Tibetan
ཏན་མ་ཐོབ་པས་འདུས་བྱས་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་རྒྱུད་བླར། འདིར་འདུས་བྱས་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་བཞི་ལ་གསུངས་པ་དེ་ལ་ཡང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་དང་། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་འཕགས་པས་སྤངས་ལ། ཕྱི་མ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྤངས་པས་དེ་ལྟ་བུའི་འདུས་བྱས་མིན་པའི་དོན་དེ་རྟོགས་པར་འདོད་ན་ཁོ་བོ་ལ་དྲི་བར་བྱའོ། །མེད་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ལ། སློབ་པའི་འགོག་བདེན་ཆོས་ཅན། དེ་མིན་ཏེ། ལམ་བདེན་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་མ་ཐོབ་པས། རང་རྒྱུ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་ངོས་སྐལ་གྱི་དྲི་མ་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཇིགས་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་དོན་ལ། བྱང་སེམས་འཕགས་པ་ཆོས་ཅན། མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གནས་མིན་ཏེ། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱི་མའི་དོན་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །ཤའི་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ལྷའི་དང་། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། སྤྱན་ལྔའི་རྒྱུ། ངོ་བོ། ས་མཚམས་གསུམ། དང་པོ་ལ་ཐུན་མོང་གི་རྒྱུ་ནི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སྟེ། མདོ་ལས། མིག་ལྔ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང་སྦྱང་བར་འདོད་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །སོ་སོའི་རྒྱུ་ལ། བསམ་གཏན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྦྱངས་པའི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ནི་ཤའི་སྤྱན་གྱི་རྒྱུ་དང་། མར་མེ་སོགས་སྦྱིན་པའི་དགེ་བའི་ལས་ནི་ལྷའི་སྤྱན་གྱི་རྒྱུ་དང་། རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱི་རྒྱུ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་གྱི་རྒྱུའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱི་རྒྱུའོ། །གཉིས་པ་ལ་དགག་གཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ནས་སྟོང་གསུམ་ཚུན་ཆད་མཐོང་བའི་ཡུལ་ཅན། བདག་རྐྱེན་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་མཐོང་བའི་ཡུལ་ཅན་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་གཉིས་ཀྱིས་མཚན་མར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཅན་དང་རང་དང་རྒྱུད་ཚོད་མཉམ་པ་མན་ཆད་ཀྱི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཞེ་ན། དང་པོ་གཉིས་ལ། ལམ་མ་ཞུགས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཤེས་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེ་གཉིས་སུ
Chinese
因为没有获得，所以是有为法欺骗的法性。又在《宝性论》中说：这里，用生老病死四种相来表示有为法，其中又分为凡夫相续中的有为法和圣者相续中的有为法两种。第一种，是菩萨圣者所断除的；后一种，是佛陀所断除的。如果想了悟像这样不是有为法的意义，就来问我吧。没有的缘故的意义是：有学的灭谛，不是这样的，因为没有获得与道谛无别的功德，因为自因无间道的部分没有垢染，仅仅是完全分开的缘故。具有怖畏的缘故的意义是：菩萨圣者，不是究竟的救护处，因为具有所知障的怖畏的缘故。后面的偈颂的意义很容易理解。肉眼和，异熟所生的天眼和，的场合中，五眼的因，体性，界限三者。第一，共同的因是六度，经中说：想要获得五眼和想要修习的人，应当修学六波罗蜜。各自的因中，以禅定的自性所修习的根是肉眼的因，布施灯等善业是天眼的因，证悟无自性的闻思修三者的智慧是慧眼和法眼的因。智慧的积聚是佛眼的因。第二，遮破和安立两种，第一，有些人说，依凭增上缘有色根，能见到一百由旬到三千大千世界以内的对境；依凭增上缘禅定，能见到一切有情的死殁和出生之对境；对于一切法不以二取执著为相之对境；以及如实了悟与自己相续程度相等或以下的一切圣者之证悟的对境；以及一切法以一切行相现前圆满菩提之对境。如果这样认为，那么前两种，未入道的凡夫的天眼之现量，是那两种所指代的吗？
English
Because it is not obtained, it is the nature of conditioned phenomena to be deceptive. Also, in the Uttaratantra, it says: Here, the characteristics that represent conditioned phenomena are the four: birth, aging, sickness, and death. These are also divided into two: those that exist in the continuum of ordinary beings and those that exist in the continuum of noble bodhisattvas. The first is abandoned by noble bodhisattvas, and the latter is abandoned by the Buddhas. If you want to understand the meaning of something that is not conditioned in this way, ask me. The meaning of 'because it does not exist' is: the cessation of the truth of the learner is not like that, because the qualities that are inseparable from the path of truth have not been obtained, because the part of the unobstructed path of self-cause is without defilement, and it is only completely separated. The meaning of 'because it is with fear' is: the noble bodhisattva is not the ultimate refuge, because it is with the fear of the obscuration of knowledge. The meaning of the later verses is easy to understand. In the case of the fleshly eye and the divine eye arising from maturation, the causes, nature, and limits of the five eyes. First, the common cause is the six perfections, as it says in the sutra: Those who wish to obtain the five eyes and those who wish to practice should train in the six perfections. Among the individual causes, the sense faculty purified by the nature of meditation is the cause of the fleshly eye, the virtuous action of giving lamps and so on is the cause of the divine eye, and the wisdom of hearing, thinking, and meditating that realizes selflessness is the cause of the wisdom eye and the dharma eye. The accumulation of wisdom is the cause of the Buddha eye. Second, there are two: refutation and establishment. First, some say that, relying on the dominant condition of the physical sense faculty, one can see objects within a hundred yojanas to three thousand great thousand worlds; relying on the dominant condition of meditation, one can see the death and birth of all sentient beings; the object that does not conceptualize the characteristics of all phenomena with the two graspers; and the object that realizes as it is the realization of all noble individuals who are equal to or less than one's own continuum; and the object that perfectly and completely awakens to all phenomena in all aspects. If you think so, then are the first two, the direct perception of the divine eye of an ordinary person who has not entered the path, the two that are indicated?
Tibetan
་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། བྱང་སེམས་ཚོགས་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤའི་སྤྱན་དང་། སྦྱོར་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལྷའི་སྤྱན་གཉིས་ཀྱིས་དེ་གཉིས་མི་མཐོང་བར་ཐལ་ལོ། །རྩ་བར་འདོད་ན། མིན་པར་ཐལ། ལམ་མ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། ས་གཉིས་པའི་མོས་པ་སྒོམ་ལམ་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་མི་ནུས་ཏེ། སློབ་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཐེག་དམན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་རྒྱུད་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་རྒྱུད་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ལ་ལོངས་སྐུ་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ལྔ་པོ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། བདག་རྐྱེན་ཚེ་འདིར་བསམ་གཏན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྦྱངས་པའི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་མཐོང་བའི་ཐེག་ཆེན་སྐྱེས་བུའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཡོན་ཏན། བདག་རྐྱེན་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསམ་གཏན་གྱི་སས་བསྡུས་ཀྱི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་འཆི་འཕོ་བ་དང་། སྐྱེ་བ་མཐོང་བའི་ཐེག་ཆེན་སྐྱེས་བུའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་གཉིས་ཀྱི་མཚན་མར་རྣམ་པར་མི་ཏོག་པའི་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་མཉམ་གཞག་གིས་བསྡུས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། རང་དང་རྒྱུད་ཚོད་མཉམ་པ་མན་ཆད་ཀྱི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་ཤའི་སྤྱན་ནི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཤའི་མིག་གིས་དཔག་ཚད་བརྒྱ་མཐོང་བ་ཡོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་དཔག
Chinese
应成，因为具有那样的体性之二。如果不承认，那么应成：菩萨资粮道者的相续中的肉眼和加行道者的相续中的天眼二者不能见到那二者。如果承许是根本，那么应成不是，因为是未入道者的相续的识。第三，二地者的胜解行道，法性，应成是所诠，因为具有那样的体性，即是现量证悟法无我的瑜伽现量。不能承许是根本，因为是学者的后得智慧。第四，不还者的相续的他心智的神通，法性，应成是所诠，因为具有那样的体性，即是圣者相续的他心智的神通。不能承许是根本，因为小乘者的相续中没有法眼，因为他的相续中没有慧眼，因为他的相续中没有不将一切法执著为二我的智慧。第五，报身，法性，应成是所诠，因为具有那样的体性，即是现量证悟一切法以一切方式现前圆满成佛。第二是，五者各自的体性依次是：以自缘在此生中以禅定的自性所调伏的具色根为依，现量见到百逾俱卢等的，大乘补特伽罗的相续的功德；以自缘由往昔业的善妙异熟所生的，以禅定地所摄的具色根为依，见到其他有情的死殁和出生的，大乘补特伽罗的相续的加行道以上的功德；于一切法不执著二我之相的圣者相续的等持所摄的功德；现量证悟与自己相续量相等以下的，一切圣者补特伽罗的证悟差别的，大乘圣者的后得所摄的功德；以及现量证悟一切法以一切方式现前圆满成佛的智慧。其中，肉眼在《般若经》中说：大菩萨的肉眼能见百俱卢。同样地，
English
It follows that it is so, because of the two having that characteristic. If not admitted, then it follows that the flesh eye of the Bodhisattva on the path of accumulation and the divine eye of the one on the path of preparation do not see those two. If you assert it as fundamental, it follows that it is not, because it is the consciousness of the continuum of a person who has not entered the path. Third, the aspiration of the second ground, the path of meditation, the dharma, it follows that it is the signified, because it has that characteristic, that is, it is the direct perception of the yoga that directly realizes the selflessness of phenomena. It cannot be asserted as fundamental, because it is the subsequent wisdom of the learner. Fourth, the clairvoyance of knowing the minds of others in the continuum of the non-returner, the dharma, it follows that it is the signified, because it has that characteristic, that is, it is the clairvoyance of knowing the minds of others in the continuum of the noble one. It cannot be asserted as fundamental, because the Hinayana does not have the Dharma eye in its continuum, because it does not have the wisdom eye in its continuum, because it does not have the wisdom that does not discriminate all dharmas as two selves in its continuum. Fifth, the Sambhogakaya, the dharma, it follows that it is the signified, because it has that characteristic, that is, it directly realizes all dharmas as manifestly and completely enlightened in all ways. The second is: the characteristics of the five respectively are: the qualities of the continuum of the Mahayana person who, relying on the colored sense faculty tamed by the nature of meditation in this life as the self-condition, directly sees hundreds of yojanas, etc.; the qualities of the continuum up to the path of preparation of the Mahayana person who, relying on the colored sense faculty included in the meditative state arising from the ripening of the virtuous deeds of past actions as the self-condition, sees the death and birth of other sentient beings; the qualities included in the equipoise of the noble continuum that does not discriminate the characteristics of the two selves in all dharmas; the qualities included in the subsequent attainment of the Mahayana noble one who directly realizes the differences in the realization of all noble individuals who are equal to or less than the measure of one's own continuum; and the wisdom that directly realizes all dharmas as manifestly and completely enlightened in all ways. Among them, the flesh eye is mentioned in the Perfection of Wisdom Sutra: The flesh eye of a great Bodhisattva can see a hundred kotis. Similarly,