Tibetan
་པོ་དགྲ་བཅོམ་འབྲས་གནས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར། གང་ཟག་གསུམ་པོས་རང་གི་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་དེ་ཐོབ་པ་ན། ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་དེ་ཉིད་སྐྱབས་སུ་གཞག་པས་འདི་ལ་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་ཞེས་བྱའོ། །སྐྱབས་འགྲོའི་དོན་མི་གནས་པ་ཡང་མིན་ཏེ། དེའི་དོན་ནི་འཇིགས་པ་ལས་སྐྱོབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཐོབ་པ་ན་རང་རང་གི་འཇིགས་པ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ཟག་རེ་རེ་ཡང་གསུམ་ཀ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་མིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་སོ་སོར་གཞག་ཅེ་ན། སངས་རྒྱས་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པར་མོས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་སྐྱབས་སུ་གཞག་སྟེ། རྐང་གཉིས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་དེ་སངས་རྒྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པར་མོས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་དཀོན་མཆོག་སྐྱབས་སུ་གཞག་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་དེ་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དགེ་འདུན་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པར་མོས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་སྐྱབས་སུ་གཞག་སྟེ། ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་དེ་དགེ་འདུན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་རང་ཉིད་འཇིག་པ་ལས་སྐྱོབ་པའི་ཕྱིར་དུ། གང་ཟག་གཞན་རྒྱུད་ལ་གྲུབ་ཟིན་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བས་རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ནི་མངོན་མཐོ་དོན་གཉེར་ཁོ་ནར་མ་ངེས་ཏེ། ངེས་ལེགས་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་མཐར་ཐུག་སྐྱབས་གཅིག་ཏུ་གཞག་པ་ལ། རྒྱུད་བླར། སྤངས་ཕྱིར་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཕྱིར། །མེད་ཕྱིར་འཇིགས་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམ་གཉིས་དང་འཕགས་པའི་ཚོགས། །གཏན་གྱི་སྐྱབས་མཆོག་མ་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡི། །སྐྱབས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཡིན། །ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། །ཚོགས་ཀྱང་དེ་ཡི་མཐར་ཐུག་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། སྤངས་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་གདུལ་བྱའི་སེམས་རྒྱུད་ལ་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ལུང་གི་ཆོས་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཆོས་ཅན། མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གནས་མ་ཡིན་ཏེ། མཐར་ཐུག་གི་རྟོགས་པ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཐོབ་ཟིན་ནས་ཆུ་བརྒལ་ཟིན་པའི་གཟིངས་ལྟར་སྤང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ལ་ཁ་ཅིག སློབ་པའི་ལམ་བདེན་ཆོས་ཅན། དེ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་གཟིགས་ངོར་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བར་སྣང་ཡང་། དོན་ལ་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་མ་བྲལ་བས། དེར་སྣང་དང་དེར་སྟོང་ཚོགས་པ་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟེར། འོ་ན་དེའི་དོན་སློབ་པའི་མཉམ་བཞག་ལ་དེར་སྣང་བ་ལ་བྱེད་དམ། རྗེས་ཐོབ་ལ་དེར་སྣང་བ་ལ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དེ་མིན་པར་ཐལ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྣང་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། གཉིས་པ་ལྟར་ན། སློབ་པའི་རྗེས་ཐོབ་དེ་ཆོས་ཅན། དེ་ལྟར་སྣང་བ་མིན་པར་ཐལ། རང་ཉིད་དྲི་མ་དང་བཅས་པར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་དྲི་མ་སྤོང་བ་ལ་འབད་པ་བྱེད་པའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟིགས་ངོར་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་དེ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་ནམ་མིན། དང་པོ་ལྟར་ན། དེ་མིན་པར་ཐལ། དེའི་ངོར་དེ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གནས་མིན་པར་ཐལ། རང་གི་གཟིགས་ངོར་ཤིན་དུ་ལྐོག་གྱུར་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་མིན་པར་སྣང་ཡང་། དོན་ལ་དེ་དེ་ཡིན་པས་དེར་སྣང་དང་དེར་སྟོང་ཚོགས་པ་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། གཞན་ཡང་། བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་དེ་ལྟར་འཆད་པ་ནི། ཐོགས་མེད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་དང་འགལ་ཏེ། འགྲེལ་པར། དེ་ལ་ལམ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གཏོགས་ལ། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གཏོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན། གང་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་ནི་མི་བདེན་པ། གང་མི་བདེན་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ། གང་མི་རྟག་པ་དེ་ནི་སྐྱབས་མིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཊཱི་ཀ་ལས། སློབ་པའི་ལམ་བདེན་ཆོས་ཅན། དེ་མིན་ཏེ། འདུས་བྱས་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྩ་ཤེར་ལས། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་བསླུ་བའི་ཆོས། །དེས་ན་དེ་དག་བརྫུན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་ཁ་ཅིག གཟུགས་སྐུ་གཉིས་དང་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀག་ནས། རང་ལུགས་ལ་སློབ་པའི་ལམ་བདེན་ཆོས་ཅན། དེ་མིན་ཏེ། མཐར་ཐུག་གི་དུས་སུ་མེད་པས། མཐར་ཐུག་གི་དུས་སུ་བསླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་དེའི་དུས་ན་མེད་པར་ཐལ། དེ་རང་གྲུབ་དུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པའི་མི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲའོ། །འོ་ན་རྣམ་མཁྱེན་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དེ་ཡང་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་མིན་པར་ཐལ། དེ་རྣམ་མཁྱེན་སྐད་ཅིག་གཉིས་པའི་དུས་སུ་མེད་པས་མཐར་ཐུག་གི་དུས་སུ་བསླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། སྔ་མ་བཞིན་བསྒྲེའོ། །དེས་ན་རང་ལུགས་ནི། སློབ་པའི་ལམ་བདེན་ཆོས་ཅན། དེ་མིན་ཏེ། དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་འགོག་བདེན་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཡོན་
Chinese
为了追求阿罗汉果位，当这三者获得各自应得的果位时，将所应得的果位作为皈依处，这被称为果皈依。皈依的意义并非不存在，它的意义是从恐惧中解救，当获得果位时，各自将从自己的恐惧中解脱。第二，是否每个人都皈依三宝呢？为什么分开安立呢？因为以信乐于佛的事业为主，所以佛宝作为皈依处，因为两足尊中，佛是最殊胜的。以信乐于法的事业为主，所以法宝作为皈依处，因为离欲者中，法宝是最殊胜的。以信乐于僧的事业为主，所以僧宝作为皈依处，因为僧众中，僧伽是最殊胜的。这是为了自己从怖畏中解救出来，皈依于已在他相续中成就的三宝，所以称为因皈依。这不一定只是为了追求增上生，为了追求决定胜，也有这样做的情况。第三，安立究竟皈依处。《宝性论》中说：“舍故欺诳性，无故及具怖，二法及圣众，非是常皈依。胜义谛皈依，唯一是如来，能仁具法身，僧众彼究竟。”所说之义是，舍故，是指对于所化众生的心相续中，显现为名、句、文字相的圣教法十二分教，不是究竟的皈依处，因为只是获得究竟证悟的方法，一旦获得证悟，就像过河后的船一样，是应该舍弃的。关于欺诳性的意义，有些人认为是学习道谛，但不是这样，虽然在自己看来似乎远离了一切垢染，但实际上并没有远离一切垢染，因此，显现和空性聚合是虚假的，是欺诳性的。
English
In order to pursue the state of Arhatship, when these three attain their respective fruits, taking the fruit to be attained as refuge is called the Fruit Refuge. The meaning of refuge is not non-existent; its meaning is to save from fear, and when that is attained, each will be liberated from their own fear. Second, does each person take refuge in all three? Why are they established separately? Because with faith and devotion to the work of the Buddha, the Buddha Jewel is taken as refuge, because among the two-legged, the Buddha is the most supreme. With faith and devotion to the work of the Dharma, the Dharma Jewel is taken as refuge, because among those free from desire, the Dharma Jewel is the most supreme. With faith and devotion to the work of the Sangha, the Sangha Jewel is taken as refuge, because among assemblies, the Sangha is established as the most supreme. This is because, in order to save oneself from fear, one takes refuge in the Three Jewels that have already been accomplished in the continuum of others, so it is called the Cause Refuge. This is not necessarily only for the pursuit of higher realms; it is also done for the pursuit of definite goodness. Third, establishing the ultimate refuge. In the Uttaratantra, it says: "Because of abandonment, because of deceptive nature, because of absence and because of being with fear, the two Dharmas and the assembly of the noble ones are not the ultimate refuge. The refuge for going to the ultimate meaning is only the Buddha. Because the Sage possesses the Dharmakaya, the Sangha is also the ultimate of that." The meaning of what is said is: "Because of abandonment" refers to the Dharma of scripture, the twelve branches of teachings, which appear as names, words, and letters in the mind-stream of those to be tamed, is not the ultimate refuge, because it is only a method for attaining ultimate realization. Once that is attained, like a boat that has crossed the river, it should be abandoned. Regarding the meaning of "deceptive nature," some consider it to be the truth of the path of learning, but that is not the case. Although it appears to be free from all impurities in one's own perception, in reality it is not free from all impurities. Therefore, the assembly of appearance and emptiness is false and deceptive.
Chinese
因此说。那么，它的意义是在学习的等持中显现呢？还是在后得中显现？如果是前者，那么，这个法，不是它，因为世俗谛不是显现。承许宗。如果是后者，那么，学习的后得，不是那样显现，因为它是由了知自己具有垢染而努力断除垢染的道。还有，在佛的观照中，极隐蔽的是极隐蔽的吗？不是吗？如果是前者，那么，不是它，因为在那者的观照中没有那者存在。如果是后者，那么，佛的智慧，不是究竟的皈依处，因为在自己的观照中，极隐蔽的显现为非极隐蔽，但在实际上它是那样的，所以在那里显现和在那里空，集合是虚假的，是欺骗性的法。承许宗和周遍。另外，像这样解释“因为是欺骗性的法”的意义，是与无著的解释相违背的，因为在解释中说：对于它来说，道属于有为法的自性，凡是属于有为法的自性，那就是虚假的欺骗性的法，凡是虚假的欺骗性的法，那就是不真实的，凡是不真实的，那就是无常的，凡是无常的，那就不是皈依处。 टीका（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）中说：学习的道谛，不是它，因为是有为的欺骗性的法，如《中观根本慧论》中说：有为法全部是欺骗性的法，因此它们是虚假的。有些人遮止说：色身二身和智慧法身，是它。在自己的宗派中，学习的道谛，不是它，因为它在究竟的时候不存在，所以在究竟的时候是欺骗性的。如果不成立，那么，它在那时不存在，因为它是不常的，在自己成立的时候的第二刹那不住留。如果这样说。那么，全知的第一刹那也不是究竟的皈依处，因为它在全知的第二刹那不存在，所以在究竟的时候是欺骗性的。如果不成立，那么，像前面一样推论。因此，自己的宗派是：学习的道谛，不是它，因为与具有二种清净的灭谛无别。
English
Therefore it is said. So, does its meaning appear in the meditative equipoise of learning, or does it appear in the subsequent attainment? If it is the former, then, this dharma, is not it, because conventional truth is not an appearance. The sign is accepted. If it is the latter, then, the subsequent attainment of learning, is not appearing as such, because it is the path of striving to abandon defilements by knowing oneself to be with defilements. Furthermore, is that which is extremely obscure in the sight of the Buddha extremely obscure or not? If it is the former, then, it is not it, because in the sight of that one, that one does not exist. If it is the latter, then, the wisdom of the Buddha, is not the ultimate refuge, because in one's own sight, what is extremely obscure appears as not extremely obscure, but in reality it is that, so appearing there and being empty there, the collection is false, is a deceiving dharma. The sign and pervasion are accepted. Furthermore, explaining the meaning of "because it is a deceiving dharma" in that way is contrary to the commentary of Asanga, because in the commentary it says: For that, the path belongs to the characteristic of conditioned phenomena, and whatever belongs to the characteristic of conditioned phenomena is a false deceiving dharma, whatever is a false deceiving dharma is untrue, whatever is untrue is impermanent, and whatever is impermanent is not a refuge. The ṭīkā says: The path truth of learning, is not it, because it is a conditioned deceiving dharma, as it says in the Root Wisdom: All conditioned phenomena are deceiving dharmas, therefore they are false. Some people prevent saying: The two form bodies and the wisdom dharmakāya, are it. In one's own system, the path truth of learning, is not it, because it does not exist at the ultimate time, so it is deceiving at the ultimate time. If it is not established, then, it does not exist at that time, because it is impermanent, not staying in the second moment of its own establishment. If it is said so. Then, the first moment of omniscience is also not the ultimate refuge, because it does not exist at the second moment of omniscience, so it is deceiving at the ultimate time. If it is not established, then, infer as before. Therefore, one's own system is: The path truth of learning, is not it, because it is inseparable from the cessation truth with two purities.