Tibetan
ཐལ། དེའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལ། སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཤེས་པ་མིན་པར་ཐལ། རྒྱུན་མཐའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་རང་འབྲས་ཤེས་པའི་ཉེར་ལེན་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། རྒྱུན་མཐའི་བྱང་སེམས་ཆོས་ཅན། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་བཀག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་སློབ་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་ཡང་དག་པ་མིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སློབ་པའི་དབང་ཤེས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ། རྒྱུན་མཐའི་བྱང་སེམས་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་མེད་ཁམས་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་འདོད་པ་ཁམས་སུ་སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་གང་ཟག་གི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ། གཟུགས་མེད་ཁམས་པའི་གང་ཟག་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལས་ལངས་མ་ཐག་པའི་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ། འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་བཞིན་པའི་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཞན་དོན་དུ་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་འགྱེད་པ་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ། རྒྱུན་མཐའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་དེ་འགྱེད་པ་རྒྱུ་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་འཕགས་པར་ཐལ། ཆོས་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་བཞིན་དུ་གཞན་དོན་དུ་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་འགྱེད་བཞིན་པའི་འཕགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ལྟ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་དམན་པ་ཡིན་ཏེ། གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་དམིགས་རྐྱེན་མི་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་རྒྱུན་གཅོད་མི་ནུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དེ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུན་གཅོད་ནུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁ་ཅིག སྔ་མ་དེ་ཆོས་ཅན། དམ་བཅའ་དེ་མིན་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཡོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་རུང་གང་ཞིག ཕྱི་མ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཡོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མིན་པར་ཐལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དེ་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དེ་ཡོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་རུང་གང་ཞིག ཕྱི་མ་མིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་གདུལ་བྱའི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་དུ་འགགས་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེས་གདུལ་བྱའི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་རྒྱུན་བཅད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཅན་དུ་གཟུང་ནས་སྦྱོར་བ་སྔར་བཞིན་འགོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དང་པོ་ལ། སྒྲིབ་གཉིས་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་ན། སློབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲིབ་གཉིས་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྒྲིབ་གཉིས་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེ་དེ་དང་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྒྲིབ་གཉིས་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་གང་རུང་གང་ཞིག ཕྱི་མ་མིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་མ་གྲུབ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། སྒྲིབ་གཉིས་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་སྙོམས་འཇུག་ཡིན་ན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞིའི་སྙོམས་འཇུག་དེ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། ཁས་བླངས་ཏེ། དེ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེ་དང་དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གང་རུང་གང་ཞིག ཕྱི་མ་མིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་རིམ་བཞིན་ཁས་བླངས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། སེང་གེའི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་དུ་གྲགས་པར་ཐལ། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་སེང་གེའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གདུལ་བྱའི་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་ཆར་གྱི་ཁྱབ་པ་ཁས། མ་གྲུབ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། གདུལ་བྱའི་དྲི་བ་ཀུན་ལ་ལན་ཅིག་ཅར་བཏབ་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཉོན་མོངས
Chinese
因此，在后者中，圣者佛陀的眼识，是识。因为常寂菩萨的眼识不是其自果识的近取因。遍（一切遍，指周遍性）承认。如果未成立，则因此，因为没有它。如果未成立，则常寂菩萨，不是安住于断绝一切戏论之法性的学者。因为在您的相续中，存在显现能取所取为异体的非真实遍计。因为在您的相续中，存在学者的根识。立宗词承认。对此有人说：圣者佛陀的眼识是无因的。因为常寂菩萨没有眼识。如果这样说，从无色界死亡转生到欲界刚出生的有情之眼识是无因的。因为无色界有情没有它。此外，刚从灭尽定中出定的声闻阿罗汉之眼识是无因的。因为正在入灭尽定的声闻阿罗汉没有它。圆满佛陀为了利益他人而示现各种化身是无因的。因为常寂菩萨示现它是无因的。如果未成立，则此法，是圣者佛陀。因为是安住于法性一境性，同时为了利益他人而示现各种化身的圣者。在“声闻无烦恼见”的情况下，声闻的无烦恼等持，比佛陀的无烦恼等持低劣。仅仅是不作使所化有情相续中产生烦恼的对境之缘，而是不能断绝所化有情相续中烦恼种子的等持。佛陀的无烦恼等持，比声闻的等持殊胜。因为是能够断绝所化有情相续中烦恼之流的等持。对此有些人说，前者，不是那个立宗。因为是佛陀的无烦恼等持。因为它和佛
English
Therefore, in the latter, the eye consciousness of the noble Buddha is consciousness. Because the eye consciousness of the Everlasting Bodhisattva is not the immediate cause of its own resultant consciousness. The pervasion is admitted. If it is not established, then it is because it does not exist. If it is not established, then the Everlasting Bodhisattva is not a learner who abides in the nature of reality that has cut off all elaborations. Because in your continuum, there is an unreal conceptualization that appears to apprehend the apprehended as different. Because in your continuum, there is a sensory consciousness of a learner. The sign is admitted. To this, someone says: The eye consciousness of the noble Buddha is causeless. Because the Everlasting Bodhisattva does not have eye consciousness. If it is said like that, the eye consciousness of a sentient being who has just been born into the desire realm after dying and transmigrating from the formless realm is causeless. Because a sentient being in the formless realm does not have it. Furthermore, the eye consciousness of a Hearer Arhat who has just arisen from cessation is causeless. Because a Hearer Arhat who is abiding in cessation does not have it. The perfect Buddha's emanation of various forms for the benefit of others is causeless. Because the Everlasting Bodhisattva's emanation of it is causeless. If it is not established, then this dharma is the noble Buddha. Because it is a noble being who abides single-pointedly in the nature of reality while emanating various forms for the benefit of others. In the case of "Hearer's view without afflictions," the Hearer's samadhi without afflictions is inferior to the Buddha's samadhi without afflictions. It is merely that it does not act as the object-condition for the arising of afflictions in the continuum of those to be tamed, but it is a samadhi that cannot sever the seed of afflictions in the continuum of those to be tamed. The Buddha's samadhi without afflictions is superior to that of the Hearer. Because it is a samadhi that is able to sever the stream of afflictions in the continuum of those to be tamed. To this, some say that the former is not that assertion. Because it is the Buddha's samadhi without afflictions. Because it and the
Chinese
任何具有烦恼的佛的等持，都不是后者，因为没有成立佛具有烦恼的等持。具有无烦恼的佛的等持，不是声闻的等持所能超越的，因为是声闻的等持。该等持和声闻的该等持所具有的任何等持，都不是后者。成为后者，因为是所有烦恼都灭尽的等持。此外，所化众生的所有烦恼种子都无需努力就能止息，因为佛的无烦恼等持断绝了所化众生的烦恼种子。因此，可以取无烦恼的声闻等持和无烦恼的佛等持作为法，然后如前一样安立论式，他们这样说。第一点，如果是断除了二障的菩提心，则必须是学道的菩提心，因为佛的断除了二障的菩提心，是学道者的相续中断除了二障的菩提心。如果不成立，则该法，成为该法，该法和学道者相续中断除了二障的菩提心中的任何一个，都不是后者。成为前者，因为是菩提心。如果后者不成立，则该法，成为该法，因为是断除了二障的菩提心。第二点，如果是等至，则必须是无色界的等至，因为第一禅的实际等至是无色界的等至。如果不成立，则承认，该法，成为该法，该法和该相续中的无色界等至中的任何一个，都不是后者。成为前者，因为没有该法。全部依次承认。第三点，所有的狮子吼都无需努力就能发出，因为释迦牟尼佛发出了狮子吼，因为能断除所化众生的所有疑惑。两种情况的周遍都承认。如果不成立，则该法，成为该法，因为对所化众生的所有问题都一次性作答。此外，无烦恼的声闻等持是烦恼
English
Any Samadhi of a Buddha that has afflictions is not the latter, because it is not established that a Buddha has a Samadhi with afflictions. The Samadhi of a Buddha that is without afflictions is not superior to that of a Hearer, because it is the Samadhi of a Hearer. Any Samadhi that that and that of a Hearer has, is not the latter. It becomes the latter, because it is a Samadhi that has eliminated all afflictions. Furthermore, all the seeds of afflictions of those to be tamed will cease without effort, because the Samadhi of the Buddha without afflictions cuts off the stream of the seeds of afflictions of those to be tamed. Therefore, one can take the Samadhi of a Hearer without afflictions and the Samadhi of a Buddha without afflictions as subjects, and then establish the argument as before, they say. Firstly, if it is the generation of Bodhicitta that has abandoned the two obscurations, then it must be the Bodhicitta of a learner, because the Bodhicitta of a Buddha that has abandoned the two obscurations is the Bodhicitta that has abandoned the two obscurations in the continuum of a learner. If it is not established, then that subject, becomes that, any one of that and the Bodhicitta that has abandoned the two obscurations in the continuum of a learner, is not the latter. It becomes the former, because it is Bodhicitta. If the latter is not established, then that subject, becomes that, because it is the Bodhicitta that has abandoned the two obscurations. Secondly, if it is absorption, then it must be the absorption of the formless realm, because the actual absorption of the first dhyana is the absorption of the formless realm. If it is not established, then it is admitted, that subject, becomes that, any one of that and the absorption of the formless realm in that continuum, is not the latter. It becomes the former, because that does not exist. All are admitted sequentially. Thirdly, all lion's roars will sound effortlessly, because Shakyamuni Buddha uttered a lion's roar, because it cuts off all the doubts of those to be tamed. The pervasion of both cases is admitted. If it is not established, then that subject, becomes that, because all the questions of those to be tamed were answered all at once. Furthermore, the Samadhi of a Hearer without afflictions is affliction