of the proposition. It should be a sutra of provisional meaning because that is its definition. The method of proof can be understood by the previous method of argumentation. Regarding the third case, if it is the word of the Buddha, it must be a sutra of definitive meaning. If that is the case, then it must have that definition. If it is not established, then it follows that in the Secret Inconceivable Samadhiraja Sutra, it says: 'In thousands of world realms, whatever sutras I have spoken, the letters are different, the meaning is the same, and it is not possible to fully proclaim them.' Regarding the second case, the definitions of these two are, in order: the sutra that directly teaches the ultimate truth as the main subject matter, and the sutra that directly teaches the establishment of the conventional truth as the main subject matter, which is the means for not realizing the ultimate truth. As it is said in the Samadhiraja Sutra: 'The Tathagata taught emptiness, and one should know the distinctions of the sutras of definitive meaning. Whatever teaches sentient beings, persons, and individuals, one should know that all those teachings are of provisional meaning.' Therefore, in the view of all four schools, it is the same that their respective ultimate truths are considered definitive meaning, and their conventional truths are considered provisional meaning. Since the definitions of these two are different, the definitions of these two sutras are also different.
Tibetan
པེར་ན་རྡུལ་ཕྲན་བདེན་གྲུབ་ཡོད་པར་སྟོན་པའི་མདོ་དེ་གྲུབ་མཐའ་གོང་མ་གཉིས་ཀྱིས་དྲང་དོན་གྱི་མདོ་དང་། འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས་ངེས་དོན་གྱི་མདོར་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་དངོས་བསྟན་གྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་མདོ་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀ་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་མདོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་གཉིས་ཀ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དངོས་བསྟན་གྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་སྟོན་པའི་མདོ་དེ། ཁྱོད་དངོས་བསྟན་གྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་སྟོན་པའི་མདོ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། ཉོན་སྒྲིབ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་གཉིས་ཀ་གཙོ་བོར་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཆོས་ཅན། ཉོན་སྒྲིབ་གཙོ་བོར་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀ་གཙོ་བོར་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་གཉིས་ཀ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཙོ་བོར་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་དེ་ཁྱོད་གཙོ་བོར་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རིམ་བཞིན་ཁས་བླངས་སོ། །རྩ་བར་འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཐེག་དམན་གྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་དུ་ཐལ་ལོ། །ཁ་ཅིག མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པའི་མདོ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། ངེས་དོན་གྱི་མདོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཡིན་པ་དེ་དོན་དམ་བདེན་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། འོ་ན་གཟུགས་མེད་པ་དེ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་པར་ཐལ། གཟུགས་མེད་ཅེས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་དེ་དོན་དམ་བདེན་པ་དངོས་བསྟན་གྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་སྟོན་པའི་མདོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དྲང་ངེས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་འདི་དག་ནི་ཞིབ་པར་ལོགས་སུ་བཤད་པར་འདོད་པས་འདིར་རྒྱས་པར་མ་སྤྲོས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །ཞེས་པ་དང་། བརྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། གང་ལ་རྩོད་པའི་ཡུལ། ཇི་ལྟར་རྩོད་པའི་ཚུལ། དེ་ལ་ལན་འདེབས་པའི་ཚུལ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ལུས་རྣམ་གཞག་ཏུ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། །ཞེས་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་སུ་བསྟན་པ་ལ་རྩོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དུ་ཐལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་ཐ་དད་པ་གསུམ་དུ་དབྱེ་མི་རུང་བ
Chinese
譬如说，宣说微尘实有的经，上部两派认为是不了义经，下部两派认为是了义经，就像这样。第三，有些人认为，同时宣说世俗谛和胜义谛都是直接开示的主要内容的经典，是所立宗，应是能立，因为具有该法相的缘故。如果不能成立，则应是能立，因为那两者都是宣说主要内容的经典之故。如果不能成立，那两者都是所立宗，你直接开示的主要内容而宣说的经典，应是你直接开示的主要内容而宣说的经典，因为你存在之故。如果这样说，那么同时主要断除烦恼障和所知障的无间道，应是主要断除烦恼障的无间道，因为那两者都是主要断除的无间道之故。如果不能成立，那两者都是所立宗，你主要断除的无间道，应是你主要断除的无间道，因为你是障碍之故。依次承认了。如果认为是根本，那么它是所立宗，应成为小乘的无间道。有些人认为，宣说究竟一乘的经典是所立宗，应是能立，因为是了义经之故。如果承认，那么究竟一乘应成为胜义谛，如果这样问，那么无色应成为胜义谛，因为名为无色的般若经是直接开示胜义谛的主要内容而宣说的经典之故。这些了义和不了义的分别，因为想要详细地另外解说，所以在此不广说。“法界无有差别故。”这样说，以及“依赖法的差别。”的场合中，对什么进行辩论的处所，如何辩论的方式，以及如何对它进行回答的方式这三者中，第一是，在身之安立中，“法界自性与。”这样对有情之心的法界宣说为如来藏进行辩论。第二是，一切有情应成为具有如来藏，因为一切有情为法界所周遍的缘故。如果承认，那么三种不同种姓的三乘就不能分开。
English
For example, the sutra that demonstrates the existence of true particles is considered by the upper two schools to be a provisional sutra, and by the lower two schools to be a definitive sutra, just like that. Thirdly, some argue that the sutra that simultaneously teaches both conventional truth and ultimate truth as the main subject matter directly taught is the subject, and should be the reason, because it possesses that characteristic. If it cannot be established, then it should be the reason, because both of them are sutras that teach the main subject matter. If it cannot be established, then both of them are the subject, the sutra that you teach by directly teaching the main subject matter, should be the sutra that you teach by directly teaching the main subject matter, because you exist. If you say so, then the uninterrupted path that mainly eliminates both afflictive obscurations and cognitive obscurations, should be the uninterrupted path that mainly eliminates afflictive obscurations, because both of them are uninterrupted paths that mainly eliminate. If it cannot be established, then both of them are the subject, the uninterrupted path that you mainly eliminate, should be the uninterrupted path that you mainly eliminate, because you are an obstacle. It is admitted sequentially. If it is considered the root, then it is the subject, and should become the uninterrupted path of the Lesser Vehicle. Some argue that the sutra that teaches the ultimate One Vehicle is the subject, and should be the reason, because it is a definitive sutra. If you admit, then the ultimate One Vehicle should become the ultimate truth, if you ask like that, then formlessness should become the ultimate truth, because the Perfection of Wisdom Sutra called Formlessness is a sutra that directly teaches the main subject matter of the ultimate truth. These distinctions between definitive and provisional meanings, because we want to explain them in detail separately, so we will not elaborate here. "Because the Dharma realm has no difference." And in the case of "depending on the differences of the Dharma," among the three: the place of debate, the way of debating, and the way of answering it, the first is, in the establishment of the body, "The nature of the Dharma realm and." Thus, the Dharma realm of sentient beings' minds is debated as being taught as the Buddha-nature. The second is, all sentient beings should become possessors of the Buddha-nature, because all sentient beings are pervaded by the Dharma realm. If you admit, then the three different lineages of the Three Vehicles cannot be separated.