Tibetan
པའི་ཕར་ཕྱིན་ཡིན་ན་སྦྱིན་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་ན་ཤེས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འཇུག་འགྲེལ་ལས། དེ་ལ་ཕ་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ན། གང་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཕར་འགྲམ་དང་ངོགས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་རང་བཞིན་མངའ་བའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པ་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། དེའི་རྗེས་འབྲང་དག་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ལྔ་ཆར་ཤེར་ཕྱིན་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཅིང་། ཕྱོགས་གླང་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་གཙོ་བོ་དང་ཕལ་པ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུའི་འགྲེལ་པར། སློབ་དཔོན་གྱིས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲའི་དོན་ནི་གཉིས་ཏེ། གཙོ་བོ་དང་ཕལ་པའོ། །དེ་ལ་གཙོ་བོ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཕལ་པ་ནི་གཞུང་དང་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་ཤེས་པ་ཙམ་ཡང་མིན་པས་ཤེར་ཕྱིན་ཏུ་མི་རུང་ལ། ལམ་ཤེར་ཕྱིན་ཤེར་ཕྱིན་ཕལ་པ་ཡིན་པས་ཤེར་ཕྱིན་དུ་འགྲུབ་སྟེ། མི་ཕལ་པས་མིའི་གོ་ཆོད་པ་བཞིན་ནོ་ཟེར་རོ། །ལུགས་དང་པོ་ལ། ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་ན་ཤེས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། འཇུག་འགྲེལ་གྱི་ལུང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གསུམ་ཆར་ཁས་བླངས་སོ། །ཡང་ལུང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དང་ཤེར་ཕྱིན་གཉིས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་མིན་མཚུངས་པར་བསྟན་པ་མིན་པར་ཐལ། འཇུག་འགྲེལ་གྱི་ལུང་དེ་ཉིད་ཀྱི་བར་ཏུ་ཤེས་རབ་གཟུང་ནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་འདྲ་བས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལུགས་གཉིས་པ་ལ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཆོས་ཅན། སེང་གེ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་ཁྱོད་ལ་ཕལ་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་འཇུག་པར་ཐལ། དེ་ཁྱོད་ལ་བཏགས་མིང་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཇི་ལྟར་གྲགས་ལས་གྲུབ་གང་ཡིན། །དངོས་དང་དེ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། །གང་ལ་དེ་སྐད་བརྗོད་ཕལ་པ། །ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཡང་ལམ་ཤེར་ཕྱིན་ཤེར་ཕྱིན་ཕལ་པ་ཡིན་པ་ལ་ཤེས་བྱེད་ཅི་ཡོད། ཕལ་པ་ནི་གཞུང་དང་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ཡང་དེར་ཐལ། ལུང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གསུམ་ཆར་ཁས་སོ། །ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་དེ་ལམ་ཤེ
Chinese
如果是布施波罗蜜多，则必须是布施达到极顶，因为如果是般若波罗蜜多，则必须是智慧达到极顶。周遍：如《入行论释》中说：“所谓彼岸，即是轮回大海的彼岸和边际，拥有断除一切烦恼和所知障之自性的佛陀。到达彼岸，即是到达彼岸，如是，从持戒等开始宣说，也是如此。”并且，其追随者三乘的五道都是般若波罗蜜多的体性。随顺陈那和导师的主要和次要意趣。在《八千颂略义释》中，导师说：“般若波罗蜜多之语的意义有二：主要和次要。其中，主要的是无二智慧，次要的是经和道的自性。”因为经部的般若波罗蜜多甚至不是仅仅的智慧，所以不能成为般若波罗蜜多，而道般若波罗蜜多是次要的般若波罗蜜多，所以能成立为般若波罗蜜多，就像普通人能代替人一样。对于第一种观点：如果是般若波罗蜜多，则必须是智慧达到极顶，因为《入行论释》的那个教证。三者都承认了。又，那个教证并没有显示布施波罗蜜多和般若波罗蜜多二者是否达到极顶是相同的，因为《入行论释》的那个教证中间取智慧而作分别解说，因为布施等都是因为与波罗蜜多相似，所以是波罗蜜多。对于第二种观点：婆罗门之子法，狮子这个声音不以次要的方式加于你，因为那作为假名加于你。周遍承认。如果承认，则与《释量论》中的“如何从名声中成立，因为事物和它及相似的缘故，对谁说那个声音是次要的”相违。又，道般若波罗蜜多是次要的般若波罗蜜多有什么理由？因为说次要的是经和道的自性。如果说，经般若波罗蜜多也是那样，因为那个教证。三者都承认了。大乘的加行道是道般若
English
If it is the perfection of giving, then it must be that giving reaches the ultimate peak, because if it is the perfection of wisdom, then it must be that wisdom reaches the ultimate peak. It pervades: As it is said in the commentary on the "Entering the Middle Way": "That which is called the 'far shore' is the far shore and edge of the ocean of samsara, the Buddha who possesses the nature of having abandoned all afflictions and cognitive obscurations. Reaching the far shore is reaching the perfection, and so forth, from the explanation of ethics and so on, it is the same." Moreover, their followers, all five paths of the three vehicles, are characterized by the perfection of wisdom. In accordance with the main and secondary intentions of Dignāga and the teacher. In the commentary on the condensed meaning of the Eight Thousand Verses, the teacher said: "The meaning of the term 'perfection of wisdom' is twofold: main and secondary. Among them, the main one is non-dual wisdom, and the secondary one is the nature of scripture and path." Because the scripture's perfection of wisdom is not even mere wisdom, it cannot be the perfection of wisdom, but the path's perfection of wisdom is the secondary perfection of wisdom, so it can be established as the perfection of wisdom, just as an ordinary person can replace a person. For the first view: If it is the perfection of wisdom, then it must be that wisdom reaches the ultimate peak, because of that very quote from the commentary on the "Entering the Middle Way". All three are admitted. Also, that very quote does not show that the perfection of giving and the perfection of wisdom are the same in whether or not they reach the ultimate peak, because in the middle of that very quote from the commentary on the "Entering the Middle Way", wisdom is taken and explained separately, because giving and so on are perfections because they are similar to the perfections. For the second view: Brahmin boy, the sound 'lion' does not apply to you in a secondary way, because it applies to you as a nominal name. The pervasion is admitted. If you admit it, then it contradicts "How is it established from fame? Because of the thing and it and similarity. To whom is that sound said to be secondary?" in the "Commentary on Valid Cognition". Also, what is the reason that the path's perfection of wisdom is the secondary perfection of wisdom? Because it is said that the secondary is the nature of scripture and path. If you say that the scripture's perfection of wisdom is also like that, because of that very quote. All three are admitted. The path of joining of the Great Vehicle is the path of wisdom.
Tibetan
ར་ཕྱིན་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། འགྲེལ་ཆེན་ལས། མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ལ་ཡང་ཞེས་ལམ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མ་མཐའ་ས་དང་པོ་ནས་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཐེག་དམན་ལ་ཤེར་ཕྱིན་ཡོད་པ་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། བཤད་སྦྱར་ལས། བསེ་རུ་ལྟ་བུ་རྣམས་ལ་ནི། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་མིང་ཡང་མེད། །བཅོམ་ལྡན་ཉག་གཅིག་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །དྲུག་གི་སྤྱི་ལ་བཞུགས་པ་ལགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག སློབ་ལམ་ན་ཤེར་ཕྱིན་ཡོད་པར་ཐལ། དེར་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། དེར་ས་བཅུ་པོ་རེ་རེའི་སྐབས་སུ་ཡང་ཕྱིན་དྲུག་རེ་རེ་ལ་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། དེར་ཕར་ཕྱིན་རེ་རེ་ཡང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཉམས་ལེན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། དེར་ཕར་ཕྱིན་དང་པོ་ལྔ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཁྲིད་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་རབ་རྫོགས་པས། །ཞེས་དང་། དབུས་མཐར། ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཁྱད་མེད་ནི། །ས་བཅུ་དག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། དེ་དག་སོ་སོར་སྦྱིན་ལ་སོགས། །ཞེས་དང་། སྡུད་པ་ལས། ཤེས་རབ་མེད་ན་མིག་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་ནི། །དམིགས་བུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་རེག་པ་ནུས་མ་ཡིན། །གང་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་ཟིན་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་མིག་རྙེད་འགྱུར་ཞིང་འདི་ཡི་མིང་འཐོབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དང་པོ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་ན་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་ཡང་དེར་ཐལ། དེར་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་དང་གཉིས་པའི་དངོས་གཞི་གཉིས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་དུ་ལྡན་མི་ལྡན་གྱིས་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། སློབ་ལམ་ན་རྣམ་མཁྱེན་ཡོད་པར་ཐལ། དེར་རྣམ་མཁྱེན་ཀྱི་རྣམ་པ་བརྒྱ་དང་བཅུ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཉམས་ལེན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལ། སློབ་ལམ་དུ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུ་ཡོད་པར་ཐལ། དེར་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པ་གནས་སྐབས་ཐེག་དམན་དུ་མི་ལྷུང་བར་ཐེག་ཆེན་དུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཡོངས་འཛིན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་འོག་ཏུ་ཤེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། ཁ་ཅིག ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་བློ་གང་ཞིག སྲིད་ཞིའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པའམ་སོན་བྱེད་གང་རུང་ཞེས་དང་། ཁ་ཅིག དེ་གང་ཞིག སྲིད་ཞིའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་ཟེར
Chinese
因为是般若波罗蜜多之故，所以是现观。如果承认，则与《释论》中“在见道等道上也有”之说相违背，因为道般若波罗蜜多至少是从初地开始宣说的。小乘有般若波罗蜜多也不合理，因为《释说》中说：“如犀牛等，六度之名亦无有，唯有薄伽梵，圆满六度中。”又有人说，在有学道上有般若波罗蜜多，因为那里有六度，并且在那里十地各自的阶段中，也合理有各自主要修习六度的差别，并且在那里，每一种度也都有具足六度的修习，并且在那里，前五度是引导至佛地的道，即“布施与戒律，忍辱精进禅，智慧极圆满。”以及《中边分别论》中说：“有差别与无差别，当知于十地。”以及“彼等各自布施等。”以及《摄颂》中说：“无有智慧如盲，五度如无引导者，不能触及菩提，何时为智慧所摄持，彼时如获眼，亦得此之名。”如果这样说，那么第一点，佛地有证悟，因为那里有八支圣道。第二点也一样，因为在那里，初禅的本体和二禅的本体，以有无寻伺对治支而有差别。第三点，在有学道上有遍智，因为在那里有修习一百一十种遍智之相的修习。第四点，在有学道上有殊胜化身，因为在那里，菩萨加行道者暂时不会堕入小乘，有完全摄持于大乘的摄持。在自宗下了解。第二点，在破立遣三者中，第一点，有人说，般若波罗蜜多的定义是，以何种善妙分别诸法之智，是已超越或能超越有寂之任何一种。又有人说，它是已超越有寂的最终智慧。
English
Because it is Prajñāpāramitā, therefore it is Abhisamaya. If you admit, then it contradicts the statement in the Commentary that "there are also on the path of seeing, etc.," because the path Prajñāpāramitā is taught from at least the first ground. It is also unreasonable for the Lesser Vehicle to have Prajñāpāramitā, because it is said in the Explanation: "For those like the rhinoceros, there is not even the name of the six perfections, only the Bhagavan, dwells in the entirety of the six." Again, some say that there is Prajñāpāramitā on the path of learning, because there are six perfections there, and there it is also reasonable that in each of the ten grounds there is a difference in mainly practicing each of the six perfections, and there each perfection also has the practice of practicing with the six perfections, and there the first five perfections are the path that leads to the Buddha ground, namely, "Giving and discipline, patience, diligence, meditation, wisdom perfectly complete." And in the Madhyāntavibhāga it says: "Difference and non-difference, should be known in the ten grounds." And "Those each giving, etc." And in the Abhisamayālaṃkāra it says: "Without wisdom, like the blind, the five perfections are like those without a guide, unable to touch enlightenment, when it is grasped by wisdom, then it is like gaining eyes, and also obtains this name." If you say so, then firstly, the Buddha ground has realization, because there are eightfold noble paths there. The second point is also the same, because there, the essence of the first dhyana and the essence of the second dhyana have differences due to the presence or absence of the antidote branch of investigation. Thirdly, there is omniscience on the path of learning, because there is the practice of practicing one hundred and ten aspects of omniscience there. Fourthly, there is the supreme Nirmāṇakāya on the path of learning, because there, the Bodhisattva practitioner on the path of joining does not temporarily fall into the Lesser Vehicle, there is the holding of completely holding onto the Great Vehicle. Understand under the self-system. Secondly, among the three of negation, establishment, and abandonment, firstly, some say that the definition of Prajñāpāramitā is, whatever wisdom that excellently distinguishes dharmas, is any that has crossed or can cross existence and peace. Others say that it is the ultimate wisdom that has crossed existence and peace.