Tibetan
་དེ། ལས་ཉོན་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ཉོན་མོངས་གཙོ་ཆེ། ཉོན་མོངས་ལ་ཡང་སྲེད་ལེན་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་སྲེད་པ་གཙོ་ཆེ་བའི་ཕྱིར། སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤང་བྱ་སྤངས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་དེ་འགོག་བདེན་གྱི་མཚན་གཞི་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་གང་། །བྲལ་བའོ་སོ་སོ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཀུན་བཏུས་ལས། བརྡའི་འགོག་པ་དང་། དོན་དམ་གྱི་འགོག་པ་གཉིས་དེའི་མཚན་གཞིར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་ནི་དངོས་བརྟགས་མ་ཕྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་མཐོང་ལམ་སྒོམ་ལམ་མི་སློབ་ལམ་གསུམ་ནི་ལམ་བདེན་གྱི་མཚན་གཞི་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བཏུས་ལས། ལམ་གྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། ལམ་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་དང་། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་། ལམ་བསྒོམ་པ་དེ་ནི་ལམ་གྱི་མཚན་གཞི་མདོར་བསྡུས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན། དེ་ཉིད་ལས། ལམ་ལྔ་སྟེ། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང་། སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་དང་། སྒོམ་པའི་ལམ་དང་། མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་ལམ་བདེན་འཁོར་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། དེའི་འགྲེལ་པ་རྒྱལ་སྲས་མ་ལས། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་འདི་ཡང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་སྐབས་ཀྱི་རིགས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་དག །ཅེས་པའི་སྐབས་སུ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ། སྐྱབས་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་བ། གནས་སྐབས་སྐྱབས་གསུམ་དུ་གཞག་པ། མཐར་ཐུག་སྐྱབས་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཉན་ཐོས་སྡེ་པའི་ལུགས། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བའི་ལུགས། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ལུགས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་སྐྱབས་འགྲོའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། སྤྱིར་སངས་རྒྱས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། དང་པོ་ནི། ཐེག་དམན་མི་སློབ་པའི་ལམ་བདེན་ཁོ་ན་ལ་འཇོག་ལ། ཕྱི་མ་ལ་ཆོས་སྐུ་དང་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སྐྱབས་འགྲོའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་དང་། ཆོས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། སྔ་མ་ནི་མྱང་འདས་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང་། ཕྱི་མ་ནི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལ་ཡང་འཇོག་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དགེ་འདུན་དང་། དགེ་འདུན་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། སྔ་མ་ནི་ཐེག་དམན་སློབ་པ་འཕགས་པ་དང་། མི་སློབ་པའི་ལམ་བདེན་ཁོ་ན་ཡིན་ལ།
Chinese
彼。在业和烦恼二者之中，烦恼是主要的。在烦恼中，贪和取二者之中，贪是主要的。以个别觉悟的智慧，依靠断除所断之力的获得的个别观察之灭，是灭谛的相基，如《俱舍论》云：“个别观察之灭为何？离系即个别。”之故。《集论》中，说名言之灭和胜义之灭二者是其相基，若认为相违，则无过失，因为那是就未区分事物观察而说的缘故。三乘的见道、修道、无学道三者是道谛的相基，如《集论》云：“何为道之谛？以何道而遍知痛苦，断除集，现证灭，修习道，此乃道之相基之简要。”之故。那么，其论中云：“五道，即资粮道、加行道、见道、修道、究竟道。”若认为相违，那是就道谛及其眷属而说的，其解释《圣子母论》中云：“此等分别亦应作道之谛及其眷属之情况而理解。”于佛陀处有佛陀与菩提等名。在对三宝进行边际考察时，有：确定三皈依的自性，安立暂时的三皈依，建立究竟的一皈依。第一点有声闻部派的观点、共同大乘的观点、不共大乘的观点三种。第一种是作为皈依境的佛陀，与一般的佛陀有差别，前者安立于小乘无学道之真谛，后者有法身和色身两种。作为皈依境的法，与法也有差别，前者是涅槃个别观察之灭，后者也安立于十二部经。又是作为其境的僧伽，与僧伽也有差别，前者是小乘有学圣者和无学道之真谛，
English
That. Among karma and afflictions, afflictions are the main ones. Among afflictions, craving is the main one among craving and grasping. The cessation attained by the power of abandoning what is to be abandoned by the wisdom of individual realization is the basis of the characteristic of the truth of cessation, as it is said in the Treasury of Knowledge: "What is the cessation of individual examination? Separation is individual." Therefore. In the Compendium, there is no fault in thinking that the cessation of expression and the cessation of ultimate meaning are said to be the basis of its characteristics, because it is done on the assumption that the observation of things has not been separated. The three paths of the three vehicles, the path of seeing, the path of meditation, and the path of no learning, are the basis of the characteristics of the truth of the path, as it is said in the Compendium: "What is the truth of the path? What path completely knows suffering, abandons the origin, realizes cessation, and meditates on the path is the concise basis of the characteristics of the path." Therefore. Well then. In that very same place, it says: "There are five paths: the path of accumulation, the path of joining, the path of seeing, the path of meditation, and the path of completion." If you think it is contradictory, it is done on the assumption of the truth of the path and its retinue. In its commentary, the Son of the King says: "This distinction should also be understood as the logic of the truth of the path and its retinue." In the case of the Buddha, there are Buddhas and Bodhi, etc. In the marginal examination of the Three Jewels, there are: determining the nature of the Three Refuges, establishing the temporary Three Refuges, and establishing the ultimate One Refuge. The first point has three views: the view of the Hearer Sect, the view of the Common Great Vehicle, and the view of the Uncommon Great Vehicle. The first is the Buddha who has become the object of refuge, and there is a difference between the general Buddha, the former is established only on the truth of the path of the Hinayana non-learner, and the latter has two bodies, the Dharma body and the Form body. There is also a difference between the Dharma that has become the object of refuge and the Dharma, the former is only the cessation of individual examination of Nirvana, and the latter is also established in the twelve branches of scripture. Again, there is also a difference between the Sangha that has become its object and the Sangha, the former is only the truth of the path of the Hinayana learner and the non-learner,
Tibetan
ཕྱི་མ་ནི་ཟུང་བཞི་ཡ་བརྒྱད་ལ་ཡང་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཛོད་ལས། གང་ཞིག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་དགེ་འདུན་བྱེད་པའི་ཆོས། །མི་སློབ་པ་དང་གཉིས་ཀ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐྱབས་འགྲོའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ནི་སྐུ་གསུམ་དང་། ཆོས་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་དང་། དགེ་འདུན་ནི་ཟུང་བཞི་ཡ་བརྒྱད་ལ་འཇོག་སྟེ། སྐྱབས་གསུམ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། ཐུབ་དབང་དག་གི་སྐུ་གསུམ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་དང་གང་ཟག་བརྒྱད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་བྱང་འཕགས་གང་དུ་གཏོགས་ཤེ་ན། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་གང་རུང་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་གང་ཞིག ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་ཁོངས་སུ་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར། ཟུང་བཞི་ཡ་བརྒྱད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པས་ཀྱང་དེ་ལ་ཕྱག་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ལས། ཤཱ་རིའི་ལུང་ལས་དགྲ་བཅོམ་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ཕྱག་བྱས་ཕྱིར། །འདི་དག་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གཞན་མིན། །སངས་རྒྱས་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་མཚན་ཉིད། བོད་ཕལ་ཆེར་ནི། ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གནས་ཞེས་འཇོག་ཅིང་། ཡོན་ཏན་བརྒྱད་ནི། རྒྱུད་བླར། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་མིན་པ། །མཁྱེན་དང་བརྩེ་དང་ནུས་པར་ལྡན། །དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་རང་དོན་གྱི་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་། གཞན་དོན་གྱི་ཡོན་ཏན་གསུམ་དབྱེ་གཞི་རང་དོན་དང་གཞན་དོན་གྱི་ཡོན་ཏན་གཉིས་དང་བརྒྱད་དོ་ཞེས་གསུངས། ཁོ་བོའི་རྟོག་པ་ལ། གཞུང་འདིའི་སྐབས་ནས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་དང་། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ནས་བཤད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དོན་གཅིག་པ་ཡིན་པས། དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་དབྱིངས་མཐར་ཐུག་དང་། མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་པའི་ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་པའི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་སྐུ་དེ་འདིར་དངོས་བསྟན་གྱི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །འོ་ན་དེ་དང་ཇི་ལྟར་དོན་གཅིག་ཞེ་ན། འདུས་མ་བྱས་ནི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཡིན་ལ། དེ་ནི། དེ་དག་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །ལྷུན་གྱི་གྲུབ་པ་ནི་གློ་བུར་རྣམ་དག་ཡིན་ལ། དེ་ནི་རྣམ་ཀུན་རྣམ་དག་པ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་པ་མིན་པ་ནི། དེ་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མ
Chinese
后者是因为也承许是四双八辈。如《俱舍论》中说：何者于三皈依，佛陀僧伽所作法，无学与二及，涅槃是所皈依。如是说。第二，作为皈依处的佛宝是三身，法是各自的择灭，僧伽是安立为四双八辈。如《七十皈依颂》中说：能仁之三身，涅槃与八众。因为如是说。那么圣补特伽罗属于哪里呢？属于佛宝，凡是属于三宝中的任何一个，但不属于法和僧伽的范畴。因为四双八辈的究竟是声闻阿罗汉也必须向其顶礼。彼论中说：舍利弗经中，阿罗汉，对菩萨作礼故，此等非他三宝，许为属于佛陀。因为如是说。第三，关于佛宝的定义。大多数藏人认为：具有八功德的究竟皈依处。八功德是：《宝性论》中说：非为造作且任运成，非由他缘所证悟，具知与悲及能力，具二利之佛陀。如是自利功德三个，他利功德三个，分类的依据是自利和他利的功德两个和八个。我的想法是，从本论中实际显示的佛宝，与《现观庄严论》中所说的自性身意义相同。因此，具有二种清净的究竟法界，以及智慧、慈悲和能力功德无别的非造作之身，在此是直接显示的佛宝的定义。那么，它与那个如何意义相同呢？非造作是自性清净，那就是：彼等自性之体性。的意义。任运成是客尘清净，那就是：一切种类皆清净的意义。非由他缘所证悟是，彼者以自生之智
English
The latter is because it is also accepted as the four pairs and eight individuals. As it is said in the Abhidharmakosha: "Whoever takes refuge in the three, the Dharma made by the Buddha and Sangha, the non-learner and both, and Nirvana is the refuge." Thus it is said. Secondly, the Buddha Jewel, which is the object of refuge, is the three bodies, the Dharma is the individual cessation, and the Sangha is established as the four pairs and eight individuals. As it is said in the "Seventy Verses on Refuge": "The three bodies of the Able One, Nirvana and the eight persons." Because it is said thus. Then, to which category do the noble beings belong? They belong to the Buddha Jewel, whatever belongs to any of the three jewels, but does not belong to the category of Dharma and Sangha. Because even the ultimate of the four pairs and eight individuals, the Shravaka Arhat, must prostrate to them. It is said in the same text: "In the Shariputra Sutra, the Arhat, because he prostrated to the Bodhisattva, these are not other than the three jewels, it is accepted that they belong to the Buddha." Because it is said thus. Thirdly, regarding the definition of the Buddha Jewel. Most Tibetans consider it to be: "The ultimate refuge possessing eight qualities." The eight qualities are: In the Uttaratantra, it is said: "Uncreated and spontaneously accomplished, not realized by other causes, possessing knowledge, compassion and power, the Buddha possessing two benefits." Thus, there are three qualities of self-benefit, three qualities of other-benefit, and the basis of classification is two and eight qualities of self-benefit and other-benefit. My thought is that the Buddha Jewel actually shown in this text has the same meaning as the Svabhavikakaya explained in the Abhisamayalankara. Therefore, the ultimate realm possessing two purities, and the uncreated body with inseparable qualities of wisdom, compassion and power, is the definition of the Buddha Jewel directly shown here. Then, how is it the same in meaning as that? Uncreated is self-nature purity, that is: "Those are of the nature of self-nature." The meaning of Spontaneously accomplished is adventitious purity, that is: "The meaning of all kinds of purity." Not realized by other causes is, that is, by self-born wisdom.