Chinese
具有常执著的分别念，是法。应是该定义的有法，因为是该定义所诠释的对象。如果想同时承认前后两者，那么，以法为依据的常执著的分别念，以及对于蕴等九境仅仅执著显现的见断常执著的分别念，是法。应是该定义的有法，因为是该定义所诠释的对象。如果承认，那么，蕴等九境，以及特意决定不会产生的九境，应成同一。自宗是，成为见断的趣入所取分别等四者的定义，依次是：成为见断的所知障，任何对自境显现执著为应取的识；该识任何对自境显现执著为应舍的识；该识任何对自境显现真实执著为执著者的识；该识任何对自境显现仅仅执著为执著者的识。“无垢尽及不生之”，在这样的语境中，对于大菩提的边际进行分析，有分析基、分析定义、分析论证三者。第一，有些人说，如果是暂时的菩提，就必须是菩提，因为大乘的见道是菩提，因为大乘的加行道法最胜位的智慧是直接产生自果菩提的，因为那是积聚资粮。那么，大乘的加行道法最胜位的智慧，应成直接产生为了成就大乘的事业，因为那是大乘的成就。承认周遍。如果承认，那么，大乘的见道应成是为了成就大乘的事业。有些人说，大乘的见道应成是菩提，因为在讲解见道顶加行的时候，有讲解菩提的理由。那么，一切种智应成是自性住种姓，因为在讲解一切种智的时候，有讲解自性住种姓的理由。第二，有破立二者。第一，有些人说，现量证悟无垢尽及生真实者不存在的智慧，是大菩提的定义。那么，大乘的见道，是法。应是该定义所诠释的对象，是该定义
English
The conceptual thought that clings to permanence is the subject. It should be the defined, because it is the object signified by that definition. If you want to assert both the former and the latter, then, the conceptual thought that clings to permanence based on phenomena, and the conceptual thought of clinging to permanence that is abandoned by seeing, which merely clings to the nine objects such as the aggregates, are the subject. It should be the defined, because it is the object signified by that definition. If you assert, then, the nine objects such as the aggregates, and the nine objects such as those that are not intentionally and definitely produced, should be the same. The own system is: the definitions of the four, such as the entering grasping thought that has become abandoned by seeing, in order, are: Which obscuration of knowledge that has become abandoned by seeing, which is a mind that manifestly clings to its own object as something to be taken. Which is that? Which is a mind that manifestly clings to its own object as something to be abandoned. Which is that? Which is a mind that manifestly clings to its own object as truly the grasper. Which is that? Which is a mind that manifestly clings to its own object as merely imputed as the grasper. In the context of "Without stain, exhausted and unborn," when analyzing the limits of great enlightenment, there are three analyses: analyzing the basis, analyzing the definition, and analyzing the proof. First, some say that if it is a temporary great enlightenment, then it must be great enlightenment, because the path of seeing of the Great Vehicle is great enlightenment, because the wisdom of the supreme dharma of the path of joining of the Great Vehicle is what directly produces the fruit of great enlightenment, because it is the accumulation of merit. Then, the wisdom of the supreme dharma of the path of joining of the Great Vehicle should directly produce the activity for the sake of accomplishing the Great Vehicle, because it is the accomplishment of the Great Vehicle. The pervasion is accepted. If you assert, then, the path of seeing of the Great Vehicle should be the activity for the sake of accomplishing the Great Vehicle. Some say that the path of seeing of the Great Vehicle should be great enlightenment, because when explaining the peak joining of the path of seeing, there is a reason for explaining great enlightenment. Then, omniscience should be the naturally abiding lineage, because when explaining omniscience, there is a reason for explaining the naturally abiding lineage. Second, there are two: refutation and establishment. First, some say that the wisdom that directly realizes that there is no truth of exhaustion of defilements and birth is the definition of great enlightenment. Then, the path of seeing of the Great Vehicle is the subject. It should be the object signified by that definition, it is that definition.
Tibetan
འི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག དེའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་ཅེ་ན། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་དང་། རྒྱུད་བླར། དེ་དབྱེ་ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེ་དང་། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་ཡོན་ཏན་གྱི། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག དྲི་མ་ཟད་སྐྱེ་བདེན་པ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པའི་སྐྱབས་གནས་མཐར་ཐུག་ཅེ་ན། སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དྲི་མ་ཟད་སྐྱེ་བདེན་པ་མེད་པར་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སངས་རྒྱས་འཕགས་པ་དེ་སངས་རྒྱས་འཕགས་པ་དང་ལྡན་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གནས། དབྱེ་ན་སྐུ་གསུམ་མོ། །གསུམ་པ་ནི། དྲི་མ་དོན་དམ་པར་ཟད་པ་མེད་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་གཉིས། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་དྲི་མ་གདོད་མ་ནས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བར་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་རིམ་པ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དྲི་མ་ཟད་པར་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་དྲི་མ་ཟད་པ་མེད་པར་བཀོད་པ་ལ་འབྲེལ་མེད་དོ་ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། ཟད་པ་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཟད་པ་མེད་ཡིན་ལ། ཟད་པ་ནི་གདོད་མ་ནས་ཟད་པ་ཡིན་པ་གང་ཞིག དེ་གཉིས་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། དྲི་མ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་དྲི་མ་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་གཉིས་དོན་གཅིག་པར་ཐལ། དྲི་མ་དོན་དམ་པར་ཟད་པ་མེད་པ་དང་གདོད་མ་ནས་ཟད་པ་གཉིས་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་ཁྱབ་སྟེ། ཟད་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དོན་དེ་གདོད་མ་ནས་མེད་པ་དང་། གཉེན་པོས་གསར་དུ་ཟད་པར་བྱས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་པ་གང་ཞིག སྐྱེ་བ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དྲི་མ་ཟད་སྐྱེ་བདེན་པ་བ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ། དབུས་མཐའ་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ལ་ཁོ་ན་རེ། དེ་འདྲའི་གཞུང་དེ་ཆོས་ཅན། དྲི་མ་ཟད་སྐྱེ་བདེན་པ་བ་མེད་པར་མ་བསྟན་པར་ཐལ། དབུས་མཐའི་གཞུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དེ་སེམས་ཙམ་པའི་རང་གཞུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་གཞུང་འདི་དབུས་མཐའ་ན་ཡོད་ཀྱང་། དེ་དྲངས་པ་མིན་གྱི། དབུ་མའི་གཞུང་ཞིག་ལ་ཡོད་པ་དེ་དྲངས་པར་གསལ་ལོ་ཟེར་རོ། །སེམས་ཙམ་པའི་རང
Chinese
之故。有说，其究竟智慧者，色身二者，是所立宗，应是彼之体性，是所表诠之故。立宗已成，谓法身等如所有性之自性乃是大菩提。如《宝性论》云：“彼分深广及，大性之功德。”之故。有说，证悟垢染灭生无谛实性之智慧，且具足之究竟皈依处者，圣佛之界之垢染灭生无谛实性现证之智慧，是所立宗，应是彼之体性，是所表诠之故。若许，则圣佛应是具有圣佛。第二者，断证究竟之皈依处，分则为三身。第三者，垢染胜义谛中无灭及无生二者，当知依次为证悟大菩提之垢染从本以来灭及不生之立宗。若谓于证悟垢染灭之立宗中，安立垢染无灭不相关联，则无过失，谓无灭乃是胜义谛中无灭，而灭乃是从本以来灭，何以故？以二者义一故。对此，有人说，垢染胜义谛中无生及垢染从本以来生二者应是义一，以垢染胜义谛中无灭及从本以来灭二者义一之故。不遍，谓灭之语词之义，既可指从本以来无，亦可指以对治新灭除者，何以故？以生之语词唯指由因缘新生者之故，且不指从本以来生之故。于垢染灭生无谛实性之立宗中，《中边分别论》云：“离法界之外，如是法非有。”之故而作答辩时，有人说，如是之论典，应是不曾开示垢染灭生无谛实性，以是《中边分别论》之论典之故。周遍，以彼是唯识宗之自宗之故。因此，此论虽在《中边分别论》中，然非是引用彼，而是说引用某部中观之论典，甚为明了。唯识宗之自
English
Therefore. Some say that the ultimate wisdom is the Dharmakaya and Rupakaya, which are the subject of the proposition. It should be its characteristic because it is what it signifies. The proof is established, saying that the nature of the Dharmakaya and so on is the great enlightenment. As it is said in the Uttaratantra, "It is divided into profound and vast, and the qualities of the great self." Therefore. Some say that the ultimate refuge with the wisdom that realizes that the defilements of cessation and arising are without truth is the wisdom that directly realizes that the defilements of cessation and arising of the lineage of the noble Buddhas are without truth, which is the subject of the proposition. It should be its characteristic because it is what it signifies. If you accept, then the noble Buddha should be endowed with the noble Buddha. Secondly, the refuge of ultimate abandonment and realization is divided into the three bodies. Thirdly, the two, the non-cessation and non-arising of defilements in the ultimate truth, should be known as the proofs for realizing that the defilements of great enlightenment are ceased and do not arise from the beginning, respectively. If it is said that there is no connection between establishing the non-cessation of defilements in the proof of realizing the cessation of defilements, then there is no fault, because non-cessation is non-cessation in the ultimate truth, and cessation is cessation from the beginning. Why? Because the two are of the same meaning. To this, some say that the non-arising of defilements in the ultimate truth and the arising of defilements from the beginning should be of the same meaning, because the non-cessation of defilements in the ultimate truth and the cessation from the beginning are of the same meaning. It is not pervasive, because the meaning of the word "cessation" can refer to both the absence from the beginning and the newly ceased by the antidote. Why? Because the word "arising" only refers to the newly arising from causes and conditions, and does not refer to the arising from the beginning. In the proof of the non-truth of the cessation and arising of defilements, the Madhyantavibhāga says, "Apart from the Dharmadhatu, there is no such thing as a phenomenon." When answering, some say that such a scripture should not have shown the non-truth of the cessation and arising of defilements, because it is the scripture of the Madhyantavibhāga. It is pervasive, because it is the self-doctrine of the Mind-Only school. Therefore, although this scripture is in the Madhyantavibhāga, it is not quoted from it, but it is said that it is clear that it is quoted from a Madhyamaka scripture. The self of the Mind-Only school.