Tibetan
ཞག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ན་ཡོད་དེ། ས་བརྒྱད་པའི་བྱང་སེམས་ཡུན་རིང་དུ་འགོག་པ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལས་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སློང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་མངོན་དུ་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་པའི་གདམས་པ་ཡང་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་ཀྱི་བྱང་སེམས་ལ་མཛད་པ་མིན་ཏེ། དེ་མན་ཆད་དུ་མཚན་འཛིན་སྤང་དགོས་པས་རྒྱུན་རིང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་ན་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་པ་དང་། འབད་རྩོལ་དང་བཅས་པས་གདམས་པ་མ་མཛད་ཀྱང་། རྩོལ་མེད་དུ་མཉམ་པར་བཞག་མི་ནུས་པ་དང་། ཕལ་ཆེར་དོན་ཡོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་གཙོ་བོར་འབད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གལ་ཏེ་དེའི་ཚེ་གདམས་པ་མཛད་ན་ཡང་ནམ་ཞིག་ས་བརྒྱད་པ་ཐོབ་པའི་ཚེ་མངོན་སུམ་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཛད་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་གདམས་པ་དེ་དག་སའི་བྱང་སེམས་ལ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དག་སར་མཚན་འཛིན་སྤངས་ཟིན་པས་ཡུན་རིང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པ་དང་། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་བག་ཆགས་སྤོང་བ་ལ་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་གསུམ་བྱ་དགོས་པ་དང་། དེར་འབད་རྩོལ་མེད་པས་རྩོལ་མེད་དུ་མཉམ་པར་བཞག་ནུས་པ་དང་། རྣམ་ཀུན་དོན་ཡོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་གཙོ་བོར་འབད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག མ་དག་སར་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཡོད་པར་ཐལ། ས་དྲུག་པའི་སྐབས་སུ་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་འགོག་པ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་། ས་བདུན་པར་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འཇུག་ལྡང་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་ཁྱབ་སྟེ། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བདུན་པ་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དང་སྐད་ཅིག་ལ་ཡང་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་ལྡང་སྟེ། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་ཞེས་ནི་མི་བྱའོ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག བྱང་སེམས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་བྱས་པར་ཐལ། ཆོས་དབྱིངས་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། མ་གྲུབ་ན་དེར་ཐལ། ཆོས་དབྱིངས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་པར་ཐལ། དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་གོམས་པར་བྱས་ཀྱང་དེ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་ཅེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཡང་བྱང་འཕགས་ཆོས་ཅན། ལོངས་སྐུ་མངོན་དུ་བྱས་པར་ཐལ། དེ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ས་བརྒྱད་པའི་བྱང་སེམས་ཡང་དག་མཐའ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཀག་པར་ཐལ། དེས་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་བྱས་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཀག་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེས་སྒོམ་སྤང་ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་སོགས་ཀྱི་དངོས་གཉེན་བསྒོམ་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཀག་པར་ཐལ་ལོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། དགོས་འབྲེལ་གྱི་ངག་བཀོད་པའི་དགོས་པ་ལ་དཔྱད། དགོས་སོགས་ཆོས་བཞིའི་ངོ་བོ་ལ་དཔྱད། ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ངོས་གཟུང་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། སེང་གེ་བཟང་པོ་དང་། ཆོས་མཆོག་གཉིས་ན་རེ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་དབང་རྣོན་བསྟན་བཅོས་ལ་དགོས་སོགས་ཆོས་བཞི་མེད་དམ་སྙམ་པའི་དོན་མིན་འགྱུར་གྱི་ཐེ་ཚོམ་བསལ་ནས། ཡོད་དམ་སྙམ་པའི་དོན་འགྱུར་གྱི་ཐེ་ཚོམ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བཀོད་པར་བཞེད་དེ། འགྲེལ་པར། དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཅེས་དང་། ཆོས་མཆོག་གིས། གང་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་དོན་གཉེར་བ། །ཐེ་ཚོམ་ལས་ཀྱང་འཇུག་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལོ་ཆེན་ན་རེ། དམ་བཅའ་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་དབང་རྣོན་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀག་ནས་རང་ལུགས་ལ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་མཛེས་པའི་ཆེད་དུ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོས་འབྲེལ་གྱི་ངག་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །དེ་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་མཛེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འཁོར་གསུམ། ཁ་ཅིག ལུགས་སྔ་མ་དེ་མི་འཐད་དེ། དགོས་འབྲེལ་གྱི་ངག་མ་བཀོད་པའི་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་དེའི་གདུལ་བྱ་འགའ་ཞིག་དགོས་སོགས་ཆོས་བཞི་ཡོད་དམ་སྙམ་པའི་དོན་འགྱུར་གྱི་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་དབང་རྣོན་དོན་འགྱུར་གྱི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་མི་འཐད་དེ། གདུལ་བྱ་དབང་རྣོན་བླང་དོར་གྱི་གནས་ལ་འཇུག་པ་ནི་བླང་དོར་གྱི་གནས་ཚད་མར་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར། དང་པོ་ལ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་རྣམ་བཞག་འདི་ཉན་པ་པོ་ཉན་སླ་བ་དང་། འཆད་པ་པོ་འཆད་སླ་བའི་ཕྱིར་བཀོད་པ་མིན་པར་ཐལ། ལུས་རྣམ་བཞག་མེད་པའི་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་ཉན་པ་པོ་ཉན་སླ་བ་ད
Chinese
因为不能安住的缘故。第八地以上才有，因为第八地的菩萨长久安住于灭尽定，诸佛会唤醒他的缘故。因此“不要现前”的教诫也不是对第七地以下的菩萨说的，因为第七地以下必须断除实执，如果长久安住于灭尽定，会有特殊的必要，即使不以努力来教诫，也不能无勤地安住于灭尽定，而且大多数时候是有意义的时候，因为是二资粮中主要努力于智慧资粮的时候。如果那时给予教诫，也是以何时获得第八地时，不要现前的方式给予教诫。因此，这样的教诫是对地的菩萨说的，因为在清净地已经断除了实执，所以长久安住于灭尽定没有必要，为了断除所知障的习气，需要在后得位修持圆满、成熟、清净三者，而且在那里没有努力，所以能够无勤地安住于灭尽定，而且任何时候都是有意义的时候，因为是二资粮中主要努力于福德资粮的时候。第三，有些人认为，在不清净地也有现证真实边际的情况，因为在第六地的时候，安住于远离一切戏论的灭尽定，并且在第七地能够在一刹那间入定和出定的缘故。这不遍及，因为《十地经》中说：安住于第七地的菩萨，能够在每一个心识刹那间入于灭尽定和出定，但不能说现证了灭尽定。有些人认为，菩萨的见道法，是现证真实边际，因为现证了法界。承认周遍。如果不成立，那么在那里推论，因为现证了法界。那么，这个法，是现证了真如，因为现证了真如。如果承认，那么就与“在一切时处串习真如，也不现证它”相违背。还有，圣菩萨，是现证了受用身，因为
English
Because they cannot abide. It exists from the eighth ground onwards, because the Buddhas awaken the bodhisattvas of the eighth ground from their long-term absorption in cessation. Therefore, the instruction "do not manifest" is not given to bodhisattvas below the seventh ground, because below that ground, clinging to characteristics must be abandoned. If they remain in absorption for a long time, there is a special need, and even if they are not instructed with effort, they cannot effortlessly remain in absorption. Moreover, it is mostly a meaningful time, because it is a time when they mainly strive for the wisdom accumulation among the two accumulations. If instruction is given at that time, it is given in the manner of "when you attain the eighth ground, do not manifest." Therefore, such instructions are given to the bodhisattvas of the grounds, because in the pure grounds, clinging to characteristics has already been abandoned, so there is no need to remain in absorption for a long time. To abandon the imprints of the obscurations of knowledge, one must practice the three—perfection, maturation, and purification—in the subsequent attainment. Moreover, there is no effort there, so one can effortlessly remain in absorption, and it is always a meaningful time, because it is a time when they mainly strive for the merit accumulation among the two accumulations. Third, some argue that there are instances of manifesting the ultimate reality even on impure grounds, because on the sixth ground, one abides in cessation that is free from all elaboration, and on the seventh ground, one can enter and arise from cessation in each instant. This is not pervasive, because the Sutra of the Ten Grounds states: "The bodhisattva abiding on the seventh ground enters and arises from cessation in each instant of mind, but it should not be said that they have manifested cessation." Some argue that the path of seeing of a bodhisattva is the manifestation of the ultimate reality, because they have manifested the dharmadhatu. We accept the pervasion. If it is not established, then we infer there, because they have directly realized the dharmadhatu. Then, that subject, is the manifestation of suchness, because they have directly realized suchness. If you accept that, then it contradicts the statement that "although one familiarizes with suchness in all situations, one does not manifest it." Furthermore, the noble bodhisattva, is the manifestation of the enjoyment body, because
Chinese
为了现量证得之故。 此外，第八地的菩萨安住于真如边际，应成为圆满正等觉所遮止。 因为彼以真如现证成为圆满正等觉所遮止之故。 若许，则彼修习修断小小的大的对治等，应成为圆满正等觉所遮止。 《现观庄严论》中，关于安置必要联系之语的必要性进行观察。 关于必要等四法的体性进行观察。 确定十种法行及三。 初者是：狮子贤和法胜二者说，论典的所化有智慧者，是否认为论典没有必要等四法而消除非有之犹豫，为了生起有之犹豫而安置，如此认为。释论中说：仅以于义生起犹豫即是趣入之支分。法胜说：何故世间求义者，从犹豫亦趣入之故。 大译师说：彼立宗不应理，因为依靠论典的礼赞语，论典的所化有智慧者也会趣入论典之故，如此遮破后，于自宗，为了论典的身体庄严而安置论典的必要联系之语，如此认为。 彼亦不应理，因为依靠论典的礼赞语，论典的身体也会庄严之故。 三轮。 有些人说：前者之理不应理，因为没有安置必要联系之语的《理六十颂》等，其有些所化也会生起是否有必要等四法之犹豫之故。有些人说：彼亦不应理，因为论典的所化有智慧者以于义犹豫之门趣入论典不应理，因为所化有智慧者趣入取舍之处，必须以取舍之处成为量之门而趣入之故，如此说。 初者，论典的体性安立此，为了听者易听和讲者易讲而安置并非如此，应成。 因为没有体性安立的《理六十颂》等，听者也易听
English
For the sake of directly realizing it. Furthermore, the bodhisattva of the eighth ground, who abides in the ultimate reality, should be prevented by the complete and perfect Buddha. Because his direct realization of the ultimate reality is prevented by the complete and perfect Buddha. If you accept this, then his cultivation of the actual antidotes of the small, medium, and large objects to be abandoned in meditation should be prevented by the complete and perfect Buddha. In the context of "All-Knowingness is the Path," examine the necessity of arranging the words of purpose and connection. Examine the nature of the four dharmas, such as purpose. Identify and enumerate the ten practices of dharma and three. The first is: Simhabhadra and Dharmottara both say that the disciples of the treatise, those with sharp faculties, eliminate the doubt of whether the treatise lacks the four dharmas such as purpose, and arrange it in order to generate the doubt of whether it exists, so they think. In the commentary, it says that merely generating doubt about the meaning is a branch of entering. Dharmottara says: Because those who seek meaning in the world also enter from doubt. The great translator says: That proposition is unreasonable, because even relying on the words of praise in the treatise, the disciples of the treatise, those with sharp faculties, will enter the treatise, so after refuting this, in his own system, he thinks that the words of purpose and connection of the treatise are arranged for the sake of beautifying the body of the treatise. That is also unreasonable, because even relying on the words of praise in the treatise, the body of the treatise will be beautified. The three wheels. Some say: The former reasoning is unreasonable, because even in the case of the "Sixty Stanzas on Reasoning" and others that do not arrange the words of purpose and connection, some of its disciples will have doubts about whether there are four dharmas such as purpose. Some say: That is also unreasonable, because it is unreasonable for the disciples of the treatise, those with sharp faculties, to enter the treatise through the door of doubt about the meaning, because the disciples with sharp faculties must enter the place of acceptance and rejection through the door of determining the place of acceptance and rejection as a measure, so they say. The first, the nature of the treatise is established here, it is not arranged for the sake of making it easy for the listener to listen and easy for the speaker to speak, it should follow. Because even in the case of the "Sixty Stanzas on Reasoning" and others that do not have the establishment of nature, it is easy for the listener to listen