Tibetan
ངོན་དུ་གྱུར་པ་ཙམ་མོ། །མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་པ་གསུམ་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། དེ་ནི། ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་དག །ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་དབྱེར་མེད་དུ་ལྡན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། རྒྱུད་བླར། ལྡན་ཞེས་དང་། རྒྱན་ལས་ཐོབ་གྱུར་ཅེས་པའི་སྒྲས་བསྟན་ནོ། །མདོར་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འགོག་ལམ་དབྱེར་མེད་ལ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ཏུ་གཞག་ཅིང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་སློབ་ལམ་དུ་འགོག་ལམ་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ཏུ་གཞག་པ་ནི། དབྱིངས་རིག་དབྱེར་མེད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང་མ་གྱུར་པའི་གནད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དཀོན་མཆོག་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཁ་ཅིག བསམ་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་འགོག་ལམ་གང་རུང་གིས་བསྡུས་པའི་ཟག་མེད་རྣམ་བྱང་གི་བདེན་པ་ཞེ་ན། བྱང་འཕགས་ཀྱི་འགོག་བདེན་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དག་གསལ་གཉེན་པོ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སློབ་པའི་འགོག་བདེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག འགོག་ལམ་གང་རུང་གིས་བསྡུས་པའི་ཟག་མེད་རྣམ་བྱང་གི་བདེན་པ་ཞེ་ན། རྣམ་མཁྱེན་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་མིན་པར་ཐལ། མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འགོག་བདེན་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ལམ་བདེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལུགས་ནི། འགོག་ལམ་གང་རུང་གིས་བསྡུས་པའི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཟག་མེད་རྣམ་བྱང་གི་བདེན་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླར། བསམ་མེད་གཉིས་མེད་རྟོག་མེད་པ། །དག་གསལ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱིས། །གང་ཞིག་གང་གིས་ཆགས་བྲལ་བ། །བདེན་གཉིས་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ཆོས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་རྟོག་གེའི་བློས་མུ་བཞིར་རྟོག་པར་མི་ནུས་པས་ན། བསམ་དུ་མེད་པ་དང་། ལས་ཉོན་གཉིས་མེད་པ་དང་། དེའི་རྒྱུ་ཚུལ་བཞིན་མིན་པའི་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་སྟེ་འགོག་བདེན་གྱི་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ། ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་གསལ་བ། སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པ་སྟེ་ལམ་བདེན་གྱི་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་དབྱེ་གཞི་འགོག་ལམ་གཉིས་ཏེ་བརྒྱད་དོ། །དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གིས་མཚན་ཉིད། རིག་གྲོལ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་རྒྱལ་སྲས་འཕགས་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླར། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ནང་གི་ནི། །ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་དག་པའི་ཕྱིར། །བློ་ལྡན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །བླ་མེད་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཉིད། །ཅེས་སོ།
Chinese
仅仅是显现而已。智慧、慈悲、能力这三者是无漏的智慧，也就是“哪些是无漏之法？”的意思。因为无分别地具有这些，所以在《宝性论》中，用“具有”和《庄严经论》中的“从庄严中获得”等词语来表示。总之，在佛的果位上，灭道无别，安立为佛宝；在大乘的学道上，灭道分开，安立为法宝，这是由无分别的法界智慧显现与未显现的关键所致。关于法宝的定义，有些人认为是与不可思议等八种功德相应的，由任何灭道所摄的无漏清净之谛。如果这样认为，那么圣者的灭谛，就应成为那个定义的对境，因为它是所诠释的对象。但这是不可能的，因为它不具有清净、光明、对治这三种功德，因为它是学道的灭谛。有些人认为是任何灭道所摄的无漏清净之谛。如果这样认为，那么一切智就应成为那个定义的对境，因为它是那个定义的对境。如果承认，那么它就应不是此处所说的法宝，因为它是一切时期的皈依处，因为它与灭谛无别的道谛。自宗认为是任何灭道所摄的圣者相续中的无漏清净之谛。如《宝性论》云：“无思无二无分别，清净光明对治性，何者以何离贪著，二谛体性彼即法。”因此，由于法性不能被分别念以四句来分别，所以是不可思议的；没有业和烦恼二者；没有以不如理作意为因的分别念，这是灭谛的三种功德；自性清净，境的体性光明，能对治障碍，这是道谛的三种功德，以及分类的依据灭道二者，共八种。僧宝的定义是：具有明解脱的八种功德的佛子圣者。如《宝性论》云：“如所有尽所有，以智慧见清净故，具慧不退转之众，具足无上功德性。”
English
It is merely a manifestation. Wisdom, compassion, and power are the three uncontaminated wisdoms, which is the meaning of "What are the uncontaminated dharmas?" Because of possessing these inseparably, the Ratnagotravibhāga indicates it with the words "possessing" and "obtained from adornment" in the *Ornament of the Mahāyāna Sūtras*. In short, at the stage of Buddhahood, cessation and path are inseparable, and it is established as the Buddha Jewel. In the Mahāyāna path of learning, cessation and path are separated and established as the Dharma Jewel. This is due to the key point of whether the inseparable wisdom of the sphere has manifested or not. Regarding the definition of the Dharma Jewel, some say it is the uncontaminated pure truth included in any cessation or path that possesses eight qualities such as being inconceivable. If so, then the cessation truth of the noble ones should be the object of that definition, because it is the object to be expressed. But this is not possible, because it does not possess the three qualities of purity, clarity, and antidote, because it is the cessation truth of the learner. Some say it is the uncontaminated pure truth included in any cessation or path. If so, then omniscience should be the object of that definition, because it is the object of that definition. If you admit that, then it should not be the Dharma Jewel taught here, because it is the ultimate refuge, because it is the path truth inseparable from the cessation truth. Our own system is that it is the uncontaminated pure truth in the continuum of the noble ones included in any cessation or path. As the Ratnagotravibhāga says: "Unthinkable, non-dual, non-conceptual, with the qualities of purity, clarity, and antidote, whatever is free from attachment by whatever, that which has the nature of the two truths is the Dharma." Therefore, since the nature of reality cannot be conceptualized into four extremes by conceptual thought, it is inconceivable; there is no duality of karma and affliction; and there is no conceptual thought of incorrect attention as its cause, these are the three qualities of cessation truth; naturally pure, the nature of the object is clear, and it acts as an antidote to obscurations, these are the three qualities of the path truth, and the basis of division is the two, cessation and path, making eight in total. The definition of the Sangha Jewel is: the noble son of the Buddhas who possesses the eight qualities of knowledge and liberation. As the Ratnagotravibhāga says: "Because of the purity of seeing the knowledge of suchness and all that exists, the assembly of the wise who do not turn back, possess the nature of unsurpassed qualities."
Tibetan
།ཡོན་ཏན་བརྒྱད་ནི། ཇི་ལྟ་བ་རིག་པ། ཇི་སྙེད་པ་རིག་པ། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་སྟེ། རིག་པའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་། ཆགས་པའི་སྒྲིབ་པ། ཐོགས་པའི་སྒྲིབ་པ། དམན་པའི་སྒྲིབ་པ་ལས་གྲོལ་བ་སྟེ། གྲོལ་བའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་། དབྱེ་གཞི་རིག་གྲོལ་གཉིས་ཏེ་བརྒྱད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར། ཟུང་བཞི་ཡ་བརྒྱད་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཏུ་མི་འཆད་ཅེ་ན། འདི་ནི་ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མིན་པའི་དཀོན་མཆོག་འཆད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཅིའི་ཕྱིར། ཐེག་ཆེན་དགྲ་བཅོམ་པ་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཏུ་མི་འཆད་ཅེ་ན། དེ་ནི་སྐྱབས་འགྲོའི་ཡུལ་དུ་གཞག་པའི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་སྐབས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པ་ཡང་དགེ་འདུན་དུ་བཤད་ནས། རྒྱུད་བླར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འཆད་ཅེ་ན། རྒྱན་ལས་ནི། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་སྒྲུབ་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ལ། རྒྱུད་བླར་ནི། སྐྱབས་འགྲོའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དཀོན་མཆོག་འཆད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས། དེ་མ་བཤད་དོ། །ཁ་ཅིག་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཆོས་ཅན། འདིར་དངོས་བསྟན་གྱི་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པར་ཐལ། རིག་གྲོལ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། གནས་སྐབས་སྐྱབས་གསུམ་དུ་གཞག་པའི་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གནས་སྐབས་སྐྱབས་གསུམ་དུ་གཞག་པ་ལ། ངེས་ལེགས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་གང་ཟག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། མངོན་མཐོ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་གང་ཟག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་སྐྱབས་འགྲོའི་ཡུལ་དེ་ལ་གསུམ་དུ་གཞག་ཅེ་ན། དེ་ལ་དེར་ངེས་ཏེ། ངེས་ལེགས་དོན་གཉེར་གྱི་གང་ཟག་གིས་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་དེ་ལ་གསུམ་དུ་ངེས་ལ་གསུམ་པོ་དེ་སྐྱབས་གནས་སུ་གཞག་པའི་ཕྱིར། འདི་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་སྐྱབས་སུ་གཞག་སྟེ། དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་དཀོན་མཆོག་སྐྱབས་སུ་གཞག་སྟེ། དེ་དག་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཟབ་མོའི་ཆོས་རྟོག་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་སྐྱབས་སུ་གཞག་སྟེ། དེ་དག་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་དངོས
Chinese
八种功德是：如所有性智，如量性智，各自自性智，这三种是智慧的功德。断除贪著之障、障碍之障、下劣之障，这三种是解脱的功德。分类的基础是智和解脱，总共八种。为什么不把四双八士说成是僧宝呢？因为这是宣说大乘不共之宝的场合。为什么不把大乘阿罗汉说成是僧宝呢？因为那是安立为皈依处的佛宝的范畴。仅仅属于那个范畴并不意味着就是那个，因为智慧法身属于自性身的范畴。那么，在《现观庄严论》中，菩萨加行道也说是僧众，为什么在《宝性论》中不说呢？在《庄严论》中，仅仅是成就了不退转的僧众，而在《宝性论》中，这是宣说成为皈依处的宝的场合，所以没有说。有些人认为释迦牟尼佛是所立，在此是直接指出的僧宝，因为是具有智解脱八功德的大乘圣者。那是所立，是安立为暂时三皈依处的僧宝。因此，第二，安立为暂时三皈依处，分为以希求决定胜乐的人为中心和以希求增上生乐的人为中心两种。第一种，为什么把皈依处安立为三种呢？因为对此是确定的，希求决定胜乐的人所要获得的果是确定为三种，并且把这三种安立为皈依处。这如何知道呢？以佛陀的乘来说，安立佛宝为皈依处，因为他们是希求佛陀的实性的人。以独觉佛的乘来说，安立法宝为皈依处，因为他们是希求证悟甚深缘起之法的人。以声闻的乘来说，安立僧宝为皈依处，因为他们是僧众的实
English
The eight qualities are: knowing what it is, knowing how much it is, and knowing each individually, these three are the qualities of knowledge. Liberation from the obscuration of attachment, the obscuration of hindrance, and the obscuration of inferiority, these three are the qualities of liberation. The basis of classification is knowledge and liberation, totaling eight. Why are the four pairs and eight individuals not explained as the Sangha Jewel? Because this is the occasion for explaining the uncommon Jewel of the Mahayana. Why are the Mahayana Arhats not explained as the Sangha Jewel? Because that belongs to the category of the Buddha Jewel, which is established as the object of refuge. Merely belonging to that category does not necessarily mean it is that, because the Wisdom Dharmakaya belongs to the category of the Essence Body. Then, in the Ornament of Clear Realization, the Bodhisattva on the path of application is also explained as the Sangha, why is it not explained in the Uttaratantra? In the Ornament, it is merely the accomplishment of the irreversible Sangha, but in the Uttaratantra, this is the occasion for explaining the Jewel that has become the object of refuge, so it is not explained. Some say that Shakyamuni Buddha is the subject, here he is the directly indicated Sangha Jewel, because he is a Mahayana Arya who possesses the eight qualities of knowledge and liberation. That is the subject, it is the Sangha Jewel established as the temporary three refuges. Therefore, secondly, establishing the temporary three refuges, there are two types: those who focus on seeking definite goodness, and those who focus on seeking higher realms. The first is: why are the objects of refuge established as three? Because it is definite that the result to be obtained by those who seek definite goodness is definite as three, and these three are established as the objects of refuge. How is this known? Taking the vehicle of the Buddha, the Buddha Jewel is established as the refuge, because they are those who seek the essence of the Buddha. Taking the vehicle of the Pratyekabuddha, the Dharma Jewel is established as the refuge, because they are those who seek to realize the profound Dharma of dependent origination. Taking the vehicle of the Shravaka, the Sangha Jewel is established as the refuge, because they are the realit