Tibetan
་འཛིན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གདམས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་རྗེས་ལ་ཡོན་ཏན་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་འཛིན་པ་ནི་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། འགྲེལ་ཆེན་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་པོ་གང་ལ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བའི་དོན་གྱིས་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསླབ་པས་བསྡམ་པར་བགྱི་ཞིང་། དེ་ནས་ཕྱིས་མ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་བགྱིས་ཏེ་ཞེས་གསུངས། གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག ཐེག་ཆེན་གྱི་གདམས་ངག་ཁྱད་པར་ཅན་ཉན་པ་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་ཐོབ་དགོས་ཏེ། དེ་ལ་ཆོས་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱན་ལས། དེ་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཞི་གནས་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཡངས་པ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །གདམས་ངག་རྒྱ་ཆེ་རྙེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་ཐེག་ཆེན་ལམ་དུ་མ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་གིས་ལམ་ཤེས་ཀྱི་མདོ་ཉན་པ་མེད་པར་ཐལ། དེས་ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མིན་པའི་གདམས་ངག་ཉན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་མ་བསྐྱེད་པའི་གང་ཟག་གིས་ལམ་ཤེས་ཀྱི་མདོ་ཉན་པ་མེད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མདོ་ལས། ལྷའི་བུ་གང་དག་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་མ་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་དེས་ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མིན་པའི་གདམས་ངག་ཉན་པ་མེད་པར་ཐལ། རྩ་བའི་དམ་བཅའ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་སོགས་དང་འགལ་ལོ། །རང་ལུགས་ནི། མ་མཐའ་ལམ་མ་ཞུགས་ནས་ས་བཅུའི་བར་དུ་གདམས་ངག་ཉན་པ་ཡོད་ལ། ཆོས་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་ན་མེད་དེ། སློབ་ལམ་ན་མཉམ་གཞག་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་གདམས་ངག་ཉན་པ་ཡོད་ན། འཆད་པ་ཡང་ཡོད་དགོས་པས། དེས་གཞན་དོན་དངོས་སུ་བྱེད་པར་ཐལ་ལོ། །ཁ་ཅིག སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་བྱང་སེམས་གདམས་ངག་ཉན་པ་མེད་དེ། དེ་སློབ་དཔོན་གཞན་གྱི་གདམས་ངག་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་བྱུང་གི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། བྱང་སེམས་དེ་དང་པོ་སྤྲུལ་སྐུར་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་བློ་ཆུང་བ་འབའ་ཞིག་སྟེ། དང་པོར་ལོངས་སྐུར་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ན་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་རྟེན་ལ་འོད་ཟེར་ཆེན་པོའི་དབང་བསྐུར་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམ
Chinese
执持是完全的教诲，之后为了获得未获得的功德而亲近是随后的指示。解释说，为了不减少通过修习来约束，为了完全守护获得智慧的彼岸等十种功德中的任何一种，之后为了获得未获得的功德而随后指示。第三，有些人说，听闻大乘的特殊教诲必须获得大乘的广大资粮道，因为必须获得法流的等持。庄严经论中说：那时从法流中，为了获得诸佛的寂止和广大的智慧，将获得广大的教诲。他们这样说。那么，未进入大乘道的补特伽罗不听闻入道之经是荒谬的，因为他不听闻大乘不共的教诲。如果承认，那么，未发起无上菩提心的补特伽罗不听闻入道之经是荒谬的，因为承认那个缘故。如果承认，那么，与经部所说“凡是未发起菩提心的天子，他们将发起菩提心”相违背。此外，安住于大乘资粮道小位的菩萨不听闻大乘不共的教诲是荒谬的，因为根本的誓言是那个缘故。如果承认，那么，与如是发起最初菩提心等的菩萨等相违背。自宗是，最低从道未入到十地之间听闻教诲是有的，在专注于法性而入定的状态中是没有的。如果学道位在未从入定中起身的情况下听闻教诲是有的，那么，讲说也必须有，因此将导致真实地成办他利。有些人说，有生最后一生的菩萨不听闻教诲，因为他不依赖其他上师的教诲也能现证自生的菩提。说这种话的人，只是以为那个菩萨最初是化身佛，如果最初是报身佛，那么，必须对有生最后一生的所依进行大光明灌顶。菩提心
English
Holding is the complete teaching, and afterwards, approaching in order to gain the merits that have not been gained is the subsequent instruction. The commentary says that in order not to diminish, one should bind with training in order to fully protect any of the ten kinds of merits, such as attaining the perfection of wisdom, and then instruct afterwards in order to gain the merits that have not been gained. Thirdly, some say that listening to the special instructions of the Mahayana must attain the vast accumulation path of the Mahayana, because one must attain the samadhi of the stream of Dharma. The Ornament of Sutras says: At that time, from the stream of Dharma, in order to attain the peace of the Buddhas and vast wisdom, vast instructions will be obtained. They say this. Then, it is absurd that a person who has not entered the Mahayana path does not listen to the Sutra of Entering the Path, because he does not listen to the uncommon instructions of the Mahayana. If you admit it, then it is absurd that a person who has not generated the supreme Bodhicitta does not listen to the Sutra of Entering the Path, because you admit that reason. If you admit it, then it contradicts the Sutra which says, "Those sons of the gods who have not generated Bodhicitta will generate Bodhicitta." Furthermore, it is absurd that a Bodhisattva who abides in the small position of the Mahayana accumulation path does not listen to the uncommon instructions of the Mahayana, because the fundamental vow is that reason. If you admit it, then it contradicts the Bodhisattva who generates the first Bodhicitta and so on. The self-system is that at least from the path not entered to the tenth ground, there is listening to instructions, but it is not in the state of focusing on Dharma-nature and entering into samadhi. If there is listening to instructions in the path of learning without rising from samadhi, then there must also be speaking, so it will lead to actually accomplishing the benefit of others. Some say that the Bodhisattva of the last existence does not listen to instructions, because he can manifest the self-born Bodhi without relying on the instructions of other teachers. To say this is only to think that the Bodhisattva is first a Nirmanakaya Buddha, but if he is first a Sambhogakaya Buddha, then the great light empowerment must be given to the support of the last existence. Bodhicitta
Tibetan
ས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། བདེན་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ། དབྱེ་གཞི། དབྱེ་ངོ་། ཕྱེ་བའི་དོན། སོ་སོའི་རྣམ་གཞག་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག དབྱེ་གཞི་མེད་དེ། བདེན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། དབྱེ་གཞི་མེད་པའི་དབྱེ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག ཤེས་བྱ་དབྱེ་གཞི་མིན་ཏེ། དོན་དམ་བདེན་པ་ཤེས་བྱ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཤེས་བྱ་མིན་ན་ཐོས་བསམ་གྱི་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །ཁ་ཅིག བདེན་པ་དབྱེ་གཞི་ཡིན་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ན་བདེན་པ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་མམ། ཆོས་ཙམ་ཤེས་བྱ་ཙམ་དབྱེ་གཞིར་རིགས་ཏེ། དེ་ལ་མཐོང་ཚུལ་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། དོན་དམ་བདེན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། བདེན་གཉིས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དགོངས་འགྲེལ་ལས། ཐ་དད་པ་ལ་སྐྱོན་བཞི། གཅིག་པ་ལ་སྐྱོན་བཞི་གསུངས་པའི། དང་པོ་ནི། དོན་དམ་སྣང་བའི་ཆོས་ཉིད་མིན་པར་ཐལ་བ་དང་། དོན་དམ་རྟོགས་པས་སྣང་བ་ལ་བདེན་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་མི་ཆོད་པར་ཐལ་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་རིགས་པས་མ་རྙེད་པ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་མིན་པར་ཐལ་བ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་གསུམ་རྟོགས་སླ་ལ། ཕྱི་མའི་དོན་བདེན་གཉིས་སོ་སོ་ཡིན་ན། དོན་དམ་རྟོགས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་མི་ཆོད་པས། ཀུན་རྫོབ་ལ་དམིགས་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ། དོན་དམ་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་བྱང་འཕེལ་བར་འགྱུར་བས། དེ་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །གཅིག་པ་ལ་སྐྱོན་བཞི་ནི། ཀུན་རྫོབ་མཐོང་བས་དོན་དམ་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ལ་དམིགས་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ་བ་ལྟར། དོན་དམ་ལ་དམིགས་ནས་ཀྱང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ལས་ལོགས་སུ་དོན་དམ་ཐོས་བསམ་གྱི་བཙལ་དུ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྤྲོས་བཅས་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། དོན་དམ་ཡང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྤྲོས་བཅས་སུ་འགྱུར་རོ། །འདི་དག་གི་དོན་ལ་བོད་ཁ་ཅིག ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་དང་། ལྡོག་པ་གཅིག་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ཡིན་པས། བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ། སེམས་འགྲེལ་ལས། ཀུན་རྫོབ་ལས་ནི་ཐ་དད་པ། །དེ་ཉིད་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཀུན་རྫོབ་སྟོ
Chinese
在“地的分类”这一章节中，关于二谛的边际分析，有分类的基础、分类的体性、分类的意义、各自的建立这四点。第一点是：有些人说，没有分类的基础，因为胜义谛是不存在的，这种说法是不合理的，因为没有分类基础的分类是不可能的。有些人说，所知不是分类的基础，因为胜义谛不是所知，这种说法是不合理的，如果不是所知，那么通过听闻和思考来确定并证悟是不可能的。有些人说，真谛是分类的基础，这种说法是不合理的，如果世俗谛是真谛，那么它不遍及真谛。因此，仅仅是缘起，或者仅仅是法，仅仅是所知，可以作为分类的基础，因为对于它有两种不同的见解。第二点是：世俗谛和胜义谛。第三点是：二谛是一还是异？《解深密经》中说：异体有四种过失，一体有四种过失。第一种是：胜义谛不是显现的自性，胜义谛的证悟不能断除对显现的实执增益，世俗谛不能通过理智找到，因此胜义谛不是它，以及烦恼和清净二者同时发生。前三种容易理解，最后一种的意义是，如果二谛是各自独立的，即使证悟了胜义谛，也不能断除对世俗谛的增益，因此，专注于世俗谛会增长烦恼，专注于胜义谛会增长清净，因此，二者会同时增长。一体的四种过失是：看到世俗谛就会看到胜义谛，就像专注于世俗谛会增长烦恼一样，专注于胜义谛也会增长烦恼，除了世俗谛之外，没有其他的胜义谛可以通过听闻和思考来寻找，就像世俗谛具有各种各样的戏论一样，胜义谛也具有各种各样的戏论。对于这些意义，有些藏族人说，对本体不同和反体相同进行责难，因此，二谛本体相同而反体不同。如《摄分》中说：与世俗谛相异，它本身不是对境，世俗谛
English
In the section on "Classification of the Earth," regarding the marginal analysis of the two truths, there are four points: the basis of classification, the nature of classification, the meaning of classification, and the establishment of each. The first point is: Some say that there is no basis for classification because the ultimate truth does not exist, which is unreasonable because classification without a basis is impossible. Some say that knowable things are not the basis of classification because the ultimate truth is not knowable, which is unreasonable because if it were not knowable, it would be impossible to ascertain and realize it through hearing and thinking. Some say that truth is the basis of classification, which is unreasonable because if the conventional truth were the truth, it would not pervade the truth. Therefore, mere dependent origination, or mere dharma, or mere knowable things can be the basis of classification because there are two different views on it. The second point is: conventional truth and ultimate truth. The third point is: Are the two truths one or different? The *Saṃdhinirmocana Sūtra* says: There are four faults in being different, and four faults in being one. The first is: the ultimate truth is not the nature of appearance, the realization of the ultimate truth cannot cut off the imputation of true clinging to appearance, the conventional truth cannot be found by reason, therefore the ultimate truth is not it, and defilement and purification both occur at the same time. The first three are easy to understand, and the meaning of the last one is that if the two truths are separate, even if the ultimate truth is realized, the imputation to the conventional truth cannot be cut off, therefore, focusing on the conventional truth will increase defilement, and focusing on the ultimate truth will increase purification, therefore, the two will increase at the same time. The four faults of being one are: seeing the conventional truth will see the ultimate truth, just as focusing on the conventional truth will increase defilement, focusing on the ultimate truth will also increase defilement, there is no other ultimate truth apart from the conventional truth that can be sought through hearing and thinking, just as the conventional truth has various elaborations, so does the ultimate truth have various elaborations. Regarding these meanings, some Tibetans say that the fault is in asserting different entities and the same negation, therefore, the two truths have the same entity but different negations. As the *Compendium of Determinations* says: Different from the conventional truth, it itself is not an object, the conventional truth