Tibetan
་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ཐལ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཅན་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དེ་གཞུང་དེའི་དོན་སྦྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ན་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ། དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེ་བྲག་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྨོན་གནས་མཁྱེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའང་དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེ་བྲག་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །སངས་རྒྱས་སྨོན་གནས་མཁྱེན་པ་ནི། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། སྨོན་གནས་མཁྱེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ། ཁ་ཅིག བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་མཐོང་བས་དམིགས་རྐྱེན་བྱས་ནས་ཕ་རོལ་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་བྱེ་བྲག་སོ་སོར་ཤེས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ཞེས་ཟེར་ན། ཕྱིར་མི་འོང་འབྲས་གནས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་པའི་གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་གང་ཞིག ཕ་རོལ་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་བྱེ་བྲག་སོ་སོར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་ན། ཉན་ཐོས་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །མཚན་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། གནས་འོག་མིན་ཁོ་ནར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་ཆོས་ཅན། ལོངས་སྐུ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་གྱི་གཟུགས་སྐུ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངེས་པ་ལྔ་པོ་གང་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ངེས་པ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་སྤྲས་པ། འཁོར་ངེས་པ་བྱང་འཕགས་ཁོ་ནས་བསྐོར་བ། ཆོས་ངེས་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཁོ་ན་གསུངས་པ། དུས་ངེས་པ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་སྐུའི་སྣང་བ་མི་སྡུད་པར་བཞུགས་པ། གནས་ངེས་པ་འོག་མིན་ཁོ་ནར་བཞུགས་པའོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་སྤྲས་པ་དེ་ལོངས་སྐུའི་ངོ་བོ་ངེས་པ་མིན་པར་ཐལ། སྤྲུལ་སྐུ་ལའང་མཚན་དཔེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བྱང་འཕགས་ཁོ་ནས་བསྐོར་བ་དེ་ལོངས་སྐུའི་འཁོར་ངེས་པ་མིན་པར་ཐལ། སྤྲུལ་སྐུ་ལའང་དེ་ཁོ་ནས་བསྐོར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཐེག་ཆེན་ཀྱི་ཆོས་ཁོ་ན་གསུང་བ་དེ་ལོངས་སྐུའི་ཆོས་ངེས་པ་མིན་པར་ཐལ། ལོངས་སྐུས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀའི་ཆོས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་འཁོར་གྱི་བྱང་སེམས་འཕགས་པས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀའི་ཆོས་ཉན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་རིགས་ཅན་གསུམ་ཀ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དུ་དེ་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ལམ་ཤེས་དགོས་པའི་ཕྱིར། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་སྐུའི་སྣང་བ་མི་སྡུད་པར་བཞུགས་པ་དེ་ལོངས་སྐུའི་དུས་ངེས་པ་མིན་པར་ཐལ། དེ་ལྟར་བཞུགས་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱུན་མི་འཇིག་པའི་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འོག་མིན་ཁོ་ནར་བཞུགས་པའི་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་ཡིན་ན་ལོངས་སྐུ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། ལོངས་སྐུ་གནས་ངེས་པ་འོག་མིན་ཁོ་ནར་བཞུགས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། འོག་མིན་ན་བཞུགས་པའི་རྒྱུན་མཐའི་བྱང་སེམས་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་བཀག་པའི་མཉམ་གཞག་ལ་གནས་བཞིན་པའི་བྱང་འཕགས་གང་ཞིག མཉམ་གཞག་དེ་ལས་མ་ལངས་པའི་ངང་ནས་རྣམ་མཁྱེན་སྐད་ཅིག་དང་པོ་མངོན་སུམ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར། དང་པོ་ལ། ཐུགས་དུས་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མ་འདྲེས་པའི་ཡོན་ཏན་མིན་པར་ཐལ། བྱང་སེམས་འཕགས་པ་ལའང་དེ་འདྲ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུན་མཐའི་བྱང་སེམས་དེ་དུས་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་དོག་སེར་པོ་དེ་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ངེས་པ་མིན་པར་ཐལ། རས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་ལའང་དེ་འདྲ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་གཉིས་ཀ་ཁས། གཉིས་པ་ལ། གླང་ཕྲན་བརྒྱ་སྟོང་གིས་བསྐོར་བ་དེ་གླང་ཆེན་རབ་བརྟན་གྱི་འཁོར་ངེས་པ་མིན་པར་ཐལ། གླང་པོ་ཆེ་ས་སྲུང་གི་བུ་ལའང་དེས་བསྐོར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བྲག་ཕྲན་བརྒྱ་སྟོང་གིས་བསྐོར་བ་དེ་བྲག་རི་གསེར་གྱི་བྱ་སྐྱིབས་ཅན་ཀྱི་འཁོར་ངེས་པ་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །གསུམ་པའི་ཁྱབ་པ་ཕྱི་མ་ལ། བྱང་སེམས་འཕགས་པས་རིགས་ཅན་གསུམ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དུ་དེའི་ལམ་གསུམ་རྒྱུན་ལྡན་དུ་སྒོམ་དགོས་པར་ཐལ། དེས་དེ་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་དུ་དེའི་ལམ་གསུམ་ཤེས་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། བྱང་སེམས་འཕགས་པས་ལོངས་སྐུ་ལས་ཉན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡིན་ན་དེ་རྒྱུད་ལ་ཉམས་སུ་བླང་བྱའི་ཆོས་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། དེས་རིགས་ཅན་གསུམ་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལོ
Chinese
应成无有烦恼之等持。声闻无有烦恼之等持法，因为那是该论的意义结合。如果承认，则声闻阿罗汉相续的等持，必须是无有烦恼之等持。因为承认。如果承认，则声闻阿罗汉相续的无有烦恼之等持，不是其相续的等持之差别。因为承认。如果承认，则其相续的知所愿处之等持，也不是其相续的等持之差别。佛陀知所愿处是。之时，对于知所愿处之等持的定义，有些人说，依靠第四禅的实事，以我见为所缘缘，而了知他者相续生烦恼与不生烦恼之差别的等持，是与智慧相应的。那么，不来果位者的相续的依靠第四禅的实事的他心通现量，应成所指。因为是该定义的缘故。任何依靠第四禅的实事的等持，是与智慧相应的，并且了知他者相续生烦恼与不生烦恼之差别。因为是圣者相续的他心通现量。如果承认根本，则应成不是声闻学者的相续的等持。相是三十二。之时，仅仅居住在色究竟天的佛陀之色身法，是报身，因为是具有五种决定的究竟色身。五种决定为何？本体决定为具有相和好。眷属决定为仅仅由圣者菩萨围绕。法决定为仅仅宣说大乘法。时间决定为乃至轮回未空之间，不收摄身之显现而安住。处所决定为仅仅安住在色究竟天。其中有些人说，以相和好庄严，不是报身的本体决定。因为化身也有相好。仅仅由圣者菩萨围绕，是报身的眷
English
It follows that it is a Samadhi without afflictions. The reasoning that a Shravaka's Samadhi without afflictions is a phenomenon, etc., is because that is the meaning combination of that treatise. If you accept, then the Samadhi of the continuum of a Shravaka Arhat must be a Samadhi without afflictions. Because of acceptance. If you accept, then that Samadhi without afflictions of the continuum of a Shravaka Arhat is not a distinction of the Samadhi of that continuum. Because of acceptance. If you accept, then that Samadhi of knowing the aspiration place of that continuum is also not a distinction of the Samadhi of that continuum. When it comes to 'Buddha knows the aspiration place is,' some say regarding the definition of the Samadhi of knowing the aspiration place: 'Relying on the actual basis of the fourth dhyana, with the view of self as the objective condition, the Samadhi that knows the distinction between whether afflictions arise or do not arise in the continuum of others, together with wisdom,' then the direct perception of knowing the minds of others based on the actual basis of the fourth dhyana in the continuum of the non-returner fruit, is the referent. Because of that definition, any Samadhi that relies on the actual basis of the fourth dhyana, together with wisdom, and knows the distinction between whether afflictions arise or do not arise in the continuum of others, is because it is the direct perception of knowing the minds of others in the continuum of the noble ones. If you accept the root, then it follows that it is not the Samadhi of the continuum of a Shravaka learner. When it comes to 'The marks are thirty-two,' the form body of the Buddha residing only in Akanishta is the Sambhogakaya, because it is the ultimate form body possessing five certainties. What are the five certainties? The certainty of essence is adorned with marks and signs. The certainty of retinue is surrounded only by noble Bodhisattvas. The certainty of Dharma is that only the Mahayana Dharma is taught. The certainty of time is that the appearance of the body does not diminish until samsara is empty. The certainty of place is that it resides only in Akanishta. Some say that being adorned with marks and signs is not the certainty of the essence of the Sambhogakaya, because the Nirmanakaya also has marks and signs. Being surrounded only by noble Bodhisattvas is the retinue of the Sambho
Chinese
周围围绕的，不一定是化身，因为化身也有被那些围绕的情况。仅仅宣说大乘佛法，不一定是报身佛法，因为报身佛既宣说大乘佛法也宣说小乘佛法。因为他的眷属圣者菩萨既要听大乘佛法也要听小乘佛法，因为他要摄受三种根器，因此必须知道要向他们开示的道。在轮回未空之前，不舍弃身相而住世，不一定是报身的时间，因为有如此住世的化身，因为有轮回未空之前常住不灭的化身刹土。仅仅住在色究竟天的圣者大乘行者，一定是报身，因为报身安住之处决定在色究竟天。如果承认，那么住在色究竟天的常随菩萨，就成了，因为任何安住于断绝一切戏论的等持中的圣者菩萨，在未从等持中起立的情况下，现量证得第一刹那的遍智。第一点，心恒时安住于等持，不一定是佛陀的不共功德，因为圣者菩萨也有这种情况，因为常随菩萨是恒时安住于等持的。黄色不一定是金子的颜色，因为某些如布匹之类的东西也有这种情况。两个遍都承认。第二点，成百上千的小象围绕着，不一定是象王善住的眷属，因为护地象王的儿子也有被那些围绕的情况。如果承认，那么成百上千的小岩石围绕着，不一定是金鸟栖息的石山的眷属。第三个遍的后一个，圣者菩萨为了摄受三种根器，因此必须恒常修习那三种道，因为他为了摄受他们，因此必须知道那三种道。承认这个遍。对此有人说，圣者菩萨如果是从报身听闻的法，那么一定是需要在相续中修习的法。
English
Being surrounded is not necessarily a manifestation, because manifestations can also be surrounded by those. Merely proclaiming the Mahayana Dharma is not necessarily the Dharma of the Sambhogakaya, because the Sambhogakaya proclaims both Mahayana and Hinayana Dharma. Because the noble Bodhisattvas in his retinue must listen to both Mahayana and Hinayana Dharma, because he must guide all three types of beings, therefore he must know the path to be taught to them. Remaining without abandoning the appearance of the body until samsara is empty is not necessarily the time of the Sambhogakaya, because there are manifestations who remain in this way, because there are manifestation realms that remain imperishable until samsara is empty. If a noble Mahayana practitioner dwells only in Akanishta, it must be a Sambhogakaya, because the Sambhogakaya's place of residence is definitely only in Akanishta. If accepted, then the constantly accompanying Bodhisattva dwelling in Akanishta, becomes, because any noble Bodhisattva who dwells in equanimity, having cut off all elaborations, directly realizes the first moment of omniscience without rising from that equanimity. Firstly, the mind constantly abiding in equanimity is not necessarily an unshared quality of the Buddha, because noble Bodhisattvas also have this, because the constantly accompanying Bodhisattva is constantly abiding in equanimity. Yellow color is not necessarily the color of gold, because some things like cloth also have this. Both pervasions are accepted. Secondly, being surrounded by hundreds and thousands of small elephants is not necessarily the retinue of the elephant king Well-Dwelling, because the son of the elephant king Earth-Protector is also surrounded by those. If accepted, then being surrounded by hundreds and thousands of small rocks is not necessarily the retinue of the golden bird-sheltered rock mountain. Regarding the latter pervasion of the third point, the noble Bodhisattva, in order to guide the three types of beings, must therefore constantly practice those three paths, because in order to guide them, he must know those three paths. This pervasion is accepted. To this someone says, if the Dharma is heard by the noble Bodhisattva from the Sambhogakaya, then it must be a Dharma to be practiced in the continuum.