Tibetan
་ཅན། ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ཚོལ་རྣམས་ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་མིན་པར་ཐལ། ཉན་ཐོས་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཉན་ཐོས་དང་དེའི་ཕྱོགས་སུ་བསླན་པ་ཞེས་པའི་ལུང་དང་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ། ལོངས་སྐུ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁས་བླངས་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་འཕེན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ། ཀཽ་ཤི་ཀས་སྨྲས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ཚིག་དེ་བསྟན་བཅོས་སུ་ཐལ། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་སེམས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལ། བསྟན་པ་གཅིག་ལ་སྟོན་པ་ལྔ་ཡོད་པར་ཐལ། རྒྱལ་བ་རིགས་ལྔ་སངས་རྒྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ལ། བསྐལ་བཟང་གི་སངས་རྒྱས་སྟོང་གྲངས་མ་ཚང་བར་ཐལ། བྱམས་པ་སངས་རྒྱས་མིན་པའི་ཕྱིར། དྲུག་པ་ལ། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་རྒྱུན་ཞུགས་སུ་ཐལ། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོར། གང་ཟག་གཅིག་མ་གཏོགས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། སློབ་པ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་དང་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། གོང་གི་ཐལ་འགྱུར་གྱི་ནུས་པ་ལས་ཀྱང་ཤེས་ཤིང་། བྱམས་ཆོས་འདིར་ནི། སྤྱིར་ས་བཅུ་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཚུལ་སྟོན་པ་ཡོད་པར་བཞེད་ཀྱང་། བསྐལ་བཟང་གི་སངས་རྒྱས་སྟོང་གིས་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་སྟོན་པ་ནི། ཐོག་མར་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་སྤྲུལ་སྐུའི་མཛད་པར་བཞེད་དོ། །ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ཚོལ་རྣམས་ཀུན་ཤེས། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། མཆོད་ཡུམ་གྱི་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ། མཚན་གཞི་ལ་དཔྱད། མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་ལ་དཔྱད། ཡུམ་སྲས་ཀྱི་དོན་ལ་དཔྱད། གོ་རིམ་ལ་དཔྱད་པ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ། འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་ཁོ་ན་ལ་འདོད་པ་དགག འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་མཁྱེན་པ་ཁོ་ན་ལ་འདོད་པ་དགག གཞུང་ལམ་འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་གསུམ་ཀ་ལ་འདོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཨར་ན་རེ། སྤྱིར་མཆོད་བརྗོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཡུམ་ལ་མཚན་བཏགས་མ་ཕྱེ་བར་དབྱེ་ན། གཞུང་ལམ་འབྲས་བུའི་ཤེར་ཕྱིན་གསུམ་ཀ་ཡོད་ཀྱང་། མཆོད་ཡུམ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ན། འབྲས་བུ་ཡུམ་ཡིན་དགོས་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་རོ། །བུ་སྟོན་ཡང་མཆོད་ཡུམ་ཡིན་ན་འབྲས་ཡུམ་ཡིན་དགོས་ཏེ། འགྲེལ་པར། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་ཞེས་དང་། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལ་རབ་ཏུ་དྭང་བ་ནི་ཞེས་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་ཕུལ་དུ་དབྱུང་དུ་མེད་ཅིང་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་སྒྲས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་ཡུམ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་པའི
Chinese
。声闻寻求寂静者等，应是彼时所依之补特伽罗，不应理。因为不是声闻之故。若许，则与“声闻及其随顺者”之教证相违。第二，报身法，应是彼。因为是彼之故。若许，则承认，并如前推论。第三， कौशिका (Kauśika， कौशिका， कौशिका， 憍尸迦)所说的般若经之语句，应是论典，不应理。因为 कौशिका (Kauśika， कौशिका， कौशिका， 憍尸迦)是众生之故。第四，一个教法中有五个导师，应理。因为五部如来是佛之故。第五，贤劫的千佛，应是不圆满，不应理。因为弥勒不是佛之故。第六，阿难陀应是入流者，应理。般若经中说：“除一人之外，即是学习入流者，具寿阿难陀”之故。自宗是，从上述的推论的力量也能知晓。在此弥勒法中，一般认为十地菩萨以十二行相示现，但贤劫千佛以十二行相示现，则是首先现证法身，然后示现化身之行相。声闻寻求寂静者等，皆知。在“供养母”之际，对边际进行观察时，有对名称之基础进行观察，对包含体性和分类的名称进行观察，对母与子之意义进行观察，对次第进行观察等四种。第一，否定只承认果般若，否定只承认圣者相续之智慧，否定承认经道果般若三者。第一是阿儿纳热。一般而言，对于成为供养赞颂之境的母，若不区分名称而进行分类，则有经道果般若三者，但若供养母是体性，则果应是母，因为是般若，则应是果般若。如是说。布顿也说，若供养母是果母，则应是果母。注释中说：“一切智性是三自性之三相者”，以及“因此，对薄伽梵母极度清净”，以及“薄伽梵母功德珍宝无法胜过”等，因为以薄伽梵母之语所说之故。如是说。那么，对彼母顶礼之
English
It should not be the person who is the basis of the occasion when the Shravakas seek peace, because they are not Shravakas. If you accept this, it contradicts the scripture that says, "Shravakas and those who follow them." Secondly, the Sambhogakaya Dharma should be there, because of that. If you accept this, then accept it and infer as before. Thirdly, the words of the Prajnaparamita Sutra spoken by Kausika should be a treatise, because Kausika is a sentient being. Fourthly, there should be five teachers in one teaching, because the five victorious ones are Buddhas. Fifthly, the thousand Buddhas of the Good Kalpa should not be complete, because Maitreya is not a Buddha. Sixthly, Ananda should be a stream-enterer, because the Prajnaparamita Sutra says, "Except for one person, namely the student who has entered the stream, the venerable Ananda." The self-view is also known from the power of the above inferences. In this Maitreya Dharma, it is generally accepted that the Bodhisattva of the tenth bhumi shows the twelve deeds, but the thousand Buddhas of the Good Kalpa show the twelve deeds by first manifesting the Dharmakaya and then showing the deeds of the Nirmanakaya. All those who seek peace, such as the Shravakas, know. In the case of "Offering Mother," when examining the limits, there are four types of examination: examining the basis of the name, examining the name including the nature and classification, examining the meaning of mother and son, and examining the order. First, reject the idea of only accepting the fruit Prajnaparamita, reject the idea of only accepting the wisdom of the noble lineage, and reject the idea of accepting all three: the path, the path, and the fruit Prajnaparamita. The first is Arna Re. In general, if the mother who is the object of offering and praise is classified without distinguishing the name, then there are all three: the path, the path, and the fruit Prajnaparamita. However, if the offering mother is the nature, then the fruit must be the mother, because it is Prajnaparamita, it must be the fruit Prajnaparamita. So they say. Buton also says that if the offering mother is the fruit mother, then it must be the fruit mother. The commentary says, "The omniscient nature is the three-natured one of the three natures," and "Therefore, to be extremely pure to the Bhagavati Mother," and "The Bhagavati Mother's qualities and jewels are unsurpassed," because it is said in the words of the Bhagavati Mother. So they say. So, to that mother, I prostrate