Tibetan
། དགག་གཞག་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྒྲིབ་པ་སྤོང་རུང་དང་གཉེན་པོ་སྐྱེ་རུང་དུ་བྱས་པ་ལ་བྱེད་ཟེར། འོ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྨིན་ཟིན་པར་ཐལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྒྲིབ་པ་སྤོང་རུང་དང་དེ་སྐྱེ་རུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྒྲིབ་པ་དངོས་སུ་སྤོང་རུང་དང་གཉེན་པོ་དངོས་སུ་སྐྱེ་རུང་དུ་བྱས་པ་ལ་བྱེད་ཟེར། འོ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྨིན་པར་བྱས་པ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། དེ་ལྟ་བུ་བྱས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག རང་གི་སྐུ་དངོས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་ཐམས་ཅད་སྒྲིབ་པ་དངོས་སུ་སྤོང་རུང་དང་གཉེན་པོ་དངོས་སུ་སྐྱེ་རུང་དུ་བྱས་པ་ལ་བྱེད་ཟེར་ན། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་སྨིན་པར་མ་བྱས་པར་ཐལ། དེ་ལྟ་བུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན་དེར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་དངོས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་ཡང་ཡིན། ལམ་མ་ཞུགས་ཀྱི་གང་ཟག་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག རང་གི་སྐུ་དངོས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་འགའ་ཞིག་སྒྲིབ་པ་དངོས་སུ་སྤོང་རུང་དང་གཉེན་པོ་དངོས་སུ་སྐྱེ་རུང་དུ་བྱས་པ་ལ་བྱེད་ཟེར་ན། ས་བཅུ་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱས་པར་ཐལ། དེ་ལྟར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གཞན་དོན་བྱེད་ཚུལ་སངས་རྒྱས་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དར་ཊཱིཀ་པ་ན་རེ། དུས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཞིང་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱར་སྐུའི་བཀོད་པ་གྲངས་དེ་སྙེད་སྟོན་ཞིང་། སྐུའི་བཀོད་པ་རེ་རེའི་འཁོར་དུ་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རེ་རེས་འཕགས་པའི་གོ་འཕང་ལ་འགོད་ནུས་པའི་ནུས་པ་ཐོབ་པ་ལ་བྱེད་ཟེར། འོ་ན་ས་བཅུའི་བྱང་སེམས་དེས་དེ་འདྲའི་ནུས་པ་ཐོབ་བམ་མ་ཐོབ། ཐོབ་ན་དེས་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱས་པར་ཐལ་ཅིང་། མ་ཐོབ་ན་དེའི་ནུས་པ་ཐོབ་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། ས་བཅུའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཀྱང་དེའི་ནུས་པ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གོང་དུ་སྨོན་ལམ་རྫོགས་པའི་ཚད་ལ་མཁན་ཆེན་པ་ལ་འཕངས་པའི་སྐྱོན་དེ་བརྗོད་པས་འཁོར་གསུམ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ས་བཅུ་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་དེས་དེ་ཐོབ་པར་ཐལ། འཇུག་པ་ལས། རེ་ཞིག་བཅུ་པ་འདིར་དེའི་ཡོན་ཏན་དག །ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་ཆེས་འདས་གྱུར་ཞིང་། །ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་སྡོམས་རྣམས་ན། །རྡུལ་དག་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་སྙེད་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། སེམས་ཅན་སྨིན་པའི་ཚད་དང་། སྨིན་པར་བྱས་པའི་ཚད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་གང་དང་གང་གི་རྒྱུད་ལ་སྤང་བྱ་མཐོང་སྤ
Chinese
有两个遮破和安立。第一个是：有些人说，把一切有情做到能够断除障碍和能够生起对治，叫做“作”。那么，一切有情都应已成熟。因为一切有情都能够断除障碍和能够生起对治。有些人说，把一切有情做到实际能够断除障碍和实际能够生起对治，叫做“作”。那么，把一切有情做到成熟是不可能的。因为做到那样是不可能的。有些人说，把自己身语意的所化的一切有情做到实际能够断除障碍和实际能够生起对治，叫做“作”的话，那么，释迦牟尼佛，你没有使有情成熟。因为你没有做到那样。如果不成立，那么就应成立。因为你也是自己身语意的所化，也是没有入道的补特伽罗，有共同的基础。有些人说，把自己身语意的所化的某些有情做到实际能够断除障碍和实际能够生起对治，叫做“作”的话，那么，安住在十地的菩萨，你已经使有情成熟了。因为你已经做到那样了，即后得位时利益他人的方式与佛相同。达波注疏者说，在一刹那的时间里，在百千俱胝的刹土中显现数量相等的化身，并且每个化身的眷属中有无量有情，通过每个偈颂都能安置于圣者的果位，获得这种能力叫做“作”。那么，十地菩萨是否获得了这种能力？如果获得了，那么你就已经使有情成熟了。如果没有获得，那么获得这种能力就必须是圆满正等觉。因为十地菩萨也没有获得这种能力。如果承认，那么，上面对于发愿圆满的程度向堪布提出的过失，通过说那个就成为三转了。而且，安住在十地的菩萨已经获得了那个。因为《入行论》中说：“暂且此十地，功德极超胜，非是语境界，于非语境中，尘数有几许，彼数复过之。”因此。第二，有有情成熟的量和使成熟的量两种。第一个是：任何有情的相续中，所断的见断。
English
There are two refutations and establishments. The first is: Some say that making all sentient beings able to eliminate obscurations and able to generate antidotes is called "doing." Then, all sentient beings should have already matured. Because all sentient beings are able to eliminate obscurations and able to generate antidotes. Some say that making all sentient beings actually able to eliminate obscurations and actually able to generate antidotes is called "doing." Then, it is impossible to make all sentient beings mature. Because it is impossible to do so. Some say that making all sentient beings who are tamed by one's own body, speech, and mind actually able to eliminate obscurations and actually able to generate antidotes is called "doing," then, Shakyamuni Buddha, you have not matured sentient beings. Because you have not done so. If it is not established, then it should be established. Because you are also tamed by your own body, speech, and mind, and also a person who has not entered the path, there is a common basis. Some say that making some sentient beings who are tamed by one's own body, speech, and mind actually able to eliminate obscurations and actually able to generate antidotes is called "doing," then, the bodhisattva who abides on the tenth ground, you have already matured sentient beings. Because you have done so, that is, the way of benefiting others in the post-attainment is the same as the Buddha. The Darika commentator said that in one instant, manifesting the same number of emanations in hundreds of thousands of billions of lands, and in the retinue of each emanation, there are countless sentient beings, and through each verse, they can be placed in the state of a noble being, and obtaining this ability is called "doing." Then, has the tenth ground bodhisattva obtained this ability or not? If he has obtained it, then you have already matured sentient beings. If he has not obtained it, then obtaining this ability must be a fully enlightened Buddha. Because the tenth ground bodhisattva has not obtained this ability either. If you admit it, then the fault that was raised to the Khenpo regarding the extent of the completion of the aspiration above, by saying that, it becomes three turns. Moreover, the bodhisattva who abides on the tenth ground has already obtained that. Because it is said in the "Entering the Middle Way": "For now, this tenth ground, its qualities are extremely superior, it is not the realm of speech, in the non-realm of speech, how many dust particles there are, that number is surpassed again." Therefore. Second, there are two types of measures: the measure of sentient beings maturing and the measure of making them mature. The first is: In the continuum of any sentient being, the abandonment of what is to be abandoned, the abandonment of seeing.
Tibetan
ངས་སུ་གྱུར་པའི་སྒྲིབ་པ་དངོས་སུ་སྤོངས་རུང་དང་། གཉེན་པོ་མཐོང་ལམ་དངོས་སུ་སྐྱེ་རུང་བ་ལ་བྱེད་ཅིང་། ཕྱི་མ་ནི་རང་ཉིད་སྤྲུལ་སྐུར་སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བའི་ཐོག་མའི་གདུལ་བྱ་དེ་ཉིད་སློབ་པ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་བསྟན་པས་སྔ་མ་ལྟར་བྱས་པའོ། །གསུམ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱང་བའི་ཚད་ལ། དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དར་ཊཱིཀ་པ་ན་རེ། སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། ལོངས་སྐུའི་ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་འགྲུབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་རྩ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་འདོད་པ་ནི། སྔར་སྨོན་ལམ་རྫོགས་པའི་ཚད་ཀྱི་སྐབས་བཞིན་དུ་འཕངས་པས་འཁོར་གསུམ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག ཞིང་སྦྱང་བའི་ཚད་འདི་གཙོ་བོར་ལོངས་སྐུའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་རིགས་ཏེ། ཞིང་དག་སྦྱོར་བ་དེ་ལོངས་སྐུའི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་དེ་གཙོ་བོར་སྤྲུལ་སྐུའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འཆད་རིགས་པར་ཐལ། ཐབས་མཁས་སྦྱོར་བ་དེ་སྤྲུལ་སྐུའི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་པ་གསུམ་ཀ་ལོངས་སྐུ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཟེར་ན། སྤྲུལ་སྐུས་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་པ་གསུམ་མ་བྱས་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་རང་སྣང་ལ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་དག་པ་རབ་འབྱམས་འབའ་ཞིག་ཏུ་འཆར་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱངས་པའི་ཚད་ལགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དར་ཊཱིཀ་པ་ན་རེ། མ་དག་པའི་སྣང་བ་དེ་ཆོས་ཅན། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་མ་གཟིགས་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་རང་སྣང་ལ་ཁྱོད་མ་ཤར་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མེད་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཤུགས་ལ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། ཁ་ཅིག སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དག་པ་ཡིན་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་ལ་དེ་དག་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཞེས་དང་། མ་དག་པའི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་ལ་ཁྱོད་སྣང་བར་ཐལ། དེ་ལ་ཁྱོད་དག་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སངས་རྒྱས་རང་སྣང་ལ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དག་པ་རབ་འབྱམས་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་བ་བུད་དོ་ཞེས་ཟེར། དང་པོ་དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཆོས་ཅན། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་མ་གཟིགས་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་རང་སྣང་ལ་ཁྱོད་མ་ཤར་བའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། དེས་དེ་ཟད་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་ན། དེ་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅ
Chinese
我理解为能够真实去除成为（我）的障碍，并且能够真实生起对治道。后者是指自己化身为化身佛后，在转法轮的最初所化之众，处于有学道位时，以说法的方式像前者一样去做。第三，关于清净佛土的量。在破、立、断三种中，第一种是：达滴巴说，认为成就化身佛的特殊刹土和报身佛的特殊刹土的因，是圆满一切善根，这就像之前发愿圆满的量一样，是三轮。有些人说，清净刹土的量主要应从报身佛的角度来讲解，因为清净刹土的修习是报身佛不共的因。如果这样说，那么佛的事业主要应从化身佛的角度来讲解，因为方便善巧的修习是化身佛不共的因。有些人说，圆满、成熟、清净三者都只是报身佛的范畴，如果这样说，那么化身佛就没有做圆满、成熟、清净三者了。第二种是：在佛的自显现中，所有器情世界的刹土都显现为清净无边，这就是清净佛土的量。第三种是：达滴巴说，不清净的显现，有法，不应被圆满佛直接见到，因为你在佛的自显现中没有显现。如果承认，那么，它有法，不应存在，因为圆满佛没有间接证悟它。有些人说，所有器情世界都应是清净的，因为在佛看来它们是清净的。还有，不清净的器情世界，有法，应在佛看来显现，因为在你看来它是清净的。如果承认，那么，在佛的自显现中，所有器情世界都显现为清净无边就消失了。第一个，错误的显现，有法，不应被圆满佛直接见到，因为你在佛的自显现中没有显现。如果不成立，那么，它应是，因为它已经断除了它灭尽。如果承认根本，那么它就不应存在了。第二，所有所知
English
I understand it as being able to truly remove the obscurations that become "I," and being able to truly generate the antidote path. The latter refers to oneself becoming enlightened as a Nirmanakaya Buddha, and teaching the Dharma to the very first disciples who are to be tamed, when they are in the stage of the path of learning, in the same way as the former. Third, regarding the measure of purifying the Buddha-field. Among the three of negation, affirmation, and abandonment, the first is: Da Tika Pa says, the intention is that the complete perfection of all virtuous roots, which become the cause for accomplishing the special field of the Nirmanakaya and the special field of the Sambhogakaya, is the three spheres, as it was in the case of the measure of completing the aspiration prayer before. Some say that the measure of purifying the field should mainly be explained from the perspective of the Sambhogakaya, because the practice of purifying the field is the uncommon cause of the Sambhogakaya. If so, then the activity of the Buddha should mainly be explained from the perspective of the Nirmanakaya, because the practice of skillful means is the uncommon cause of the Nirmanakaya. Some say that the three, completion, maturation, and purification, are all only within the scope of the Sambhogakaya. If so, then the Nirmanakaya has not done the three, completion, maturation, and purification. The second is: In the Buddha's self-manifestation, all the fields of the container and contents world appear as purely limitless, which is the measure of the Buddha's purified field. The third is: Da Tika Pa says, the impure appearance, has the property, should not be directly seen by the complete Buddha, because you have not appeared in the Buddha's self-manifestation. If you admit it, then, it has the property, should not exist, because the complete Buddha has not indirectly realized it. Some say that all container and contents worlds should be pure, because they appear pure to the Buddha. Also, the impure container and contents world, has the property, should appear to the Buddha, because it appears pure to you. If you admit it, then, in the Buddha's self-manifestation, the appearance of all container and contents worlds as purely limitless will disappear. The first one, the mistaken appearance, has the property, should not be directly seen by the complete Buddha, because you have not appeared in the Buddha's self-manifestation. If it is not established, then, it should be, because it has abandoned its extinction. If you admit the root, then it should not exist. Second, all knowable things